Als men de juridische discussie voert over de onrechtmatigheid van de inhoud van websites (dus niet zozeer de wijze waarop de “illegale” bestanden gedownload worden) lijkt het me minder van belang hoe men bij de bestanden komt. links, tips, torrents etc.

Ik heb het vonnis nog niet in detail gelezen maar wat ik er tot nu toe van heb meegekregen ben ik het er niet mee eens. De bemoeienis van de beheerders waardoor 6:196c niet wordt aangenomen volgt uit citaten uit het forum. Dan heeft men het meer over de NTD uitwerking dan over bemoeienis.

Het lijkt me dat een dergelijke bemoeienis ook voor de FTD moderators aangenomen zal worden als men een vergelijk gaat maken. Al met al een onwenselijke situatie. Het blijft apart te noemen dat de P2P software toelaatbaar is omdat er óók legaal materiaal mee valt te downloaden (ook al bestaat de inhoud van het gedeelde materiaal op het netwerk voor 90% uit illegale content) maar dat een website met links naar gedeelde bestanden op het netwerk -toch weer een stap verwijderd van het feitelijke uitwisselen- blijkbaar onrechtmatig is.

Als ik deze beredenering doorvoer is een webhoster dan ook verantwoordelijk voor de (inhoud) van de websites die hij host? Moet een webhoster binnenkort ook “actief gaan filteren” tegen “illegale/ongewenste” content?
Zo niet zou me dat verbazen, want net zoals een webhoster een dienst aanbiedt, doet Mininova dat toch ook!?

@Maarten: op zich zal ook FTD aansprakelijk zijn voor berichten op haar forums. Maar het verschil is dat die berichten alleen tekstuele mededelingen bevatten over te downloaden materiaal. En downloaden is legaal, mits voor eigen gebruik, zodat die mededelingen niet onrechtmatig zijn.

@Arnout: maar die afwegingen gaan toch op voor elke site, elk forum en elke hoster? De conclusie dat Mininova geen tussenpersoon is, is nergens afhankelijk van de inhoud van de site. Men heeft het wel over “torrents” waar Mininova toezicht op houdt, maar als je dat verandert in “websites van klanten” dan krijg je een redenering die voor elke hoster opgaat. En ik zie nergens waarom dat niet zou mogen.

Uit het vonnis:
“- “Man, it’s a full time job deleting all those fake GTA:SA [computerspel Grand Theft Auto:San Andreas; toevoeging rechtbank] files” (administrator “[administrator 1]”; bijlage 4);”

Als een forum actief gemodereerd wordt en een moderator komt iets tegen waarvan hij weet (of zou moeten weten) dat het onmiskenbaar onrechtmatig is, dan moet hij dat verwijderen. Echter moet het dan wel onmiskenbaar onrechtmatig zijn. Hosters daarentegen houden zich niet bezig met de inhoud van de websites die door hun gehost worden en kunnen wel met enkel verwijdering na een melding volstaan.

In theorie kan Mininova dit vonnis naast zich neerleggen en met een beroep op art 6:196c sub c BW elke filtering staken en gestaakt houden.

Als je de informatie zelf verder gaat verwerken tot nieuwe informatie dan ben je dus niet meer puur een hoster. Een site als mininova die informatie categoriseert, modereert en die een top 100 lijst samenstelt van meest gedownloade torrent is dus niet zonder meer een hoster volgens die europese richtlijn.
En dat geldt vermoelijk ook voor forums en dergelijk. Dat maakt deze partijen echter nog niet vanzelf aansprakelijk. Daarvoor moeten zij ook zelf onrechtmatig handelen. Als zij actief hun forum modereren en illegale content efficient verwijderen en goed reageren op klachten over reacties zal een rechter dat niet gauw als onrechtmatig beoordelen omdat zij dan wel de door de rechter genoemd “maatschappelijk zorgvuldigheid” in acht nemen.

In feite geeft dus deze uitspraak een goede houvast voor andere partijen dat het voeren van een “maatschappelijk zorgvuldig” beleid op je forum een criterium is voor rechtmatigheid van je handelen.

Mee eens, maar of het voor de toetsing van de (on)rechtmatigheid van het platform relevant is of downloaden toegestaan is begin ik me af te vragen. Dat men mag downloaden staat los van de rechtmatigheidsvraag van het platform FTD. Ik zou bij een voorbereiding niet al te makkelijk uitgaan van de stelling zoals jij nu beschrijft.
—–
Modereren is dus juridisch niet slim omdat men dan nog meer van je verwacht. Klinkt scheef, toch? Kop in het zand steken en wachten op NTD melding levert meer zekerheid op. Klinkt toch een beetje als de omgekeerde wereld.

@Maarten: op zich zal ook FTD aansprakelijk zijn voor berichten op haar forums. Maar het verschil is dat die berichten alleen tekstuele mededelingen bevatten over te downloaden materiaal. En downloaden is legaal, mits voor eigen gebruik, zodat die mededelingen niet onrechtmatig zijn.

@Arnoud, dat is een erg interpretationele uitleg.
Volgen mij zijn de berichten op FTD namelijk eerder berichten die mededelingen bevatten over materiaal dat verspreid wordt. En verspreiden van autruerrechterlijkbeschermde werken is niet legaal. Berichten op het FTD forum dus over potentieel illegale verspreid materiaal (ik weet niet of er al een oordeel ligt over de legaliteit van verpreiding via usenet).

Het lijkt me niet logisch om dat proberen te plaatsen in een download context omdat daar niet de focus op ligt van de wet

Modereren is dus juridisch niet slim..

Daar lijkt Maarten helemaal gelijk in te hebben. Bedacht me dat het vonnis inzake Mininova ook zo gelezen worden kan dat torentsites etc beter niet modereren. Ze maken volgens de rechter geen inbreuk op auteursrechten en door absoluut niet te modereren kan er ook geen onrechtmatige daad gepleegd worden.

Hoe kan ik met een bericht over een film die in een nieuwsgroep beschikbaar is, bijdragen aan de verspreiding daarvan?

Deze vraag is eigenlijk nog niet aan bod gekomen in de rechtszaal, simpelweg omdat veruit de meeste interactieve websites en fora wel op enige wijze bemoeienis hebben met de inhoud, bijvoorbeeld door te modereren. Maar deze vraag kan interessant worden als volledige passiviteit een manier blijkt te zijn om je alsnog de bescherming van de richtlijn te krijgen. Ik ben er van overtuigd dat dit niet zal werken. Ook een passieve forumbeheerder staat te dicht bij de inhoud (ook omdat een forum vrijwel altijd is ingericht vanuit de persoonlijke opvatting en invalshoek van de oprichter)om zich op de vrijwaring te kunnen beroepen en heeft daarom de (zorg)plicht om strafbare en onrechtmatige content op diens forum te voorkomen en/of te verwijderen. Daarbij is de richtlijn, hoewel op het oog min of meer technologie-neutraal, duidelijk niet voor web 2.0-diensten geschreven en daar ook later niet op aangepast (al wordt in de huidige, tweede, evaluatie wel nadrukkelijk aandacht besteed aan web 2.0-diensten).

De huidige situatie is, zoals nu ook steeds massaler wordt betoogd, onwenselijk want uiteindelijk “chilling” voor de vrijheid van meningsuiting. Een spoedige aanpassing van de richtlijn is daarom geboden. Dat zou ook het EHRM kunnen doen binnen de huidige bepalingen, als een rechter eens zo slim is om prejudiciële vragen te stellen. Helaas moet je dan wel een eeuwigheid op antwoord wachten en zijn we waarschijnlijk toe aan web 4.0.

Bij FTD tippen mensen elkaar over downloadbaar materiaal, maar dat is zonder hyperlinks.

Ik zie eigenlijk niet zo waarom een beschrijving in Nederlandse taal van waar een download te vinden is zo anders beschouwd dient te worden dan een URL. Het enige effectieve verschil is dat een computer het tweede ook snapt, en het eerste (vooralsnog) niet.

Die servers zijn puur passief doorgeefluik trouwens.

Dat betekent alleen dat de usenet servereigenaren mogelijk niet aansprakelijk zijn voor de illegale verspreiding van de content.
Dat betekent echter niet dat de verspreiding van die content via die server niet illegaal is !!!

Hoe kan ik met een bericht over een film die in een nieuwsgroep beschikbaar is, bijdragen aan de verspreiding daarvan?

Door jou bericht zal die film eenvoudiger en vaker vanaf servers die die betreffende nieuwsgroep voeren verspreid worden en dus zal er vanaf de usenet servers ook meer illegale content verspreid worden.

Ik ben FTD-er dus bekend met de werking en ik ben het inhoudelijk helemaal met je eens. Mijn punt is dat jij er al rechtshulpverlener wellicht niet al te makkelijk moet uitgaan van bovenstaande stelling bij de behandeling van de FTD zaak. De onrechtmatigheid is immers ook niet op mininova te vinden maar bij de gebruikers onderling op het bittorrent netwerk. Dat het bij mininova om torrent bestanden gaan en bij FTD om woordenlijke verwijzingen kán hierbij wel eens van ondergeschikt belang raken, wat is immers het uiteindelijke verschil. Er is ooit een uploader geweest, waar dan ook ter wereld.
Ik zou maar al te graag naar mijn, door jou gepubliceerde, scriptie verwijzen maar de mininova uitspraak kan met deze overwegingen wel eens tot nieuwe gedachtengangen leiden.

Als ik het goed zie is bij zoekmp3 (net als bij Mininova) de commune onrechtmatigedaadsbepaling toegepast.

Ro 4.5: de vraag of en zo ja, in hoever Techno Design met haar handelwijze inbreuk maakt op enig auteurs- en/of naburig recht heeft het hof laten rusten.

Ook r.o, 4.7 van Zoekmp3 lijkt ‘passiviteit’ voor te schrijven om voor de ISP bescherming in aanmerking te komen:

Tot het passieve gedrag dat in artikel 8 tot uitdrukking is gebracht is de handelwijze van Techno Design bepaald niet beperkt gebleven. Techno Design heeft immers niet alleen haar muziekminnende bezoekers tot communicatie met andere muziekliefhebbers in staat gesteld, maar zij heeft ook de door haar verzamelde data zodanig bewerkt dat zij het zoeken van mp3-muziekbestanden voor bezoekers van haar website zeer aanzienlijk heeft vergemakkelijkt. Bovendien verschaft zij haar bezoekers bij die muziekbestanden de nodige voor die bezoekers ter zake dienende informatie.

Zoekmp3 was kennelijk onvoldoende passief om voor de ISP bescherming van art 8 in aanmerking te komen.

Verder bezigt het hof in zoekmp3 auteursrechtelijke flauwekul. Het hof bepaalt dat het beschikbaar stellen via internet van mp3-muziekbestanden een openbaarmaking in de zin van de Auteurswet 1912 vormt. Dat is zoveel kortzichtigheid, daar kan ik met de pet niet bij. Net als deze zin van het hof: Aan het ophalen van ongeautoriseerd muziekbestanden gaat dus noodzakelijkerwijs een inbreuk op de auteurs- en/of nabuurrechten van de rechthebbenden vooraf. Die ‘noodzakelijkheid’ is er niet. Het hof dwaalt.

Verder is dit arrest interessant omdat het laat zien dat BREIN opkomt voor partijen die géén auteursrechtelijk belang hebben.

R.o 4.1.1:

Stichting Brein is opgericht door de stichting Stemra, de Nederlandse Vereniging van Producenten en Importeurs van Beeld- en Geluidsdragers (NVPI), de Motion Pictures Association (MPA), de Nederlandse Vereniging van Filmverhuurders (NVF) en de Nederlandse Uitgeversbond (NUV).

Importeurs? Filmverhuurders (NVF)? Producenten van geluidsdrager? Welk auteursrechtelijk belang hebben zij bij de vorderingen van BREIN? Ik zie die belangen niet. Waar zijn de bewijzen dat zij in deze relevante auteursrechten bezitten?

Instanties als Brein kunnen simpelweg een paar quotes overnemen van FTD gebruikers die dingen plaatsen als ‘morgen staat deze spot er op’ of ‘ik geef 2 dagen support op deze spot’ om aan te tonen dat FTD in feite wel het zelfde als Mininova doet, alleen op een ander platform in een andere context.

Beiden hebben gebruikers die al dan niet uploaden, een zoekmachine om de uploads te filteren en bieden de mogelijkheid deze vervolgens te downloaden middels externe middelen.

4.35. Het hiervoor overwogene dient tot de conclusie te leiden dat Mininova het maken van inbreuk op auteursrechten door haar gebruikers bevordert, en incidenteel zelf inbreuk op auteursrechten maakt.

uit het vonnis het denken van de rechtbank bepaalt, maar dat wordt niet expliciet meegenomen in de motivatie voor

4.46. Gelet op het voorgaande is Mininova niet gevrijwaard van aansprakelijkheid ten opzichte van Brein voor haar hiervoor omschreven handelwijze met betrekking tot (de inhoud van) de van derden afkomstige, opgeslagen informatie.

Wat wel of niet mag is derhalve onduidelijk… De rechtbank heeft wel duidelijk gemaakt “bevorderen van inbreuk op auteursrechten” niet op prijs te stellen.

het aanmoedigen door Mininova van haar gebruikers tot het (herhaaldelijk) uploaden van torrents zonder toestemming van de auteursrechthebbende.

zijn legale handelingen. De toestemming is vooraf gegeven door de wetgever (art 16 b lid 1 Aw) in samenhang gelezen met de rechtspraak (Wasserij de Zon).

De rechters hadden meer nadruk behoren te leggen op de uitzonderingen die nu eenmaal in de auteurswet zijn opgenomen. Zodra een uitzondering van toepassing is, is het auteursrecht uitgeput. Bij BREIN zijn uitzonderingen van toepassing, BREIN heeft niks te vorderen van particulieren. Hooguit kan BREIN lobbyen voor een aanvulling op de kopieervergoeding via Stichting Thuiskopie, voor BREIN niet afdwingbaar overigens.

Alles is anders met het auteursrecht op Internet dan iedereen de hele tijd hersenspinselt, een verwarrend bijeffect van de auteursrechtenzwendel van BREIN en diens leden.

Dit is wat ik bedoel: filetype:nzb

Of is dit een te ‘indirecte’ link. Voor de gebruiker maakt het weinig uit, maar misschien ligt het juridisch anders.

Heb je nog naar het vonnis gekeken van deze zaak:
http://tweakers.net/nieuws/60148/rechter-acht-website-verantwoordelijk-voor-google-indexering.html

Ik heb af en toe het idee dat de ‘geest van de wet’ en de ‘geest van het internet’ niet echt lekker compatible zijn.

Bij Mininova kun je torrents (een soort hyperlinks) vinden naar legaal en illegaal aangeboden bestanden. Bij FTD tippen mensen elkaar over downloadbaar materiaal, maar dat is zonder hyperlinks.

Ik vraag me af of dit veel uitmaakt. Het zou ook jammer zijn als je wel in natuurlijke taal mag uitleggen hoe een bepaalde plek op internet kan worden gevonden, maar er dan geen handige link bij mag plaatsen.

Verder moet je bij gebruik van Bittorrent altijd zowel uploaden als downloaden, terwijl je bij Usenet niet hoeft te uploaden als je wilt downloaden.

Dat is inderdaad een groot verschil, maar de rechtbank lijkt het niet van belang te achten dat de downloader zelf ook uploadt. Zie overweging 4.5, waar over de downloader alleen maar staat dat hij downloadt.

De technische gang van zaken zoals beschreven in overweging 4.5 lijkt erg veel op de technische gang van zaken bij FTD. Verder lijkt de rechtbank in 4.47 aan te geven dat het onrechtmatige schuilt in de het stelselmatig faciliteren en bevorderen van inbreuk zoals beschreven onder 4.12 t/m 4.35. In dat deel lees ik over het aanmoedigen van bewust uploaden, niet over het aanmoedigen van onbewust uploaden door downloaden.

@Mathfox(#29):
De motivering van 4.46 kun je vinden in 4.40 t/m 4.45. Zoals Alex al schreef: het gaat in 4.40 t/m 4.46 echt alleen over het beroep van Mininova op de bescherming van art. 6:196c lid 4 BW. Dat beroep wordt verworpen. Dat betekent nog niet dat Mininova onrechtmatig heeft gehandeld.

Op dezelfde manier moet je bijv. 4.31 t/m 4.35 begrijpen. Er wordt daar vastgesteld dat Mininova het maken van inbreuk op auteursrechten door haar gebruikers bevordert. Er wordt daar nog niet geconcludeerd dat Mininova onrechtmatig handelt.

Vanaf 4.47 worden de losse eindjes aan elkaar geknoopt. In 4.47 oordeelt de rechter dat, gelet op het hele plaatje, Mininova in strijd handelt met de maatschappelijke zorgvuldigheid die zij jegens de auteursrechthebbenden moet betrachten. In 4.48 oordeelt de rechter dat Mininova hierdoor schade veroorzaakt. De conclusie in 4.49 is dat Mininova onrechtmatig handelt jegens de bij Brein aangesloten rechthebbenden.

Over een gebrek aan motivering van dit vonnis kun je denk ik niet klagen (wat natuurlijk niet wil zeggen dat je het overal mee eens hoeft te zijn).

Meerdere mensen hebben gewezen op de catch22 waarin forumbeheerders terechtkomen: Ze moeten “onmiskenbaar onrechtmatig” materiaal verwijderen, maar deze schoonmaakactie betekent dat ze invloed uitoefenen op de inhoud van het forum, waarmee ze automatisch aansprakelijk worden voor alle berichten op het forum.

Dat zie ik anders. Het hof is van mening dat een beroep op artikel 6:196c lid 4 BW alleen maar opgaat voor een beperkt aantal activiteiten, en dat het oprichten van een forum, bulletinboards of chatrooms daar niet onder valt. (4.44)

Het al dan niet aanmoedigen van gebruikers staat m.i. los van de vraag of Mininova een partij is waar dit artikel voor bedoelt is. Waren de rechters van mening geweest dat een beroep hierop terecht was, dan was men vervolgens aan de vraag toegekomen of het aanmoedigen onder die beperkte aansprakelijkheid valt.

Beheerders zijn niet aansprakelijk voor alle berichten, maar hebben wel een zorgplicht en zijn aansprakelijk wanneer ze daar laakbaar in zijn. Ik ben er van overtuigt dat beheerders niet vervolgt worden als een klein percentage berichten er doorheen slipt. Beheerders zijn dus verantwoordelijk voor het eigen doen en (na)laten.

Mininova maakt volgens de rechter geen inbreuk op auteursrechten en toch oordeelt de rechter dat Mininova het belang van de auteursrechthebbenden schaadt om zelf te bepalen op welke wijze en onder welke voorwaarden (waaronder betaling daarvoor) hun werken de gebruiker bereiken, schaadt.

De aanvullende werking van het ongeschreven recht (strijd met de maatschappelijke zorgvuldigheid) had dienen te stuiten op de ‘negatieve reflexwerking’ van de auteurswet. Punt, klaar. Er is geen ruimte voor toetsing aan de maatschappelijke zorgvuldigheid. De bijzondere wet verbiedt de handelingen van Mininova niet – zo stelt de rechter -, dus het ongeschreven recht kan daar geen verandering in brengen.

Voorts houdt de rechter geen rekening met het feit dat het auteursrechten belang van de auteursrechthebbenden is uitgeput.

De auteursrechthebbenden willen dat u CD’s koopt voor 25 Euro in de winkel, terwijl onder omstandigheden diezelfde werken op die CD’s ook gratis of voor een klein bedrag verkregen kunnen worden. Het ‘belang’ van auteursrechthebbenden dat u ‘verplicht’ winkelt via door de auteursrechthebbende bedongen kanalen, is in strijd met de eerlijke mededinging. De rechter bewijst in dit vonnis dat er sprake is van concurrentievervalsing door BREIN en diens leden.

Laat u niet om de tuin leiden door de rechtspraak van BREIN, het is bogus.

@35, jdk: ik kom hier voor de juridische discussie en zou graag zien dat het intellectuele nivo op peil gehouden werd. Ja ik heb ook de indruk dat onderbuikgevoelens “maatschappelijke wenselijkheid” een belangrijker invloed op dit vonnis hebben gehad dan juridische correctheid. Ik wil hier niet in een politieke discussie treden, ben het met je eens dat er goede gronden zijn om te pleiten voor auteurswetswijzigingen.
Een punt in je betoog begrijp in niet, dat van uitputting… Ja, de koper van een werk mag het aan een vriend geven, maar dat betent niet dat hij het aan 100 “vrienden” tegelijk mag geven en daarbij zijn orginele kopie mag houden.

Dat je het met de argumenten van het hof niet eens bent, maakt nog niet dat ze er een cirkel redenatie op nahouden.

4.41 Om aanspraak te kunnen maken op artikel 6:196c lid 4 BW mag de dienstverlener zich op geen enkele wijze bemoeien met de aangeboden informatie. Mininova dat dat wel, dus het beroep faalt.

4.42 De rechter moet de wet zoveel mogelijk richtlijnconform uitleggen. Artikel 6:196c lid 4 BW is vrijwel lettelijk overgenomen. Zowel de richtlijn als dit wetsartikel staan voor dat de dienstverlener niets meer mag doen het op slaan van de gegevens.

4.43 De uitleg in 4.41 is niet in strijd met de richtlijn. Uit overweging 42 volgt dat de verwerking en opslag als enige doel mag hebben om de doorgifte efficiënter te maken. (De werken worden nu net niet door Mininova door gegeven.)

4.44 Het verweer van Mininova dat deze overweging alleen betrekking heeft op ‘mere conduit’ en ‘caching’ wordt ‘mere conduit’ en ‘caching’ wordt verworpen: ook in dergelijke gevallen mag men zich helemaal niet bemoeien met de door derde aangedragen informatie. Totslot met het hof dat de europese en de nationale wetgever alleen providers op het oog hadden. Een website eigenaar kan zich er niet op beroepen.

Doorgeefluik (art 12) => Met name bedoeld voor telecom providers, en access providers
Hosting (art 14) => Bedoeld voor hosters.

Bij doorgeefluik gaat het om electronische communicatie en de (tijdelijke) opslag daarvan in bijvoorbeeld een cache.
Bij hosting gaat het om opslag van elctornische informatie bijvoorbeeld op een webserver.

Een beperking van de aansprakelijkheid voor het zijn van doorgeefluik kan alleen als de informatie onveranderd wordt doorgegeven en bijvoorbeeld niet wordt geselecteerd. Een beroep doen op doorgeefluik elementen in de richtlijn is voor een website echt niet logisch omdat een website gegevens langer opslaat dan voor het doorgegeven van de gegevens noodzakelijk is en een website vaak zelf gegevens selecteert op basis van in de website gebouwde logica.

Bij de beperking van de aansprakelijkheid tav hosting gaat het in de europese richtlijn enkel over opslag. De aansprakelijkheid voor opslag wordt slechts beperkt zolang de gebruiker geen weet heeft van een onwettige activiteit of illegale informatie. Een website zou zich hier onder kunnen scharen (zeker als de site op een eigen server met eigen opslag draait). In het geval van mininova zal dan echter toch ggelden dat zij zeker op de hoogte zijn van de aanwezigheid van de illegale torrent bestanden naar films, series en software doordat op hun site het merendeel van de torrents daarnaar verwijst.
Bovendien laat de europese richtlijn nog steeds de ruimte om zelfs als er beperking is van de aansprakelijkheid dat een rechtbank toch maatregelen oplegt om de inbreuk te aan te pakken.

Er is om verschillende redenen van uitputting sprake. De kopieën via p2p zijn thuiskopieën, openbaarmaking is in huiselijke sfeer en voor het kopiëren op gegevensdragers als CD/DVD zijn kopieervergoedingen betaald. Er kan en mag (in eigen beheer, thuis in het eentje) ongebreideld gekopieerd worden op CD/DVD. BREIN en diens leden zijn daarvoor gecompenseerd. De CD’s mogen ook verkocht worden. Daar hoeft niks extra’s over afgedragen te worden. Eventuele openbaarmakingen zijn in huisleijke sfeer. Voorts zijn de licentiemodellen die BUMA/STERMA en de filmindustrie hanteren ruimhartiger dan BREIN stelt. Die hanteren feitelijk het winst-principe. Geen winst, geen auteursrechten afdracht.

Dat impliceert dat gebruik van auteursrechtelijk beschermde werken zonder nadere toestemming van de maker toegestaan is indien en voorzover er geen winst gemaakt wordt. Die regel zit ook gebakken in het arrest Wasserij de Zon.
Verder treedt BREIN op voor partijen die in casu geen auteursrechtelijke belangen bezitten en leden van BREIN tellen dubbel bij berekening van schade (als lid via BUMNA/STEMRA en direct als lid van BREIN) en BREIN rekent verliezen die behoren tot risico’s van gewone bedrijfsvoering ten gevolge van eerlijke mededinging tot schade.

Er valt op grond van de feiten veel af te dingen op de vorderingen van BREIN. Niemand doet dat in voldoende mate. Mensen die geïntimideerd worden door BREIN om hun overigens rechtmatige doen en laten te staken, kiezen eieren voor het geld in plaats te betalen voor onderzoek en procedures. BREIN maakt daar misbruik van. BREIN intimideert daarmee ook raadslieden. Die hebben te verzorgen dat cliënten de minste schade leiden. Dan is meewerken met BREIN kosten technisch soms de beste keuze.

BREIN treedt op als belangen en handhavingsorganisatie, alleen dat al behoort bij juristen het vermoeden te doen ontstaan dat er ergens iets niet deugt aan BREIN. En iedere keer maar weer dat misbruik maken van recht door BREIN, het misbruik maken van het feit dat rechters (per definitie) spoedeisend belang in kort geding zeer marginaal toetsten. Zie aan alle kanten smaad en laster bij BREIN. Listige kunstgrepen en zelfs schending van het mededingingsrecht. Geavanceerde economische delicten. Dat is mijn opinie. Niks politiek, op basis van de feiten.

Conclusie: de koper van een werk mag het aan een vriend geven, en aan 100 “vrienden” tegelijk en daarbij het orgineel kopie houden voorzover het een muziekwerk betreft en de kopie op CD/DVD is. Daarnaast mag het orgineel op een harde schijf geplaatst worden en is het niet verplicht de desbetreffende directory af te schermen voor toegang door derde. Eventuele derden die zich toegang verschaffen zijn verantwoordelijk voor een eventueel verplichting tot het betalen van een auteursrechtelijke vergoeding wegens verveelvoudigen en/of openbaarmaken. Indien deze derde alles in huiselijke prive sfeer doet, is er auteursrechtelijk voor BREIN niks te vorderen.

Wie zijn directory niet afschermt is bezig met openbaring en dat het alleen recht van de auteursrechthebbende. De kopieën die via p2p worden gemaakt zijn geen thuiskopieën, omdat daarbij het werk gelijk wordt aangeboden aan anderen op dat netwerk. Dit mag dus ook niet.

at. 16b Aw: Als inbreuk op het auteursrecht op een werk van letterkunde, wetenschap of kunst wordt niet beschouwd, tenzij het een met elektronische middelen toegankelijke verzameling als bedoeld in artikel 10, derde lid betreft, de verveelvoudiging, welke beperkt blijft tot enkele exemplaren en uitsluitend dient tot eigen oefening, studie of gebruik van degene die de verveelvoudiging vervaardigt of tot het verveelvoudigen uitsluitend ten behoeve van zichzelf opdracht geeft.

LJN: AO9318, Rechtbank Haarlem , 85489 / HA ZA 02-99
http://www.rechtspraak.nl/ljn.asp?ljn=AO9318

Dit wettelijke openbaarmakingscriterium is een flexibel begrip; de wet kent geen gesloten systeem. Wel zijn in artikel 12 van de Auteurswet 1912 enkele gevallen weergegeven waarin buiten twijfel wordt gesteld dat die mede worden verstaan onder openbaarmaking (ar-tikel 12 eerste lid, aanhef onder sub 1 t/m 5) en enkele gevallen waarin in elk geval geen sprake is van openbaarmaking (artikel 12 lid 4 t/m 6). Uit de wetsgeschiedenis van de Auteurswet 1912 blijkt dat aan het begrip “openbaarmaking” in artikel 12 weliswaar een ruime betekenis moet worden toegekend, maar dat in elk geval, ook in de afgeleide betekenissen van het begrip, vereist is dat het werk op een of andere ma-nier aan het publiek ter beschikking komt.

Wat artikel 16b Aw betreft: er wordt bij een p2p per gebruiker maar 1 (dat is één) of een enkele kopie gemaakt. Dat een heleboel individuen een enkele (privé)kopie maken doet daaraan niks af.

Verder is de invulling die de rechtbank hier geeft aan openbaarmaking onjuist. Het is een BREIN zaak bovendien. Het openbaarmakingsbegrip is dermate non-flexibel dat vereist is dat de inhoud van een werk ontsloten is. Er is pas openbaarmaking als bestanden afgespeeld worden. Downloaden, uploaden, bestanden in een index plaatsen is geen openbaarmaking.

Om het juiste beeld te krijgen van het auteursrecht is het nodig de BREIN rechtspraak buiten beschouwing te laten en BREIN-onafhankelijk opnieuw naar de feiten en de wet te kijken.

buma/sena en brein zijn zelf verkeert bezig.
Geld achter houden, dubbel betalen als je internet radio heb.
Geld betalen als je link gebruik (website) van een radio station ?

8 verschillende instelingen die geld vragen?
opdoeken die zooi..

En dat downloaden zal never nooit stoppen

Bij algemene maatregel van bestuur kan worden bepaald dat voor de verveelvoudiging, bedoeld in het eerste lid, ten behoeve van de maker of diens rechtverkrijgenden een billijke vergoeding is verschuldigd. Daarbij kunnen nadere regelen worden gegeven en voorwaarden worden gesteld.

Uit het feit dat in ruil voor het eerste lid een vergoeding moet worden betaald, volgt niet dat het eerste lid maar half gelezen mag worden.

Wat betreft de gerechtelijke uitspraak… Rechters zijn onafhankelijk. Dat BREIN betrokken was maakt de uitspraak niet minder bruikbaar. Laat staan dat deze daarom buiten beschouwing moet worden gelaten.

Art 16 c lid 1 Aw: Als inbreuk op het auteursrecht op een werk van letterkunde, wetenschap of kunst wordt niet beschouwd het reproduceren van het werk of een gedeelte ervan op een voorwerp dat bestemd is om een werk ten gehore te brengen, te vertonen of weer te geven, mits het reproduceren geschiedt zonder direct of indirect commercieel oogmerk en uitsluitend dient tot eigen oefening, studie of gebruik van de natuurlijke persoon die de reproductie vervaardigt.

http://www.thuiskopie.nl/assets/File/PDF/Wetgeving/Ministeriele_aanwijzing_2007.pdf.
Het is feitelijk een reproductie vergoeding die niet beperkt is tot een enkele kopie (welke enkele kopie op grond van artikel 16b onbelast is).

Artikel 16c lid 1 Aw legaliseert overigens ook Mininova en The Pirate Bay, dank voor deze aanwijzing!

Op grond van artikel 16c lid 2 rust de verplichting tot betaling van de vergoeding op de fabrikant of de importeur van de voorwerpen die bestemd zijn om een werk ten gehore te brengen, te vertonen of weer te geven. De consument, en ook the Pirate Bay cum suis zijn dus niet verplicht te betalen. Voorts heeft de Kroon per AMVB geen bedragen vastgesteld voor reproductie via hardeschijven of werkgeheugen. Fabrikanten of de importeurs van hardeschijven of werkgeheugen zijn dus gehouden nihil te betalen.

Wat betreft de rechtelijke uitspraken… ja rechters zijn onafhankelijk en BREIN is vertegenwoordigd door professor mr. Dirk Visser die gezien wordt als DE expert in dit land op het gebied van auteursrecht en die op grond van ‘intellectuele eigendomsrecht politieke-gronden’, partij kiest voor BREIN en met die belangenverstrengeling rechters om de tuin leidt. Als prof geeft hij niet de nodige commentaren op zijn werk als advocaat.

Dat de Kroon wettelijk bevoegd is vergoedingenen vast te stellen is overigens een extra aanwijzing voor de stelling dat BREIN met de vorderingen op The Pirate Bay en Mininova aan het verkeerde adres is.

Dus op grond van artikel 16c lid 1 Aw mag iedereen zich non-commercieel gek kopiëren (eh reproduceren). Vergoedingen zijn verschuldigd voor: Data cd-r/rw, Blanco dvd-r/rw, Blanco dvd+r/rw, Audio cd-r/rw:, HI MD, Blanco dvd-RAM, Video analoog (videobanden), Audio analoog (cassettebandjes) en MiniDisc. Producenten en importeurs van deze producten zijn afdracht plichtig (niemand anders). Andere gegevensdragers zijn niet belast. Ergo: BREIN heeft nog steeds niks te vorderen van Mininova of the Pirate Bay.

Ik ben het wel eens dat de thuiskopieregeling een mogelijkheid geeft om de motivering van het Mininovavonnis te bekritiseren. De rechter lijkt in 4.47 de hele combinatie van handelingen, inclusief het bevorderen van het downloaden, in strijd met de maatschappelijke zorgvuldigheid te achten. Dat downloaden is voor een groot deel echter legaal (uitgezonderd het downloaden van software). Dan blijft dus eigenlijk alleen het bevorderen van het voor download beschikbaar stellen over. Dat is dan misschien nog niet voldoende om tot onrechtmatigheid te concluderen. Voor zover dat wel onrechtmatig is, zou de rechter moeten verbieden om nog langer het voor download beschikbaar stellen van materiaal te bevorderen of aan te moedigen.

Het voor anderen gemakkelijker maken om te vinden wat “toch al” legaal te downloaden is, lijkt mij niet onrechtmatig. Het aanmoedigen van uploaders om nieuwe bestanden aan te bieden lijkt me waar de rechter zich op zou moeten concentreren. Zo bezien maakt het niet uit of er links of slechts omschrijvingen in natuurlijke taal worden gepost, en maakt het ook niet uit of er een NTD-procedure wordt aangeboden.

Nu gaat een “stichting” (brein) bepalen wat “klanten” (gebruikers) van een “onderneming” (mininova) wel of niet mogen zeggen.
Gaat straks brein ook bepalen wat we wel of niet mogen mailen ?
En welke websites we wel of niet mogen bezoeken ?

Technische problemen : moet mininova binnen 3 maanden na het aanleveren van de lijst de links verwijderen of na de uitspraak ? Zijn het de overigens de links of de torrents ? Hoe vaak wijzigt die lijst ? Wat nu als dit groeit naar 700.000 woorden ? Zit er een maximum op ? Als de lijst is gewijzigd moet hij dan binnen 3 maanden toegepast zijn ? Is die lijst openbaar ? Hoe krijg je achteraf woorden verwijdert ? Als woorden er niet meer op staan, worden berichten dan terug geplaatst ? Kan mininova ook recertificaties plaatsen ? Kan me overigens heel goed voorstellen dat er bepaalde codes komen als “veranderrobots” (Transformers) of “toveren op zweinstein deel 5″ (Harry Potter deel 5). Zit je met je lijst die niks meer filtert.

Maar goed spannende tijden op het internet.

@50/piet, prof Visser behoort niet binnen zijn expertise als advocaat op te treden voor BREIN. Visser verdedigt daarmee commerciële belangen die indruisen tegen handhaving van het auteursrecht.

Verder wordt er in dat ‘delen’ van bestanden alleen gedownload. Je opmerking@48 gaat niet op. Er wordt niet geüpload, althans niet de litigieuze auteursrechtelijk beschermde werken. Degene die jij als uploader ziet, download lokaal van cd op eigen computer. De downloader aan de andere kant download van een computer op afstand.

Omdat we het er over eens zijn dat downloaden legaal is, kan het aanzetten tot downloaden nooit illegaal zijn. Aanzetten tot iets wat legaal is, is natuurlijk nooit een onrechtmatige daad. Ook al wordt heel de wereld aangezet tot het doen van legale dingen.

In mijn bericht #48 maak ik voldoende duidelijk dat ik het heb over het aan het publiek ter download aanbieden van auteursrechtelijk beschermde bestanden. Het ligt in de rede om de persoon die aanbiedt als “uploader” aan te duiden. Ook al is het uploaden van een thuiskopie (van niet-software) ook naar mijn mening geen inbreuk, het aan een ieder ter download aanbieden is dat wel. (Dat is bovendien allerminst in strijd met de geest van thuiskopieregeling, en al helemaal niet de letter, want de aanbieder biedt ook aan aan personen die anders dan voor privégebruik downloaden.)

Ik weet dat jij (als “hoofdpijn” in die andere draad) een andere mening bent toegedaan. Er is echter geen rechter of rechtsgeleerde die het met je eens is, en ook de wetgever is voldoende duidelijk geweest.

Opgelet: dat het ter download aanbieden door de uploader illegaal is, betekent natuurlijk nog niet automatisch dat Mininova onrechtmatig handelt. Maar lees gewoon #48 goed.

Nu kom jij natuurlijk weer met Wasserij de Zon, waar je tegen beter weten in het woordje “mede” uit wegstreept om zo jezelf gelijk te geven

Ik ben het wel eens dat de thuiskopieregeling een mogelijkheid geeft om de motivering van het Mininovavonnis te bekritiseren.

Een anders aspect dat bekritiseert zou kunnen worden is m.i. de vast stelling van de schade. De rechters gaan er van uit dat alle downloaders het werk anders zouden kopen. Hierbij merken ze op dat als dit niet waar is dan toch wel een klein gedeelte het werk anders zouden kopen. Dit is echter niet bewezen en voor de schade moet m.i. ook naar de positieve effecten gekeken worden: uit onderzoek is namelijk gebleken dat een gedeelte juist meer gaat kopen. Hiermee valt of staat de onrechtmatige daad.

Nee, het recht op vrije meningsuiting is een bescherming die burgers genieten ten opzichte van de overheid. Je kunt er geen beroep op doen om andere burgers te verplichten jouw mening te verspreiden.

(In Nederland mag de rechter wetten trouwens niet toetsen aan de grondwet, dus je zal hier naar art. 10 EVRM moeten grijpen.)

Het ligt in de rede om de persoon die aanbiedt als “uploader” aan te duiden. Ook al is het uploaden van een thuiskopie (van niet-software) ook naar mijn mening geen inbreuk, het aan een ieder ter download aanbieden is dat wel.

Aanbieder lijkt mij meer op zijn plaatst. De aanbieder richt een systeem in waarmee anderen het bestand kunnen bemachtigen. De aanbieder neemt tijdens dit proces zelf geen initiatief om het bestand te vermenigvuldigen. De uploader is dus zelfde persoon als de downloader. (Uploaden geeft slechts aan dat er bitjes upstream reizen.)

Het ligt niet in de reden om iemand als ‘uploader’ aan te duiden indien er niks geüpload is.

Wat wil je hier nu mee bereiken? Ik geef het mannetje of vrouwtje ter aanduiding slechts een label. Voor mijn part maak je er “guppie” van. De “guppie” die auteursrechtelijk beschermde bestanden aan het publiek ter download aanbiedt. Hiermee vervalt jouw bezwaar tegen het label “uploader”.

Deze “guppie” maakt door het aanbieden inbreuk op auteursrechten. De rechtbank had zich m.i. moeten concentreren op het aanmoedigen, door Mininova, van deze “guppies”.

Het ten download aanbieden is geen onrechtmatige daad omdat het downloaden zelf legaal is.

Ten eerste volgt de legaliteit van het ter download aanbieden niet uit de legaliteit van het downloaden. Ten tweede is het downloaden in zijn algemeenheid niet legaal. Slechts het voor privégebruik downloaden is legaal (en dan alleen voor niet-software). Maar goed, dit heb ik in #53 al geschreven.

Verder is de vrije meningsuiting van de prof beperkt omdat hij tevens het fatsoen behoort te betrachten het auteursrecht onafhankelijk van commentaar te voorzien.

Hij zal vermoedelijk antwoorden dat ook “guppies” fatsoensnormen in acht moeten nemen.

Wat je met dat ‘mede’ in Wasserij de Zon bedoelt weet ik niet, kan me daar geen mede herinneren die ik ‘wegstreep’ om zo mezelf gelijk te geven.

Zie hier, bericht #41 en #42. De HR schrijft “dat onder openbaarmaking MEDE moet worden verstaan de uitvoering in het openbaar”. Jij maakt daarvan “Openbaarmaking is dus volgens de wetgever en de hoge raad ‘uitvoeren in het openbaar’.” (hier streep je het woordje MEDE dus door), waaruit je concludeert dat wat niet “uitvoering in het openbaar” is, geen openbaarmaking is.

@#55:
Het vaststellen van de schade is in ieder geval geen triviale aangelegenheid. Wel vraag ik me af of dit van belang is. Zodra eenmaal vaststaat dat Mininova zich onrechtmatig gedraagt jegens Brein, kan Brein een verbod vorderen. Brein (of eigenlijk de bij Brein aangesloten rechthebbenden) moet bij zo’n vordering wel “voldoende belang” hebben, maar dat hoeft m.i. niet eens een geldelijk belang te zijn.

Het gaat niet ‘maar’ om labels. Je kan een appel geen peer noemen en dan zeggen dat het ‘maar’ om labels gaat. Je veroorzaakt verwarring. Het aanbieden van downloads is niet illegaal omdat downloaden legaal is. Daar gaat het om. Als uploaden gelijk staat aan het aanbieden van downloads, is er geen onrechtmatige daad want downloaden is legaal.

Ten eerste volgt de legaliteit van het ter download aanbieden niet uit de legaliteit van het downloaden

Dan moet je toch echt even opletten. De auterwet, de lexspecialis legaliseert downloaden. Dan kan het ter downloaden aanbieden niet een onrechtmatige daad zijn op grond van de ongeschreven regels van het maatschappelijk verkeer. Het gaat hier niet om een gedoogbeleid waarbij de bijzondere wet iets verbiedt wat oogluikend wordt toegestaan. Het gaat om een bijzondere wet die een handeling legaliseert, dan kan het faciliteren van die handeling op grond van ongeschreven regels nooit een onrechtmatige daad opleveren. Dat schendt aan alle kanten het rechtszekerheidsbeginsel.

Voorbeeld: de bijzondere wet zegt door groen lopen is legaal, maar iemand helpen door groen te lopen is illegaal op grond van de ongeschreven regels van het maatschappelijk verkeer? Bij een tentamen is het antwoord: dat kan niet.

Ten tweede is het downloaden in zijn algemeenheid niet legaal

Downloaden in zijn algemeenheid is wel legaal omdat het typisch een handeling is die in de privesfeer plaatsvindt. Heb jij wel eens mensen commerieel zien downloaden in bijvoorbeeld een download centrum?

Verder, wasserij de zon: Mede UITVOEREN ook VERTONEN en en al het andere waarbij aan de natuurlijke betekenis van openbaar maken voldaan is. Aanbieden van downloads past daar niet in omdat bij het aanbieden van downloads de inhoud niet kenbaar is en omdat downloaden legaal is.

Openbaarheid impliceert kennisnemen van de inhoud. Niet kunnen kennisnemen, maar het pure, rauwe, zuivere, kennisnemen. De inhoud van een werk dient ‘ontsloten’ te zijn om van openbaar making te kunnen spreken. Aanbieden van downloads ontsluit geen werk, dus er is geen openbaar making. Heel dom rechtlijning, dat is meestal zo met juridisch dingen, die zijn dom rechtlijnig zodat iedereen het snappen kan er er geen eindeloze verwarring is over wat wel of niet mag.

Openbaar maken vereist dat (bijvoorbeeld) een liedje van computerbestand door de luidsprekers via je oren in je hoofd zit en niet dat je naar een lijst bestanden kijkt waar niks aan af te zien is.

@55 zo is het maar net. Op de laatste zin van je commentaar na. Daar valt of staat de onrechtmatigheid niet mee.

Het aanbieden van downloads is niet illegaal omdat downloaden legaal is.

En dat is dus onzin, zie mijn eerdere berichten.

Ik heb niet de behoefte om hier verder op in te gaan. Zoals je zelf ook lijkt te hebben toegegeven is heel juridisch en wetgevend Nederland een andere mening toegedaan. Meegaan in jouw fantasie dient geen enkel nuttig doel.

Mininova is veroordeeld tot een onrechtmatige daad, niet omdat ze inbreuk maken op een recht, niet omdat ze in strijd handelen met een wettelijke plicht niet naleven, maar omdat het naar ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt om links te verwijderen naar aanbod dat onrechtmatig wordt aangeboden maar desondanks legaal gebruikt kan worden voor een thuiskopie. Als daar geen schade bij komt kijken dan vind ik erg dun.

Stel dat de ander aan dit nalaten enkel voordeel zou behalen? Zou er dan bij zo iets nog spraken kunnen zijn van een onrechtmatige daad? (”Hou er mee op: zij maken winst?!”)

@Jeroen,

De legaliteit volgt uit de wetgeving. De auteurswet legaliseert de thuiskopie, wat iets anders is dan downloaden. Downloaden gebeurt niet per definitie voor eigen oefening, studie of gebruik. En uit het feit X legaal is volgt niet dat Y ook legaal is. Het aanbieden van werken kan en is in de wet verboden.

Zoals je zelf ook lijkt te hebben toegegeven is heel juridisch en wetgevend Nederland een andere mening toegedaan. Meegaan in jouw fantasie dient geen enkel nuttig doel.

Durf mijn opvatting te verdedigen ten overstaan van collectief auteursrechtelijk Nederland. Had het graag ter toets aan de hoge raad voorgelegd. Durf te wedden dat op basis van mijn standpunt een business model te ontwikkelen is waar auteursrechtelijk naar tevredenheid mee verdiend worden kan zonder dat iedereen panisch hoeft te zijn van BREIN. Het deugt niet wat BREIN doet. De rechtspraak trapt er in en binnen de juridische beroepsgroep is men kennelijk te collegiaal om collega Dirk Visser cum suis deugdelijk de maat te nemen in de literatuur.

BREIN houdt me al jaren bezig. Keer op keer hopend dat juristen dat uploaden en downloaden onder de knie krijgen. Alberdingk Thijm van Solv noemde dat in der tijd ‘dedain van de rechtspraak voor internet’. Het is dwalen wat de rechtspraak doet, aan alle kanten over de aard en omvang van het auteursrecht in het algemeen en dat van BREIN in het bijzonder.

De muzikant verdiende vroeger nooit iets en kan nu middels een vordering van BREIN internet plat leggen. Dat is geen verhouding. Het is (mede daarom) ondeugdelijke rechtspraak die BREIN verworven heeft. Het dient een andere kant op te gaan met het auteursrecht. Het is niet te hopen dat de BREIN gekte tot en met in de hoge raad doordringt, dan kunnen we allemaal wel inpakken met onze computers en/of pen en papier.

@62/Alex

thuiskopie = legaal
thuiskopie = downloaden
downloaden = legaal

Downloaden gebeurt vrijwel zeker in de meeste gevallen voor eigen oefening, studie of gebruik. Er zijn ook mensen die er CD’s mee branden om te verkopen. Die mensen dienen daarvoor af te dragen. In het algemeen een mindere vergoeding dan BREIN steevast vordert wanneer het op schadevergoedingen aankomt.

Auteursrecht is exploitatie technisch uitgeput als een werk op internet verschijnt. Recht van eerste openbaarmaking is sterk en het recht op vergoeding bij verbreken van elektronische beveiligingen bij bescherming van auteursrechtelijk beschermde werken.

Voorts: laat mij zien in de wet aub dat het hebben van een open directory met privé gekopieerde bestanden een wederrechtelijkheid is.

In het algemeen kan iets onrechtmatig zijn zonder (financiële) schade aan te richten, en in rov. 4.47 lijkt de rechter ook al bijna te zeggen dat Mininova onrechtmatig handelt, maar hij schrijft het daar inderdaad nog niet.

@Pieter: Ja bijvoorbeeld wanneer je inbreuk pleegt op een recht van een ander of wanneer je in doen of nalaten strijd handelt met een wettelijk voorschrift. Echter wanneer het hof op gronden van het ongeschreven recht tot een dergelijk oordeel komt dan het mij dat schade centraal staat. Anders gaat dit te veel in de richting van willekeur.

Terwijl ik dit schrijf ben ik 4.48 iets anders gaan lezen. M.i. zegt het nu dat een vermoeden van schade voldoende is, en het hof lijkt “redelijkerwijs aannemelijk” of misschien zelfs “mogelijk” daarbij als criterium te hanteren. Wellicht zou gegronde twijfel beter op zijn plaats zijn als criterium, maar goed dat is iets voor in hoger beroep.

Dus kans op schade kan al voldoende zijn. Verder hoeft schade ook geen financiële schade te zijn. De eiser kan ook in een niet-financieel belang worden geschaad. Bijvoorbeeld het belang genoemd in 4.47, laatste zin.

Het zou trouwens ook vreemd zijn als iets pas onrechtmatig wordt wanneer er schade door is veroorzaakt. Het is andersom: als een bepaalde gedraging onrechtmatig is, dan is de persoon die die gedraging verricht aansprakelijk voor de schade die hierdoor wordt veroorzaakt. Als een bepaalde gedraging rechtmatig is, dan is de persoon die die gedraging verricht niet aansprakelijk voor de schade die die rechtmatige gedraging veroorzaakt. Dus je moet niet kijken naar de daadwerkelijke schade, maar naar de kans op schade en de te verwachten omvang van de schade.

Dat heb je niet.

Zal de vraag anders formuleren. Waar in de wet staat dat het verboden is een open directory te hebben voor eigen oefening, studie of gebruik?

Vind het wel handig zo’n torent. Heb ik altijd waar ik ook ben m’n bestanden bij de hand. Hoef ik niks mee te nemen. Ik geneer me niet voor de bestanden die ik voor prive gebruik op mijn computer heb staan. Zie het niet als mijn ‘verplichting’ om mijn directories ontoegangkelijk te maken. Onhandig ook. Moet ik gaan filteren op de soort bestanden. Het ene bestand mag wel in de open directory voor prive gebruik, de ander niet. Heel verwarrend allemaal.

Bovendien is mijn open directory voor prive gebruik, ex art 10 lid 3 Aw als zelfstandig werk beschermd.

Veroordeling op basis van een onrechtmatige daad kan alleen dan als er daadwerkelijk sprake is van schade. Geen schade, dan geen onrechtmatige daad veroordeling.

Artikel 45k: Als inbreuk op het auteursrecht op een werk als bedoeld in artikel 10, eerste lid, onder 12°, wordt niet beschouwd de verveelvoudiging, vervaardigd door de rechtmatige gebruiker van eerder genoemd werk, die dient als reservekopie indien zulks voor het met dat werk beoogde gebruik noodzakelijk is.

In het kader van artikel 45m Aw mogen er ook kopieen gemaakt worden van ‘computerprogramma’s’.

Wat die schade betreft is het maar de vraag of BREIN of diens leden schade lijdt. Daar is geen steekhoudend bewijs voor geleverd. Het vermoeden lijkt gerechtvaardigd dat de leden van BREIN voldoende gecompenseerd zijn.

Goed punt.

Jeroen,

De thuiskopie beperking heeft betrekking op het maken van vermenigvuldigingen, niet openbaring. Daar is mijn inziens spraken van bij een open directory en dus verwijs ik je nogmaals naar #43.

Vroeger zette iedereen gewoon de fiets op straat zonder slot. Deuren waren niet afgesloten. Melkboer ging achterom, niemand dacht aan alles op slot doen.

Open = legaal. Dat anderen uit die directories bestanden downloaden is hun verantwoordelijkheid, niet de mijne. Derden die het publiek aanspoort uit een opendirectory legale prive kopieen te maken doet niks illegaals want oproepen tot een legale handeling kan geen illegaliteit opleveren. Voorts veroorzaakt gros van de software van leveranciers in de commerciele sector meer schade aan de wereld economie dan dat de wereldgemeenschap schade door auteursrechtelijke inbreuken veroorzaakt.

Nu we het toch over software en IE hebben: Heeft iedereen zich wel eens afgevraagd hoeveel microsoft (lid van BREIN, eiser bij Mininova & the Pirate Bay) licenties er gekocht zijn in het leven per computergebruiker? Bij elke computer die u koopt zit 100 euro microsoft belating terwijl u thuis al windows heeft. Microsoft claimt auteursrecht op diens werk, terwijl evident is dat de computerprogramma’s van microsoft, althans een groot deel, oorspronkelijkheid ontbeert en dat microsoft concepten uit de opensource jat om voorzichzelf merk of auteursrechtelijk te beschermen. Windows bijvoorbeeld is helemaal geen deugdelijk merk voor software. Het woord bestond al in de open/close/source voordat Bill Gates het registreerde. Digitale Vensters is wat Microsoft verkoopt, dan heeft Windows als merk voor software natuurlijk geen onderscheidend vermogen. Een beroep op inburgering komt het merk niet toe omdat de merkregistratie als te kwadetrouw kan worden opgevat.

Het Engelse woord ‘Windows’ betekent ‘vensters’. Vensters zijn één van de vier onderdelen van het WIMP-interfaceconcept (Window, Icon, Menu, Pointing device) oorspronkelijk gedefinieerd aan het Xerox PARC begin jaren 80 (bron:wikipedia)

Het is best boeiend uit te pluizen hoe BREIN precies in elkaar steekt. Hoe licentie voorwaarden zijn. Wie wel en wie geen auteursrechten bezitten. De (algemene) verboden en bevelen die BREIN toegewezen krijgt zijn in strijd met alles waar het auteursrecht voor staat.

Voor software geldt dat er een reservekopie gemaakt worden mag. Dus dat maakt voor de verdere rest geen verschil.

Dat maakt juridisch juist heel veel verschil want dan moet je een originele licentie bezitten.
Je mag dus geen reservekopie maken van iets wat je niet hebt.

Bovendien is recht op een reserve kopie beperkt tot een functionele noodzaak daarvoor.

@74 Maakt juridisch geen verschil. Het is functioneel noodzakelijk een *legale* kopie in mijn open directory te hebben. Voor wie downloadt maakt het overigens niet uit of de kopie legaal is. Kopie = kopie. Of het nu een kopie is op grond van art 16 ev of op grond van art 45 ev, maakt voor het zijn van kopie niet uit.

@74: inderdaad, dat recht is vele malen beperkter. En in de ene rechtszaak die erover werd gevoerd, vond de rechter dat je niet mocht backuppen als de fabrikant aanbood een nieuwe ROM met de game erop toe te sturen.

Het is in relatie tot BREIN niet verkeerd nadrukkelijk naar art 45 te kijken, en de daaruit voortvloeiende beperkte rechten voor consumenten af te zetten tegen de geleverde kwaliteit. Er hoeft inderdaad niet over de zwakte van het merk Windows gedacht te worden, in het kader van Mininova kan volstaan worden met de opmerking dat de digitale geschriften van Microsoft dermate generiek zijn dat ze de noodzakelijke nieuwheid en/of oorspronkelijkheid missen om voor auteursrechtelijke bescherming in aanmerking te komen. Dat hele artikel 45 is niet van toepassing op software van Microsoft omdat die software wegens gebrek aan originaliteit geen auteursrechten toekomt. Bovendien zijn de broncodes van Microsoft geheim/beschermd, dus er is geen bewijs dat de werken van Microsoft nieuw en oorspronkelijk zijn. Elk lid van BREIN dient apart onder de loep genomen te worden om te onderzoeken in welke mate het aanspraak maken kan op auteursrechten in relatie tot de torrentzoekmachines. De kans dat de leden van BREIN nauwelijks een rechtmatige auteursrechten claim kunnen doen laten gelden in de Mininova zaak is groot tot zeer groot. Er zal een enkele inbreuk te ontdekken zijn, maar de partijen die deze inbreuk zouden plegen zijn door BREIN niet gedagvaard.

Een nader gedetailleerd onderzoek naar de deugdelijkheid van de vorderingen van BREIN is gewenst. BREIN maakt het auteursrecht stuk. Het roept verdenkingen van corruptie op de leden af. Tim Kuik neemt de maakt de verkeerde keuzes. Hij pakt inbreuken van auteursrecht voor de leden van BREIN op een onverstandige wijze aan. PR-technisch heel onhandig voor BUMA/STEMRA bijvoorbeeld. Er is wel een claim te formuleren voor BUMA/STEMRA. Het is evenwel een andere claim dan door BREIN geformuleerd. En die claim dient ook tegen andere partijen dan Mininova ingesteld te worden. BUMA/STEMRA meent een claim op het collectief te hebben omdat het collectief zo graag ongebreideld zonder zorgen kopiëren wil. De eventueel bijpassende vordering van BUMA/STEMRA hoort net als de thuiskopieerregeling bij de Staat neergelegd te worden. De Kroon is bevoegd maatregelen te nemen, de kroon is derhalve de eerst aangewezene voor BREIN om tot te richten. Daarna de wetgever.

Dan nog dit: BUMA/STEMRA is ‘eigen recht’ organisatie. Naar de aard kan die diens handhavingstaken niet vermengen met commerciële belangen van detailhandel, distributie en/of productie. Intellectuele eigendomsrecht politiek gezien onhandig van BUMA/STEMRA om bij BREIN betrokken te zijn. Handhaving zoals dat ging voordat BREIN betrokken was, verliep meer proportioneel.

@74 Maakt juridisch geen verschil.

Ik begrijp niet waarom jij op je site (die je hier blijkbaar wenst te promoten) suggereert juridisch advies te geven.
Zelfs een leek als ik kan het gigantische verschil direct zien tussen de juridische situaties van het downloaden van bijvoorbeeld muziek tov van het downloaden van software.

Je lijkt je opinie belangrijker te vinden dan de wet en dat lijkt me een slechte basis voor juridisch advies.

De discussie is bij deze gesloten.

Thuiskopie regeling geldt niet voor software (waarvan de verspreiding ook door Mininova wordt gefaciliteert)

Klopt, maar het is wat vermoeiend om dat er iedere keer weer bij te zetten

Het is zeker relevant, maar de rechtbank gaat op dit punt geloof ik niet in (slaat zelfs helemaal geen acht op de thuiskopieregeling).

Veroordeling op basis van een onrechtmatige daad kan alleen dan als er daadwerkelijk sprake is van schade. Geen schade, dan geen onrechtmatige daad veroordeling.

Wat bedoel je met “veroordeling”? Voor een verklaring voor recht dat iemand onrechtmatig handelt hoeft volgens mij niet vast te staan dat er daadwerkelijk schade is veroorzaakt. Voor een verbod of een gebod is dit ook niet nodig. Alleen voor een schadevergoeding is (uiteraard) schade nodig. In Brein/Mininova heeft de rechter geen schadevergoeding toegewezen.

Eigenlijk vraag ik me af wat art. 6:196c lid 4 BW er in deze zaak nu helemaal toe doet, gelet op art. 6:196c lid 5 BW. (Misschien zie ik iets over het hoofd waardoor de bescherming van lid 4 wel zou helpen?)

De thuiskopie regeling geldt niet voor software. Dat is waar. Maar dat is niet van belang in de Mininova zaak want de thuiskopieerregeling gaat over CD/DVS’s

Mininova gaat over torentzoekmachines. Daar geldt de thuiskopieerregeling uberhaupt niet. Verder is er voor de downloader geen wezenlijk verschil tussen art 16 en 45 Aw.

Wie software kopieert op DVD/CD hoeft daar niet apart voor te betalen. Wie (thuis) muziek kopieert op CD/DVD draagt daar de thuiskopieervergoeding voor af. Wie software op een CD/DVD kopieert kopieert bestanden op een CD/DVD waar thuiskopieergelden over afgedragen zijn zonder dat dit gepaard gaat met een belaste handeling. BREIN en diens leden ontvangen derhalve thuiskopieervergoedingen waar geen auteursrechtelijk relevante kopie tegen overstaat.

Reken maar eens uit hoeveel dat BREIN oplevert zonder dat daar een prestatie tegen over staat.

Het is schijn dat mijn versie afwijkt van het positief recht. Je bent niet aan m’n commentaar gewend.

Het positief recht verzet zich tegen de vorderingen van BREIN. De opinie dat de vorderingen van BREIN toegewezen behoren te worden, is in strijd met het positiefrecht. Rechtspraak van BREIN waar steeds naar verwezen wordt, is wannabe positiefrecht wat niet als zodanig gerespecteerd behoort te worden. Het is enigszins chaotisch in auteursrechtenland. Het auteursrecht wordt in relatie tot BREIN niet toegepast zoals de wet bedoeld is. Valt me al jaren op. Nu met Mininova en The Pirate Bay cumuleren de bezwaren.

www.brein.nl en dan disclaimer ZOEKEN….

Brein bv wijst hierbij alle aansprakelijkheid voor schade ten gevolge van het gebruik van deze gegevens of gegevens waarnaar links op deze site verwijst af.

Nu hebben ze zelve toch al gesteld hoe je vingers
nooit brandt en toch fout wezen kan..

Zou dit geweten zijn…
Of on(bewust) een nalatigheid dat ze dat niet zeiden tegen de rechters

waar hun zelve groots klagen over de aansprakelijkheid van SITES.