Willem1447 beweert dat er niet aan de richtlijn wordt getoetst, maar het lijkt mij onmogelijk om vol te houden dat uit art. 16c Aw, de wetsgeschiedenis, en de normale interpretatiemethoden die Nederlandse rechters ter beschikking staan de uitleg kan volgen die de rechter in rov. 4.4.3 aan art. 16c Aw geeft.

Tja, je moet volgens mij gewoon een erg groot bord voor de kop hebben (of zakelijke belangen) om in rov. 4.4.3 (”is in strijd met de drie-stappen-toets van artikel 5 lid 5 van de Richtlijn”) iets anders te lezen dan een toetsing aan de richtlijn…

Beetje jammer van Tim Kuik, ik snap ook niet dat die man voldoening uit dit werk kan halen!

Ik kan me nog een presentatie herinneren waarin iemand het liedje van “Zorg dat je erbiiiij komt bij de ..” had veranderd in:
“Zorg, dat je erbij komt bij stichting Brein, bij stichting Brein.
Honderdduizenden mensen die je het graf in willen wensen…”

Er vermakelijk en misschien wel representatief voor een baan bij stichting Brein. Zal hij zich voor durven stellen op
verjaardagen? Zal vast heeeeel welkom zijn bij mensen thuis..

De vraag is nu hoe je volgens Willem1447 door richtlijnconforme interpretatie op de uitkomst in het vonnis kunt komen, zonder contra legem te gaan.

Willem1447: “(…), een richtlijnconforme uitleg wil zeggen dat die delen van de nstionale wetgeving die niet in overeenstemming zijn met de Richtlijn buiten beschouwing kunnen worden gelaten en dat een rechter moet oordelen op basis van de inhoud en strekking van de richtlijn.”

Dat is nogal betwistbaar, maar er is wel een arrest (volgens mij het enige) dat vóór deze redenering spreekt, nl. C-144/04 (Mangold/Helm):
“Het is aan de nationale rechter om de volle werking van het algemene beginsel van non-discriminatie op grond van leeftijd te verzekeren door elke strijdige bepaling van nationaal recht buiten toepassing te laten, ook wanneer de termijn voor omzetting van deze richtlijn nog niet is verstreken.”

Als ik me niet vergis is er op die opmerking nogal wat kritiek geleverd. Het Hof verwijst ter onderbouwing naar twee oude arresten, maar daarin ging het om de verhouding overheid/burger, niet burger/burger (weliswaar werkgever/werknemer) als in C-144/04.

Ik durf te stellen dat het in het algemeen bij richtlijnconforme interpretatie in een geschil tussen particulieren niet is toegestaan om nationaalwettelijke bepalingen buiten toepassing te laten. Maar helemaal superduidelijk is het dus ook weer niet.

“Dit betekent dat zowel het hosten van illegale bestanden als het aanleggen van links naar illegale bestanden niet is toegestaan.”
Het steeds terugkerende probleem: wat wordt bedoeld met “illegaal bestand”? Mag ik opeens wel linken naar een mp3 waarvoor is betaald?

@Dennis: Wat mij betreft heeft een organistatie die op komt voor de rechten van auteurs best bestaans recht. Daarvoor werken is ook zeker geen schande. Het is alleen een beetje jammers dat de organistaties uit deze branch zo vaak de waarheid en de redelijkheid geweld aan doen. Overgens heb ik door dergelijke uitspraken de indruk dat Tim geen voldoening haalt uit zijn werk.

@Bona: Met de onjuist gebruikte woorden “illegaal bestand” doelen ze volgens mij op een onrechtmatige openbaring van een werk. Volgens mij is het juist dat je daar niet naar toe mag linken, maar daarin tegen mag je weer wel (zonder toestemming) linken naar een werk dat rechtmatig is openbaard. Als een link een openbaring zou zijn, dan zou dit laatste niet kunnen.

De het antwoord dat volgt op “Mag ik muziek(-fragmenten) op mijn website zetten?” acht ik ook onjuist, zoals ik reeds in mijn column hinten. Waar ze als antwoord eigenlijk zouden moeten geven “dat hangt er vanaf”, is hun antwoord “NEE!!!”. Wanneer ze menen dat iets wel mag nemen ze de vraag simpel niet op. Het is dus eigenlijk “wat ik allemaal niet volgens Brein”.

Ik ben niet zo thuis in latijn. Wil ‘contra legem’ zeggen dat het niet legitiem is?

110 Het is juist dat de verplichting van de nationale rechter om bij de uitlegging en toepassing van de relevante bepalingen van zijn nationale recht te refereren aan de inhoud van een richtlijn, wordt begrensd door de algemene rechtsbeginselen, met name het rechtszekerheidsbeginsel en het verbod van terugwerkende kracht, en niet kan dienen als grondslag voor een uitlegging contra legem van het nationale recht (zie in overeenkomstige zin arrest van 16 juni 2005, Pupino, C‑105/03, Jurispr. blz. I‑5285, punten 44 en 47).”

In het arrest Mangold beslist het HvJ EG dat een wettelijke bepaling in een geschil tussen particulieren buiten toepassing moet blijven. Tussen particulieren mag echter alleen richtlijnconform worden uitgelegd. Verplichtingen uit een richtlijn hebben geen rechtstreekse werking tussen particulieren. Als je in Mangold uitgaat van richtlijnconforme interpretatie van richtlijn 2000/78/EG, is dat buiten toepassing laten moeilijk anders te zien dan uitlegging contra legem.

Misschien zit de oplossing erin dat het in Mangold niet de richtlijn was die werd toegepast, maar het “algemene beginsel” dat leeftijdsdiscriminatie niet mag. Dat algemene rechtsbeginsel kan dan blijkbaar wel rechtstreeks werken. Vreemd, want een verbod op leeftijdsdiscriminatie was nu juist in richtlijn 2000/78/EG neergelegd.

Maar dan zijn we er. C-144/04 spreekt dus niet vóór de redenering van Willem1447. Richtlijnconforme interpretatie contra legem en horizontale rechtstreekse werking zijn niet toegestaan, maar een “algemeen beginsel” kan (soms) wel horizontale rechtstreekse werking hebben. Voor het vonnis van de rechtbank Den Haag betekent dit dat als de rechtbank bedoeld heeft richtlijnconform te interpreteren (en een andere verklaring is er niet), dit contra legem is gebeurd en dus onjuist is.

Als “legaal materiaal” betekent dat het materiaal met toestemming wordt aangeboden, dan heb je ook toestemming om het te downloaden (tenzij je alleen kunt streamen of zo). Maar dan heeft art. 16c Aw geen functie meer, want in de gevallen die door dat artikel worden toegestaan mocht het al.

Dus met “illegaal materiaal” wordt m.i. bedoeld “een kopie die in strijd met het auteursrecht is vervaardigd”. Nu is het interessant waarom je verschil zou maken tussen persoon A die een kopie maakt van een legaal vervaardigde kopie van een werk waar A verder helemaal geen recht op heeft, en persoon B die een kopie maakt van een illegaal vervaardigde kopie van een werk waar B verder helemaal geen recht op heeft.

Met “illegaal bestand” zou Brein inderdaad kunnen bedoelen wat jij zegt, een onrechtmatige openbaarmaking van het een werk. Geeft aan hoe problematisch zo’n formulering is (en hoe slordig de rechtbank door dit niet toe te lichten). Overigens is het voor mij lang niet evident dat linken naar een onrechtmatige openbaarmaking automatisch zelf onrechtmatig is. Een inbreuk op het auteursrecht is het m.i. in ieder geval niet.

http://www.greendaymusic.com/gd_store_cdrs.html

Dit lijkt me een stap in de goeie richting, want de discussie die we hier voeren, hoe interessant en actueel ook, gaat natuurlijk alleen maar over hoe we de geest weer in de fles kunnen krijgen en wie die fles dan vast moet houden.. of zo

Het lijkt mij buiten twijfel dat het recht op vrije meningsuiting sterker speelt bij de verspreiding van actuele maatschappelijke discussies, dan bij de verspreiding van muziek. Of het nu om muziek van Bach gaat of van Bauer.

En voor zover dit een “eenzijdige” manier is om naar muziek te kijken: dit blogonderwerp gaat niet over de merites van de verschillende vormen van muziek die er bestaan, maar om het belang van “informatiedeling”, zoals Jan het al noemde.

Het komt mij voor dat de bewering dat er “geen wezenlijk verschil” zou zijn tussen de verschillende vormen van informatie blijk geeft van een wel zeer eenzijdige kijk op informatie.