Binnen grenzen mag de werknemer m.i. gewoon gebruik maken van het internet voor privé doeleinden. De werkgever heeft voldoende mogelijkheden om dit in de basis te beperken (filters inbouwen tegen het bezoek van bepaalde sites etc.)

Werknemers die vanuit hun functie niet noodzakelijkerwijs gebruik van het internet hoeven te maken behoeven ook geen toegang hiertoe. Bij mensen die dit wel nodig hebben volstaan maatregelen zoals ik hierboven noemde.

Vraag hierbij is wat het doel van de werkgever is geweest: een voorbeeld stellen of zoals jij voorzichtig vermoed, iets anders.

In ieder geval is het gevolg een verstoorde arbeidsrelatie. Dit zou mogelijkerwijs tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst kunnen leiden. Heeft de rechter iets in die richting geroepen?

Een oud-werkgever van me stuurde daar wel eens op aan, en liet dat dan ook uitgebreid door het bedrijf rondbazuinen, zodat iedereen wist niet van zijn baan zeker te zijn. Een tuinman die niet ook de privé tuin van de baas wou onderhouden is zo ontslagen. Domme smoes bedacht in de trant van “surft te veel privé”, ontslag aangevraagd. De tuinman kreeg een gouden handdruk van twee jaar, maar mocht wel vertrekken. (Dit heb ik uiteraard alleen van horen zeggen, maar dat soort organisatie was het.)

Kantonrechters zijn, over het algemeen, erg allergisch voor ‘werknemertje pesten’. Als bedrijf moet je dit soort discussies niet eens willen. Het kost je je (goede) naam en de werknemer kan met dit oordeel in de zak aansturen op een ontbinding van de arbeidsverhouding (wegens eerder genoemde door de werkgever veroorzaakte verstoorde arbeidsrelatie)en vragen om toepassing van de oude kantonrechtersformule. (dat zou ik persoon in kwestie ook willen adviseren)

Het bedrijf in kwestie verliest (waarschijnlijk) dubbel. Ik vind dat de verantwoordelijke op personeelszaken aldaar zich redelijk mag gaan schamen.

Werknemers die vanuit hun functie niet noodzakelijkerwijs gebruik van het internet hoeven te maken behoeven ook geen toegang hiertoe

Gaat dat geen scheve gezichten opleveren? En in hoeveel beroepen, zeker die beroepen waarbij de werknemer een (groot) deel van de tijd achter een computer zit, kan internetgebruik niet helpen bij het vinden van achtergrondinformatie (”hoe moet dat ook alweer in Excel”). Ik denk dat je als werkgever gewoon moet accepteren dat (privé-)internetgebruik mogelijk is.

Nee, als het duidelijk is dat dit niet wenselijk is binnen een bedrijf niet. Het is wel aan de werkgever om hier maatregelen toe te nemen (internet-convenant, beperken van toegang etc.)

Ik begrijp je argument wel hoor. Zaken zoals Arnoud beschrijft, houden alleen stand als het klip en klaar is dat de werkgever er alles aan gedaan heeft om duidelijk te maken dat het binnen het bedrijf niet geaccepteerd is.

De discussie of een werkgever wel helemaal met zijn tijd meegaat en dit ook op een andere manier zou moeten kunnen regelen is echter een tweede.

Persoonlijk ben ik de mening toegedaan dat privé gebruik van internet moet kunnen, mits het werk er niet onder lijdt. Voorts is het aan de directe managers van betrokkenen om er op toe te zien dat het niet uit de hand loopt. Die is ook de eerste die zijn onderhebbenden hier op aan dient te spreken.

In geen geval zou dit tot ontbinding van de overeenkomst moeten leiden. Vaak is een eerste waarschuwing voldoende. Wanneer dit niet het geval is, is er vaak meer aan de hand dan alleen het overmatig gebruik van het internet. Mijn ervaring is in soortgelijke gevallen dat de motivatie van de medewerker, om wat voor redenen dan ook, te wensen overlaat. Het aanpakken van het symptoom (het internetgebruik) is dan ook zinloos.

“Op basis daarvan kreeg de werknemer een gesprek, waarin hij te horen kreeg dat men per direct van hem afwilde.”
2. Dit stinkt idd naar meer… Of was de werknemer ie tijdens zijn werk al aan het internetten op zoek naar een andere baan. Daar kan ik me wel wat bij voorstellen, als ik de werksfeer daar zo omschreven zie.

3. Tip voor de werknemer in kwestie:
Google eens op “vaccination dangers” en verbaas je hoeveel wetenschappelijk bewijs er al gevonden en gepubliceerd is online over “verplichtige (kinder) vacinaties” in relatie tot het veroorzaken van autisme.

Hier alvast een paar links, ik hoop dat je er iets aan hebt
http://www.vaclib.org/
http://www.know-vaccines.org/autism.html
http://www.knowvaccines.com/vaccineingredients.htm
http://vran.org/about-vaccines/vaccine-ingredients/active-ingredients/ingredients-childhood-vaccines-in-canada/
http://www.curezone.org/blogs/f.asp?f=1902

Google eens op “vaccination dangers” en verbaas je hoeveel wetenschappelijk bewijs er al gevonden en gepubliceerd is online over “verplichtige (kinder) vacinaties” in relatie tot het veroorzaken van autisme.

Ja er is veel gepubliceerd, maar het “wetenschappelijk bewijs” voor een verband blijkt al heel te verdampen door methodologische fouten in de onderzoekopzet (en soms ook manipulatie van de resultaten.) Wat op Internet staat hoeft nog niet waar te zijn.
Een lijst met links, een verklaring

(En graag terug naar het arbeidsrechtelijke onderwerp van het artikel.)

Echter vergen deze ict-technische-controle maatregelen behoordelijke investeringen op hardware, software en inspanningen van de afdeling systeembeheer. Dat zijn wel extra ict-uitgaven die een werkgever wel moet kunnen verantwoorden naar zijn CFO.

Dan is het goedkoper en dus makkelijker om het human-resource-technisch “af te schuiven” richting de werk-nemer middels “internet gedrags protocollen, regels, gebruiksvoorschriften”. die zwart op wit op papier staan.

Wat ik uit dit artikel proef is dat de werk-nemer in kwestie blijkbaar (on)bewust een “maas in de werkplek internet wetjes en regels” heeft gevonden / of een technische omweg waardoor sommige zaken WEL mogelijk bleken te zijn.

Vervolgens heeft de werk-nemer, op zijn beurt, daar positief voor zichzelf gebruik van gemaakt, want zijn werk leidde er niet onder. M.a.w. hij kan (onbewust) aangetoond hebben dat de bedrijfs-internet-beveiliging niet deugde. En dat kan - afhankelijk van het soort en type bedrijf - best hard aangekomen zijn tegen het zere been/ego zijn van de afdeling ict, security of systeembeheer die verantwoordelijk zijn voor de regeling, afscherming van de bedrijfs-internet-toegang.

Dan kan ik snappen dat ze de werk-nemer liever kwijt zijn dan rijk, vandaar de poging tot ontslag. (i.p.v. dit voorval positief aangrijpen tot verbetering van de bedrijfs-internet-verbinding). Dit zegt dus alles over de houding van het bedrijf

De rest van je verhaal is probeert het irrationele gedrag van de werkgever te verklaren; ja er zullen persoonlijke fricties geweest zijn en domme koppigheid heeft tot de rechtszaak geleid… Zonder details kom ik niet verder dan algemeenheden. Les voor de werkgever: Leg een goed dossier aan als je iemand wilt ontslaan.