Ik voel me geroepen

Wij hebben de policy dat bij minderjarigen een handtekening van de ouder/opvoeder onder de overeenkomst moet hebben staan en er een kopie legitimatiebewijs moet worden meegestuurd van de ouder. Op deze manier kan je de handtekening controleren (zie ID-kaart, rechtsonder) en kun je met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid zeggen dat de ouder van de overeenkomst moet hebben geweten.

Dat is ook de reden waarom wij nog steeds vragen om een kopie legitimatie (van de aanvrager) bij een eerste bestelling. Om de leeftijd van de contractant te kunnen bepalen.

Vind jij deze manier voldoende?

Een risico is nog wel dat de minderjarige zelf een stiekeme kopie van de ID-kaart van zijn of haar ouders maakt. Maar ik vrees dat je daar weinig aan kunt doen, behalve misschien een telefoontje naar die ouders plegen. En dan nog. Ik zou dan ook denken dat dat risico niet bij jou hoort te liggen, omdat dat vrijwel niet te controleren is.

Er is hier natuurlijk een groot verschil tussen onzekerheid en risico. Wanneer een minderjarige klant een hostingpakket heeft besteld en de ouders van deze persoon het willen laten ontbinden dan is dat zuur, maar het is niet anders. De kosten voor de hosting liggen niet in de hosting zelf maar in de support. Met ruim 14.000 domeinnamen is dit percentage marginaal. Dit is de onzekerheid.

Mocht een klant een server bestellen die wij speciaal moeten bestellen á 10K dan voeren we sowieso meer controles uit zoals een kredietwaardigheidscontrole. Mocht het hier fout gaan dan neem je namelijk een risico.

Oh? Hoe nauwkeurig is die maat van gebruikelijkheid? Kijkt een rechter alleen naar de categorie (”snoepjes”), of moeten er van elke specifieke transactie al honderden voorbeelden bestaan? En hoe kan iets nieuws gebruikelijk worden? Het klinkt nu alsof die wet erop gericht is elk nieuw product uit de handen van vijftienjarigen te houden.

Of zou een rechter naar analogiën kijken? Kan een vijftienjarige anderssoortige abonnementen van een tientje per jaar afsluiten? Zo ja, maakt het daarbij dan veel uit dat een vijftienjarige kiest om in plaats van een tientje tweehonderd euro te betalen? ‘t Is me allemaal een beetje te vaag, zoals je merkt.

Het is hede ten dage (2008) wel normaal dat je als zeventienjarige een mobiel abonnement afsluit, vroeger (1999) niet. De rechter kijkt dus naar het tijdsbeeld waarin iets plaats vindt en het bedrag.

Dat je als vijftienjarige een hostingpakket van € 2,50 per maand afsluit zal er een rechter eerder zeggen dat het een toegestane rechtshandeling is dan een bedrag van € 180,00 per jaar.

Het maakt ook een verschil of iemand een USB-Stick koopt of een storage-server.

Maar inhoudelijk: ja, er zijn altijd kinderen die slimmer of volwassener zijn dan het gemiddelde en dan tegen dit soort regels aanlopen. Er leest hier iemand mee die al op zijn 13e een eigen bedrijf had. Daar is dan de constructie van handlichting voor: met toestemming van je ouders kun je dan zeg maar handelingsbekwaam verklaard worden voor bepaalde rechtshandelingen. Maar daar moet je wel zestien voor zijn.

Ik zie het probleem niet zo als het gaat om een zwartwitkopie. Die is absoluut niet te gebruiken in de plaats van het origineel, maar je hebt wel alle benodigde gegevens bij elkaar.

Maar ik vindt de stelling dat het niet gebruikelijk is voor een tiener is om een hosting pakket te nemen, iets te voorbarig. Er zijn tal van jongeren die een hosting pakket hebben.

Als een kind een computerspelletje van 40 EUR bij een winkel haalt, kijkt niemand er raar van op, en verwacht men ook niet dat men de ouders opbelt om te vragen of ze hier wel toestemming voor geven.
En ook het zelfstandig beschikken over een bankrekening met Internet bankieren wordt als normaal beschouwt.

Maar het vreemde is dat als deze dat gebruikt om een hosting pakketje van een paar tientjes te bestellen, dan wordt hier geroepen dat dat niet mogelijk zou moeten zijn.

M.b.t. het verzamelen van kopieen van id-bewijzen is wellicht het volgende artikel interessant: http://web.archive.org/web/20060829222231/http://www.parool.nl/nieuws/2006/AUG/09/eco2.html

Kern van het verhaal is dat het op het kopie aanwezige sofinummer en de pasfoto bijzondere persoonsgegevens zijn.
Je zou je kunnen afvragen of het doel “het controleren of iemand meerderjarig” is, het verzamelen van dergelijke gegevens wel rechtvaardigd.

Daarnaast is het wachten tot het leveren van de dienst totdat iemand het kopietje heeft opgestuurd onpraktisch.
Bij met name domeinnamen is het zaak deze zo snel mogelijk te registreren, anders bestaat het risico dat iemand anders er met de naam vandoor gaat.

Het klopt dat pasfoto en sofinummer bijzondere persoonsgegevens zijn. Maar omdat het paspoort/ID-kaart zowat het enige betrouwbare bewijs is van iemands leeftijd dat je kunt uitwisselen per fax of scan, zou ik denken dat dit toch wel een gerechtvaardigde reden is om deze gegevens te mogen verzamelen. Misschien is het daarna wel nodig om de gegevens te vernietigen. Als je eenmaal weet dat iemand 18 is, heb je het kopietje niet meer nodig.

Dat beroep wordt niet geaccepteerd. Wij gaan de zaak morgen, als internetoplichting en diefstal en misbruik van dataverkeer en onze servers, aanmelden.

==================================================================================

Uw zoon heeft niet aan ons gemeld dat hij minderjarig is ( Kan ook niet en
wordt ook niet om gevraagd ). Daarbij heeft hij bewust misbruik gemaakt van
iemand anders zijn bankrekening. Wij handhaven de vordering en zullen het
volledige bedrag en komende kosten op u verhalen. Uw zoon heeft bewust
bestelt en zelf u als ouder misbruikt. Wij hebben kosten moeten maken en is
schade voor ons. U blijft aansprakelijk voor zijn daden. Daarnaast heeft hij
ook moedweillig gebruik gemaakt van het account en dataverkeer verbruikt.
Mogen wij dit nu aanrekenen als diefstal?

Wij gaan verder niet meer op uw e-mail reageren. Dit kost ons ook veel geld
en tijd.

De vordering blijft gehandhaaft en eisen wij ook per omgaande op.

=============================================================================
en deze:

Betaalt u nu gewoon, u gaat dit toch tijdens een rechtzaak verliezen,
raadpleeg een rechtswinkel. Wij kunnen ook uw zoon aansprakeljk stellen voor
oplichting, misleiding en misbruik van onze systemen. De kosten zullen dan
in de honderden euro’s lopen.

Na de betaling zegt u op (dan bent u op tijd) en kan uw zoon een jaar verder
gaan met hetgene hij wilt.

Wat nu?

(De hoster zou kunnen betogen dat het tegenwoordig gebruikelijk is dat veertienjarigen hostingabonnementen afsluiten, net zoals ze zelfstandig kleding mogen kopen zonder dat pa of ma dat terug kunnen draaien. Maar ik betwijfel of dat opgaat. Prijs zegt niet alles.)

De kosten voor de hoster lijken me miniem, en zeker geen honderden euro’s. Claims over oplichting, misleiding en misbruik lijken mij volstrekt uit de lucht gegrepen.