De Consumentenautoriteit heeft kabelboer UPC zeven boetes van in totaal ruim 300.000 euro opgelegd, meldt Nu.nl. De reden was de zeer agressieve manier waarop het bedrijf mensen aan de digitale televisie probeerde te krijgen: iedere analoge klant (zoals Tweakers het noemt) kreeg ongevraagd een Mediabox thuisgestuurd met een aanbod om digitale TV gratis uit te proberen. Anderen werden gebeld door een callcenter of kregen een colporteur van UPC aan de deur die ze over probeerde te halen om deze dienst te nemen.

Dat soort praktijken is keihard in strijd met de wet. Het ongevraagd toesturen van producten met het doel iemand over te halen een dienst af te nemen mag niet. Gebeurt het toch, dan mag je het product houden en zit je nergens aan vast. Los daarvan kan de Consumentenautoriteit optreden en boetes opleggen aan bedrijven die dit soort malafide praktijken hanteren.

Het sanctiebesluit schetst een behoorlijke serie overtredingen. Uit onderzoek door TNS NIPO bleek bijvoorbeeld dat 16 procent van de telefonisch benaderde klanten niet akkoord was gegaan met het aanbod, maar toch een Mediabox thuisgezonden kreeg onder verwijzing naar het telefoongesprek. En dat ging dan zo:

Binnen 3 weken ontvangt u van ons de mediabox, waarmee u de komende drie maanden gratis de gelegenheid heeft om alle voordelen van digitale televisie zelf te ervaren. […] Wilt u de box toch niet houden dan heeft u toch 3 maanden kennis kunnen maken met digitale televisie en kunt u de box gratis terugsturen. Gaat u hiermee akkoord?”

Wie hierop ‘ja’ zegt, had een jaarabonnement op digitale televisie gesloten, aldus UPC. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Onder verwijzing naar een uitspraak van de rechtbank Zwolle concludeert de Consumentenautoriteit dan ook dat deze redenering van UPC niet opgaat.

Ook bij de ongevraagd aangeleverde Mediaboxen waren veel klachten:

“Er stond een meneer op de stoep, gestoken in een wit jasje met de tekst Pakketservice erop en met een steekwagentje en een aantal pakketten erop. Deze meneer heeft geprobeerd om het ding door mijn strot te duwen onder het mom van ‘het is gratis, meneer’.”

Terugsturen viel nog niet mee. Bright probeerde het, maar hun gemolesteerde Mediabox werd voor een bom aangezien. Voor de vernieling in vereniging van UPC’s eigendom kreeg men 300 euro boete opgelegd.

UPC verweerde zich door te stellen dat ze de aflevering per brief gemeld hadden. In de brief stond dat je de Mediabox mocht weigeren. Maar het is dan nog steeds colportage. En bij een colportagegesprek moet de colporteur meteen melden wat het oogmerk van zijn bezoek was: het sluiten van een overeenkomst voor digitale televisie. Ongeacht wat er al per brief gemeld zou zijn.

Sommige colporteurs bleken zelfs misleidende mededelingen te hebben gedaan, bijvoorbeeld dat een klant “straks geen beeld meer op de televisie zal krijgen” of dat het pakketje “voor uw vrouw” bestemd was.

Daarnaast meldde UPC nergens dat je de overeenkomst binnen zeven werkdagen weer kon ontbinden. Ook aan andere informatieplichten werd niet voldaan. Zoals de simpele plicht om te melden namens welk bedrijf je een pakketje komt afleveren.

UPC kan nog in beroep tegen het besluit.

Wie heeft er net als ik nog meer een Mediabox gehad van UPC? En wat is daarmee gebeurd?

Arnoud

Een hostingprovider hoeft bij vermeende smaad door een klant niet meteen in te grijpen. Tenminste, als hij de feiten niet kent en daarom niet kan inschatten wat er klopt aan het verhaal. Dat blijkt uit een gisteren verschenen vonnis tussen de Staat en hostingprovider IS InterNed Services. En ik heb een leuke aankondiging, helemaal onderaan.

Een klant van IS had ruzie met de Belastingdienst. Zijn tweedehands-autobedrijf had de nodige aanslagen opgelegd gekregen, en omdat de Belastingdienst bang was dat meneer terug naar zijn eigen land zou gaan, had men aangekondigd deze aanslagen ineens te komen innen. Dat zette het nodige kwaad bloed, en de klant begon op zijn bedrijfswebsite een hetze tegen de Belastingdienst. Daarbij werd de betrokken inspecteur met naam en toenaam genoemd. Zo schreef hij bijvoorbeeld “this corrupt and racist tax official decided to impose a very high tax on me.” Ook werden zowel de inspecteur als de Dienst beschuldigd van racisme, corruptie, machtsmisbruik en discriminatie.

De Staat besloot om de hoster te sommeren de informatie weg te halen. De hoster had dit echter geweigerd met een beroep op de wettelijke bescherming voor hosting providers. De wet zegt namelijk dat providers alleen materiaal van klanten offline hoeven te halen als het ‘onmiskenbaar’ is dat dat materiaal niet door de beugel kan. Je moet met andere woorden in redelijkheid niet kunnen twijfelen aan de juistheid van de sommatie.

Wanneer is het onmiskenbaar dat iets niet mag? Bij een een illegaal aangeboden film gaat dat nog wel, maar hoe schat je als provider in of een uitlating van een klant beledigend of racistisch is? Je kent de feiten en achtergronden van de ruzie niet, dus hoe weet je dan of een opmerking terechte kritiek is of smaad?

Het is dan ook een goede zaak dat de rechter hier oordeelde dat de provider niet in de discussie tussen de Staat en de klant hoeft te treden. Precies omdat je van een provider niet kunt vragen om te oordelen over het beledigende of smadelijke karakter van een publicatie. Dat zou al snel tot een chilling effect leiden: providers die alles waar een klacht over komen, meteen maar offline halen om aansprakelijkheid te voorkomen.

Wel is het jammer dat de rechter niet nader toelicht waarom deze tekst niet onmiskenbaar beledigend is. Het vonnis zegt dat het niet hoefde omdat IS “niet wist, en ook niet kon weten, waarop de uitlatingen waren gebaseerd, zodat zij zich geen oordeel omtrent de juistheid of rechtmatigheid ervan kon vormen”. Dus als IS meer van het geschil had geweten, had ze wel zo’n oordeel moeten vormen? Waar ligt dan de grens? Hoe bekend moeten de feiten zijn? En wanneer moet de provider op de stoel van de rechter gaan zitten? Zou bijvoorbeeld de provider moeten weten dat teksten waarin de Holocaust ontkend of gebagatelliseerd wordt, discriminerend en haatzaaiend zijn? Want dan is de provider verplicht deze weg te halen. Op die vragen geeft dit vonnis helaas geen duidelijk antwoord.

En als ik dan even commercieel mag worden: sinds gisteren biedt mijn nieuwe werkgever ICTRecht een speciale Notice en takedown adviesdienst. Voor webhosters, maar ook voor bloggers en forumbeheerders die dit soort klachten krijgen en zelf niet kunnen of willen inschatten of die klachten kloppen en wat ze nu moeten doen.

Arnoud

Een meelezende moeder kwam erachter dat haar vijftienjarige zoon een domeinhosting-abonnement van 180 euro per jaar had afgesloten. Zij was het daar niet mee eens. De meelezende hostingverkopers ongetwijfeld ook niet (wie heeft een betere offerte?) maar deze moeder wilde van het abonnement af. Kan zij dat?

De vijftienjarige zoon is minderjarig. De wet (art. 1:234 BW) zegt dan dat hij niet zelfstandig overeenkomsten kan aangaan. Hij heeft toestemming nodig van zijn ouders om iets te kopen of verkopen. Nu is het natuurlijk niet echt praktisch als hij voor elke reep chocola een briefje van zijn ouders nodig zou hebben. Vandaar dat er ook in de wet staat dat die toestemming wordt verondersteld te zijn gegeven als het een rechtshandeling is “waarvan in het maatschappelijk verkeer gebruikelijk is dat minderjarigen van zijn leeftijd deze zelfstandig verrichten.”

Een kind van acht mag dus snoep kopen zonder dat de ouders daar iets aan kunnen doen (behalve zijn zakgeld inhouden). Een zeventienjarige kan tegenwoordig rechtsgeldig zelfstandig een abonnement voor een mobiele telefoon afsluiten, vond de Geschillencommissie Telecom. In 1999 oordeelde men nog anders: de ouders van een vijftienjarige konden het abonnement van hun zoon laten vernietigen met deze wetsbepaling.

Hoe zit dat nu bij webhosting? Ik zou niet snel aannemen dat het gebruikelijk is dat mensen van vijftien jaar zelfstandig webhostingaccounts nemen. De moeder kan de overeenkomst dus vernietigen. Zij kan dit doen door een brief te sturen waarin ze meldt dat

• de zoon vijftien jaar was
• zij niets van de overeenkomst wist
• haar zoon geen toestemming van haar had
• zij daarom de overeenkomst vernietigt krachtens artikel 1:234 BW

Voor zaken waarbij de minderjarige persoonsgegevens van zichzelf publiceert, gelden strengere regels. Zo mag een minderjarige onder de zestien jaar geen lid worden van een forum of profielensite zonder toestemming van zijn ouders, zelfs als het heel normaal zou zijn voor mensen van die leeftijd om lid te worden van die site.

Meelezende hosters: hoe controleren jullie of klanten meerderjarig zijn?

Arnoud

Vandaag een gastbijdrage van strafrechtadvocaat mr. A.H. (Bert) Staring van advocatenkantoor Krikke & Staring.

Onlangs is het rapport High-tech crime: soorten criminaliteit en hun daders van het Ministerie van Justitie verschenen. High-tech crime is een overkoepelend containerbegrip dat verwijst naar een veelheid aan criminele activiteiten waarbij gebruik wordt gemaakt van ICT. Voorbeelden hiervan zijn kinderporno (cybercrime) en hackers (computercriminaliteit).

Een van de speerpunten van dit kabinet is de aanpak van cybercrime. Onder het mom hiervan kondigt de minister Hirsch Ballin aan dat hij de bevoegdheden van politie en justitie tot onder meer het vorderen van gegevens van bedrijven en instellingen opnieuw tegen het licht wil houden. Wat mogen politie en justitie op dit moment al?

De Wet bevoegdheid vorderen gegevens geeft politie en justitie vergaande bevoegdheden om persoonsgegevens op te vragen bij maatschappelijke instellingen en bedrijven. Toepassing van deze bevoegdheden mag alleen indien dat voor de opsporing noodzakelijk is en er sprake is van een verdenking van een zwaarder misdrijf. Het gaat dan niet alleen over high-tech crime maar ook om criminele activiteiten waarbij geen gebruik wordt gemaakt van ICT zoals bijvoorbeeld moord.

Bedrijven en instellingen die een openbaar telecommunicatienetwerk of -dienst (telefonie en internet) aanbieden kunnen met de op deze wet gebaseerde vorderingsbevoegdheid worden geconfronteerd. Het gaat dan over de aanbieders van een geheel of gedeeltelijk besloten communicatienetwerk of -dienst alsmede degenen die in de uitoefening van een beroep of bedrijf gegevens verwerken of opslaan ten behoeve van een aanbieder van een communicatiedienst of diens gebruikers. Met een aanbieder van een geheel of gedeeltelijk besloten communicatienetwerk of -dienst worden private netwerken bedoeld, zoals een vorm van intranet. Met degene die in de uitoefening van een beroep of bedrijf gegevens verwerkt of opslaat ten behoeve van een communicatiedienst of diens gebruikers dient men te denken aan een aanbieder van webhostingdiensten of een beheerder van websites.

Niet alleen de gegevens van de verdachte maar ook de gegevens van die personen waarmee verdachte contact heeft gehad of in relatie kan worden gebracht, kunnen middels deze wet worden opgevraagd door politie of justitie.

De wet maakt onderscheid tussen drie categorieën gegevens:

• identificeerbare gegevens (naam, adres);
• andere gegevens (verkeersgegevens, logs, administratie);
• gevoelige gegevens.

Bij ‘identificeerbare gegevens’ gaat het niet alleen om iemands naam, adres, woonplaats, postadres, geboortedatum of geslacht, maar ook om zogenoemde administratieve kenmerken, zoals een klantnummer, een nummer van een polis, een bankrekeningnummer, of een lidmaatschapsnummer. Deze gegevens kunnen door iedere agent of opsporingsambtenaar worden opgevraagd.

De categorie ‘andere gegevens’ is zeer omvangrijk. Het gaat vooral om gegevens uit de administratie van bedrijven. Om deze gegevens in te zien, is geen bevel van een rechter nodig, maar kan met een bevel van de officier van justitie worden volstaan. Alleen voor ‘gevoelige gegevens ‘, zoals godsdienst, ras, politieke gezindheid, gezondheid of seksuele leven, blijft een gerechtelijk bevel noodzakelijk.

Bedrijven en instellingen weten veelal niet hoe met een dergelijke vordering om te gaan en werken gemakshalve maar mee. Dit terwijl:

• Het verstrekken van gegevens veelal inhoud dat de gegevens, meestal persoonsgegevens, voor een ander doel worden gebruikt dan waartoe ze door internet provider of website exploitant, als houder van de gegevens, zijn verwerkt.
• De toepassing van deze opsporingsbevoegdheid door politie en justitie gegarandeerd tot een inbreuk van de persoonlijke levenssfeer van de klant leidt.
• Indien het gaat om gegevens van derden die geen persoonsgegevens zijn, er nog altijd belangen van derden aan de orde zijn die verstrekking problematisch maken, bijvoorbeeld een contractuele geheimhoudingsplicht.

Naar mijn mening dienen bedrijven en instellingen zich weerbaar op te stellen tegen de toenemende houdgreep van de overheid. Zij dienen in ieder geval op de navolgende punten te letten:

1. U hoeft niet vrijwillig gegevens aan politie of justitie te verstrekken.
2. Toepassing van vorderingsbevoegdheid mag alleen indien dat voor de opsporing noodzakelijk is en het gaat om een verdenking van een bepaald kaliber misdrijf.
3. Voor de vordering van gevoelige gegevens is toestemming van de rechter nodig.
4. In beginsel dient er bij de toepassing van een van de hier bovengenoemde bevoegdheden een schriftelijk vordering van de bevoegde ambtenaar vooraf te gaan. Waarin de gegevens staan vermeld die u minimaal nodig heeft om de vordering uit te kunnen voeren. U dient dat ook te allen tijde naar de schriftelijke vordering te vragen.
5. Bij een aantal bevoegdheden kan bij dringende noodzaak een vordering mondeling worden gegeven. Echter in dat geval dient achteraf en wel binnen drie dagen nadat de vordering is gedaan deze alsnog op schrift te worden gesteld.
6. In beginsel dient de bevoegde ambtenaar van elke vordering een proces-verbaal op te maken. Van belang is dat hierin wordt vermeld in welk onderzoek naar welk strafbaar feit de bevoegdheid is toegepast. U dient dat ook altijd naar het proces-verbaal te vragen.
7. De kosten die aan de nakoming van een vordering kunnen worden toegerekend in de vorm van extra personeelskosten en extra administratiekosten komen voor vergoeding in aanmerking.
8. Belanghebbende kunnen zich tegen de vordering tot verstrekken van gegevens zelf alsook tegen het gebruik van gegevens die gevorderd zijn beklagen. Zowel de houder van de gegevens tot wie de vordering is gericht als degenen op wie de gegevens betrekking hebben, kunnen als belanghebbende worden aangemerkt.

Gelet op de hier bovenstaande aandachtspunten is het verstandig contact op te nemen met een strafrechtadvocaat. Deze weet namelijk alles over de bijzondere opsporingsmethode die politie en justitie in het kader van een opsporingsonderzoek kan inzetten tegen u en uw klanten. Hij kan u derhalve adviseren wat hierbij uw rechten en plichten zijn.

mr. A.H. (Bert) Staring is partner van advocatenkantoor Krikke & Staring en gespecialiseerd in strafrecht.

Bij de phpBB-gemeenschap een interessante discussie over plugins voor deze forumsoftware. PhpBB is open source en beschikbaar onder de GPL (versie 2). De vraag is dan wat dat betekent voor uitbreidingen en plugins voor phpBB.

De phpBB software is niet zo netjes opgezet als Joomla!, waardoor mijn redenering over plugins voor Joomla van afgelopen februari hier niet zomaar opgaat. Bij phpBB kun je een uitbreiding (een “mod”) alleen maken door regels code uit phpBB zelf te wijzigen en van uitbreidingen te voorzien. Dan zitten er in je mod dus stukken code die uit phpBB-bestanden komen. Dat is in principe een verveelvoudiging in gewijzigde vorm of een ‘afgeleid werk’ in de terminologie van de GPL.

Op de phpBB-site zelf wordt het zo uitgelegd:

Most modification require phpBB to work so most modifications need to be released under the GPL v2. … All modifications will have some part of it that needs to be released under GPL v2. These parts are usually what is in the install script or in other words, the part that integrates the script in to phpBB.

In de discussie zegt ene Alfatrion nog:

Copying several lines of could would fall under fair use for the states or the more limited European quoatation exemptions (art. 15a). This is true for most of the world because of the Berne Convention.

Wellicht is dit gebruik ‘fair use’ naar Amerikaans recht, maar ik betwijfel het. En gezien het feit dat deze persoon mijn blog citeert, is hij (zij?) waarschijnlijk Nederlander. En dan kan hij geen beroep doen op ‘fair use’. Wie in Nederland een beschermd werk wijzigt op een manier die schending van auteursrecht oplevert, kan in Nederland voor de rechter worden gedaagd. De zaak zal dan naar Nederlands recht worden beoordeeld.

Citaatrecht bij software is iets waar weinig juristen in geloven. Ik zou denken dat het opgaat als sprake is van een bug report, dan moet je regels citeren om te laten zien waar de fout zit. Maar jij bespreekt of bekritiseert deze regels niet, je breidt ze uit. En dat is een verveelvoudiging in gewijzigde vorm en geen citaat.

Afhankelijk van hoe veel je kopieert uit de originele bestanden, zou je wellicht aanspraak kunnen maken op artikel 18a Auteurswet:

Als inbreuk op het auteursrecht op een werk van letterkunde, wetenschap of kunst wordt niet beschouwd de incidentele verwerking ervan als onderdeel van ondergeschikte betekenis in een ander werk.

Een paar regeltjes uit phpBB in een groot eigen werk, met als enige doel aangeven waar in phpBB het eigen werk moet worden ingevoegd, zou onder deze uitzondering moeten vallen.

Ga je echter uitgebreid bestaande code aanpassen en niet zozeer eigen code toevoegen, dan ben je toch echt een afgeleid werk aan het maken.

Arnoud

De gespecialiseerde rechters van de Kamer van Beroep (BPAI) van het Amerikaanse octrooibureau (USPTO) zijn benoemd op een manier die strijdig is met de Amerikaanse Grondwet. Hun uitspraken zijn dan ook nietig. Dit kan voor meer dan 95% van de uitspraken van de BPAI gelden. Dat schrijft professor John Duffy (Chicago) in een paper dat nu onderdeel is geworden van een rechtszaak bij de Supreme Court. In 2007 werd dit op Patently-O voor het eerst gemeld.

De Amerikaanse Grondwet vermeldt in artikel II(2)(2) hoe overheidsfunctionarissen benoemd moeten worden. Voor rechters van de BPAI geldt de algemene regel dat het recht tot benoeming ligt bij “the President alone, the Courts of Law, or the Heads of Departments.”

Deze octrooirechters werden benoemd door het hoofd van het USPTO. Niets aan de hand zou je zeggen. Alleen: het USPTO is geen Department in de zin van de Grondwet. Het USPTO is onderdeel van het ministerie van Economische Zaken, en de directeur van het USPTO werkt onder de verantwoordelijkheid van de minister. Het had dus de minister moeten zijn die deze rechters had moeten benoemen.

Dit is zeer pijnlijk, omdat iedereen wiens octrooi ongeldig is verklaard door deze BPAI nu protest aan kan tekenen op deze grond. Er ligt nu een zaak bij de Supreme Court waarin het bedrijf Translogic precies dit betoogt, met het artikel van Duffy als bron.

Het is trouwens de eerste keer dat een blogbericht onderdeel werd van een octrooizaak bij de Supreme Court.

Via Boing Boing (bedankt, Bram).

Arnoud

Een Amerikaanse rechtbank heeft p2p-site Torrentspy een boete opgelegd van 110 miljoen dollar (72 miljoen euro), meldden Nu.nl en Tweakers. De site bood links aan waarmee films en tv-programma’s kunnen worden gedownload. Toch zegt dit weinig over de legaliteit van andere filesharing sites. Torrentspy kreeg deze schadevergoeding vooral opgelegd vanwege haar klunzige manier van omgaan met bewijs.

Zo had Torrentspy tegen de rechter gezegd dat men geen IP-adressen bijhield van gebruikers. Men bleek echter wel een systeem te hebben waarmee gebruikers op basis van IP-adres geband konden worden, en bovendien konden moderatoren wel degelijk IP-adressen van alle gebruikers zien.

Ook ging men na de aanklacht even snel berichtjes op de forums wijzigen: alle titels van beschermde werken werden veranderd in “[een niet nader te noemen film]”. Niet handig als de eiser allang een screendump heeft gemaakt natuurlijk.

Ook niet handig was de mailconversatie tussen de eigenaren over wat te doen met ‘foute’ content: laten we die op een besloten forum zetten, dan ziet de MPAA dat niet. Ja, goed plan! Vooral omdat je in de VS al je e-mailconversaties en al het andere mogelijk relevante bewijs aan de wederpartij moet afgeven als onderdeel van de pre-trial discovery.

Nee, dat had Torrentspy niet handig aangepakt. Bewijs vervalsen of vernietigen is iets waar rechters boos om worden. Bovendien is het automatische gevolg dat je de rechtszaak verliest:

Those actions rubbed the judge the wrong way. “Plaintiffs have convinced the Court that their ability to prove their case has been inalterably prejudiced by Defendants’ willful spoliation of evidence, making terminating sanctions the only effective recourse,” wrote Judge Florence-Marie Cooper in her decision. “The Court has concluded that Defendants’ conduct constitutes spoliation and second, that termination of the case in favor of Plaintiffs is the proper sanction.”

Erg jammer. Want de principiele vraag komt hierdoor niet aan bod. En de hoogte van het bedrag zal andere sites wel twee keer laten nadenken over een schikking in plaats van het voor de rechter te laten komen.

Arnoud

Een bloggende lezer vroeg zich af:

Ik blog regelmatig over celebritynieuws uit Amerika, en ik vertaal dan ook vaak Engelstalige berichten. Dat doe ik altijd met bronvermelding. Ik neem dan ook de foto over als onderdeel van het bericht. Nu kreeg ik een boze mail van een Amerikaanse fotograaf die beweert dat ik zijn auteursrecht schendt. Maar actueel nieuws mag ik toch overnemen?

Het overnemen van actueel nieuws mag, ook als dat in een andere taal gebeurt. Een Nederlandstalig blog mag dus Engelstalige nieuwsberichten vertalen en overnemen. Een foto is over het algemeen geen deel van het nieuws. Het wetsartikel (artikel 15 van de Auteurswet) laat alleen toe dat je nieuwsberichten overneemt. Daarom mag dat in principe niet met foto. De uitzondering is als de illustratie zelf het nieuws is. De World Press Photo is een duidelijk voorbeeld.

Let wel, de zoveelste foto van “Paris Hilton in al te onthullende kleding” is verslag van nieuws (roddelnieuws) maar het bestaan van de foto is daarmee nog geen nieuws. Zo’n foto mag alleen gebruikt worden met een licentie. Bij een verslag over een rechtszaak over een foto van mevrouw Hilton zou die foto op grond van citaatrecht getoond kunnen worden bijvoorbeeld. Denk aan een gestolen foto of een foto die tegenspreekt wat zij beweert.

Het citaatrecht is een ander verhaal. Ik mag een foto overnemen als ik dat nodig heb voor mijn aankondiging of betoog dat met die foto te maken heeft. Niet alleen als de foto het nieuws is. Ik zou bijvoorbeeld twee foto’s kunnen tonen en aantonen dat de een duidelijk afgekeken is van de ander. Een kleine uitsnede van b.v. 100×100 pixels bij een Nederlandstalige versie van een Engels nieuwsbericht waarin het origineel staat, zou ook nog wel onder citaatrecht vallen. Dat is dan deel van de aankondiging van het Engelse nieuwsbericht. Integraal het origineel overnemen lijkt mij geen geldig citaat.

Arnoud

De naam MSNLOCK maakt inbreuk op het merk MSN van Microsoft, besliste de rechter gisteren. Eind april werd het bedrijf Unicaresoft gedaagd door Microsoft over de naam MSNLOCK voor antichatsoftware. De vraag was of de kreet “msn’en” ondertussen verworden was tot synoniem voor chatten met een instant messenger. Van Dale vindt van wel, en ik ook - maar de rechter ziet nog steeds een duidelijke link met de MSN Messenger van Microsoft.

Om te kijken of een merknaam verworden is tot soortnaam moet je allereerst kijken wat het relevante publiek is. In dit geval is dat duidelijk: chatters. Als je dan marktaandelen van messengersoftware bekijkt, dan is duidelijk dat MSN (Live) Messenger verreweg het meest gebruikt wordt. Gebruikers noemen dat “msn’en” of “chatten”. Daarnaast wordt ook veel gebruikt van Hyves om te chatten. Ik Hyves niet (en msn ook niet trouwens), maar dat zou bekend staan als “hyven, kwekken of chatten”.

De vergelijking met Hyves snap ik niet helemaal, maar de redenering is terecht. Nergens bleek uit dat mensen iets anders gaan doen dan de MSN Messenger gebruiken als ze aankondigen “te gaan msn’en”. En dat is op zich een argument om het merkrecht op MSN overeind te houden.

Als Unicaresoft andere chatsoftware had kunnen vinden die veel gebruikt wordt en waarbij mensen ook zeggen te gaan msn’en, dan had dit anders uit moeten vallen.

Arnoud

Wat heeft een jurist te maken met online marketing? Dat was de eerste vraag die in me opkwam toen ik de uitnodiging kreeg om mee te schrijven aan de online marketing blogkermis. Ik heb heel veel stropdassen, maar niet één paarse broek. En bovendien, zijn juristen niet die flauwe mensen die alleen maar zeggen dat allerlei innovatieve marketingtrucs tegen de wet zijn?

Soms is het toch wel handig om even met die juristen te overleggen. En niet alleen om een herhaling van blunders zoals de agent van Geel-saga te voorkomen. Dankzij allerlei ‘innovatieve praktijken’ van uw minder scrupuleuze concurrenten is er de laatste jaren heel wat wetgeving bijgekomen over marketing en zakendoen op internet. Denk aan de Wet Koop op Afstand, het verbod op ongevraagde reclame per e-mail of sms, of zelfs maar iets triviaals als je KVK-nummer op je zakelijke e-mails moeten zetten.

De belangrijkste nieuwe wetgeving betreft de nieuwe regels rondom oneerlijke handelspraktijken. Op grond van een Europese richtlijn zijn oneerlijke handelspraktijken verboden. Allerlei misschien wat schimmige maar tot nu toe legale praktijken zijn daarmee ineens tegen de wet. Een leuk prijzenfestival organiseren zal nog niet meevallen. En klanten binnenlokken met een stuntaanbieding die helaas toevallig net uitverkocht is (”maar we hebben nog wel een andere die ook heel goed is”) mag ook niet meer. Oh ja, en een advertorial laten lijken op redactionele inhoud is ook keihard verboden straks.

Financiële dienstverleners kregen onlangs nog te horen dat elke banner voorzien moet zijn van de volledige informatie over rente, maandlasten, looptijd en totale prijs. Ook telecomaanbieders moeten uitkijken met hun vergelijkende reclames, want voor ze het weten staan ze weer bij de rechter over onjuist gepresenteerde tarieven (”twee cent per minuut afgerekend per 45 seconden plus acht cent starttarief is NIET goedkoper dan drie cent per minuut afgerekend per seconde zonder starttarief maar alleen tussen kwart over negen ’s avonds en tien voor acht ’s ochtends”).

Daarnaast heeft het College Bescherming Persoonsgegevens het internet ontdekt. De Richtsnoeren Persoonsgegevens op Internet bevatten strenge regels over wat je met persoonsgegevens van klanten en bezoekers van je site mag doen. De korte samenvatting: wat u van plan bent met die gegevens, mag niet tenzij u iedereen apart toestemming vraagt.

Mocht u nu denken dat uw klanten brave huisvaders zijn die toch geen rechtszaak beginnen: sinds kort is er een overheidsinstelling, de Consumentenautoriteit, met als enige taak het controleren en afdwingen van dit soort wettelijke regels.

En een hoe grote hekel heeft uw concurrent aan u? Wie namelijk een oneerlijke handelspraktijk toepast, handelt onrechtmatig jegens zijn concurrenten. Die mogen het bedrijf dan voor de rechter dagen om naleving van de regels af te dwingen. Inderdaad, hetzelfde gedoe als bij de telecomboeren. Het kan dus zeker de moeite waard zijn om even bij die jurist langs te lopen met uw nieuwe plannen.

Ik heb trouwens wel een paarse stropdas. Ben ik dan niet toch een beetje marketeer?

De overige artikelen uit de blogkermis:

Tips voor succesvol groeien

Marco Bouman met Meer klanten door nieuwe marketing
Marco gaat op de nieuwe wetten van de marketing, o.a.: Ga de interactie aan met uw klant, Geef gratis, Handel vanuit passie en plezier, Geen concurrentie maar overvloed…

Recruitment matters

Bas van de Haterd met Trends aan tafel en recruitment
Bas legt uit hoe hij andere blogs leest en probeert te vertalen naar arbeidsmarktcommunicatie en recruitment. Hij vertaald trends aan tafel (over wat wij op tafel zetten) naar zijn vakgebied.

Blog Zichtbare zaken

Huub Koch met Een heldere briefing: Een goed begin helpt echt!
Huub geeft een uitleg waarom een briefing zo belangrijk is. “Vormgeving in dienst van de inhoud en niet van zichzelf.” Met een uitleg hoe je tot de opstelling van een briefing kunt komen.

Internetrecht: actualiteiten en commentaar

Arnoud Engelfriet met Memo van uw juridische afdeling
Wat heeft een jurist te maken met online marketing? Nou Arnoud komt met een paar handige onderwerp voor een online marketeer. Denk aan de Wet Koop op Afstand, het verbod op ongevraagde reclame per e-mail of sms, of zelfs maar iets triviaals als je KVK-nummer op je zakelijke e-mails moeten zetten. De belangrijkste nieuwe wetgeving betreft de nieuwe regels rondom oneerlijke handelspraktijken.

Spotlighteffect

Ernst-Jan Pfauth met YouTube meets Idols
Ridzert Beetstra gaat in kamerdansen.nl een initiatief van Nivea. Waarbij het hem opvalt dat de doelgroep heel open hun kunsten delen met het publiek.

Whelp

Theo Bakker met Nofollow-pagina’s uitsluiten van PR building
Theo legt uit waarom je sommige pagina’s niet wilt laten opnemen in de zoekmachines. Daarbij een korte uitleg hoe je dan deze pagina’s uitsluit.

Tom Scholte Personal Branding

Tom Scholte met Versterk je positie in 3 stappen
Volgens Tom kun je jouw positie versterken in 3 stappen: wees onderscheidend, verhoog je geloofwaardigheid en zorg dat je relevant bent.

Mokka Marketing

Arjan in’t Veld met Ouderenmarketing door een andere bril
Het artikel geeft inzicht in het afstudeerproject van Bertien Koopman aan de Universiteit Twente. Zij onderzocht het begrip seniorenmarketing vanuit ruim 90 wetenschappelijke theorieën.

ZB Digitaal

Edwin Mijnsbergen met De bedrijfsfilosofie van Brunello Cucinelli
Edwin beschrijft werkbezoek aan de werkplaats van het bedrijf van de steenrijke Brunello Cucinelli, dat tevens fungeert als opleidingscentrum en in de toekomst zelfs als regionaal cultureel centrum.

Het professionele verkoopvak

Harro Willemsen met De tien meest irriterende verkooplingo
De 10 meest irritante uitspraken van de afdeling verkoop, denk hierbij aan: Jong en dynamisch, conculega, Kijken of we iets voor elkaar kunnen betekenen…

EdWords.nl Zoekmachine Marketing Blog

Eduard Blacquiere met Google: Navigatiedienst of Mediabedrijf?
Eduard verteld meer over de nieuwe functie van Google, search within a search. De functie is ontstaan omdat veel navigatiezoekers vaak alsnog hun zoekopdracht verfijnen om verder te zoeken binnen de betreffende website. Of zit er nog meer achter?

Punkmedia

Henk-Jan Winkeldermaat met En hij is full-frame, hè? (dromen over de 1Ds Mark III)
Henk-Jan vertelt meer over de camera die hij gebruikt voor zijn werk, deze is namelijk full-frame….eeeuh full-frame?? Laat Henk-Jan het je uitleggen.

peterdesmyttere.com

Peter Desmyttere met Twitter? Nee, bedankt.
Peter heeft Twitter getest en komt tot de conclusie dat het zakelijk niet werkt. Hij geeft het advies om als ondernemer, die het druk heeft, slechts twee maal per dag de e-mail te lezen, geen Blackberry en te stoppen met Twitter.

Weblog Olaf Molenaar

Olaf Molenaar met Waarom zou ik nou gaan bloggen?
Olaf bekijkt waarom mensen en bedrijven zo bang zijn voor bloggen en vergelijkt dit met ondernemers die bloggen juiste hebben omarmt. Als laatste geeft hij nog een persoonlijk voorbeeld hoe de zoekresultaten worden beinvloed door bloggen.

Hardcopy

David Brinks met Gaaf idee - Mini-bi-Xenon
Een billboard aan de zijkant van een pand met een mini met Xenon verlichting. Of toch niet?

andrescholten.nl

Andre Scholten met Webmail clients en Google Analytics
Andre legt uit hoe de verwijzingen vanuit mail clients je zoekresultaten kunnen vertroebelen. Verder geeft hij tips hoe je dit kunt verminderen.

Pieter Voogt op deondernemer.nl

Pieter Voogt met Hoe populair is uw website?
Pieter vertelt meer over de waarde die Google toekent aan websites; PageRank. Een indicator die aangeeft hoe populair de site is.

Flitter.nl Online Marketing Blog

Roeland Pater met Skoeps stopt. Een signaal dat we niet moeten missen?
Skoeps is gestopt. Een website die draait om burgerjournalistiek kon het niet redden. Heeft het te maken met angst van de adverteerders. Is dit innovatieve concept te vroeg? Roeland vraagt het zich af.

propaganda

Lode Broekman met Succesvolle sociale netwerken: het W3 model - deel 3
Alweer deel 3 van 3, over succesvolle sociale netwerken. Dit deel gaat over; wat wordt er gedeeld met Wie en Hoe? De eerste 2 delen gaan over Waarom en Wie. Het gaat om het delen van content want zonder interactie is er geen community.

Sales is een vak!

Rikkert Walbeek met Cold calling.
Rikkert geeft uitleg waarom cold calling belangrijk is, iedere verkoper moet cold calls doen. Of je een marketing apparaat tot je beschikking hebt dat voor voldoende leads zorgt. In de praktijk zullen de meeste verkopers echter zelf voor (een deel van) hun leads moeten zorgen. Cold calling is dan 1 van de manieren om zelf die leads te vergaren.

Checklist

Erwin Blom met Twitter evangelist
Erwin legt enthousiast uit waarom hij Twitter gebruikt en wat het hem oplevert. Dit verhaal is eerder verschenen in Bright. Erwin: “In de afgelopen 6 maanden heb ik dankzij Twitter meer leuke mensen ontmoet dan de 6 jaar ervoor.” Een mooi verhaal tegenover het eerder genoemde artikel van Desmyttere.

Usabilityweb.nl

Rozalinde Kriens met Het ontwerp van de beste gebruikersbeleving?
Wow, een zeer uitgebreid en interessant artikel van Rozalinde over gebruikersbeleving. Belangrijk is hierbij dat je een gebruikersgroep kiest (je niche). Je kunt namelijk geen optimale gebruikersbeleving maken voor iedereen, je moet kiezen voor welke groep je de beste gebruikersbeleving wilt maken.

Karel Geenen

Karel Geenen met Sonja Bakker voor je website
De inspiratie is voor Karel gekomen uit het feit dat de gemiddelde webpagina de afgelopen 5 jaar 3 maal zo groot is geworden. Om je laadtijd zo laag mogelijk te houden vind je in dit artikelen tips om je pagina zo klein mogelijk te houden. Ook nog enkele links naar oplossingen hoe je kunt meten hoe groot je pagina is en wat de laadtijd bedraagt.

Usarchy.com

Ruben Timmermans met 5 Praktische Tips voor Usability Testen
Ruben komt met 5 praktische tips hoe je nu een usability test opzet; van deelnemer tot locatie en vraagstelling.

Erno Hannink

Een artikel van mijn eigen site 10 pagina’s die elke bedrijfsblog nodig heeft
Een overzicht van de meest belangrijke pagina’s die niet mogen ontbreken in een bedrijfsblog. Pagina’s als; over, contact, disclaimer, privacy…

Kletskous

Catharina Bethlehem met Deur open en drempels slechten voor een groter marktaandeel
Catharina is een enthousiast open source aanhanger. In dit artikel laat ze zien hoeveel drempels er soms worden opgeworpen om te blijven werken met Microsoft. Een omschakeling naar open source kun je niet afdwingen maar je kunt wel de deuren open zetten en de drempels zo klein mogelijk maken. Zo is er bijvoorbeeld de release party van Ubuntu op 17 mei te Amsterdam.

Arnoud