Een product is non-conform als het niet aan de volgende punten beantwoord:
- beantwoorden aan de mededelingen van de verkoper;
- gelijkwaardig zijn aan een eventueel gegeven monster of getoond model;
- geschikt zijn voor normaal gebruik, tenzij je daaraan moest twijfelen.
- geschikt zijn voor afgesproken bijzonder gebruik;
- geschikt zijn voor het gebruik dat men doorgaans pleegt met het zelfde soort product;
- de kwaliteit en prestaties bezitten als soortgelijke producten, voor zover dat verwacht mocht worden.

@Alex: “De onderzoeksplicht van de koper in het kader van non-conformiteit ligt besloten in de in artikel 7:17 lid 2 BW geformuleerde woorden ‘en waarvan hij de aanwezigheid niet behoefde te betwijfelen” (bron)

Als je aan de kwaliteit, prestaties of de geschiktheid voor normaal gebruik zou moeten twijfelen dan mag je daar niet van uitgaan. Dat zou je een onderzoeksplicht kunnen noemen. Daar staat tegenover dat als je daaraan niet hoefde te twijfelen je er wel van uit mocht gaan. De winkel kan daar verandering in door iets te melden waardoor de koper er weer wel aan moet twijfelen. Dat kun je dan weer een meldingsplicht noemen.

Je kan er trouwens ook een meldingsplicht voor de koper zien in:

“De koper mag verwachten dat de zaak (…) alsmede de eigenschappen die nodig zijn voor een bijzonder gebruik dat bij de overeenkomst is voorzien.”

art 7:17 legt de gevolgen indien een product non-conform is bij normaal gebruik bij de verkoper, iets wat niet per definitie het geval is bij een (geslaagd) beroep op dwaling.

Waar je wel gelijk in hebt is dat bij dwaling ook van belang kan zijn wat een verkoper juist niet heeft gezegd, wat hij dus wel had moeten zeggen. Non-conformiteit lijkt mij de aangewezen grond.

Een overeenkomst die is tot stand gekomen onder invloed van dwaling en bij een juiste voorstelling van zaken niet zou zijn gesloten, is vernietigbaar: b) indien de wederpartij in verband met hetgeen zij omtrent de dwaling wist of behoorde te weten, de dwalende had behoren in te lichten;

De koper had de veronderstelling dat de broek niet zo makkelijk zou scheuren, want dat wet zegt dat een broek die eigenschappen moet bezitten die voor voor normaal gebruik nodig is. De koper had geen reden om daaraan te twijfelen. De verkoper wist of had behoorde te weten dat deze broek snel zou scheuren. Had de koper hiervan geweten dan had deze zeker de broek niet gekocht.

Maar misschien is dit wel heel raar van me gedacht? Dat laatste kan overgens betwist worden en is geen voorwaarden bij non-conformiteit.

Althans, we zien wel veel voorbeelden van de consumentenbond dat er inderdaad zo naar gekeken wordt…

Terwijl je waarschijnlijk maar een simpel antwoord zoekt (de verkoper beweert …, wat kan ik daar tegen doen?) voor z’n eigen situatie….

Samengevat: Vraag nog even naar de situatie, dus wat voor broek het was en wat hij/zij met de broek aan het doen was toen die scheurde?

PS: Herinner ik me trouwens niet dat Arnoud *vooral* ICT jurist was