Niet eens met deze stelling, toch niet als je verwijst naar een machtspositie in de zin van artikel 82 EG. Dan ga je voorbij aan de definitie van de markt die hieraan vooraf moet gaan.

Een octrooi op een bepaalde gloeilamp leidt bijvoorbeeld niet per se tot een machtspositie, ondanks je exclusief recht op de gloeilamp volgens de octrooiconclusies. De “markt” waarnaar je moet kijken is immers breder dan die van de specifieke gloeilampen volgens jouw octrooi, en beslaat de markt van gloeilampen in haar geheel.

Het is trouwens alweer een tijdje rustig aan dat front, weet iemand waar we staan ondertussen?

De informatie over de MS protocollen is beschikbaar voor een ieder die deze wil. Zover ik weer heeft onder andere een stichting een licentie genomen bedoeld voor Samba. Ook de aanvullende informatie die gevraagd werd is inmiddels beschikbaar.

Verder loopt er nog een beroep van MS dacht ik ten aanzien van de verhoging van de boete met ruim 800 miljoen die door de EU was opgelegd (MS is akkoord gegaan met de originele boete van 460 miljoen)

De vraag is dan natuurlijk: wat is misbruik?

Inderdaad en het blijkt een erg subjectief punt. De EU regelgeving laat eigenlijk de EU vrij om zo goed als alle handelingen mbt concurrerend handelen als misbruik aan te merken. Daardoor is er eigenlijk ook geen zinvol beroep bij een rechter meer mogelijk tegen een EU besluit op mededingingsgebied (tenzij er procedurele fouten zijn gemaakt).

Kan zijn dat het met programmagegevens te maken had.

Dat zou me niets verbazen. Hier valt te lezen dat de NMa in 2004 na een jarenlange strijd een zaak tegen de NOS heeft verloren.

Dat er een speciaal auteursrecht is voor programmagegevens heeft er waarschijnlijk mee te maken dat er geen auteursrecht zit op programmagegevens. Volgens mij is daar ook jarenlang over geprocedeerd (maar misschien zit ik er helemaal naast, het fijne weet ik er in ieder geval niet van). Een databankrecht zit er denk ik ook niet op.

Ah, zie Verkade/Visser/Spoor.

De Dikke Van Dale zegt over monopolie het volgende:

mo·no·po·lie het; o -s, -liën 1 de situatie dat men als enige iets kan of mag verkopen 2 uitsluitende bevoegdheid tot iets: machtsmonopolie

Dat is precies wat je verkrijgt met een IE-recht jij bent dan de enige die bijvoorbeeld een bepaald merk- of octrooirecht kan uitoefenen. De machtspositie die verkregen wordt hoeft niet perse groot te zijn. Er wordt in ieder geval een machtspositie verstrekt.

@ Branko
Ik zie niet in waarom er met door de staat gecreëerde rechten geen misbruik plaats kan vinden. De staat is niet feilloos. En ik kan een heleboel momenten in de geschiedenis bedenken waar gebruik van door/voor de staat gecreeerde rechten misbruikt zijn.

Je verwijst allicht naar de zaak Magill (voor de liefhebbers: Gevoegde zaken C-241/91 P en C-242/91 P). In die rechtzaak hadden Ierse omroepmaatschappijen een tijdschrift verboden om een overzicht van de TV-programmatie op te nemen, en dit op basis van hun auteursrechten op de programmaoverzichten. Dit werd door de Commissie en later door het Europese Hof van Justitie beschouwd als een verboden misbruik van een machtspositie en dus (indirect) als een misbruik van auteursrechten.

Tekst van het arrest hier.

Vergelijkbare arresten werden geveld i.v.m. rechten op reserve auto-onderdelen (Volvo v. Veng); gegevens die apotheken in kaart brengen (IMS Health) en, zoals gezegd, interoperabiliteitsinformatie voor software (Microsoft).

@ Martijn:

Akkoord met je verwijzing naar de alledaagse betekenis van het woord hoor, in deze context lijkt me het juridische begrip relevanter. Ik wou enkel nuanceren.

Het genot van een stripboek van Ollie B. Bommel is toch heel anders dan een van Suske en Wiske. Ze zijn niet echt onderling uitwisselbaar op de manier waarop je auto’s kunt uitwisselen, en daarmee vormen ze toch een soort van mini-monopolies.

Ik denk dat het merk van een auto er voor een aankoopbeslissing minimaal zoveel toe doet als de personages van een stripboek. Dus ook bij auto’s kunnen je zeggen dat er sprake is van mini-monopolies.

Maar hoewel er vast wel Mercedesrijders zijn die nooit een BMW zullen kopen en andersom, zijn het over de hele markt genomen wel concurrerende merken. Mercedes-Benz kan geen prijsdifferentiatie toepassen tussen kopers die toch wel Mercedes kopen en kopers die ook bereid zijn een ander merk aan te schaffen, en kan het zich niet veroorloven alleen auto’s voor verstokte Mercedesrijders te maken. Dus Mercedes-Benz moet rekening houden met de prijs van een BMW. (Natuurlijk kan Mercedes-Benz daarbij wel profiteren van de meerwaarde van haar IE-rechten.)

Voor stripboeken lijkt het me niet veel anders. Misschien liggen Tom Poezen en Suske en Wiskes te ver uit elkaar, maar er zijn voldoende andere stripboeken die op marktniveau wel vergelijkbaar zijn. Ik denk dat je pas kunt spreken van een machtspositie als de maker van een stripboekenserie zich puur op verstokte verzamelaars zou richten.

Simpel gezegd: als Mercedes zijn prijzen 5 à 10% zou verhogen, zouden er dan veel Mercedesrijders zijn die over zouden schakelen naar een ander merk (of: zou dit winstgevend zijn voor Mercedes)? Zo ja (op de eerste vraag): Mercedes is geen markt op zich, maar moet worden gezien op de markt van auto’s in zijn geheel. Zo nee: Mercedes is een markt op zich.

Marktbepaling is een heel stuk complexer dan dit, maar dit geeft een idee.