Ik vind in dit geval het ook niet kunnen dat de gedaagden hebben verloren omdat hun verdediging weinig inhoudelijk was. Tenslotte moet de rechter ook zonder hulp van de gedaagden tot de juiste conclusie moeten kunnen komen. Zo ziet deze leek het tenminste.

is het de verantwoordelijkheid van de gedaagde(n) om op elke theorie die de aangever te horen brengt te verdedigigen?

Ja, dat is zo. Zo hebben we ‘t nu eenmaal afgesproken, als je niet weerspreekt wat de andere partij beweert dan is ‘t zo. Soms levert dat rare situaties op.

In hoeverre kan soccer4u bij een ‘gegooglede’ foto weten wie de rechthebbende is?

Dat kan hij misschien niet. Dat is dan vervelend, maar dat maakt het niet automatisch zo dat hij dit werk dan mag gebruiken. Als je niet kunt achterhalen wie de rechten ergens op heeft, en of je iets ma gebruiken, dan mag het niet. Best logisch, toch?

Een ingewikkelde manier om schade te berekenen lijkt mij geen feit. Het is volgens mij duidelijk dat gedaagde het in ieder geval niet eens is met het bedrag waarop eiser uitkomt. Dan zou ik denken dat dit reden moet zijn voor de rechter om te kijken of hij het wel eens is met de hele berekening en dit niet kan afdoen zoals dat hier gebeurt.

In ieder geval geeft art. 6:97 BW de rechter vrij veel ruimte om zelf te bepalen hoe hij de schade berekent of schat. Of de rechter hier over de schreef gaat durf ik niet te zeggen.

De rechter heeft trouwens de AV van de Fotografenfederatie er niet op nageslagen, want die bevat helemaal geen richtprijzen. Dat zou in strijd zijn met het mededingingsrecht.

En of er uberhaubt copyright op zit?

Of een specifieke foto een “werk” is in de zin van de Auteursrecht kun je aan die foto zien. Het is voldoende als uit de foto blijkt dat de fotograaf bepaalde creatieve keuzes heeft gemaakt. Dit is al snel het geval, de drempel is behoorlijk laag.

Kan dhr Schuld Google ook aanklagen voor het indexeren van zijn materiaal?

Dat zou hij kunnen proberen, en ik ben benieuwd hoe dat zou aflopen.

Op deze manier kan je tienduizenden hobbyisten aanklagen die een site bijhouden over hun favoriete sport, club, of onderwerp. Ik kan me niet voorstellen dat dhr. Schuld inkomsten is misgelopen (of op een andere manier gedupeerd is) door het gebruiken van deze foto. En dat is toch waar het auteursrecht in eerste instantie voor bedoeld is?

Dient de rechthebbende trouwens eerst te waarschuwen?

Daarnaast vind ik het geen uitlokking als ik materiaal online zet. Je hebt een zekere onderzoeksplicht als gebruiker van materiaal. Zeker met het huidige auteursrecht is het zo dat je moet weten dat je niet zomaar alles mag, dus je moet even de moeite nemen om te lezen wat er voor licentie bij zit.

Foto’s waarvan je niet wilt dat andere mensen ze gebruiken moet je niet beschikbaar maken via het internet.

Dit is een redenering die ik vaker zie, maar gewoon niet begrijp. Dit impliceert (lijkt mij althans) dat internet iets is waar om een of andere reden normale regels niet gelden. Waarom zou een foto wel beschermd moeten zijn als deze in een tijdschrift staat, maar niet als deze op een website staat. Ook daar heb je vaak geen idee wie de rechthebbende is.

Interessant deze artikelen over dit soort zaken. Heb je wel eens gehoord over picapp.com? Is het niet zo dat als je deze service gebruikt je geen problemen kan krijgen met het gebruik van foto’s waar rechten opzitten? Zou je daar eens je ligt op kunnen laten schijnen?

Hartelijk dank!
KJ

Bedankt voor je antwoord. De grap bij hun juist anders, zij bieden de foto’s aan in ruil voor advertentieruimte.Zie een simpele search op google: http://www.google.nl/search?q=picapp&sourceid=navclient-ff&ie=UTF-8&rlz=1B3GGGL_nlNL238NL238

Als je dat gebruikt, ben je dan ook volledig gedekt of zijn er OOK dan weer haken en ogen?

Waarmee we op de hamvraag komen: zijn lieden die in staat zijn een kind vierduizend euro lichter te maken daar waar een draai om de oren op zijn plaats is ook in staat om oude mannen te helpen? Dacht het niet. Ik ben dan ook erg benieuwd naar de verrekening die er na de uitspraak heeft plaatsgevonden. Nog geen dag na de uitspraak lag er al een rekening bij het jong in de bus.

Bert van Loo, fotograaf.

Deze rechter kende het geëiste bedrag toe, een andere legt weer een lagere eis op. Leg mij dat eens uit? Hanteert elke rechter z’n eigen wetboek van strafrecht? Omdat zhij ook niet weet ‘hoe het nou precies zit met internetse auteursrechten van privé beeldmateriaal’?

Het auteursrecht van iemands werk staat feitelijk als een huis in de wet, het pica-kopiëren IS een vorm van stelen. Maar er valt met internetgebruik zo veel voor te zeggen:
-De auteur reageert niet op je vriendelijke mailverzoekjes.
-De auteur is te lui om zijn eigendom te beschermen met een copyblocker of een watermerk.
-De auteur kijkt helemaal niet waar zijn werk voor gebruikt is (hij zou MIJ moeten betalen als ik gratis reclame voor zijn foto/schilderij maak en met een gratis link naar zijn mooie website verwijs)
-En dan pepernotenstrooiers Google en Yahoo, een onderwerp apart.

In theorie zouden incasseerders als Schuld binnen een jaar multimiljonair kunnen zijn, richt maar een bureautje op met 50 krachten die de hele dag niks anders doen dan internet afstruinen en vorderingen versturen enz enz. Heb je in het land een paar honderd van zulke non-stop werkzame deurwaarders, dan zouden rechters in feite alleen nog maar bezig zijn met auteursrechtenzaken.
Dat gebeurt in de praktijk dus niet. Maar nu is het zo dat een enkeling de klos is. En dat doet MIJN gevoel van recht ook geweld aan. Ik voor gaas? Die andere 500 miljoen ook!

Een scholier kaalplukken, de maker van de Johan Cruijff foto moet zich echt rotschamen. Een vergoeding voor het gebruik van je werk eisen, oké. Maar waar PRATEN we over?? Een door kranten al jarenlang afgelikte boterham. Daarom vind ik dit dus pure afpersing. Waarom gaat een rechter daar mee akkoord? Als het om een kindermoordenaar gaat, weten ze niet hoe hard ze met ‘verzachtende omstandigheden’ aan moeten komen draven.

…Heeft de Jong eigenlijk ooit toestemming gekregen van Cruijff om die foto te maken? Wie mailt of belt Johan even?

Opvallend is dat geen van alle juristen en leken die zich over de zaak uitlaten hebben gezien dat het vonnis NIET uitvoerbaar bij voorraad is verklaard. Dat foutje heeft de rechter inmiddels op verzoek hersteld.

En opmerkelijk is dat niemand zich realiseert dat het de ouders van minderjarigen zijn die toezicht zouden moeten houden op de bezigheden van hun kinderen en ze een behoorlijke opvoeding geven. Overigens, Rob, zonder de kids te slaan, dat mag tegenwoordig niet meer.

Inmiddels heeft de vader (een doctorandus met een bedrijf dat financiele adviezen geeft en bovendien financieel support) ontdekt dat hij niet hoeft te betalen als hem niet verweten kan worden dat zijn zestienjarige zoon in de fout is gegaan. En dat is nog even de vraag. De vader wil in hoger beroep en dat gaat nog veel meer geld kosten.

Wat betreft het portretrecht van Cruijff valt nog te melden dat de foto door De Jong is gemaakt NIET in opdracht of ten behoeve van de geportretteerde. Het staat derhalve De Jong vrij de foto aan te bieden aan derden zonder dat aan de voetballer te hoeven vragen.

Zich vergissen als inbreukmaker al dan niet bij gebrek aan kennis is mogelijk, maar als je naderhand de feiten ontkent dan roep je echt de ellende zelf over je af.

Ietsje meer nuancering en zorgvuldiger woordkeus (’afpersing’) zou dit forum niet misstaan.
Derden moeten met hun fikken van andermans werk afblijven of de consequenties aanvaarden.

Het lijkt me volstrekt begrijpelijk dat iemand een claim van 4500 euro zonder meer afwijst. Dat bedrag is buiten alle proporties, en met iemand die dat claimt, valt geen zinnige onderhandeling te voeren. Ik zag in het vonnis ook geen enkele onderbouwing van de schade, behalve dan de Scrabbleconstructie (3 maal woordwaarde) van de NVJ en Fotografenfederatie. En die is simpelweg onjuist.

Voor mijn gevoel staat mijnheer Verkoren niet met beide benen op deze planeet. Of is het een eigenschap van aanklagers en rechtskundig adviseurs om uit te gaan van kwaadaardige criminaliteit, no matter what? En met zo iemand moet je als ouder dan een schikking treffen? Had je anders ‘geschikt’ als die ouders sappelaars waren geweest? Helaas, net een BBC reportage over tot op de dag van vandaag gedupeerde Katrina slachtoffers zitten beluisteren, mijnheer Verkoren heeft gelijk, zaken gaan voor menselijkheid. No matter what.

Opmerkelijk is ook de reactie van Luc Verkoren. De schikkinsvoorstellen van Swordstone bestaan in veel gevallen helemaal niet. De zaken kenmerken zich vooral door onbehoorlijke brieven en het ontbreken van welke machtiging dan ook. Die ontbrak bij mij, en ook bij Soccer4U. Het is jammer dat die laatste partij zich daar niet tegen verweerd heeft. Ik kreeg zelfs een geantedateerde valse machtiging opgestuurd, wat later de basis van mijn verdediging vormde.

Het gaat natuurlijk te ver dat Verkoren de opvoeding van de kinderen erbij betrekt. Kinderen maken fouten, ondanks alle goede zorgen van de ouders. Dat heet opgroeien. Elk kind pikt weleens een snoepje, schopt de kat van de buren of laat de laarzen van zijn vriendje vol met water lopen. En daar waar het kind in kwestie een fout maakt en een opvoedkundige les verdient en een spreekwoordelijke tik op zijn vingers behoeft, wordt er gedreigd, naar de rechter gegaan en is men trots op het feit dat er 4.000 euro is gewonnen. Als Verkoren zich vervolgens beroept op de wet, dan is dat weliswaar toegestaan, maar siert de man niet. Detail: Swordstone stuurde mij een opgetogen mailtje over de gewonnen zaak. Kenmerkend voor lieden die alleen aan zichzelf denken.

En dan dient zich een vervelend feit aan. Tilburg Zeikt ligt bij een hogere rechter, Soccer4U gaat in beroep en als ik verlies ook. Drie rechtszaken, met torenhoge kosten voor Swordstone. Van TZ weet ik dat ze desnoods tot aan het Europese Hof willen, ik zit daar niet veel anders in. Naast de auteursrechten speelt er bij nog iets, waarvoor ik bereid ben heel diep te gaan: belediging, rectificatie en een boete als de uitlatingen blijven staan. Men raakt mij daarbij op wellicht het enige principe dat ik hoog heb zitten: vrijheid.

Het is daarbij vermakelijk om te zien dat Schuld c.s. op mijn site steeds opmerkingen maken over het feit of ik dat financieel wel kan dragen. Geen zorgen, de financieen zijn meer dan voldoende geregeld. Het is dan ook de vraag of Swordstone zelf bij machte is om drie beroepszaken te bekostigen. Maar dat gaan we zien. De toestanden worden er alleen maar vermakelijker op.

In deze zaak had nooit een schikkingsvoorstel moeten komen, laat staan twee of drie. Deze zaak had beslecht moeten worden met een een jongetje van toen vijftien een aai over de bol te geven een een opmerking in de trant van: Speel jij maar lekker verder. Het heeft derhalve totaal niks met advocatuur te doen, maar met een treurig loonslaafje dat danst naar andermans pijpen. Dat zou je de basis van advocatuur kunnen noemen, ware het niet dat een deugdelijke advocaat iets van zelfrespect en ruggengraat behoudt. Dit is het type verhaal van de Bullie die het snoepje van een ander afpakt. Dit is het doelgericht zoeken naar slachtoffers wiens verweer bij voorbaat al niet 100% zal zijn, aangezien niet alleen de kennis ontbreek, maar tevens het zakgeld om gedegen juridisch advies in te winnen en waar en rechter naderhand ook nog eens in blundert. Dit is iets waar een raadsman alsmede een deugdelijk mens zich erg, maar dan ook heel erg diep voor moet schamen.

In de conclusie van eis is uitvoerbaarheid bij voorraad gevraagd, maar bij vonnis heeft de rechter dat niet gegeven. Inmiddels heb ik een verbeterd vonnis ontvangen.

Hoe kom je er nu bij dat ik verzuim uitvoerbaarheid bij voorraad te vragen? Je hebt de conclusie van eis nooit onder ogen gehad….

Ik ben trouwens nog steeds benieuwd naar je onderbouwing waarom het gevorderde bedrag een reële weerslag van de werkelijk geleden schade betreft.

In de kwestie rond de foto van Johan Cruijff en Soccer4u.nl heeft Swordstone nooit een voorstel tot schikking gedaan. Dat is dus het ene ja tegen het andere nee. Het moet gezegd dat ik in deze twijfel aan de integriteit van Luc Verkoren als hij zegt dat er wel degelijk gepoogd is om te schikken. Ook in de zaken TZ, Zaplog en Lucaswashier is heeft Swordstone geen enkele ruime gegeven.

Soccer4u bevreemd het verder dat het vonnis alsnog is bijgesteld in uitvoerbaar bij voorraad. Verder stelt men dat de jongen in kwestie de site van de eerder genoemde G. van Wattum overgenomen en verzuimd heeft de site op zijn naam te zetten. Er is geen sprake van van valsheid in geschrifte, maar van jeugdige onbezonnenheid. Dat laatste maak ik ervan, maar mijn vertrouwen in de goedheid van het kind is in de ogen van nobel mens Verkoren waarschijnlijk te groot.

Tot slot stelt Soccer4U dat dreigbrieven en deurwaarders geen schikkingsvoorstellen zijn. Ik sluit me daarbij volledig bij aan. Het gaat bij Lucaswashier om deze brief, dezelfde die aan Soccer4U is gezonden. Wie de schikking ziet mag het zeggen. Nog geen week later ligt er een dagvaarding in de bus.

http://www.endandit.nl/tech/161110030/politicus-laat-duitse-wikipedia-sluiten

Om even door te gaan op Arnouds voorbeeld van de zaak tegen Nieuws Rechts:

Beklaagde: ‘Door zijn site niet te beveiligen, geeft [eiser] impliciet instemming met verspreiding’.

Hier slaat NieuwRechts dus de plank mis. Maar hoe logisch is dit eigenlijk? Wat ik maar niet begrijp, en Wijbenga stipt dat punt in 7 ook aan - is dat er helemaal niet gekeken wordt of het jatten wel of niet om commerciële reden werd gedaan. Je bent een dief als je ergens professioneel inbreekt, maar je bent óók een dief als je hobbyistisch een briefje van 50 opraapt dat iemand even tevoren op straat verloor.
Het argument van De Jong dat elke ongeauthoriseerde kopie hem financieel benadeelt is onzin. De broodheren van kunstschilders b.v. willen geen gratis internetplaatjes; ze willen het echte kunstwerk, en kopen die schilderijen toch wel.

Verder blijft de wet op auteurswerk voorbij gaan aan het feit dat op straat gegooide eigendommen - in dit geval elektronisch werk - al jarenlang op een simpele manier te BEVEILIGEN zijn, door middel van een copy/paste bananenschil (weet niet hoe het progje heet) of een watermerk in de afbeelding. Er zijn al veel internetters zoals natuurfotografen die hun werk op die manier tegen kopieerdiefstal beschermen. Dat werkt beter dan die copyrightregel helemaal onderaan de webpagina waar nooit iemand naar toe scrollt. Omdat die blokkeertechnieken simpelweg voor handen zijn, kan deze eiser - of de krant waar Guus zijn foto aan verkocht! - toch nalatigheid verweten worden? Zo niet, dan vind ik dat je als aangeklaagde op z’n minst in aanmerking komt voor verzachtende omstandigheden. En dat kan aardig in de prijs schelen.

= Hier gaat het over een recent en ietwat ergerlijk vonnis van de kantonrechter =

Ik vind hier iets niet aan kloppen. Het klopt niet dat een rechter bevooroordeeld mag vonnissen of vanuit zijn eigen principes en levensovertuiging en dan alleen maar een ‘ergerlijke uitspraak’ wordt aangewreven, en het klopt al helemaal niet dat rechters die een foute uitspraak doen daar niet op aangesproken kunnen worden wanneer dat desastreuze gevolgen heeft (check wikipedia’s lijstje ‘Justitionele blunders’, check het rechtsbedrog dat O.v.J. Stuyt meedogenloos pleegde in de zaak Cees B). Megalomanie heeft volgens mij weinig met volksrecht te maken.

Maar goed, er is natuurlijk ook nog zoiets als ‘hoger beroep’.

Als er geen sprake is van een overeenkomst kunnen de algemene voorwaarden van de fotografenfederatie niet rechtstreeks van toepassing zijn, dat hoef ik jou niet te vertellen. In de rechtspraak werden en worden de voorwaarden gebruikt als richtlijn bij het berekenen van de schade. Jij maakt melding van vonnissen waarin de rechter dat afwijst en die vonnissen ken ik, maar ik heb ook stapels vonnissen waarin de rechter de verhoging honoreert.
Het berekenen van de werkelijke schade is onmogelijk, omdat je er als fotograaf geen zicht op hebt op vervolgschade doordat de foto na de inbreuk nog weer van de site van de inbreukmaker is overgenomen. Dat hoeft niet uitsluitend op internet, het kan ook als drukwerk, bijvoorbeeld een reclamefolder, een boek of wat dan ook.
Fotografen beschermen hun beeldmateriaal zorgvuldig door gebruik van het copyright notice, door de vermelding van hun naam, door een stempel achterop een foto, door een watermerk etc. Maar als een bona fide gebruiker die voor de foto heeft betaald een foto afdrukt, bijvoorbeeld in een geillustreerd blad, is het hek van de dam. Iedereen kan (zonder vragen, zonder betalen, zonder naamsvermelding) de openbaar gemaakte foto scannen en anoniem op internet zetten. Dat is gebeurd met de foto die De Jong in 1974 heeft gemaakt van Johan Cruijf. Op de eigen beeldbank van De Jong is de foto beschermd, evenals op de beeldbank van het ANP onder nummer 1332678. Alle anonieme plaatsingen van de foto op internet zijn illegaal.
Artikel 18.2 van de voorwaarden stelt dat bij inbreuk de fotograaf tenminste drie maal zijn tarief berekent, en eenmaal het tarief voor het ontbreken van naamsvermelding(voorwaarden artikel 19.2). Bij een vast tarief van € 240,-loopt dat flink op. Overigens matigen veel fotografen hun schikkingsvoorstel al uit eigen beweging: zij rekenen dan bijvoorbeeld het basistarief + nog eenmaal dat tarief wegens het ontbreken van naamsvermelding. Tot zover mijn reactie op jouw vraag.

Voor alle andere lezers van deze rubriek nog het volgende. In principe kan er altijd worden onderhandeld, ook als dat niet met zoveel woorden wordt gesteld: na ontvangst van een schikkingsvoorstel (ook als dit de vorm heeft van een verzoek om betaling) en zelfs na betekening van de dagvaarding of als de zaak al loopt tijdens een comparitie van partijen.
Bij ontkenning van het feit van een vaststaande inbreuk en weigering van betaling zullen rechtsmaatregelen kunnen volgen. Dat wordt altijd uitdrukkelijk aangekondigd ter voorkoming van hoge kosten, zeker nu de door eiser werkelijk gemaakte kosten kunnen worden gevorderd (art 6:1019h Rv).

In de brief die Robert Engel online heeft gezet, wordt als feit voorgesteld dat de fotograaf “gerechtigd” zou zijn het drievoudige te vorderen. Ik vind dat op het randje van misleiding nu de jurisprudentie daar bepaald niet eenduidig over is.

Overigens wekt die brief bij mij absoluut geen indruk een schikkingsvoorstel te zijn. Een claim leggen waarbij wordt gemeld dat de gevolgde berekening een “feit” is en betaling eist binnen 8 dagen onder dreigement van rechtsmaatregelen, noem ik een ultimatum en geen voorstel.

De tekst die Robert van den Engel op zijn website afscheidt lees ik uit principe niet. Komt misschien door dat plaatje op zijn homepage…

Ik weet echter zeker dat die brief waar hij het over heeft niet van mij komt. Ik stuur een lijst van gepubliceerde vonnissen per post op en ik zal kopie sturen van enkele recente zaken.

Vriendelijke groet,

= Fotografen beschermen hun beeldmateriaal zorgvuldig door gebruik van het copyright notice =

Ik breng in item 34 naar voren dat veel fotografen dus helemaal niet zorgvuldig zijn. Waarom draai je ook daar omheen? Het gaat hier namelijk niet alleen om het geval De Jong, er is hier een discussie gaande over een wereldwijd verschijnsel dat al meer dan 15 jaar bezig is. Dat je gebruik maakt van grote gaten in de jurisprudentie aangaande internettelijke rechtenschending, is begrijpelijk, en het valt niet te ontkennen dat de overheid internet veel te lang een wildwest gebied heeft laten zijn, maar de manier waarop je je in één geval vastbijt en in deze draad alles daarbuiten en er omheen negeert, getuigt niet van een relativerend vermogen. Dat toon je zelf specifiek aan met de opmerking:

= omdat je er als fotograaf geen zicht op hebt op vervolgschade doordat de foto na de inbreuk nog weer van de site van de inbreukmaker is overgenomen =

Inderdaad, je krijgt het nog druk, mijnheer Verkoren. Duizenden internetgebruikers aanklagen. Miljoenen, in feite, als je ook de belangen van de rest van fotograferend Nederland gaat vertegenwoordigen. Ik vind dat verre van realistisch, maar het zal wel een aardig inkomen genereren.

Zo ja, dan is de invulling van de hoogte van die toeslag een ander onderwerp, per rechter in te vullen, afhankelijk van elk individueel geval.

Als een toeslag niet wordt gebillijkt dat zouden sommigen nooit meer iets gewoon kopen:
bij niet ontdekking heb je je spulletjes gratis, wordt je gesnapt is nog niets verloren, je betaalt alsnog het gewone bedrag.

De vraag is dus simpel ben je het met dat principe eens of niet?

Bert van Loo

Je zult als fotograaf moeten aantonen dat jij die schade lijdt. Ik snap je argument, maar dat geldt in alle situaties en niet alleen voor fotografen. Ik kan niets doen aan die buurjongens die elke ochtend over mijn gras lopen, want de schade is verwaarloosbaar. Zouden ze mijn speciaal gekweekte tulpen platstampen, dan had ik een claim ter hoogte van vervangende tulpen. Het prijzengeld van de Tulpenkwekersvereniging wordt al lastig om te verhalen.

Maar afgezien van beroep op de al dan niet omstreden leveringsvoorwaarden, de schade bestaat ook uit het daadwerkelijk optreden en behandelen van de inbreuk (art 6:1019h Rv). En als je die uren telt, mede met beroep op art 6:95 / 110 BW kom je al gauw ver boven de toeslag ‘keer drie’ uit.

Bert van Loo

Redelijke kosten ter berekening van de schade vallen daar ook onder (6:96 lid 2 sub c). Echter, de kosten van rechtsvordering vallen onder art. 237-240 Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering en zijn daarmee uitgesloten van een schadeclaim (6:96 lid 2 sub c, het “behoudens”). Op grond van art. 1019h (zonder 6: trouwens) kun je die weer volledig verhalen, maar dat is nadrukkelijk dus geen SCHADEvergoeding maar een KOSTENvergoeding.

Dat moet een op Fred Hache lijkende jurist toch bekoren, me dunkt. IP nummers liegen bovendien niet, amice. Samen met Schuld zit u er bijna dagelijks op mijn site.

En die brief komt inderdaad niet van Verkoren, die komt van Schuld. De dagvaarding volgt in de regel niet snel na de dreigbrief. Is het dan te veel gevraagd van een zichzelf serieus nemend juridisch adviseur om alsnog de zaken te schikken? Swordstone volgt immers steeds dezelfde procedure, waardoor de Verkoren als vanzelf achter de gevolgde weg staat. Bovendien stelt Schuld voortdurend dat er overleg is geweest met Verkoren over die gevolgde procedure.

Verder vind ik dat mensen die copyrighted materiaal aanbieden, hun materiaal beter moeten beschermen en bijvoorbeeld copyright er neerzetten (in de metadata van de afbeelding of ook echt op de afbeelding). Zo moeten ze zorgen dat de afbeeldingen niet bij google komen, anders vragen ze er namelijk gewoon zelf om.

Ik hoop dat P. Schuld de komende rechtzaken ook zal verliezen, aangezien dit gewoon legaal is in Nederland en wanneer de rechter bij de rechtbank zegt dat de gedaagde toch schuldig is bevonden zal heel internet in Nederland geschokt zijn. Waarschijnlijk zullen de mensen die in hoger beroep gaan de rechtzaak gewoon winnen, aangezien dit ook gewonnen is door Zaplog.

Ik vraag mij af hoe de Heer Schuld een zaak tegen ZAPLOG heeft kunnen VERLIEZEN als er vooralsnog geen zaak is aangespannen. Natuurlijk staan ze op het lijstje en niet alleen omwille van een inbreuk op het auteursrecht !!!

Ik denk dat velen niet beseffen met welke insteek en met welk doel SWORDSTONE, DE HEER SCHULD en TAL VAN RAADSLIEDEN IN BINNEN EN BUITENLAND ten strijde zijn getrokken tegen een vorm van onrechtmatig en in een enkel geval wederrechtelijk gedrag dat jarenlang gedoogd is.

Wie de Heer SCHULD beter kent weet dat zijn primaire doel is om deze vorm van verborgen criminaliteit te bestrijden !!!

Hij handelt exact volgend de richtlijnen handhaving intellectuele eigendomsfraude van het O.M. De HeerSchuld is altijd al vragende partij geweest om de handhaving in handen te leggen van een intellectuele eigendoms autoriteit en dit binnen EUROPEES kader.

Ja, het is een vorm van verborgen criminaliteit. Maar ik krijg niet de indruk dat mijnheer Schuld er zo nobel mee omgaat. Kan eerst dat Europese kader op orde gekregen worden, voordat we naar willekeur gaan straffen? Het is te gek voor woorden dat de ene rechter beslist dat deeplinken strafbaar is en de andere rechter dat het niet strafbaar is. Voor het kopiëren naar marginale weblogjes worden momenteel hoofdzakelijk de zwakste misbruikers gepakt. En ik blijf het herhalen tot iedereen er helemaal ziek van is: de auteur moet net zo goed zijn verantwoordelijkheden nemen. De meerderheid DOET DAT NIET. Dan ben je moreel gezien net zo strafbaar. Vraag maar aan je verzekeringsmaatschappij of die het stelen van je inboedel vergoedt als je dag en nacht je voordeur wagenwijd open laat staan. Het werkt naar twee kanten, Christel.

Wat ook schandalig is, is dat de rechter in zulke gevallen totaal niet kijkt naar de waarde van het intellectuele/creatieve eigendom. De Cruijff foto is al dertig jaar een afgelikte boterham. Mijn blogcollega Conan verwoordde het als volgt: ook Rembrandt verkocht een schilderij maar 1 keer. Oftewel, de geldelijke eis van Guus de Jong is niet realitisch. Kun je als boekhandel dan ook niet aangeklaagd worden als je het werk van een schrijver in de ramsj doet? Of wanneer ‘duurzame’ popsongs op een verzamelCD van €9 uitgegeven worden? Is het niet zo dat zulke handelarijen daarvoor de rechten (af)kopen?

Sorry maar u heeft er dus echt NIETS van begrepen:

1. Ik had het over ZAPLOG die een hoger beroep gewonnen zou hebben van SCHULD ???!!!
2. Er heeft nooit een proces plaats gevonden tegen ZAPLOG !!!
3. Waarop baseert u zich op dat de Heer Schuld geen nobel doel dient, kent u de Heer Schuld persoonlijk ???
4. Zoja, heeft u dan weleens een inhoudelijk gesprek met hem gevoerd ???
5. Zo nee, kan u er zeker niet over meespreken.
6. De Heer Schuld is behoudens zijn eigen auteursrechtzaken geen belanghebbende in persoon met betrekking tot de opgespoorde en aangedragen zaken van andere auteursrechthebbenden.
7. Het auteursrecht geldt thans tot 70 jaar NA het OVERLIJDEN van de rechthebbende.
8. Dit vermogensrechtelijk aspect kent de rechthebbende het recht toe ongelimiteerd vruchtgebruik te genereren op zijn werken. U heeft er toch ook geen problemen mee dat componisten, producers en tekstdichters een goede boterham verdienen als ze een hit scoren en geen uitvoerend artiest zijn.
9. Bent u soms jaloers dat u zelf wellicht nooit zich heeft kunnen beroepen op auteursrechtelijke bescherming ? Of misgunt u een ander een belegde boterham ??
10. Bent u vergeten dat in casu De Heer De Jong ettelijke tonnen ( honderd duizenden Euro’s heeft uitgegeven ) aan apparatuur en wereldwijde reis en verblijfskosten voorgeschoten heeft voordat hij ook maar een euro terug zag ???
11. Een niet-stoffelijk eigendom is net zo goed een EIGENDOM als een STOFFELIJK EIGENDOM !!!

=Of wanneer ‘duurzame’ popsongs op een verzamelCD van €9 uitgegeven worden? Is het niet zo dat zulke handelarijen daarvoor de rechten (af)kopen?=

a. De publishingrechten worden geregeld met de platenmaatschappij
b. Wat betreftde rechten op de muziek dienen er mechanische reproductierechten per CD te worden voldaan aan in Nederland bv STEMRA
3. De enige totale afkoop mogelijkheid betreft zogeheten LIBRARY music die aangeboden wordt.

Hij handelt exact volgend de richtlijnen handhaving intellectuele eigendomsfraude van het O.M.=

De politie alhier heeft anders werkelijk in een deuk gelegen van Schuld’s prachtbrief die niet meer waarde had dan een vodje pleepapier, waar het OM niets mee vandoen heeft.

= verborgen criminaliteit =
Miljoenen fatsoenlijk opgevoede mensen zonder strafblad weten nog steeds niet dat copy/plak van een internetplaatje wel eens problemen met de wet kan gaan geven. Zou je dus geen termen als ‘criminelen’ willen gebruiken? Het associeert zo met bankrovers, huurmoordenaars en kinderverkrachters.

=De politie alhier heeft anders werkelijk in een deuk gelegen van Schuld’s prachtbrief die niet meer waarde had dan een vodje pleepapier, waar het OM niets mee vandoen heeft.=

De politie ontvangt instructies van het O.M. en niet omgekeerd!!!De strafrechtelijke handhaving en opsporing is een zaak van de afdeling I.E. van de FIOD ECD. Niet elke politiefunctionaris is een auteursrechtspecialist met alle respect voor de politie. De beleidsrichtlijnen van het O.M. zijn duidelijk !! Lees de wet en de beleidsrichtlijnen er even op na. Er is een zeer groot verschil tussen ONDERLEGDE en NIET ONDERLEGDE personen. Kijk maar eens naar art.35 aw ” HIJ DIE ZONDER DAARTOE GERECHTIGD TE ZIJN EEN PORTRET IN OPENBAAR TENTOONSTELT OF ANDERE WIJZE OPENBAAR MAAKT WORDT GESTRAFT MET EEN GELDBOETE VAN DE VIERDE CATOGORIE.”Dit feit is natuurlijk wel iets anders dan te hard rijden. Echter, ook verkeersovertredingen dienen streng aangepakt te worden.

@deDeurs:
Miljoenen fatsoenlijk opgevoedde mensen krijgen ook dagelijks post van het CENTRAAL JUSTITIEEL INCASSO BUREAU.

Hij die andermans eigendom wegneemt of gebruikt ZONDER daartoe gerechtigd te zijn handeld in strijd met de WET, zoals ik al eerder schreef STOFFELIJK EIGENDOM OF NIET STOFFELIJK EIGENDOM ! Je moet er gewoon met je VINGERS afblijven.

= Je moet er gewoon met je VINGERS afblijven =

Het is duidelijk dat je mijn reacties NIET gelezen hebt. Ik stel NERGENS dat ik klakkeloze toeëigening van iemands stoffelijke cq onstoffelijke eigendommen goedkeur. Jij versimpelt de zaak wel heel erg, met je ‘gewoon’.

antwoord Cristel:
= Miljoenen fatsoenlijk opgevoedde mensen krijgen ook dagelijks post van het CENTRAAL JUSTITIEEL INCASSO BUREAU =

Volgende antwoord van Cristel:
= “iemand met schulden is geen CRIMINEEL”, dit is niet het topic en zijn niet mijn woorden !! =

Nog een prettige dag verder.

Rechtbank Haarlem, Sector Kanton, locatie Haarlem,
CV EXPL 08-6413, 19 november 2008
(De Jong, Schuld en Swordstone tegen Robert van den Engel
(Lucas was hier)
——————————————————–
VERWEER

Van den Engel heeft de vordering betwist en voerde aan dat de gevraagde schadevergoeding veel te hoog was, dat de algemene voorwaarden van De Jong niet van toepassing zijn, dat de gevorderde kosten niet in redelijkheid zijn gemaakt en dat de kantonrechter niet bevoegd was ten aanzien van de vorderingen van Schuld en Swordstone.

DE KANTONRECHTER

1. Voor zover de eis van onbepaalde waarde is en niet kennelijk lager dan € 5000,– dient deze in beginsel te worden verwezen naar de rechtbank.
2. De vorderingen van Schuld en Swordstone zijn van onbepaalde waarde (smaad etc.)
3. Vorderingen De Jong en van Schuld/Swordstone staan niet in direct verband met elkaar: vordering De Jong deels bepaalde, deels onbepaalde waarde. De vordering van De Jong voor rectificatie komt niet uit boven € 5.000,– dus daarin is de kantonrechter bevoegd.
4. Van den Engel heeft de inbreuk erkend. Openbaarmaking is geschied op 25 april 2007 en ook nog na dagvaarding. Er is dus twee maal openbaar gemaakt.
5. De vordering van De Jong tot rectificatie is toewijsbaar.
6. Dat De Jong aansluiting zoekt bij zijn Algemene Voorwaarden is te billijken.
7. a. Honorarium voor publicatie van € 240,– is niet betwist.
b. De Jong moest zelf actie ondernemen om inbreuk te achterhalen.
c. Inbreuk rechtvaardigt een hogere schadeloosstelling dan enkel het honorarium dat De Jong bij regulier gebruik van zijn foto zou hebben ontvangen.
d. Vergoeding per publicatie van € 480,– is billijk, dus er is € 960,– toewijsbaar.

NAAMSVERMELDING

Niet vermelden van de naam van de maker is een schadevergrotende omstandigheid. Engel heeft mogelijk bij anderen de indruk gewekt dat het gebruik van de foto legitiem was. Ook daarvoor wordt € 480,– toegewezen.

VERMINKING/AANTASTING

Het werk is verminkt/aangetast weergegeven en De Jong heeft het recht zich te verzetten tegen elke misvorming, verminking of andere aantasting van zijn foto. De compositie bepaalt de kwaliteit van de foto. Hiervoor ook € 480,– toegewezen.

SALARIS GEMACHTIGDE

Toegewezen zal worden € 1.130,50. (Het meerdere van de eis heeft betrekking op de eisen van Schuld/Swordstone, wordt dus ook ter beoordeling overgelaten aan de rechtbank, LV)

VONNIS

De eisen van Schuld/Swordstone worden verwezen naar de rechtbank (rolzitting 17 december 2008). Schadevergoeding (geeist was € 2.400,–, LV) bepaald op € 1.920,– plus rente en kosten deurwaarder en griffie. Salaris € 1.130,50.

Bevel tot rectificatie:

De kantonrechter te Haarlem heeft Robert van den Engel veroordeeld tot het plaatsen op deze homepage van de navolgende tekst: De openbaarmaking van een fotografisch portretvan Johan Cruijff van de hand van Guus de Jong op deze site was in strijd met de auteurswet 1912 wegens het ontbreken van toestemming en naamsvermelding.

(Deze tekst moet Van den Engel gedurende zes weken na betekening van dit vonnis in een duidelijke letter en zonder commentaar publiceren op de homepage van diens website www.lucaswashier.nl)

———————————————————

Behalve een tweetal toelichtingen tussen () met de toevoeging LV is dit uittreksel volledig zonder enig commentaar van mijn kant.

———————————————————

Herinner je nog dat hij zelf veroordeeld is geweest voor rechterlijke dwaling?

Herinner je nog dat hij zelf veroordeeld is geweest voor rechterlijke dwaling?=

1. SOFAM was in deze primair eisende partij en Schuld secundair.
2. Ik heb erop gewezen dat er tegen ZAPLOG nog geen RECHTZAAK is geweest, hoe is het dan mogelijk dat ze gewonnen zouden hebben.
3. Ik ken het “volgens u” vodje papier dan u denkt.
4. Schuld legt verantwoording af aan het O.M.
5. Ik geloof dat uw zaak ondertussen ook bij de ADVOCAAT ligt. Iemand vals beschuldigen, is nog steeds ex art. 261 strafrecht in zijn totaliteit zou eventueel ook nog eens art.137d strafrecht kunnen ingeroepen worden.

11. Een niet-stoffelijk eigendom is net zo goed een EIGENDOM als een STOFFELIJK EIGENDOM !!!

Als het niet stoffelijk eigendom gedeelte hier slaat op auteurswerken dan is dit niet juist. Eigendom is iets dat je alleen kunt hebben op een zaak en dat zijn auteurswerken niet.

2. Blijkbaar kan je niet lezen, ik heb het nergens in deze discussie over Zaplog gehad.

3. Dan zou je moeten weten dat het niets met schenden van auteursrechten (of portretrecht) vandoen had.

4. Hoogst onwaarschijnlijk dat het klopt, immers betreft het hier alleen civiele procedures en nogmaals komt het OM daar niet aan te pas. Die zullen ook niet achter niet-bestaande termen gaan staan zoals ‘PRE JUSTITIA’. Maar ik zou zeggen, overleg eens wat overtuigend bewijs van dat veronderstelde goede contact tussen Schuld en het OM, we zijn heel benieuwd.

5. Sommige mensen geloven in god, ieder zijn ding nietwaar.

De term “intellectueel eigendom” is wat dat betreft misleidend en leidt tot veel verwarring. Ik vind het misleidend omdat het aanleiding geeft tot wat ik ‘eigendomsdenken’ noem: de opvatting dat intellectuele creaties aan iemand toebehoren die er, net als de eigenaar van een fysiek object, over mag beschikken zoals hem goeddunkt. Daar ben ik het niet mee eens. Intellectuele creaties zijn wezenlijk anders, met name door het eenvoudig kopieerbaar karakter ervan. Daarom verdienen ze een ander juridisch regime, dat de maatschappij als geheel in staat stelt te profiteren van dat kopieerbaar karakter.

De wetgeving loopt enkele tientallen jaren achter de werkelijkheid aan en die werkelijkheid ontwikkelt zich tegenwoordig nogal snel. Een rechter zou zich hierin moeten verdiepen voordat hij een uitspraak doet als deze en ’schade’ bedragen van duizenden Euro’s toekent. Verkoren weet kennelijk bij welke rechter hij moet zijn met zijn dubieuze zaakjes.

Schade lijkt me in dit geval gedorven inkomsten. Een kleine voetbalsite zou hoogstens iets van een Euro betalen voor een foto, dus dat zijn zo ongeveer de misgelopen inkomsten. Dat een foto die al overal op internet te vinden is nu ineens weer veel vaker gekopieerd zal gaan worden is natuurlijk ook gewoon onzin.

Dit lijkt me een mooie zaak voor Tros Opgelicht.

U herinnert zich misschien nog de Cruijffclaim-zaak, over een vijftienjarige voetbalenthousiasteling die een foto van Johan Cruijff op zijn site opnam en uiteindelijk € 2.420 schadevergoeding en € 1.647,93 aan proceskosten moest betalen. Nou had de…

Dit is een verschil wat de Nationale Beeldbank maakt en wat op hun site te lezen is:

“Alle beelden die wij op de Nationale Beeldbank aanbieden zijn bedoeld voor eenmalig redactioneel gebruik. Wanneer een foto wordt gebruikt ter illustratie van bijvoorbeeld een informatieve of nieuws-gerelateerde tekst, spreken we van redactioneel gebruik. Het is van belang dat de publicatie geen winstoogmerk heeft. Heb je beelden nodig voor redactioneel gebruik? Dan kan je deze eenvoudig aankopen via onze website. We zijn je ook graag van dienst als je op zoek bent naar foto’s voor commercieel gebruik. Onder commercieel gebruik valt bijvoorbeeld:

- Een advertentie of campagne waarin het beeld wordt gebruikt met als doel de verkoop van een bepaalde dienst of een product.
- Het afdrukken van een foto op producten met als doel deze te verkopen. (kalender, mokken, muismatten, etc.)
- Een online publicatie met winstoogmerk. De foto dient bijvoorbeeld ter illustratie van een product of dienst in een webshop. ”

bron: http://www.nationalebeeldbank.nl/faq_clients

Dus als we het over de marktwaarde hebben van foto’s voor redactioneel gebruik: Prijzen op de nationalebeeldbank zijn 7 tot 10 euro voor publicatie op een website en in het geval je als website een langdurig contract hebt met een persburo zoals AP of Novum voor nieuwsartikelen, kan het zelfs zijn dat je veel minder dan één euro per foto betaalt!
Je hebt websites die 10, 20 of misschien wel 100 of meer nieuwsberichten per dag plaatsen met een fotootje erbij, die gaan toch geen 200 euro per foto betalen, dan zijn ze zo failliet toch? En het venijn zit hem dan in de 3x die geeist wordt, zo kom je op een eis van 600 of meer euro voor een foto van een tientje..