Een Amerikaanse octrooiaanvraag van IBM beschrijft een wel zeer creatieve manier om je octrooiportfolio te licentiëren: neem een optie op een X aantal octrooien, en bepaal welke je nodig hebt op het moment dat dat relevant wordt. Bijvoorbeeld als de concurrent langskomt met zijn octrooi en je iets nodig hebt om je onderhandelingspositie te versterken. Een soort van opties op octrooien dus.

Beta News schrijft:

If the company from which these traders could buy IP options were, say, IBM, you can see how that could be very attractive to, say, small (or even large) software companies in the open source community. It becomes much easier to fight a lawsuit from, say, Microsoft, if you can tap into IBM’s patent portfolio to counter-sue, than it would be to stand and fight on the basis that the patents being asserted were not valid. In fact, having such options could well persuade, say, Microsoft, not to sue in the first place.

Via de blog van Intellectual Asset Management.

Arnoud

Versie 3 van populairste open source licentie introduceert vérgaande verboden op octrooien, technische voorzieningen en beperkt toegankelijke hardware.

Na vijftien jaar is er dan eindelijk een derde versie van de GNU General Public License. De reden: onvrede over bepaalde praktijken in de open source wereld. In dit artikel, gepubliceerd in het juridisch tijdschrift Computerrecht bespreekt ICT-jurist en octrooigemachtigde Arnoud Engelfriet de nieuwe bepalingen in GPL versie 3. Download het artikel (PDF, 1.7 MB).

Lees verder in Uit principe: de GNU General Public License (GPL) versie 3 (in Software > Open source software @ iusmentis.com).

Arnoud

Octrooirechtszaken worden meestal in de rechtbank uitgevochten, of in vertrouwelijke besprekingen om tot een schikking te komen. Maar nu hebben we er eentje die geheel in het openbaar wordt gevoerd via de blogs van de beide CEO’s. Op 5 september meldde NetApp’s CEO dat men een proces tegen Sun was begonnen over wederzijdse octrooiinbreuk:

With respect to Sun’s patent claims, our lawsuit explains that we do not infringe, and – in fact – that they are not even valid. As a result, we don’t think we should be paying Sun millions of dollars.

On the flip side, our suit points out that Sun’s ZFS appears to infringe several of NetApp’s WAFL patents. It looks like ZFS was a conscious reimplementation of our WAFL filesystem, with little regard to intellectual property rights.

Jonathan Schwartz van Sun reageerde meteen met zijn eigen blogpost:

Their objectives were clear - number one, they’d like us to unfree ZFS, to retract it from the free software community. Which reflects a common misconception among proprietary companies - that you can unfree, free. You cannot.

Second, they want us to limit ZFS’s allowable field of use to computers - and to forbid its use in storage devices. Which is quizzical to say the least - in our view, computers are storage devices, and vice versa (in the picture on the right - where’s the storage? Answer: everywhere). So that, too, is an impractical solution.

Het is nog wat vroeg om uit te maken wie er gelijk heeft. NetApp begon de rechtszaak, en ook nog eens in het beruchte district of East Texas. Aan de andere kant, Sun is begonnen met wapperen, de juridisch-technische term voor dreigen met octrooien. Groklaw vond uiteraard een connectie van Sun met Microsoft, wat er op wijst dat Microsoft er weer eens achter zit. Pardon, NetApp met Microsoft.

Een beetje eng vond ik dat er op TV een reclame voorbij kwam voor My Little Pony op het moment dat ik dit stukje typte.

Via The Register.

Arnoud

Usenet nieuwsgroepen worden steeds meer gebruikt om bestanden mee te verspreiden. NZB-bestanden en speciale Usenet-zoekmachines maken dit bijzonder gemakkelijk. Maar hoe werkt downloaden en verspreiden via Usenet nu eigenlijk?

Usenet wordt in Nederland ook wel nieuwsgroepen genoemd. Nieuwsgroepen zijn een onderdeel van het internet. In het begin werd dit netwerk vooral gebruikt voor het plaatsen van berichten, later werden deze nieuwsgroepen ook gebruikt om bestanden mee te verspreiden. De laatste paar jaren zijn de nieuwsgroepen aan een opmars bezig als het gaat om het verspreiden van films en muziek. Vele honderdduizenden Nederlanders gebruiken dit netwerk om auteursrechtelijk beschermd materiaal binnen te halen. Dit netwerk zit echter technisch een stuk lastiger in elkaar dan bijvoorbeeld een p2p-netwerk. Een goed besef van hoe dit systeem in elkaar steekt, is van groot belang voor de juridische kwalificatie van alle onderdelen.

Lees verder in De werking van Usenet nieuwsgroepen (in Usenet > Technologie @ iusmentis.com).

Dit artikel is geschreven door jurist Gunnar Oudshoorn.

Arnoud

Via het IvIR een aankondiging voor de VMC studiemiddag: Internetrecht 2.0:

Op vrijdag 23 november 2007 organiseert de Vereniging voor Media- en Communicatierecht een studiemiddag gewijd aan het thema ‘Internetrecht 2.0′. Het cliché van het internet als een vrijplaats waar geen of alleen eigen regels gelden, maakt meer en meer plaats voor een internet dat wordt ingekapseld door regulier recht of dat voor het eerst met nieuwe eigen regels te maken krijgt. Tijdens de studiemiddag zal een aantal ontwikkelingen kritisch worden geanalyseerd.

De studiemiddag is in Amsterdam. Wie ook gaat, mij herkent en zegt dat hij (zij?) mijn blog leest, krijgt een gratis drankje naar keuze.

Arnoud

Kleine lettertjes ok, maar niet te klein alstublieft. Algemene voorwaarden moet je ter hand stellen voor of bij het sluiten van de overeenkomst. Omdat dat vaak grote lappen tekst zijn, is de neiging er al snel om ze zo klein mogelijk af te drukken. Maar dat kan fout gaan, zo bleek uit dit vonnis over de voorwaarden van Canal Digitaal:

De kantonrechter constateert dat de door Canal Digitaal overgelegde algemene voorwaarden inderdaad (in elk geval zonder vergrootglas) voor een gemiddeld mens volstrekt onleesbaar zijn. Daarmee heeft Canal Digitaal niet aan haar plicht tot terhandstelling voldaan, zodat [gedaagde] terecht de vernietiging van de algemene voorwaarden heeft ingeroepen.

UPDATE: Jurofoon heeft de PDF gevonden, en die lettertjes zijn inderdaad wel heel erg klein. Jurofoon schrijft:

Op een computerscherm is de tekst pas goed leesbaar als je inzoomt op 200 of 300%. Als je de tekst selecteert en plakt in een tekstverwerker, blijken zeven (!) pagina’s nodig te zijn in een normaal lettertype.

Terecht dus dat de rechter oordeelde dat die algemene voorwaarden niet van toepassing kunnen zijn.

Via Solv.

Arnoud

Een hyperlink is legaal, behalve wanneer de plaatser weet of redelijkerwijs moet weten dat de link naar een onrechtmatige publicatie wijst.

De hyperlink of URL is de basis van het internet. Links zijn ongeveer de enige manier om alle informatie te vinden die op internet staat. In de meeste gevallen zijn hyperlinks vergelijkbaar met een bronvermelding: waar komt bepaalde informatie vandaan, of waar is meer over een onderwerp te lezen. Dat is volstrekt legaal. Vandaar dat hyperlinks normaal legaal zijn.

Soms zijn hyperlinks echter niet legaal (”onrechtmatig”). Een link kan wijzen naar bijvoorbeeld een publicatie die auteursrecht schendt, of naar een tekst die smaad of laster bevat. Wie dat weet, of redelijkerwijs moet weten, kan aansprakelijk worden gesteld als hij er toch naar linkt.

Bij zoekmachines en linksites (startpagina’s, linkverzamelingen en dergelijke) ligt dit iets anders. Een zoekmachine of linksite die niet filtert, is pas aansprakelijk als hij gewezen wordt op het onrechtmatige karakter. Wie wel filtert, valt onder de hoofdregel van de vorige alinea.

Lees verder in Aansprakelijk voor hyperlinks (in Aansprakelijkheid @ iusmentis.com).

(En ja hij staat er al een paar weken maar ik was vergeten hem aan te kondigen)

Arnoud

ICANN, de autoriteit over namen en nummers op internet, is een onderzoek begonnen over registratie met voorkennis van domeinnamen, melden Ars Technica en Tweakers.

Naar eigen zeggen heeft de Icann van enkele registrars en juristen klachten ontvangen over de praktijk die ‘domain name front running’ is gedoopt. Medewerkers van domeinregistrars kunnen nagaan welke domeinen populair zijn, zelfs als ze nog niet geregistreerd zijn. Op basis hiervan kan worden berekend hoeveel verkeer ze zouden opleveren op het moment dat het domein wel zou bestaan. Als dat positief uitvalt, wordt de domeinnaam geregistreerd en vervolgens voor aanzienlijk meer geld doorverkocht.

Er gaan al jaren geruchten dat sommige van die “controleer hier of uw gewenste domeinnaam nog vrij is”-vakjes door malafide websites aangeboden worden om zo interessante domeinnamen snel te registreren en zo de uiteindelijke klant een poot uit te draaien.

Ik zou zo snel geen wet weten die dit verbiedt. Als jij aan een willekeurig iemand vertelt dat je weetikveel.nl zou willen registreren, dan is het grotendeels je eigen schuld als die iemand dat vervolgens snel zelf registreert.

Arnoud

Een lezersvraag over de mogelijkheid andermans idee te hergebruiken:

In een Amerikaans boek kwam ik iets interessants tegen. Een bekende designer heeft een systeem ontworpen waarmee hij alle vrouwen in kan delen in 48 types (wel zo gemakkelijk toch?). Helaas doet hij hier verder weinig mee (hij heeft dus alleen dat boek geschreven). Ik vind dat zijn ideeën ook in Nederland verspreid moeten worden. De inhoud, titel, vormgeving moet dan echter wel drastisch worden veranderd (te Amerikaans). De opzet van het boek is verder prima. In hoeverre schend ik zijn auteursrecht wanneer ik “zijn theorie en ideeën” als uitgangspunt neem voor een eigen boek?

Een idee is vrij. Je mag dus je eigen boek schrijven over 48 types vrouwen. Wat niet mag, is de uitwerking uit dat boek vertalen en in je eigen boek overnemen. De namen en beschrijvingen van die 48 types zul je dus zelf moeten invullen. Maar ik denk dat Nederlandse vrouwen onvergelijkbaar zijn met Amerikaanse, dus dat zou geen probleem moeten zijn. (Toch? Dames, laat van u horen, tot nu toe is deze blog men only gebleken)

Vermeld je zijn theorie, dan mag je stukken citeren uit zijn boek (ook in vertaling), mits je dat maar zo kort mogelijk houdt en uiteraard de bronvermelding noemt.

Geheel los van het auteursrecht en andere juridische zaken denk ik dat het wel zo netjes is om te noemen op wiens werk je je baseert. Het kan worden gezien als plagiaat om zonder bronvermelding je eigen uitwerking van andermans idee te presenteren. Ook als er geen sprake is van inbreuk op het auteursrecht.

Arnoud

De Amerikaanse provider Comcast nam wel een heel aparte maatregel om ongewenst Bittorrent-verkeer tegen te gaan, meldt Tweakers. Een klant merkte dat zijn Bittorrent-verkeer wel erg traag ging, en ging op onderzoek uit:

In twee van de drie gevallen mislukte de overdracht, in het derde geval begon deze pas na tien minuten. Toen de onderzoekers nagingen waarom het misging, bleek dat de sessie werd gesloten doordat beide computers een zogenaamd ‘reset’-packet ontvingen, een verzoek om de communicatie te staken. Het afzendadres was dat van de andere computer. Uit de netwerklogs van de computers bleek echter dat zij deze packets niet hadden verzonden. De conclusie was dat ze ergens in het netwerk van Comcast waren toegevoegd.

Ars Technica dook er dieper in, en vond dit citaat uit de New York Times:

Another Comcast executive told the New York Times that the company “occasionally” delays P2P traffic, “postponing” it in some cases. His rather clumsy analogy was that of getting a busy signal when making a phone call and eventually getting through after several attempts. “It will get there eventually,” is the takeaway message.

Alleen, het gaat hier niet om afknijpen of vertragen. Dat men Bittorrent (P2P)-verkeer minder prioriteit geeft, zou tot daar aan toe zijn. Bij een grote download doen tien minuten er niet echt toe. Dan liever mijn mailtjes en chatboodschappen (en de pingtijd van mijn online games) wat sneller.

Wat Comcast doet, is echter het opzettelijk sturen van “reset” packets. Dat is een speciaal soort IP-pakket, dat wordt gestuurd om een verbinding dicht te doen. Inderdaad, dat pakketje zorgt voor die cryptische “Connection reset by peer” boodschap.

Is dit nou strafbaar? Je zou het kunnen zien als het veroorzaken van een “stoornis in de gang of in de werking van werk voor telecommunicatie”, en dat is strafbaar als netwerkvandalisme (art. 161sexies Strafrecht). Maar ik verwacht niet dat de politie snel prioriteit zal geven aan een actie als deze.

Wel kun je je afvragen of Comcast zo wanprestatie pleegt: zij schrijft in haar voorwaarden immers

Our customers enjoy unfettered access to all the content, services, and applications that the Internet has to offer. We respect our customers’ privacy and we don’t monitor specific customer activities on the Internet or track individual online behavior such as which Web sites they visit.

Als je onbeperkte toegang belooft, en vervolgens opzettelijk dingen gaat frustreren, houd je je niet aan jouw kant van het contract. De klant kan dan schadevergoeding eisen.

Arnoud