Blijf het herhalen als mantra: Art 16b Aw, Arrest Wasserij de Zon en het Arrest BUMA/Chellomedia zijn de basis voor de balans in het hedendaags auteursrecht. Nederlandse auteursrecht juristen zouden eens het algemeen auteursrecht moeten toepassen in plaats de boel te frustreren met opportunistische belangebehartigingen.

Het is van belang eerst de rechtspraak knalhard te confronteren met Art 16b Aw, Arrest Wasserij de Zon en het Arrest BUMA/Chellomedia en te hameren op de techniek neutrale uitleg en expliciet te maken wat het karakter is van de oplichting van organisaties als BREIN. In geen enkele zaak tegen BREIN gebeurt dat in voldoende mate. In al die BREIN rechtspraak is amper marginaal onderzoek gedaan door de rechtspraak. Geen rechter heeft bijvoorbeeld gezien dat BREIN optreedt voor organisaties die geen relevante auteursrechten bezitten. Alleen al daarom horen de vorderingen van BREIN afgewezen te worden. Dan heb je ook de balans die Lessing zegt te missen.

Trouwens, was de BBC nie ook om naar Creative Commons?

Wat men destijds echter niet goed gezien is dat dit niet alleen geldt voor computerprogramma’s, maar voor alle digitale bestanden. Als je een foto bekijkt op je computer wordt ook een tijdelijke kopie gemaakt. Als je een website bekijkt hebt je ook een tijdelijke kopie in je geheugen. Is dat rechteninbreuk? Of is het een thuiskopie? Of hoe zie je zoiets?

Je kunt dezelfde redenering houden voor backups, wil je niet het recht hebben ieder digitaal bestand te kunnen backuppen, waarom mag dat alleen voor computerprogramma’s?

Er zijn ook zaken die mijn mening mazen zijn, maar daar kan politieke discussie over gevoerd worden. Bijvoorbeeld: Je mag een thuiskopie maken, maar de producent mag alles in het werk stellen om het je zuur te maken dat te doen, en dan ben je zelfs strafbaar als het je toch lukt. Het klinkt erg onrechtvaardig als je netjes een CD koopt en je muziek niet op je MP3-speler kan zetten. Rechters hebben daar een oplossing op gevonden door dergelijke CD’s als “ondeugdelijke produkten” te bestempelen (ze voldoen niet aan de Red Book CD-Audio-specificaties), maar geknutseld is het wel, dat kan veel beter geregeld worden door de wet zo te schrijven als dat we eerlijk achten.

Zo zijn er heel veel zaken die beter geregeld kunnen worden dan nu gedaan wordt. Je stelt daarmee ook een lijn vast: Dit zijn de rechten van producenten en dit zijn de rechten van consumenten.

Het effect van “gedemocratiseerde” reproductie en distributie middelen is dat het traditionele auteursrecht niet meer handhaafbaar is, anders dan door in het geheel af te zien van de voordelen van diezelfde middelen. Dit is iets waar sommigen helaas toe neigen. Helaas kan dat alleen maar leidden tot maatschappelijke stagnatie, of we worden voorbijgestreefd door andere landen die wel het licht zien.

De oplossing is het auteursrecht opnieuw uitvinden, zodanig dat het wel werkt in de huidige technologische infrastructuur. Hoe, dat weet ik nog niet precies, maar ik weet wel dat de huidige Auteurswet, “technologie neutraal” of niet, op termijn niet meer zal werken waar het consumptie van “auteursproducten” betreft.

Dat ik hierbij ook een aantal uitgangspunten van het auteursrecht ter discussie wil stellen, zoals het idee dat je abstracte expressies kunt “bezitten”, staat hier dan nog los van.

Vertel eens waar jij het vandaan haalt dat de auteurswet niet techniek neutraal geformuleerd is? Kan mij de discussie van een jaar of tien vijftien geleden nog goed herinneren, waarin op die techniekneutraliteit gehamerd werd om duidelijk te maken dat de auteurswet onverkort op internet van toepassing is. Nu de uitkomst van de auteurswet in digitaal tijdperk kennelijk tegenvalt, ga jij vertellen dat de auteurswet niet techniek neutraal is.

Zal het nog een keer herhalen: in het auteursrecht gaat het om openbaar maken en verveelvoudigen. Dat zijn begrippen die in de natuurlijke betekenis uitgelegd horen te worden. Hoe en of iets makkelijk of moeilijk gereproduiceerd wordt doet hoegenaamd niet ter zake. Het gaat om de verveelvoudiging of de openbaarmaking zelf.

Ironisch genoeg was het Dirk Visser die in zijn proefschrift om (ongeveer) deze reden pleitte voor afschaffing van dit recht.

Ja Arnoud, ik zie het werk van Visser als een belangrijke bijdrage aan de corruptie van de rechtspraak. Ben de opvatting toegedaan dat hij als hoogleraar auteursrecht zich verre had horen te houden van belangenbehartiging van de opportunistische commerciële partij BREIN. Hij heeft in ieder geval de schijn van belangenverstrengeling tegen zich. Als hoogleraar zal hij nooit kritisch zijn op zijn werk als advocaat, terwijl hij als advocaat in het belang van zijn cliënt auteursrechtelijk hele lelijke rechtspraak (mede) veroorzaakt.

Verder zie ik de extensieve uitleg van het verveelvoudigingsbegrip wel, maar (imo) niet in de wet of de hogere rechtspraak. Het is vooral de lagere rechtspraak die zich vergaloppeert op dat terrein.

Daarbij komt ook nog dat eerdere jurisprudentie die de interpretatie zo ruim heeft gemaakt, pas zijn kracht verliest nadat de wetgevende macht dat besluit door de wet aan te passen.

Bedenkt hierbij ook dat het exclusieve recht tot vermenigvuldiging een middel is tot een publiek doel: zorgen dat auteurs een boterham kunnen verdienen door te doen wat zij het best kunnen: mooie werken maken. Ik pleit niet voor het zonder meer afschaffen van auteursrechten: ik pleit voor een vorm die wel werkt gegeven de huidige technologische een maatschappelijke context, en een die wel duidelijk draagkracht heeft onder het publiek.

Waar ik wel voor pleit is het radicaal indammen van de wildgroei aan zogenaamde “rechten”, gekochte door lobbyisten van corrupte politici en slapende volksvertegenwoordigers die het cultureel erfgoed van hun eigen burgers verpatsten voor een zakcentje… De Auteurswet ontbeert elke vorm van democratische legitimiteit, en dat blijkt overduidelijk uit het gedrag van het grote publiek. De huidige termijnen van het auteursrecht hebben helemaal niets meer te maken met een redelijke beloning, en kunnen zonder schade aan auteurs die NU vandaag echt nieuwe dingen maken makkelijk terug naar maximaal 20 jaar.

De basis van het auteursrecht ligt in de observatie dat als er auteursrecht is, er een sterke prikkel ontstaat cultuurgoederen te produceren. Je kunt dan 30 programmeurs zover krijgen zich 3 jaar lang in de kelder op te sluiten om een computerspel te maken, in de wetenschap dat het auteursrecht er voor zal zorgen dat er daarna inkomen komt om de kosten terug te verdienen.

Meer cultuurgoederen werd/wordt als positief voor de maatschappij gezien, de maatschappij zou dus beter met dan zonder auteursrecht af zijn. Met andere worden, het auteursrecht moest ingevoerd worden.

Merk op dat de huidige lange beschermtermijnen vanuit deze gedachte compleet onzinnig zijn: Er zullen niet veel schrijvers zijn die een boek gaan schrijven in de wetenschap dat hun kleinkinderen dat een salaris zullen hebben. Een termijn die lang genoeg is om die prikkel te geven is voldoende. Voor sommige werken, zoals bijvoorbeeld een kranteartikel, zou een maand bescherming waarschijnlijk al voldoende zijn om een krant te prikkelen journalisten in te huren om nieuws op locatie te verslaan in plaats van het van anderen over te nemen. Voor andere werken, zoals een film die honderden miljoenen kost, zal een veel langere termijn noodzakelijk zijn.

De huidige lange termijnen zijn zelfs schadelijk: auteurs moeten dan de koek verdelen met lieden die toevallig iets geërfd hebben, en wat allang beschikbaar had moeten zijn in het Publiek Domein.

De kortste termijn die de doelstellingen van het auteursrecht kan bewerkstelligen is de beste…

Je kunt dan 30 programmeurs zover krijgen zich 3 jaar lang in de kelder op te sluiten om een computerspel te maken, in de wetenschap dat het auteursrecht er voor zal zorgen dat er daarna inkomen komt om de kosten terug te verdienen.

Liefhebbers van open source zitten ook eindeloos opgesloten code te kloppen, die sturen niet BREIN op iedereen af en ze hebben geen slecht belegde boterham. En die open source spullen zijn nog van een betere kwaliteit dan de close source producten. Bijzonder is dat. Producten waar auteursrechtelijk zwaar voor betaald moet worden zijn slecht, en de gratis spullen zijn industrie standaard.

Voorts bestaat cultuur ook zonder auteursrecht. De rotstekeningen van de Neanderthaler zijn zeer cultureel zonder dat iemand het woord auteursrecht in het hoofd had. Pyramides, cultureel hoogstaand en geen auteursrecht in die tijd. In de tijd van de grote componisten was er nog geen BREIN of B/S, toch zijn hun werken verschenen en hebben zij brood op de plank gehad. Wij met ons auteursrecht moeten het doen met Jan Smit.

Op zijn blog noemt Quirijn Meijnen het auteursecht ongelofelijk belangrijk omdat er zonder auteursrecht geen rock, film, design & game miljonairs zouden zijn. Kortom, het auteursrecht is om enkelen rijk te maken en de rest te laten ploeteren. Overigens zijn andere IE rechten ook scheef gegroeid. Zoals het patentrecht ontwikkelt, is ook zeer bedenkelijk.

Zelfs als er niet betaald wordt ontstaat nog cultuur, veel mensen componeren, schrijven, spelen, of programmeren omdat ze daar lol in hebben.

Openbronsoftware is een goed voorbeeld hoe het werkt: Stel je maakt een tekstverwerker die openbron is. Een vorm van inkomsten zal dan zijn het programmeren van functionaliteit tegen betaling. Bijvoorbeeld een klant wil een mailmerge en betaalt het bedrijf om die functie te implementeren. In het auteursrechtmodel wordt geproduceerd in de wetenschap dat er inkomsten uit auteursrecht uit, in een kopiëren-is-gratis-model wordt geproduceerd op behoefte aan functionaliteit.

Ik denk dat het openbronmodel niet voor alle typen software goed werkt, computerspellen zijn daar een voorbeeld van, het is vrij lastig mensen te vinden die willen betalen voor de ontwikkeling of ondersteuning van een spel en er is vrij veel arbeid en dus vermogen nodig voor de ontwikkeling ervan. De meeste openbronspelletjes zijn door hobbyisten voor de lol geprogrammeerd en zijn van een andere orde dan wat de computerspellenindustrie produceert.

Je kunt dus niet zeggen dat het auteursrecht nergens toe leidt. Ik zie het voor een krant bijvoorbeeld als vrij lastig om journalisten in dienst te hebben als iedereen de nieuwsartikelen direct uit de krant overneemt op zijn persoonlijke website. En zo zijn er talloze voorbeelden. Die prikkel is er en hij werkt.

@ Daniel: “Door auteursrechtenfreaks wordt maar al te vaak aangehaald dat auteursrecht noodzakelijk is om cultuur te produceren. Dat is onzin.”

Inderdaad! Eigenlijk geven die auteursrechtenfreaks blijk van een armetierig wereldbeeld:

cultuur = geld = het enige wat telt

=> geen geld = geen cultuur.

Terwijl de werkelijkheid echt anders is. In arme landen en door arme kunstenaars wordt veel en prachtige kunst gemaakt.

En soms lijkt het er zelfs op dat geld de cultuur doodmaakt. Rijke artiesten maken soms gemakzuchtig commercieel werk; terwijl de interessante cultuur juist uit de marge, uit de armoede komt.

Ik ga niet zo ver dat ik zeg “alleen arme kunstenaars op koude zolderkamertjes maken mooie dingen” maar ik moet het eerste bewijs nog zien dat geld tot meer en betere cultuur leidt. Dat geldt

- op het inviduele niveau (arme-rijke kunstenaars)
- op landen-niveau (wordt in Mali minder muziek, of kwalitatief minder goede muziek, gemaakt dan in Nederland? )
- in de tijd (werden in de Middeleeuwen en Gouden Eeuw, een tijd zonder goede auteursrechten, minder mooie schilderijen gemaakt dan anno 2010? )

Ik moet het eerste bewijs nog zien dat auteursrechten ook maar IETS met meer/betere cultuur te maken hebben!!

Ik loof een fles wijn uit voor een wetenschappelijk gefundeerd bewijs. Auteursrechten-specialisten: toon me de feiten en win, (als u kunt!)

Auteursrecht gaat over een exclusief recht, zo staat het in de wet. Dat zou je een monopolie kunnen noemen, ja. Hoe kun je tegen de monopolistische uitwerking zijn en toch stellen dat de wet wel deugt?

Ook zijn ze bij BREIN niet zelf monopolisten, want ze behartigen belangen voor vele anderen. Die hebben zelf wel een (nu nog) wettelijk vastgelegd monopolie (of zo zie ik het tenminste).

Om het voor mij (en anderen?) wat helderder te maken even wat links:
Artikel 16b Aw:
http://www.wetboek-online.nl/wet/Aw/16b.html
waarin o.a. verwezen wordt naar artikel 10, derde lid:
http://www.wetboek-online.nl/wet/Aw/10.html .

Het arrest Wasserij de Zon kan ik op rechtspraak.nl niet vinden, staat het ergens online? Ik vind wel in http://www.rechtspraak.nl/ljn.asp?ljn=AT2056 naar “HR 1 juni 1979 (Buma/Wasserij De Zon)” en noot 53 luidt:
“NJ 1979, 470 m.nt. LWH, AMR 1979, p. 74, AA 1980, p. 32 m.nt. Cohen Jehoram.”

Zulk ouder materiaal is waarschijnlijk niet online?

BUMA/Chellomedia is misschien deze:
http://www.rechtspraak.nl/ljn.asp?ljn=BH7602
http://www.rechtspraak.nl/ljn.asp?ljn=BC8630 ?
Maar dat gaat mij juridisch boven de pet (wat in mijn geval niet zo’n kunst is).

Begrijp ik niet. Elke wet, hoe antiek ook, die niet door de zittende Tweede en Eerste Kamer is aangepast of afgeschaft, die is toch automatisch democratisch legitiem?

En als je met “niet democratisch legitiem” bedoelt: de publieke opinie staat er niet achter, men vindt over het algemeen die wet niet rechtvaardig”, dan zeg: ik lobbyen bij het parlement of een eigen partij beginnen. Iets anders zit er binnen een democratie niet op. En erover schrijven en veel anderen overtuigen, dat kan ook. Maar dat maakt uiteindelijk alleen kans van slagen als er een alternatief komt voor de huidige Aw, of concrete wijzigingen, die bovendien internationaal acceptabel moeten zijn.

Ze werden gemaakt door tijdgenoten van degenen die wij later Neandertalers zouden gaan noemen. Toch? Maar het maakt voor de geldigheid van je argument niet uit.

Zit wel wat in, kan ik wel in meegaan.

Aan de andere kant: moet je dan het erfrecht volgens diezelfde redenering ook niet afschaffen? Soms erven kinderen een groot kapitaal of een heel bedrijf, waar hun ouders hard voor gewerkt hebben (of dat hun ouders door keiharde uitbuiting vergaard hebben, net hoe je het ziet) maar waar zijzelf niets voor gedaan hoeven te hebben.

Toch wordt zelfs successiebelasting (die maar een beperkt deel van de nalatenschap opeist) door velen als onrechtvaardig gevoeld. Wat is dan eerlijk? Alle bezit na de dood van de eigenaar nationaliseren? Of juist helemaal geen erfbelasting?

Analoog: in de tijd onbeperkt auteursrecht? Of het stopt na de dood van de maker? Of het stopt relatief kort na het maken? Na eerste publicatie?

Ik vind het moeilijk.

jdk | 11 januari 2010 @ 22:36
===
In de tijd van de grote componisten was er nog geen BREIN of B/S, toch zijn hun werken verschenen en hebben zij brood op de plank gehad.
/===

Ze werden meestal in dienst genomen door vorsten van vorstendommetjes (die had je toen veel meer dan nu) of rijke kerkbesturen (die zijn er ook weinig meer).
Beatrix schijnt vooral van ballet en klassieke muziek te houden, dus dat wordt wat eenzijdig.

jdk | 11 januari 2010 @ 22:36
===
Kortom, het auteursrecht is om enkelen rijk te maken en de rest te laten ploeteren.
/===
Denk ik niet. Die velen die er net van kunnen leven, of met moeite met een bijbaan erbij waar ze eigenlijk geen tijd voor hebben gezien het creatoeve werk, die zijn niet zo bekend dus daar hoor je weinig over.

===
Zoals het patentrecht ontwikkelt, is ook zeer bedenkelijk.
/===

Weet ik niet. Ik ontdekte laatst (hoewel het al veel langer bestaat) het bestaan van het prachtige instrument (vind ik) genaamd “Chapman stick”. Die dingen kosten 2100 tot 2500 dollar, best duur. Maar was het wel uitgevonden en zo ver geperfectioneerd als het nu is (instrumenten bouwen is moeilijk, ik heb het vroeger wel eens geprobeerd!), als er geen patenten op genomen hadden kunnen worden?

Voor info zie: http://www.stick.com/legal/ en Youtube.