Als ik het voor mezelf zou definiëren: open innovatie is het op een gelijkwaardige basis delen van technologieën en ideeën, waarbij het iedereen is toegestaan voort te bouwen op eerder ‘open’ werk. Het achterliggende idee is natuurlijk dat elke partij sterker wordt van dit delen omdat ze niet steeds het wiel opnieuw uit hoeven te vinden.

Maar als ik de beschrijving van het begrip open innovation op Wikipedia lees kom ik tot een andere definitie. Die draait veel meer om de tegenstelling tussen grote Amerikaanse bedrijven van het oude stempel, die al hun R&D intern deden en dit ook niet deelden, tegenover de modernere die ideeën en technologieën uit de markt halen. Dat laatste klinkt opener, maar in een ‘laten we patenten ruilen en afspreken elkaar daar niet juridisch over lastig te vallen’-manier. Er wordt geluisterd naar de markt en consumenten, maar goede ideeën die daaruit voortkomen worden niet gedeeld. Dus de gelijkwaardige basis waar ik het over had mist. Fellowforce en Battle of Concepts zijn daar inderdaad ook voorbeelden van.

Misschien moeten we spreken over a) gelijkwaardige open innovatie vs. b) ongelijkwaardige open innovatie?

Wel is het zo dat ‘Innovatie van Buiten’ diverse vormen heeft. De vorm waar een bedrijf voor kiest is afhankelijk van diverse criteria: zoals o.a. proprietary data beschermen, de eerste willen blijven, een statement maken/branding, enzovoort. Daarom is er zoveel terminologie: crowdcasting, user generated content, suggestion box 2.0, narrowcasting, open challenges/closed, etc. En, ik verzeker u, er gaan nog meer nieuwe woorden ontstaan.

Waarom?: Open Innovatie is relatief nieuw. Er wordt geexperimenteerd, gekeken, gedaan, gevolgd, vooropgelopen. Open Innovatie zit nog maar aan het begin van een wereldwijde trend. Elk bedrijf dat kiest voor een vorm van Open Innovatie doet wel degelijk aan Open Innovatie. De mate waarin ‘Open’ nog ‘opener’ kan is natuurlijk zeer de vraag. De tijd zal het leren, zeker als de tijd er rijp voor is.

Het verdient aanbeveling om niet een zwart/wit standpunt in te nemen over dit onderwerp, maar een verkennende. Dat is precies de essentie van Open Innovatie. Daar zijn zowel bedrijf als ‘buitenstaander’ mee gebaat.

Ten aanzien van de laatste, en meest belangrijke groep: de buitenstaander is de baas. Hij/zij bepaald onder welke voorwaarden er wordt geparticipeerd, welke kennis er wordt gedeeld, welke creativiteit wordt ingezet. En daarvan hebben we nog maar een topje van de ijsberg gezien. En ze doen mee de buitenstaanders, massaal.

Ik nodig jullie uit mee te denken met bedrijven wereldwijd. Dat kan via onze Ideeenbus, de Challenge Board, en in de nabije toekomst ook in de OPEN iLab (InnovationLab, a virtual plant floor for collaborative innovation). Want gelukkig Innoveert Open Innovatie zichzelf sneller menig andere tak. Buitenstaanders zijn daarvan de oorsprong.

RR - founder Fellowforce.com

Inderdaad, het begrijp open innovatie kent diverse definities. Ik zie het persoonlijk als een vorm van samenwerking waarbij je kennis en technologie inkoopt en verkoopt, om je zo te kunnen richten op datgene wat jou als bedrijf uniek maakt. Bijvoorbeeld bestaande componenten inkopen en die op een unieke manier aan elkaar knopen tot een innovatief product, of een unieke dienst leveren op basis van open source software.

Mijns inziens is de ideeënbus geen open innovatie. Daar wordt geen kennis gekocht en verkocht, maar opgeëist. Geef maar hier en we zien wel wat we er mee doen. Het gaat om samenwerken en op een positieve manier profiteren van andermans inspanningen. Jij kunt goed auto’s bouwen, hij is goed in televisies en DVD-spelers, en ik kan mooi designen: dan krijg je een pracht van een multimediasysteem in je auto.

Voor open innovatie heb je een markt nodig. Geen ideeënbus.

Arnoud

Bedankt voor je reactie. Inderdaad is open innovatie zeer nieuw en heeft het vele verschijningsvormen. Ik zie echter als wezenskenmerk de mogelijkheid om kennis te kopen en verkopen.

Waarom heeft FF gekozen voor overdracht in de standaardvoorwaarden? Het was m.i. relatief eenvoudig om te kiezen voor behoud van rechten bij de aanbrenger en slechts een niet-exclusieve licentie te verstrekken. Dat verschaft de buitenstaander ook toegang tot de technologie, en stelt bovendien de uitvinder in staat het idee ook bij anderen te gelde te maken.

Arnoud

A.W.Laan