Reacties op: Eigendom van een weblog, volgens de CAO

Door: Bernard

Bernard — Mon, 30 Nov 2009 08:59:37 +0000

Op dit moment is er wel enige zorg over de bepalingen binnen het onderwijs. Met de komst van Wikiwijs, de wens van docenten om zelf lesmateriaal te kunnen arrangeren, … wordt het auteursrecht wel van belang.
Op http://digitaalleermateriaal.kennisnet.nl/auteursrechten staat een link naar een onderzoek van mr. dr. L. Guibault van het Instituut voor Informatierecht. Het zou fijn zijn als er snel duidelijkheid komt in deze discussie.

Door: Bernard

Bernard — Mon, 30 Nov 2009 09:08:27 +0000

Een andere vraag die ik nogal spannend vind: Als de werkgever het auteursrecht heeft gekregen volgens één of andere bepaling, is de werkgever er dan ook verantwoordelijk voor? ofwel wie betaalt bijvoorbeeld een Buma/Stemra claim als er per abuis een verkeerd stukje muziek gebruikt is, of wie koopt de fotograaf af als er een foto onjuist gebruikt is, …

Door: MathFox

MathFox — Mon, 30 Nov 2009 10:19:36 +0000

Bernard@2: Degene die iets publiceert moet ervoor zorgen dat hij/zij de benodigde toestemming heeft om het te publiceren. Als een werkgever auteursrecht op jouw blogposts zou hebben, moet je werkgever (vooraf) toestemming verlenen tot publicatie; maar jij blijft aansprakelijk voor alles wat Buma/Stemra/Sena te klagen hebben.

Door: Pieter

Pieter — Mon, 30 Nov 2009 11:18:29 +0000

De vraag is eerst door wie het werk is gemaakt. Belangrijk in dit verband is dat universiteiten en hogescholen de academische vrijheid in acht dienen te nemen. Ondermeer op grond van artikel 1.6 Wet op het Hoger onderwijs en Wetenschappelijk onderzoek (WHW). Omdat de instellingen in ieder geval ten aanzien van de wetenschappelijke werknemers deze academische vrijheid in acht dienen te nemen, hebben zij geen inhoudelijke zeggenschap over de door hen gemaakte werkten. De instelling heeft in die gevallen wellicht wel organisatorische bevoegdheden ten aanzien van die werknemer, inhoudelijk kan zij geen eisen stelling aan het werk. De werken gemaakt door hoogleraren en andere onderzoekers in het hoger onderwijs, zijn daarom geen ‘bepaalde’ werken in de zin van artikel 7 Aw.

Voor veel publicaties van universitaire werknemers (maar ook van onderzoekers aan een hogeschool) heeft artikel 7 Aw dus geen werking en moet de feitelijke auteur als maker worden aangemerkt, In die gevallen heeft de instelling dus geen auteursrechtelijke bevoegdheden. Zou de instelling anders willen overeenkomen, dan moet steeds de academische vrijheid in acht genomen worden. Een (cao) bepaling die als doel heeft om alle (ook toekomstige) auteursrechten van de werknemer over te dragen aan de universiteit, heeft dan ook zeker niet altijd werking.

Indien artikel 7 Aw wel van toepassing is (bijvoorbeeld bij niet wetenschappelijke werknemers) is de instelling niet alleen auteursrechthebbende, maar wordt zij als maker aangemerkt. Daarmee heeft zij dus alle bevoegdheden en staat de werknemer met lege handen. Wel is het waarschijnlijk dat de werknemer dan nog wel zijn persoonlijkheidsrechten (art. 25 Aw) kan inroepen. En kan hij zich bijvoorbeeld verzetten tegen aantasting van het werk en heeft hij in beginsel recht op naamsvermelding. Worden de auteursrechten overgedragen dan behoud de feitelijke auteur deze persoonlijkheidsrechten in ieder geval!

Bernard -2-: Indien de instelling als ‘maker’ van het werk moet worden aangemerkt door artikel 7 Aw, is deze automatisch ook altijd aansprakelijk. De feitelijke auteur heeft dan immers geen auteursrechtelijke bevoegdheden (wellicht op persoonlijkhiedsrechten na) en heeft deze ook nooit gehad. Wordt het auteursarecht overgedragen aan de werkgever, dan is de werkgever aansprakelijk voor de openbaarmakingen die hij verricht.

Door: Bernard

Bernard — Mon, 30 Nov 2009 12:24:06 +0000

@MathFox en @Pieter: bedankt voor jullie reactie (hoewel het nog niet helemaal eenduidig is :-))
Waarom is het voorbehoud eigenlijk in de CAO’s terecht gekomen? Volgens mij omdat de onderwijsinstellingen bang zijn dat er lessen gegeven worden die, mocht een medewerker vertrekken, niet meer in die vorm gegeven kunnen worden, of dat er ineens -veel- geld voor moet worden betaald. In de reacties bij het blog bericht van Gerard Bierens lees ik ook dat docenten boeken schrijven en die dan verplicht stellen voor hun eigen vak (dubbel kassa) en dat kan niet de bedoeling zijn.
Is het niet tijd om het artikel anders vorm te geven? En te stellen dat de schrijver auteur is (en blijft tenzij ..), maar dat lesmateriaal van de auteur dat gebruikt wordt in de les beschikbaar moet zijn (en blijven) voor de instelling met bijvoorbeeld een Creative Commons licentie cc-by (dus gratis)?

Door: Branko Collin

Branko Collin — Mon, 30 Nov 2009 13:56:45 +0000

Mathfox, er zijn situaties denkbaar waarin een privépersoon wel het recht heeft iets te gebruiken, maar een bedrijf of instituut niet. Moet de werknemer daar dan ook nog eens rekening mee gaan houden bij zijn persoonlijke blog?

(Voorbeeld: ik gebruik voor een privéblog een plaatje met een CC-NC-licentie. De universiteit waaraan ik studeer beroept er zich op dat alles wat dijn-is, mijn-is, en neemt m’n item over voor het eigen krantje. De maker van de foto roept “Hela! Hola! Kindercola!” en stuurt een claim voor enkele duizenden floepies naar m’n alma mater. Kan deze laatste dan de schade op mij verhalen wegens wanprestatie? Het lijkt me dat de werkgever in deze een eigen verantwoordelijkheid heeft.)

Door: Arnoud Engelfriet

Arnoud Engelfriet — Mon, 30 Nov 2009 14:05:15 +0000

Lijkt me ook, Branko. De werkgever publiceert zelf en moet dus zelf de rechten onderzoeken. Alleen als jij opzettelijk of door grove nalatigheid ervoor zorgt dat er zo’n claim komt, kan de werkgever *wellicht* jou daarop aanspreken. In dit geval zou dat bijvoorbeeld kunnen zijn als jij tegen de webmees van de universiteit zegt dat alles “vrij te gebruiken” is.

Door: Rene

Rene — Mon, 30 Nov 2009 14:55:13 +0000

Ik ben ook op de betreffende bijeenkomst geweest en heb me verbaast over de uitlatingen over het auteursrecht. Kennelijk gaat men er in het hoger onderwijs nog steeds vanuit dat een docent bij één instelling werkt. Maar wat nu al je als freelancer werkt of als je meerdere werkgevers hebt? Dat gebeurt steeds vaker en past helemaal bij het beeld van de docent als zelfstandige professional.

Door: nl-x

nl-x — Mon, 30 Nov 2009 22:27:33 +0000

Bekijk ik het nou echt te simpel als ik zeg: als je iets in belang van je werkgever maakt, dan ben je aan het WERK. Voor werk dien je (op zijn minst het minimumloon) betaald te krijgen. De meeste werkgevers geven werknemers expliciet niet het recht om eenzijdig te bepalen wanneer er wordt overgewerkt. Dus tenzij de werkgever expliciet aangeeft dat je overwerkt (en betaald krijgt), kun je ook niets in die tijd voor hem gemaakt hebben.
(Dit geldt natuurlijk niet voor studenten en onderwijsinstellingen.)

Door: Victor Onrust

Victor Onrust — Tue, 01 Dec 2009 20:39:35 +0000

Britain’s new Internet law — as bad as everyone’s been saying… (bericht dd 20 november)

Ik post dit maar even hier…

-Noot redactie: voor deze ene keer, maar liever niet meer ongerelateerde links dumpen-

Door: Victor Onrust

Victor Onrust — Wed, 02 Dec 2009 13:50:29 +0000

Ik hoopte eigenlijk dat je er een blog over zou schrijven.

Door: Arnoud Engelfriet

Arnoud Engelfriet — Wed, 02 Dec 2009 20:28:07 +0000

Ik kan er weinig mee, het is een BoingBoing-gooismijtartikel over een toekomstige wet in een ander land. De raakvlakken met Nederland zie ik niet, en ik weet onvoldoende van Engels recht om te zeggen of dit zomaar kan.

Door: Rinus Keyman

Rinus Keyman — Tue, 08 Dec 2009 04:34:18 +0000

“Een regeling zoals deze HBO-CAO verdient een expliciete uitzondering voor bloggen en andere duidelijk eigen activiteiten.”
Zou ook voor email dan niet duidelijkheid moeten worden geschapen?
De instelling crëert voor de werknemer een emailadres, de werknemer wordt geacht dit adres te gebruiken. En dan? Ik heb de indruk dat er veelal geen expliciete afspraken gemaakt zijn over hoe verstrekkend de rechten van de werkgever zijn t.a.v. deze email.
Zou je in het verlengde van de uitspraak dat “alle materiaal wat door de medewerkers geproduceerd wordt, of dat nu gebeurt onder werktijd of op de camping” eigendom zou worden van de HBO-instelling waar men werkzaam was” kunnen zeggen dat de werkgever ‘alle recht’ heeft op de emails die door een werknemer worden ontvangen en verzonden? Mag de werkgever de emailcorrespondentie ongevraagd doorzoeken bijvoorbeeld?
Interessant.