Arnoud

‘In het geval van framing of inline linking is er mogelijk wel sprake van een auteursrechtelijk relevante handeling. De hyperlink is dan meer dan een voetnoot of een verwijzing naar informatie die zich elders bevindt. Bij framing en inline linking gaat het om de opname van een zelfstandig auteursrechtelijk beschermd werk binnen een andere context. Dat het auteursrechtelijk beschermde werk in technisch opzicht niet wordt verveelvoudigd – het werk blijft immers op de oorspronkelijke server staan – hoeft er niet aan af te doen dat er sprake kan zijn van een auteursrechtelijk relevante handeling. Het werk wordt immers als onderdeel van een ander werk weergegeven en
als zodanig opnieuw geëxploiteerd. De internetgebruiker hoeft de weblocatie waarbinnen de link wordt weergegeven niet te verlaten om het werk te consumeren. Naar analogie van het CAI-Amstelveen-arrest kan de websitehouder, dus degene die de framed of inline link heeft aangebracht, vergeleken worden met de CAI-Amstelveen: hij geeft het auteursrechtelijk beschermde werk door via zijn eigen website. Verdedigbaar is dat er dan sprake is een openbaarmaking door een ‘autre organisme’ in de zin van het arrest.’

(edit: formattering goed gezet)

Hij trekt de analogie met het HR-arrest 30 oktober 1981 (CAI Amstelveen) waarin opvangen van televisiesignalen en doorgeven via de kabel een nieuwe openbaarmaking werd geacht. Het verweer “we geven alleen maar efficiënt door wat mensen ook zelf uit de lucht kunnen plukken” ging niet op: van belang is slechts dat de doorgifte geschiedt door een ander organisme.

Je kunt die analogie inderdaad maken, als je “doorgeven” heel breed uitlegt. Dat zit mij niet lekker, omdat de Centrale Antenneinrichting toch echt het signaal zelf doorgaf en dus met een soort-van kopie van het werk bezig was. Mag je de rechtsregel dan ook toepassen op een situatie waarin men het signaal (het filmpje) niet zelf doorgeeft maar dat het oorspronkelijke organisme dat nog steeds doet?

“Doorgeven impliceert dat een intermediair een handeling verricht met het werk”, schrijft Alberdingk Thijm zelf op diezelfde pagina (9 in de PDF). Hij lijkt het hier dus mee eens te zijn. Maar dan zegt hij bij frames/inline links: “Bij framing en inline linking gaat het om de opname van een zelfstandig auteursrechtelijk beschermd werk binnen een andere context.”

En inderdaad, het werk is te zien in een andere context. Maar welke handeling met het werk verricht ik door <embed src=X> in plaats van <A HREF=X> te typen? In beide gevallen typ ik een code en een URL, en het is de browser van de bezoeker die daar iets mee doet. Ik lever geen faciliteiten of middelen waarmee de browser meer kan dan eerst. Bij Youtube-filmpjes is het Youtube dat de embedded player levert.

Hoogleraar Bernd Hugenholtz ziet trouwens in zijn preadvies uit 1998 geen reden om het auteursrecht in te zetten bij dit soort situaties. Wie framet of embedt, kan via merkenrecht of ongeoorloofde mededinging aangepakt worden. Dat was m.i. de voornaamste reden om in de Batavus-zaak het verbod om te framen toe te staan. Een ex-dealer van Batavus deed het via geframede pagina’s met fietsinformatie voorkomen of hij nog steeds geaffilieerd met Batavus was.

De motivatie van de inbreuk op auteursrecht laat hier nogal te wensen over: het enige wat ik kan vinden in het vonnis, is dat “immers de indruk [wordt] gewekt dat de informatie van de website van Batavus eigen materiaal van [V.] betreft”. Maar indrukken wekken is nog geen inbreuk op auteursrecht. Alberdingk Thijm was er zelf ook kritisch over in zijn noot bij dit vonnis.

Kortom, als je het CAI-arrest zo breed leest als Alberdingk Thijm voorstelt, dan zijn frames en inline links inderdaad nieuwe openbaarmakingen en daarmee inbreuk op het auteursrecht. Maar ik zie geen wezenlijk technisch verschil tussen zulke links en ‘gewone’ links. Als verwijzen ‘doorgeven’ is, dan geef ik in alle drie de gevallen door. Dus dan is elke hyperlink een nieuwe openbaarmaking, en dat kan toch niet de bedoeling zijn.

Arnoud

Volgens webwereld heeft buma geen problemen met Youtube omdat er al regeling is tussen youtube en buma. http://webwereld.nl/ref/rss/49781

Als Youtube een regeling heeft getroffen met Buma/Stemra, dan staan die filmpjes er legaal. Het is niet onrechtmatig om een legaal aangeboden filmpje te embedden in je blog. Ik ken die regeling niet, maar het lijkt me Youtube’s verantwoordelijkheid om dan te zorgen dat hetzij zij rechten afdragen voor embedded views van het filmpje, hetzij de embed-mogelijkheid uitstaat voor deze filmpjes.

Arnoud

Arnoud

Buma zou wel eens gedeeltelijk gelijk kunnen hebben, al plaats ik twee kanttekeningen: 1) is Buma wel de juiste organisatie voor deze heffingen? 2) Waar een filmpje niet zomaar wordt overgenomen, maar van commentaar wordt voorzien, lijkt me dat het filmpje wordt geciteerd binnen een verhandeling, en volgens mij heeft Buma daar niets mee te maken. (”Als inbreuk op het auteursrecht op een werk van letterkunde, wetenschap of kunst wordt niet beschouwd het citeren uit een werk in een aankondiging, beoordeling, polemiek of wetenschappelijke verhandeling of voor een uiting met een vergelijkbaar doel.”) Voor zover ik kan achterhalen zijn voor citaten geen vergoedingen vereist.

Het citeren van een heel Youtube-filmpje is duidelijk iets wat in het maatschappelijk verkeer gebruikelijk is.

De jurisprudentie over linken, torrents e.d. heeft me duidelijk gemaakt dat verwijzen naar een werk onvoldoende is om als nieuwe openbaarmaking te gelden. Ergens bevredigt me dat ook wel: de ultieme consequentie van mijn eerdere standpunt was namelijk dat iedere sitebeheerder het absolute recht had om links naar elke pagina op zijn site te verbieden. Dat zat me nooit zo lekker. En als dan ook de rechtspraak vrij consequent zegt “linken is geen openbaarmaken”, dan ga ik om.

Een beroep op het citaatrecht bij iets waarbij het hele werk wordt gepubliceerd, zal niet snel slagen. Je mag niet meer citeren dan strikt nodig voor je citaat. Je zou dus een paar stills of misschien een relevante scene uit het filmpje kunnen lichten, maar meer niet. Als je een hele film (videoclip) laat zien, is dat volgens mij geen ‘aankondigen’ of ‘bespreken’ van de film. Ook al zet je er “wat een slechte clip, kijk zelf maar” boven.

Arnoud

Het fietsframe-geval is gelukig gebaseerd op merkenrecht, geen auteursrecht.
De ex-dealer wekte opzettelijk bepaalde indrukken en maakte daartoe misbruik
van beschermde merken. Dat had -gelukkig- weinig met Internet te maken.

Om te zien hoe paranoia een instituut als Buma/Stemra omgaat met Internet,
moet je hun eigen web-voorwaarden maar eens lezen (staan er al vele jaren).
“Hyperlinking is toegestaan mits Buma/Stemra daarvan in kennis wordt gesteld.”
(Zie hun Disclaimer, laatste punt bij artikel A3.) Zoiets is toch niet te geloven ?

Ik loop een beetje achter geloof ik. Ik las het vrijdag pas bij 3Voor12. Emerce had het al op 4 september. Gelukkig ben ik niet de allerlaatste: Buma/Stemra zelf heeft het nog steeds niet op de site staan (wie het kan vinden, mag het melden).

In iede…

Antal de Waij stelt daar meerdere malen dat particulieren NOOIT hoeven te betalen. Ook met betrekking tot het embedden is er van heffing geen sprake, aldus BUMA/Stemra:

Een citaat: (FvJ = Francisco van Jole, AdW = Antal de Waij)
FvJ: Dus ik zet dat bijvoorbeeld op mijn eigen site, zijn filmpje. Moet ik dan weer betalen?
AdW: Nou als het bedrijfsmatig is dan komen we daar binnenkort uit met nieuws, dan gaan we dat inderdaad eh, dan willen wij dat inderdaad licenseren, en daarna… als je bijvoorbeeld een particulier bent, hoeft dat niet.

De Waij (BUMA/Stemra dus) stelt verder in het interview dat alléén bedrijfsmatige sites zouden moeten betalen. Voor plaatsen van content als ook voor het embedden, en dat dit allemaal niet voor particulieren geldt.

Lees, luister en verbaas u:
http://www.keyboardforum.nl/cms/pages/buma.php