Wat ik me afvraag; hoe zit het nu met ge-embedde plaatjes? Ik kan met de IMG tag in HTML natuurlijk gewoon een afbeelding van een andere website gebruiken; is dat dan ook illegaal? Ik begrijp wel dat het hier om de verantwoordelijkheid voor de embedded content, maar als embedden openbaarmaking is, dan moet je expliciet toestemming hebben van de webiste waar je een plaatje van gebruikt (lijkt me).

Wat dat openbaar maken betreft. Er is alleen van openbaarmaking sprake wanneer een werk bekeken of beluistert wordt. Niet of het te bekijken of te beluisteren is. Voorts geldt het arrest BUMA/Chellomedia waaruit blijkt dat er geen sprake is van openbaar making wanneer het publiek globaal bepaald is. Daarbij is mede de bedoeling van de openbaar maker relevant. Tijd voor grondige acties tegen dit soort auteurrechten flauwekul.

Of zou het plaatsen van een linkje ook al niet mogen? Als linken een nieuwe openbaarmaking is, dan “help” ik je nu even aan een boete, Arnoud!

http://www.3fm.nl/page/3fm_liveplayer/3fm/1

Een link naar 3fm, waar beschermde muziek wordt gedraaid! Eigenlijk zou daar dan vermeld moeten staan:

- u mag deze muziek alleen maar in de privésfeer beluisteren
- pas op dat niet de snackbar naast u per ongeluk meeluistert
- u mag niet linken
- en de bewijslast ligt bij u!
- veel luisterplezier!

“In de rechtspraak en juridische literatuur wordt betrekkelijk eensgezind aangenomen dat een embedded link wel een openbaarmaking inhoudt. Immers, het materiaal is dan te bekijken of beluisteren binnen de context van de website van degene die de link heeft geplaatst en door de plaatsing wordt over het algemeen een nieuw publiek bereikt.”

Waar heb ik moeite mee:
- “binnen de context van de website”. Zoals boven al gezegd: wat maakt die context uit? Of het in venster/applicatie A of B draait? Ik zou niet weten waarom dit soort technische zaken relevant zouden zijn

- “door de plaatsing wordt over het algemeen een nieuw publiek bereikt”. Het gaat hier over internet hè? En daar werkt bijna alles met zoeken en verwijzen, dat is de essentie van internet. Hoeveel opdrachten worden rechtstreeks ingetypt in de URL-balk …. 10% van het totaal? Ik denk dat minimaal 90% van de bezoeken aan sites verloopt via één of andere vorm van doorklikken, als was het maar vanaf een zoekmachine.

Iemand die content op internet publiceert, weet dat deze content via een netwerk van servers en doorverwijzingen terecht komt bij de eindgebruikers. Het is onzinnig om te zeggen dat iedere tussenschakel een ‘nieuwe openbaarmaking’ is, net zoals het onzin is om de lucht in een concertzaal te verwijten dat die de muziek “opnieuw openbaarmaakt”. Nee, je kunt de muziek pas horen nadat die de lucht heeft doorkruist; en je kunt websites pas zien nadat die door een netwerk zijn getransporteerd.

Met andere woorden, hoe IK er tegenaankijk is zo:
* of het wel of niet binnen een site zit maakt niet uit. Voor de kijker maakt dat geen bal uit

* embedden en linken is geen nieuwe openbaarmaking maar is intrinsiek onderdeel van het internet. Als je dat gaat verbieden, verbiedt je dus het internet als medium.

In die context (haha) kan ik begrijpen dat men een embedded filmpje aanziet voor nieuwe openbaarmaking. Je presenteert het werk in een nieuwe context, namelijk als onderdeel van jouw site in plaats van als onderdeel van Youtube. Zie ook http://blog.iusmentis.com/2008/09/15/nieuw-licentiemodel-auteursrechten-vrijwaart-embedder-mits-niet-commercieel/

Want die kabel-TV arresten waren totaal absurd. Vóór de bekabeling hadden we X TV-kijkers. De signalen bereikten de kijkers via de ether, een antenne (op het dak) en dan een stuk koperdraad. Na de bekabeling zijn er nog steeds X kijkers, een deel kijkt nu via de kabel: bij hen gaat het signaal via de ether naar een grote antenne, en dan via een stuk koperdraad naar de TV. Hoe zo, ‘nieuwe openbaarmaking’?

Nog even en mijn opticien wordt ook aangeslagen: ik kijk immers ‘via mijn bril’ naar de TV, “dus” is dat een nieuwe openbaarmaking.

En voor de computer is het ook absurd. Als ik een TV-uitzending open door op een link te klikken, die in een apart venstertje opent, is dat géén nieuwe openbaarmaking; maar als ik die uitzending bekijk in een venstertje dat “in” een andere site staat is het wél een nieuwe openbaarmaking. In beide gevallen is het nog steeds Pieter H die een uitzending bekijkt op exact hetzelfde computerscherm……Soms moet je zelfs heel goed turen om te zien ‘waar’ iets draait. Wat overigens “in de cloud” niet terzake doet!

Kortom: waar gááááát dit over????? Ja, ik weet wel waar het over gaat - over het toepassen van een verouderd recht op een situatie die daar niet bij past. Wat mij betreft is het een misbruik van recht, met als doel om concurrenten weg te houden en consumenten een poot uit te draaien.

Een “nieuwe openbaarmaking” had betrekking op bijvoorbeeld een nieuwe opvoering van een opera. Ja, dan is het fijn als de componist daar wat voor krijgt. Maar dit begrip is tot het uiterste opgerekt……en de rechter heeft geloof ik meer verstand van type-machines, lakzegels en pruiken (of was dat alleen in Engeland?) maar “ietsje” (kuch) minder van de ontwikkelingen in de techniek sinds pak ‘m beet 1850……

Imo heeft context niks met openbaar maken te maken. Bovendien geldt voor embedded dat er in de meeste gevallen sprake is van een toegestane situatie als in Wasserij de Zon en de bevoegde thuiskopie. Context doet daar niks aan af. Voorts moet volgens mij dat Kabel-tv arrest anders gezien worden na BUMA/Chellomedia. In BUMA/Chellomedia wordt openbaarmaking gerelateerd aan de globale bepaaldheid van het publiek. Des te globaal bepaalder des te minder openbaarmaking. Ook daarin doet context niet ter zake. Het gaat om de vorm van het publiek. Is dat globaal bepaald of niet. Wie een filmpje op Internet plaatst biedt dat globaal bepaald aan de hele wereldbevolking aan. Of dat filmpje dan in de eigen context of op een andere site te zien is, doet niet ter zake. Het globaal bepaalde publiek wordt bereikt dus hij die het filmpje op internet heeft geplaatst kan zich niet op auteursrechten beroepen om embedded tegen te gaan. Wat wel kan is materiaal op internet technisch tegen embedded beveiligen. In theorie kan dan het verbreken van die beveiliging als een onrechtmatige daad gezien worden, zonder dat daarbij auteursrechtelijke overwegingen gelden kunnen.

Ik zou een stapje verder willen gaan: neem je deze zeer eenvoudige maatregel niet, dan geef je daarmee aan geen bezwaar tegen embedded links te hebben.

Ik zou een stapje verder willen gaan: neem je deze zeer eenvoudige maatregel niet, dan geef je daarmee aan geen bezwaar tegen embedded links te hebben.

Zie hier de algemene regel die de rechtspraak hoort te bevestigen.

Interessant punt. Je geeft hiermee dus aan dat bij een embedding de content blijft draaien op de site waarop die oorspronkelijk staat.

Als ik een vergelijking met off-line maak: je biedt iemand een verrekijker aan waarmee hij kan kijken naar content die elders speelt. Is de verstrekker van die verrekijker een “nieuwe openbaarmaker”? Lijkt mij volstrekte flauwekul. Dus: Youtube is de openbaarmaker, en daar kijken mensen naar, ofwel rechstreeks op Youtube, ofwel via wat tussenstappen zoals een embed op een andere site.

Ik begrijp werkelijk niet hoe je kunt verdedigen dat dit een nieuwe openbaarmaking zou kunnen zijn. Dus nogmaals: geachte rechter, dit was een uitglijer eerste klas! Ga aub. een cursus moderne technieken volgen en kom dan pas weer terug in de rechtszaal.

Voor de technisch geïnteresseerden, ik kijk naar de REFERER string die elke browser met een verzoek mee stuurt, die aangeeft wat de pagina is waarop de link staat, daar is natuurlijk omheen te programmeren, maar er zijn ook andere eenvoudige manieren waar je niet makkelijk omheen kunt programmeren, zoals het sturen van een sessie-cookie op je eigen bron-pagina.

Naast de twee door Arnoud genoemde zaken ken ik nog Rb. Leeuwarden 30 oktober 2003, LJN AN4570 (Vriend/Batavus), zie rov. 6.

Ik zou de kabelarresten er eigenlijk op moeten naslaan, maar volgens mij was het voor die arresten cruciaal dat de signalen die het werk representeerden zelf werden doorgegeven door het kabelbedrijf. Bij een embedded link is daarvan nu juist geen sprake. Het plaatje of de stream komen nog steeds van dezelfde site.

Bij de kabelarresten was m.i. ook geen sprake van presentatie in een nieuwe context. De beelden verschenen nog steeds in je beeldbuis.

De maker van een TV met een in de fabriek op Nederland 1 ingestelde voorkeurszender levert op zich wel een “link”, maar geen “embedded link” die het uitgezonden werk in een nieuwe context presenteert. Deze TV-maker onderscheidt zich van het kabelbedrijf niet doordat hij niet in een nieuwe context presenteert, want dat doet het kabelbedrijf ook niet, maar doordat hij niet zelf de signalen doorgeeft (wat het kabelbedrijf wel doet). Daarom maakt de TV-maker (uiteraard) geen inbreuk.

Er lijken hier dus twee criteria te spelen:
- het (opnieuw) doorgeven van het signaal/werk aan een (nieuw?) publiek;
- het presenteren van het werk in een nieuwe context.

Het eerste criterium is in ieder geval relevant, blijkens de kabelarresten. Geef je opnieuw door aan een nieuw publiek (of hoe het in die arresten ook precies wordt geformuleerd), dan maak je inbreuk.

Het tweede criterium lijkt me het criterium waarin embedded links zich van gewone links onderscheiden. De vraag is of het criterium auteursrechtelijk relevant is.

Van belang is hier misschien HR 19 januari 1979, IEPT19790119 (Poortvliet), maar ik betwijfel dat dit arrest goed is toe te passen op embedded links. De embedded linker geeft immers zelf het werk niet door, en blijft misschien daardoor al buiten het bereik van de auteurswet, nieuwe context of niet.

Nota : De woorden Whatever-Site en Peeper worden verder in deze discussie als voorbeeld gebruikt.

Whatever-Site : Een website op het internet die live beelden webcams) van particulieren op het internet ter beschikking stelt. Iedereen die WhatEver-Site bezoekt, kan dus kostenloos deze beelden bekijken.
Iedereen kan zich ook op Whatever-Site registreren. De registrant krijgt dan de mogelijkheid om zijn eigen webcam online te zetten en zo zichzelf live uit te zenden op het internet. De registrant weet dan ook dat iedereen die op het internet surft de mogelijkheid heeft de beelden te bekijken. Op Whatever-Site ontstaat zo een soort van social-netwerk. Mits betaling aan Whatever-Site, krijgt men toegang tot extra informatie, zoals zien wie jou bekijkt, wanneer ze keken, vanuit welke locatie ze keken, etc…

Peeper : Een computer-programma die automatisch de live-webcams dewelke Whatever-Site aan het uitzenden is, zichtbaar maakt in een eigen venster en dus te bekijken door eenieder die beschikt over Peeper.

Nota’s:
Nergens op Whatever-Site is terug te vinden dat “linken niet toegelaten” is.

De vragen

1) Is het toegelaten (wettelijk) om deze live-webcams te bekijken door gebruik te maken van Peeper, en niet via een web browser zoals IE Explorer, Safari, Mozilla FireFox etc…..

2) Moet je toestemming krijgen van Whatever-Site, of misschien van de andere registranten die zichzelf live streamen via hun webcams bij Whatever-Site.

RTL Nederland beschuldigt een student, die een iPhone-applicatie met RTL Gemist-programma’s heeft ontwikkeld, van auteursrechtschending. Dat meldde, gisteren, Nu.nl (met irritante komma’s). Met deze applicatie kunnen de iPad-programmastream…

Tikfoutje? Moet zijn ‘ex parte’? Wel volgens de dikke Van Dale (onder lemma ‘pars’), maar Van Dale is natuurlijk geen juridisch woordenboek.