Het is duidelijk dat Volkert van der G. slechts om één reden een lemma heeft, maar niemand kan serieus menen dat hij recht heeft op verwijdering daarvan.

In art. 3 Wbp moet “journalistieke doeleinden” blijkbaar niet al te beperkt worden opgevat. Een neutrale en voor zover mogelijk accurate weergave van de feiten zoals die in het nieuws zijn geweest lijkt mij voldoende om aan het criterium te voldoen.

De actuele nieuwswaarde doet er m.i. niet of nauwelijks toe. (En anders worden krantenarchieven inderdaad moeilijk te verdedigen.)

Verder denk ik dat het niet nodig is om te beslissen of “Wikipedia” een journalistieke publicatie is. Dat de pagina over Remak dat is lijkt me voldoende.

Of dit in overeenstemming met MvT en de richtsnoeren van het CBP is, heb ik niet gecontroleerd.

Nieuwsconsumenten zijn er aan gewend dat online niet enkel nog het nieuws van vandaag te vinden is. Afgevraagd moet worden of zij daarbij ook erop vertrouwen, of erop zouden moeten kunnen vertrouwen, dat die historische berichtgeving net zo accuraat en betrouwbaar is als de actuele berichtgeving. Is dit het geval dan kan het imago van het medium schade oplopen indien bekend wordt dat het archief op verzoek van een individuele belanghebbende is gemanipuleerd. In zoverre is het commerciële belang groter.

Blanken pleitte eerder voor een pragmatische aanpak: media moeten in staan voor de betrouwbaarheid van actueel nieuws, maar zijn niet in staat, zonder daar zelf onevenredige economische schade van te ondervinden, ook het al maar uitdijende archief voortdurend en in alle gevallen te toetsen aan de laatste inzichten.

Verder ben ik het met je eens dat historische informatie net zo goed journalistieke waarde heeft als actuele informatie. (De vraag is voor mij nog wel even of art. 3 Wbp inderdaad zo moet worden gelezen.) Ik ben het niet met je eens dat er een relevant verschil is tussen Volkert van der G. en Patricia Remak. Natuurlijk is er een enorm groot verschil in ernst en impact, maar dat maakt voor de indeling wel/niet journalistiek in mijn ogen niet uit. (Misschien zou het anders zijn als Remak in het geheel geen publiek figuur zou zijn geweest en het begane feit ook geen publieke impact zou hebben gehad buiten een krantenberichtje om, dat weet ik even niet.)

Wat betreft het oordeel van de Raad voor de Journalistiek, daar ben ik het op zich wel mee eens, maar de Raad is denk ik niet bevoegd om aan de Wbp te toetsen. (Maar natuurlijk kan een publicatie over het strafrechtelijke verleden van Remak onrechtmatig zijn ook als er geen strijd is met de Wbp.)

Van kamerleden wordt beter gedrag verwacht. Tenslotte zijn dit de mensen die de huidige normen vastleggen en wetten. Als een kamerlid zich misdraagt is dit daarom nieuwswaardiger dan wanneer iemand anders dat doet. Daarbij zijn kamerleden vaak minor celebrities, wat de nieuwswaardigheid verhoogt.

Sterker nog, als er een rechtvaardiging is die journalisten voor hun vak gebruiken is het wel de waakhondfunctie.

Daarnaast zitten Wikipedianen altijd enorm te zeuren over relevantie, en een vermelding van criminele activiteiten maakt een artikel over een kamerlid relevanter.

Ten slotte is er nog iets als vrijheid van meningsuiting. Als iemand zegt “de pers mag niet” gaan bij mij de haren overeind staan. Wat de pers niet mag horen duidelijke uitzonderingen te zijn, niet regels.

Vergis ik me, of klopt er iets niet in het stroomschema op p. 5 van de CBP Richtsnoeren publicatie van persoonsgegevens op internet?

De vraag of de gegevens strafrechtelijke gegevens betreffen wordt namelijk gesteld vóór de vraag of het een publicatie betreft voor uitsluitend journalistieke doeleinden. Dat lijkt mij onjuist.

Als je het stroomschema volgt, is er geen manier waarop Wikipedia zonder toestemming van Remak die gegevens mag publiceren. Maar dat klopt niet. Art. 3 Wbp maakt duidelijk dat er geen absoluut verbod is op verwerking van strafrechtelijke gegevens zonder toestemming wanneer dat gebeurt voor (uitsluitend) journalistieke doeleinden. (Dat “uitsluitend” moet je m.i. niet te strikt nemen. Een krant publiceert uiteindelijk ook mede om geld te verdienen en dus niet alleen voor journalistieke doeleinden.)

Voor alle duidelijkheid: de Richtsnoeren zelf zijn niet bindend, het is de Wet bescherming persoonsgegevens die telt. De Richtsnoeren vormen een niet-bindende interpretatie van die wet toegepast op internetpublicaties.

Op p. 45 van de Richtsnoeren staat nog een paragraaf over “Archivering van journalistieke publicaties”. Valt iets eenmaal onder de “juridische exceptie”, dan werkt dat door bij verdere verwerkingen door bibliotheken en archieven, mits de exploitatie een journalisitiek, artistiek of literair doeleinde dient. Aldus p. 45.

Wat in ieder geval duidelijk is, is dat de informatie over Remak een tijd geleden in het nieuws is gekomen en ook mocht komen. Of iemand het iets aangaat wat Remak heeft uitgespookt is de vraag niet meer, de informatie is nu eenmaal al publiek. De vraag is nu wat er met die informatie mag gebeuren. Al te krampachtig bepalen of Wikipedia wel of geen journalistieke doeleinden heeft lijkt mij niet nodig; dat Wikipedia de informatie neutraal en naar waarheid probeert weer te geven lijkt mij voldoende. Een verbod daarop lijkt mij niet noodzakelijk in een democratische samenleving (art. 10 EVRM).

Met haar ongebruikelijke verzoek heeft Patricia Remak ZELF een nader nieuwsfeit gecreëerd, dat niet gepubliceerd kan worden zonder de lezer te herinneren aan precies die gegevens die Remak zelf nu juist zo graag onder het maaiveld geschoffeld wil zien.

Het is dus niet alleen een kansloze actie, maar nog een oliedomme bovendien.