COMMUNIA Workshop - Marking the public domain: relinquishment & certification.

inschrijving is gratis maar er is een bperkt aantaal plaatsen beschikbaar. aanmelden kan via de link hierboven…

Art. 6:2 BW ziet niet op de verhouding rechthebbende - willekeurige derde.

Waarom zou je eigenlijk je werk publiek domein maken in plaats van een heel liberale licentie erop te zetten?

Het kan hierbij om een idealisme gaan

En zo is het bij mij. Arnoud heeft vaker van die ‘mierenneukerige’ vragen over het publiek domein gehad van mij.
Waarom ik het vrijgeven van werk in het publiek domein een goed idee vind? Voor (onder andere) de zelfde rede waarom ik liever kies voor een BSD-licentie i.p.v. GPL. Ik ben een minimalist, en al helemaal als het gaat om dingen die mij niet interesseren (of interesseert het me toch wel…?) Ik wil geen licenties bestuderen.

Maargoed. Een werk een BSD-achtige-licentie geven(een ‘permissive license’, volgens Wikipedia) is nog altijd ‘praktischer’ (duidelijker) dan een werk in publiek domein te plaatsen.

Eigenlijk… auteursrecht voelt gewoon niet goed aan.. Maar of ik het beter weet??

Owja, en trouwens, ziehier:
http://www.xs4all.nl/~pjhv/plog/080414-auteursrechtenpubliekdomein
(niet lachen als er iets stoms in staat hoor! >:-| )
Ik was zomaar benieuwd na het antwoord wat ik zou krijgen:-) Iemand geïnteresseerd?

Als het mogelijk is om de GPL op een bepaald programma in te trekken, dan mag het programma niet langer in al dan niet gewijzigde vorm worden gedistribueerd. Dat zou grote gevolgen hebben. Het is mij niet duidelijk dat de GPL naar Nederlands recht niet kan worden ingetrokken.

Op Groklaw lees ik:
“No. One can’t retroactively revoke licenses previously granted, unless the license terms allow you to do so.
The most you can do is stop granting new licenses.”
Over het eerste twijfel ik een beetje. In beginsel kun je m.i. naar Nederlands recht wel degelijk een reeds gegeven toestemming intrekken (of een voor onbepaalde termijn gesloten overeenkomst met inachtneming van een redelijke opzegtermijn opzeggen), maar uit de aard van de GPL zou wel eens kunnen volgen dat dit niet kan.

De laatste zin van de quote heeft echter ook ingrijpende gevolgen. Als de rechthebbende geen nieuwe licenties meer uitdeelt, dan hebben alle nieuwe gebruikers pech.

Dat de GPL op code die eenmaal onder de GPL is gepubliceerd niet meer kan worden ingetrokken klinkt op het eerste gezicht logisch, maar klopt volgens mij niet. Het zou erop neerkomen dat het auteursrecht op die code voorwaardelijk wordt prijsgegeven jegens een ieder, en dat kan nu juist niet.

In praktische zin kan de ontvanger van (voorheen) GPL’d code misschien nog op de bijgevoegde licentie wijzen en zich erop beroepen dat hij gerechtvaardigd op die mededeling van de rechthebbende mocht vertrouwen (art. 3:35 BW). Maar als de rechthebbende kan aantonen dat die ontvanger er al eerder van op de hoogte was dat de licentie was ingetrokken, dan zal de rechthebbende het winnen.

(Als je vindt dat GPL licentie=overeenkomst, dan lijkt het me helemaal duidelijk dat een nieuwe ontvanger van het programma die overeenkomst niet meer kan sluiten met de rechthebbende als die ontvanger vooraf al weet dat de rechthebbende daar geen zin meer in heeft.)

Ik heb het idee dat Groklaw van mening is dat een eens verleende niet-exclusieve licentie op een programma aan de kopie van dat programma (en aan nieuwe kopieën ervan) blijft “plakken”. Naar Nederlands recht is dat niet het geval en ik vermoed naar Amerikaans recht ook niet. Naar Nederlands recht “plakt” de licentie aan de persoon die haar ontvangt.

Als ik van jouw theorie uitga, mag persoon 2 mijn code niet meer onder de GPL uitgeven, dus is zijn programma niets meer waard. Hetzelfde geldt voor persoon 3.

Volgens deze logica blijft er niet zoveel meer over van de GPL als mensen hun licentie in kunnen trekken.

Het Nederlandse recht heeft geen speciale regeling voor niet-exclusieve licenties. Zo’n licentie moet je dus behandelen volgens de normale regels van het privaatrecht. En dan kom ik uit op het bovenstaande.

In het geval de GPL sluit ik niet uit dat een rechter zal oordelen dat die licentie gezien strekking en inhoud niet kan worden ingetrokken/herroepen. Maar ik zie niet hoe dat personen zou helpen die het programma nog niet eerder onder licentie hebben ontvangen.

Die belofte maakt m.i. dat ik op elk moment een licentie kan eisen van de auteur, ongeacht wat er eventueel al ingetrokken is.

Analoog aan art. 6:219 lid 1 BW lijkt het me wel denkbaar dat een eenmaal ontvangen GPL niet meer kan worden herroepen. Maar dat geldt dan alleen voor personen die de licentie hebben ontvangen voordat zij de intrekking ontvangen.

Een stukje GPL software is op bijzonder veel plaatsen te krijgen. De auteur zal er een hele kluif aan hebben om al die plaatsen te verzoeken de software te verwijderen.

(edit) Wat natuurlijk wel kan, is uit de redelijkheid & billijkheid afleiden dat publieke licenties zoals de GPL niet ingetrokken kunnen worden.

Met redelijkheid en billijkheid kun je m.i. niet om art. 3:37 lid 5 BW heen. Misschien kan misbruik van recht van pas komen, maar dat zal dan wel afhangen van de precieze omstandigheden.

Praktisch gesproken zal het allemaal wel los lopen, maar theoretisch werkt de GPL volgens mij niet zoals Moglen het wil doen geloven. Maar ja, wie weet zijn rechters bereid om merkwaardige constructies te bedenken (of de problemen gewoon te negeren) zoals dat bij domeinnamen volgens mij ook gebeurt.

The general (erroneous) belief is that once you assign a photo a CC-license, it is permanent—that you cannot revoke the CC. Well, that’s not precisely true. (…)

The source of the misunderstanding centers around what the CC is attached to. It’s not the photo, but user of the photo. Or rather, the terms of use that were in place at the time they acquired the image. The language says, “you cannot stop someone who has obtained your work under a CC license.” It’s the someone that you can’t revoke the license from, not the photo.

Art. 6 GPL moet m.i. worden uitgelegd als “de rechthebbende verleent de GPL ook aan personen die het programma via jou ontvangen”. Maar voor derden die voordat ze de GPL van jou ontvangen al van de rechthebbende zelf te horen hebben gekregen dat die verklaring is ingetrokken, heeft dat geen betekenis meer (art. 3:37 lid 5 BW).

Een andere constructie is om art. 6 GPL te zien als het verstrekken van een volmacht aan de ontvanger van de GPL om in naam van de rechthebbende nieuwe licenties te verstrekken. Op die manier zou potentieel om art. 3:37 lid 5 BW kunnen worden heengewerkt (want op deze manier is het doorgeven van de GPL een nieuwe verklaring names de rechthebbende, die dus nog niet door de rechthebbende is ingetrokken). Dan geldt echter wel art. 3:72 sub c BW: een volmacht eindigt door herroeping door de volmachtgever (en ik kan mij niet voorstellen dat uit de verklaring waarin de volmacht is verstrekt kan volgen dat een volmacht niet herroepbaar is, want dat zou erop neerkomen dat iemand zijn vrije wil zou kunnen prijsgeven). Bovendien geldt dan art. 3:72 sub a BW: een volmacht eindigt door de dood van de volmachtgever. Art. 6 GPL zou dus ten eerste herroepen kunnen worden, en ten tweede zijn werking verliezen door de dood van de volmachtgever. Ik denk daarom dat de constructie in mijn vorige alinea beter werkt / meer correct is (en tegen art. 3:37 lid 5 BW aanloopt).

Volgens mij kan C dan verbieden dat B het programma wijzigt en verspreidt. Ik zie niet hoe B jegens C rechten kan ontlenen aan zijn van A ontvangen licentie. (B kan mogelijk A aanspreken, maar dat is wat anders.) Een regel analoog aan “koop breekt geen huur” bevat de wet niet.

Als dit klopt is dat nog een reden om ervoor te pleiten dat een werk in het publieke domein kan worden geplaatst. Als A het auteursrecht zou kunnen laten vervallen, kan A dat auteursrecht later ook niet meer overdragen aan C.

Of meer algemeen, het zou mogelijk moeten zijn om het auteursrecht op een werk ‘voorwaardelijk’ prijs te geven: onder de voorwaarden van een licentie. Die licentie plakt dan aan het auteursrecht. Maar uitgevers zouden dat vermoedelijk weer niet leuk vinden. Een aan een uitgever overgedragen auteursrecht zou dan naar achteraf blijkt al deels (of geheel) kunnen zijn prijsgegeven vóór de overdracht. (Op zich kan dit natuurlijk nu ook al gebeuren: eerst draag je het auteursrecht via een daartoe bestemde akte over aan uitgever X, vervolgens doe je dat opnieuw aan uitgever Y. Die tweede overdracht heeft geen effect wegens beschikkingsonbevoegdheid (art. 3:84 BW), maar daar zal Y pas later achterkomen.)

(via wetswijziging)

Maar de oplossing daarvoor hoeft niet te zijn dat het werk publiek domein gemaakt moet worden. B kan bedingen dat A het auteursrecht slechts zal overdragen als hij tevens C met de licentie opzadelt.

The person who associated a work with this document has dedicated this work to the Commons by waiving all of his or her rights to the work under copyright law and all related or neighboring legal rights he or she had in the work, to the extent allowable by law.

(er is nog geen nederlandse vertaling)

In de uitleg staat onder andere:

Dedicating works to the public domain is difficult if not impossible for those wanting to contribute their works for public use before applicable copyright term expires. Few if any jurisdictions have a process for doing so easily. (…)