[…] in beginsel openbaar wordt aangeboden en beschikbaar is voor een ieder die van het aanbod gebruik wil maken. Het feit dat een onderneming een dienst aan een bepaalde groep van gebruikers - bijvoorbeeld een bedrijf of overheidsinstelling - onder bijzondere condities aanbiedt, betekent nog niet dat deze dienst niet openbaar is. Dit is eerst het geval als de dienst niet ook aan andere gebruikers wordt aangeboden, ongeacht de condities waaronder dit geschiedt.”

En:

Anders dan verweerder is de rechtbank van oordeel dat de kring aan wie eiseres haar diensten aanbiedt, wel degelijk beperkt is te achten. Die kring is immers onder één (doel)groep te scharen, namelijk instellingen die zich richten op wetenschappelijk onderzoek en hoger onderwijs. […] Die groep is niet toegankelijk voor het algemene publiek.

Daar kun je twee kenmerken uit halen. In de eerste plaats zal de ISP in jouw vraag zal zich misschien primair op een bepaalde groep klanten richten, maar haar product is in beginsel voor eenieder beschikbaar. In de tweede plaats is die groep (”bedrijven”) wel toegangelijk voor het algemene publiek.

Ten aanzien van dat laatste, het is veel eenvoudiger om je als bedrijf in te schrijven bij de Kamer van Koophandel (eenmanszaak is al voldoende) dan om een, door het Ministerie van Onderwijs een erkende onderwijsinstelling te worden - zeker op universitair niveau.

Wat een ***-vonnis!

Nu wil ik niet beweren dat de grens heel duidelijk ligt, dus in dat opzicht is er nog ruimte voor verbetering, maar in ieder geval is er een grens getrokken.

Overigens was registratie van dergelijke kabelnetten tot 2004 wel verplicht omdat de telecommunicatiewet toen nog de categorie omroepnetwerk had. Openbaarheid was toen geen criterium voor het wel of niet registreren van een omroepnetwerk. Registratie was verplicht als de signalen werden verspreid naar één of meerdere bij anderen in gebruik zijnde woningen. Dus ook VvE’s moesten zich registreren.