Internet is gebouwd door hackers, is zelf een hack en was zonder hacken niet tot stand gekomen. Internet is niet vrij van hacken, en dat zou je ook zeker nooit moeten willen.

Nou weet ik best dat “de media” hacken synoniem hebben gemaakt aan computercriminaliteit, maar ik vind dat een rechter daar boven moet staan, en niet door z’n onzorgvuldige taalgebruik een heleboel vredelievende technici moet beledigen.

Inhoudelijk: ik vind het wel erg interessant dat een record in een database kennelijk aangemerkt kan worden als eigendom, en dat het op een bepaalde manier veranderen van dat record kan worden gezien als diefstal, en ook nog echt strafbaar kan zijn. Technisch gaat ‘t om niet veel meer dan een plakkertje met iemands naam. Als ik nou m’n fiets in een loods zet met ‘n plakkertje “Juerd” er op, en iemand anders vervangt dat door een plakkertje met z’n eigen naam, terwijl ‘ie de fiets verder niet aanraakt… heeft ‘ie dan mijn fiets gestolen?

Als ik nou m’n fiets in een loods zet met ‘n plakkertje “Juerd” er op, en iemand anders vervangt dat door een plakkertje met z’n eigen naam, terwijl ‘ie de fiets verder niet aanraakt… heeft ‘ie dan mijn fiets gestolen?

Wel als jij daarna je fiets niet meer kan gebruiken en degene die het stickertje heeft geplakt wel.
Volgens jouw redenatie zou het inbreken op een bankrekening en al het geld overschrijven naar je eigen reactie dan ook niet strafbaar zijn, aangezien er slechts een record in een database wordt aangepast?

Binnen deze definitie is een domeinnaam ook eigendom. In Nederland is er altijd heel voorzichtig gesproken over “houders” van domeinnamen, in plaats van “eigenaars”. Maar je raakt als de registratie op andermans naam wordt gezet wel degelijk de macht erover kwijt.

Arnoud, misschien is “object” nog niet ruim genoeg, want dat lijkt me ook een fysiek fenomeen. Een virtueel meubel past in mijn gedachtegang nog wel binnen de definitie van een object, want het is een virtuele versie van een fysiek ding. Maar van iets als een domeinnaam of een user account of een bankrekening komt het raar over als je dat objecten noemt. Of misschien ligt dat aan mij.

Bij het originele (Runescape) vonnis waaraan je refereert was er eigenlijk nooit sprake van ‘eigendomsoverdracht’, volgens de voorwaarden is de de uitgever van het spel eigenaar van alle voorwerpen binnen het spel. Met een vonnis voor bedreiging in de hand had eenvoudig de ‘overdracht van dienst’ kunnen worden teruggedraaid, alles binnen het spel.

Ook hier kan je met het computervredebreukvonnis in de hand eenvoudig naar Habbo lopen om de ‘diefstal’ terug laten te draaien.

Opent dit vonnis niet de deur voor een aangifte voor diefstal als je iemand neerschiet binnen spellen als Halflife? Ook dan kan je immers ‘items’ kwijtraken.

Dit is een heerlijk onderwerp om over te filosoferen.

Ik zie het nog wel een keer gebeuren dat iemand langs onreglementaire weg een avatar vermoordt en dan een claim tegen zich krijgt. Weet je wel hoe veel het kost om een level 70 Mage te krijgen? Hm, dat doet me denken aan die ene South Park aflevering.

Hier (en in de Runescape-zaak) was het ook geen kwestie van iemand bevechten en winnen. Als je dat lukt, mag je hem looten. Maar iemands wachtwoord bemachtigen en zo zijn avatar beroven vind ik van een heel andere orde.

Je focust imho teveel op het ontnemen van het virtuele object, en je vergeet in rekenschouw te nemen dat de handelingen binnen de virtuele omgeving (in beide voorliggende gevallen) eenvoudig, volledig en zonder neveneffecten terug te draaien zijn door de lokale $DEITY (Habbo/Jagex). Overtreding begaan binnen virtuele wereld, straffen binnen de virtuele wereld. Niet werelden door elkaar gaan halen, want strafmaten in de echte wereld hebben hele andere grondslagen.

Je verweer met de voetbal faalt wat mij betreft ook om die reden, je haalt twee werelden door elkaar (binnen het spel, buiten het spel).

Hier werd het afpakken geregeld buiten het spel om. Men phishte de wachtwoorden (Habbo) of bedreigde de eigenaar met fysiek geweld (Runescape). Dat op dat moment de strafwet komt kijken, vind ik niet meer dan normaal.

En uiteraard komt de strafwet om de hoek kijken, voor het misdrijf dat je hebt begaan in de echte wereld, bedreiging/chantage respectievelijk computervredebreuk. Triggerhappy kijken waar je het strafrecht nog meer op toepassing kan verklaren komt wellicht voort uit een nobel streven (of op zoek naar een hogere strafmaat), maar the road to hell is paved with good intentions. Wat helpt het ons verder dat we nu “goed” moeten definieren als “fysieke en virtuele objecten”?

Als een virtueel goed geen 1:1 koppeling heeft met een fysiek goed dan ‘bestaat’ het niet en kan je het bijna per definitie niet stelen, niemand lijdt immers schade.

Natuurlijk kan het beheer de ‘diefstal’ terugdraaien, maar hoe moeten zij nagaan wat er gebeurd is? Zij hebben geen mogelijkheden om te kijken wie van de twee de waarheid spreekt: de speler die het object kwijtraakte of de speler die het oppikte. Hoe zien zij het verschil tussen een domme fout en een speler die onder bedreiging handelt? Nee, ik vind de keuze om het diefstal te noemen en de politie erop te zetten lang zo slecht nog niet.

Maar met een gerechtelijke uitspraak voor computervredebreuk (twee keer; keertje hotmail, keertje habbo) of zelfs bedreiging in je hand lijkt het me het geen probleem om die handelingen terug laten te draaien.

Denk je dat de handelingen bij Habbo en Runescape nu niet zijn teruggedraaid?

Any thoughts?

Virtuele goederen, zoals de meubi’s bij Habbo en de amuletten in Runescape, kun je stelen. Dat wisten we al een tijdje maar de Hoge Raad geeft er nu definitief haar zegen aan. En op dezelfde dag bepaalt ze ook dat je belminuten en sms’jes k…

Je kiest een poppetje welke een leuke overtollige voorraad meubi heeft en een niet alledaagse naam, bijvoorbeeld: Bill-y, je googled ff en vindt het bijbehorend e-mail(inlog)adres.

Habbo zet die mogelijkerwijs zelf op internet, althans een (nu ex)medewerker, met naam, toenaam en (voor de vorm, hackkersforum)adres erbij.

De Nederlandse “bemanning” van de Habbo-helpdesk is per mei 2011 ontslagen, die helpdesk is nu gestationeerd in Costa Rica, waar de voertaal een soort Spaans is.

Indien je Habbo-helpdesk om hulp vraagt krijg je random antwoord, dat wil zeggen: je krijgt een automatisch standaard pre-fab mail, (eigen-schuld-dikke-bult), of
maak je geen zorgen, vul deze vragenlijst maar in, en/of je krijgt helemaal geen antwoord meer.

ENNEUH … als ik het wachtwoord “vergeten” ben van m’n volgend slachtoffer(tje) dan druk ik toch op het knopje wachtwoord vergeten ?
… dan krijg ik keurig een schermpje met de vraag naar welk adres mogen we het u toesturen ?

Nou, u begrijpt: dat is kaasi, zeg nou zelf, das pas kindervriendelijk.

Maar mijn vraag is: kunnen gedupeerden verhaal halen op Habbo, het is uiteindelijk een miljoenen(binnenharkend)bedrijf waar je als enkeling weinig tegen begint.
Zo ja, hoe dan ? je moet vooraf zorgen voor een strategie tegen lastige vragen, nietwaar ?