Nu bepaalde fabrikanten zelfs zoveel controle hebben over de door hen geleverde apparatuur dat ze zelf kunnen bepalen of een stukje software of content daarop mag blijven bestaan, is het geen probleem om de doorverkochte software pas weer op het apparaat toe te staan op het moment dat de eigenaar een nieuwe licentie koopt.

Of die controle nu wel zo wenselijk is, lijkt me een ander verhaal.

Het eerste punt is dat Adobe, Autodesk en anderen er wederom op is gewezen dat doorverkoop van officiële schijven volstrekt legaal is. Een tweede punt is dat er gerede reden is te twijfelen aan de bindingskracht van EULA’s in een installer: De verkrijger van een legale kopie van een werk heeft (in principe) het recht deze te installeren (Art 45j Auteurswet).
(Edit: Als de verkoop van een softwarepakket inderdaad de verkoop van een goed is, moet tijdig aangegeven worden dat er “algemene voorwaarden” in het spel zijn en die moeten op aanvraag door de verkoper ter beschikking gesteld worden. Daar is de afgelopen jaren i.h.a. niet aan voldaan.)

Dat verklaart waarom de grote bedrijven zo graag controle hebben met installatiesleutels en zo… Een juridische vraag: zou het weigeren van een installatiesleutel van/aan een koper van een tweedehands softwarepakket een onrechtmatige daad van de softwaremaker zijn?

Ik snap eerlijk gezegd niet waarom mensen zo veel moeite hebben met het idee van een EULA. Ok, er zitten haken en ogen aan, vaak worden ze niet rechtsgeldig aangeboden en er staan verschrikkelijk domme dingen in, maar dat is een slechte uitwerking en niet een slecht idee.

Dit lijkt me tenminste de vertaling van het vonnis naar Nederlands recht. Of “owner of a copy of the software” naar Amerikaans recht iets anders kan betekenen dan “eigenaar van een drager met daarop de software” weet ik niet, maar naar Nederlands recht lijkt me dit de enig mogelijke uitleg.

Populair gezegd hebben mensen moeite met EULA’s omdat EULA’s dienen voor het naaien van je klant. Als je eeuwig “uitleent”/”verhuurd” is geen sprake meer van een koop, is geen sprake van garantie, is geen sprake van een recht tot doorverkopen. Dat klinkt oneerlijk, en de wet sluit daar in de vele gevallen bij aan en zo blijkt ook uit deze uitspraak.

Dat het in theorie mogelijk is om een EULA voor verkoop aan te bieden, dat beide partijen daarmee akkoord gaan doen daar niets aan af. De bedoeling van de softwarehuizen is de klant te naaien, niet meer, niet minder.

Verkoop software zoals een supermarkt melk verkoopt: Zonder kleine lettertjes. Dat doet recht aan zowel de auteursrechten als de consumentenrechten.

“EULAs, and whatever nonsense they may contain, are legally binding in the US.” OSNews berichtte afgelopen vrijdag over een arrest van het Amerikaanse Hof van beroep (9th Circuit) waarin werd geoordeeld dat levering van software niet als ve…