Eigenlijk moet je aparte e-mailprogramma’s hebben voor klanten en voor journalisten, maar ja dat is ook zo wat.

Ik ben het volstrekt met je eens. Ik kan mij persoonlijk mateloos ergeren aan de soms ellenlange onzin onderaan email. Hiermee bedoel ik uiteraard de zogeheten disclaimers, niet de ps-jes van mijn vriendin. Het is fijn om nog eens bevestigd te zien dat dergelijke reut juridische ook niet veel voorstelt, waar ik als non-jurist altijd al van overtuigd was. Wat ik me echter altijd afvraag, is waarom mensen dit soort onzin toevoegen. Is het een misplaatste poging om professioneel/zakelijk over te komen of geeft het aan dat de afzender ronduit paranoia is en om iedere hoek een rechtszaak verwacht. (Oké, als je onder een hoek een dreun, lel of uithaal verstaat dan is die angst mogelijk gerechtvaardigd, maar dan hebben we het niet meer over email).

Ik ben een zelfstandig ondernemen en ook nog eens succesvol. Een van de redenen waarom ik succes ben, is dat ik altijd goed voor ogen houdt waar het werkelijk om draait bij het doen van zaken, namelijk vertrouwen. Het lijkt er vandaag de dag nog wel eens bij in te schieten, met name in extreem kapitalistische landen zoals bijvoorbeeld de VS, maar vertrouwen is en blijft een van de belangrijkste grondbeginselen van (succesvol) zaken doen. Vanuit dat oogpunt snap ik dan ook niet dat mensen dergelijke disclaimers toevoegen aan hun email. Het schept in mijn ogen direct wantrouwen. Ik zie dit ook geregeld in de praktijk bevestigd worden. Al met al een slechte zaak. Dus naast de juridische reden om geen disclaimers meer toe te voegen, zou ik ook om morele redenen pleiten voor afschaffing.

Tot slot zou zelfs het nutteloze gebruik van bandbreedte nog een argument kunnen zijn, maar zet het gezien het percentage aan spam niet veel zoden aan de dijk.

De disclaimergekte wordt gevoed door de juridische traditie in de Verenigde Staten waarbij (geloofd wordt dat) vertrouwelijke documenten een “confidential” label moeten hebben om personen met succes voor overtreding van een geheimhoudingsbeding te kunnen vervolgen. Een ander punt is dat (wederom in de VS) bepaalde (”privileged”) documenten die in opdracht van een advocaat opgesteld zijn niet overgedragen hoeven te worden in de onderzoeksfase (”discovery”) van een civiel proces. Ook hier geldt dat een label op de documenten de kans dat je aanspraak kunt maken op “privilege” status verhoogt.

Goed punt. Ik heb altijd het gevoel dat met name bureaucratische organisaties dit gebruiken. Goed boek van je, trouwens.

Of denk aan een gemeente die wil voorkomen dat mails van werknemers worden aangemerkt als besluiten in de zin van de Awb of als toezeggingen waar gerechtvaardigd vertrouwen aan kan worden ontleend. Een mail is nu eenmaal sneller verstuurd dan een ouderwetse brief, zoals ook Google lijkt te beseffen. Het kan m.i. geen kwaad om voorzorgsmaatregelen te treffen.

Ik denk ook niet dat een disclaimer de ontvanger van een losse mail kan binden, maar een disclaimer kan m.i. wel (helpen te) voorkomen dat de verzender of diens werkgever gebonden raakt.

Als een medewerker Arnoud’s boek bestelt (voor de afdelingsbibliotheek), is het merkwaardig dat de disclaimer onder diezelfde email zegt dat “deze email het bedrijf niet bindt”. Het lijkt er op dat het bedrijf niet beseft dat email een efficiente manier is om overeenkomsten te sluiten.

Een standaarddisclaimer onder mails van het officiële inkoop@bedrijf.nl account lijkt me inderdaad niet handig. Maar goed, het gaat er mij niet zo zeer om wat handig of efficiënt is.

De regionale ombudscommissie voor de gemeente Hoorn hecht waarde aan een disclaimer:

Voorts overweegt de commissie op basis van de disclaimer die het bestuursorgaan bij de verzending van emails meestuurt, dat er geen sprake is van het expliciet openstellen van de mogelijkheid om berichten naar het bestuursorgaan via de e-mail te zenden. Immers in de disclaimer staat vermeld ‘uit de inhoud van deze e-mail kunnen geen juridische consequenties voortkomen.’

edit: gefixt, met excuses van het spamfilter.

Haha, not secure!

Er zit volgens mij iets in het water, of er is net een congres geweest “Juridische aspecten van e-mail” waarin het is gezegd, maar het aantal mails met disclaimers dat ik krijg, neemt ineens sterk toe. Nog steeds begrijp ik de zin van zulke…