Of was dat de vraag niet?

Mag de eigenaar van een terrein eisen stellen aan het gebruik van het terrein? Ja, binnen de grenzen die wij als maatschappij afgesproken hebben, vragen om parkeergeld mag. Het wegslepen van een TNT bestelwagen die een paar minuten staat is ongepast; maar ik weet van een studentencomplex waar regelmatig autowrakken afgevoerd werden.

Wat er wel kan gebeuren is een integrale aanpak: parkeerverboden instellen, goed aangeven met borden en het parkeerverbod actief handhaven, desnoods met wielklemmen en een wegsleepregeling. Handhaven kost geld…

En tja, of de politie er blij van wordt is een ander verhaal

Maar misschien valt mijn voorstel niet onder buitengerechtelijke oplossingen?

Een ander punt, is de Wet bescherming persoonsgegevens wel van toepassing op bijv. die foto’s van auto’s? Het gaat bijv. niet om elektronische verwerking (maar ik heb niet de hele Wbp gecontroleerd).

@Merijn: zeer creatief maar ik zou toch niet zomaar slopen adviseren aan die sloperij

@Mathfox: volgens mij was Merijn’s bordje opgehangen door een private partij bij een parkeerterrein bestemd voor klanten.

Er was ooit een blog dat fietsers op de stoep in de Amsterdamse Rivierenbuurt registreerde en hekelde, maar dat is niet meer online. Wel nog wat voorbeelden in het gelinkte artikel.

De Amsterdamse versie van de Kamerkrant (Kamer van Koophandel) heeft deze maand een special over winkeldiefstal. Een van de artikelen gaat over de database die de RPC Kennemerland met steun van de politie bijhoudt van winkeldieven. E.e.a. zit achter een login, en 1500 ondernemers hebben toegang. Alleen veroordeelde veelplegers zitten in de database.

Overigens ben ik van mening dat het portretrecht zo zwak mogelijk moet zijn.

@Arnoud: afgezien van de website gaat het dus om de vraag of het om een “bestand” gaat. Volgens de MvT moet het gaan om een “samenhangende verzamelin” die “met het oog op een doeltreffende raadpleging van die gegevens systematisch is aangelegd”.

Aan de eis van een “samenhangende verzameling” lijkt wel te zijn voldaan. Ten aanzien van het tweede criterium schrijft de MvT onder meer:
“Dossierverzamelingen die uitsluitend bestaan uit een hoeveelheid op alfabet gerangschikte dossiers, met losse aantekeningen en min of meer chronologisch geordende documenten van velerlei aard, zullen niet voldoen aan het vereiste van systematische toegankelijkheid. De vraag of handmatige dossierverzamelingen aan deze criteria voldoen, is afhankelijk van de feitelijke omstandigheden.”
en misschien nog veelzeggender:
“Naast bovenstaande vereisten dient tot slot – wil er sprake zijn van een bestand – het gestructureerd geheel van gegevens betrekking te hebben op verschillende personen.”
Dus als het gaat om één foto is er in ieder geval geen “bestand”. In dit geval is het min of meer willekeurig of er één of twee foto’s op het bord worden geprikt. Twee (of drie, of vier) foto’s maakt er niet opeens een bestand van, want het verandert niets aan het doel van de verzameling.

Dus het lijkt mij dat hier moet worden gekeken naar de vraag of het aan het prikbord nagelen in strijd is met wat in het maatschappelijk verkeer betaamt. Het zit natuurlijk wel dicht bij een schandpaal aan, maar aan de andere kant worden de gefotografeerden niet beschuldigd van zedenmisdrijven of iets dergelijks en is er een op zichzelf genomen rechtmatig doel mee gediend.

Praktisch gesproken maakt het vermoedelijk niet zo veel uit of de Wbp van toepassing is (zodat aan art. 8 sub f moet worden getoetst) of niet.

Interessant dat het portrecht zowel een privacybelang als (bij bekende personen) een commercieel belang kan dienen.

Dat het om een bestand gaat in de zien van art. 1 sub c Wbp lijkt me geen correcte conclusie (het gaat immers om één persoon), maar goed.

Maar uit de uitspraak blijkt ook dat het er niet zo heel veel toe doet of de Wbp van toepassing is of niet, omdat hier in ieder geval een beroep op het portretrecht mogelijk is en er dus sowieso een belangenafweging moet plaatsvinden. Bij alleen een foto van de auto wordt het wel wat minder duidelijk.