Ik kan me nog voorstellen dat het handiger voor KPN is om dat nummer in het wat striktere vier keer vier cijfers veld van een acceptgiro-betaling aangeleverd te krijgen. Maar dan zou een acceptgiro dus juist minder kosten met zich mee moeten brengen.

Toch?

Bovendien heeft KPN onbetwist gesteld dat ook als haar rekeningen worden betaald door middel van internetbankieren de kosten die zij maakt nog altijd hoger zijn dan de kosten die zij maakt alsklanten hun rekeningen per automatische incasso betalen.

Ik denk dat dit kosten zijn van het koppelen van de rekeningposten aan de facturen.

Als je je boekhoudprogramma koppelt aan je bankrekening dan kan dit vaak automatisch, wij gebruiken zelf Reeleezee waarmee dat kan. Erg handig! Maar nog steeds moet je het nalopen, dus met enige fantasie zijn daar wel kosten van de accountant/administrateur voor te verzinnen (bewerkingstijd 2 minuten per post?).

Bedrijven zeggen van alles en er wordt gesproken over al dan niet onredelijk bezwarend.

In hoeverre is het echter überhaupt redelijk om een klant afzonderlijk kosten voor administratie te berekenen? Ik bedoel hoort dat niet sowieso bij de prijs van je dienst of product in te zitten?

Automatische incasso kost bedrijven, zeker als soms het saldo niet toereikend is en er nieuwe pogingen gedaan moeten worden, ongetwijfeld ook (veel) geld. Het gebruik van kosten voor acceptgiro’s lijkt dan ook nog altijd een zeer doorzichtige methode te zijn om mensen te overreden een machtiging te geven. Dit verschijnsel lijkt mij hoe dan ook onredelijk.

Zou een rechter daar ooit een algemeen geldende uitspraak over kunnen doen?

(Zie ook http://www.cjib.nl/onderwerpen/dossier-administratiekosten.aspx)

http://gathering.tweakers.net/forum/list_messages/1296743?data[filter_keywords]=acceptgiro

- 1,05 is niet hoog voor wie hem moet betalen, maar wel voor KPN, die het per klant ontvangt. Bovendien gaat het om het principe.
- Facturatie hoort bij ieder bedrijf en is geen dienst in de zin van de algemene voorwaarden. Het is een poging betaald te krijgen, dus juist een verzoek om een tegenprestatie van de klant.
- Bij KPN blijft er de automatische incasso over, dus het dwingen tot een afgifte van machtiging daartoe blijft rechtovereind. Andere bedrijven bieden als tussenvorm ook de digitale acceptgiro.
- Meerdere malen is door consumenten en nu dus ook door een zakelijke klant aangegeven, dat de acceptgiro achterwege mag blijven
- Hoe zit het met artikel 6:111 van het Burgerlijk Wetboek? De kosten worden naar hun nominale waarde voldaan zonder opslag, tenzij uit de rechtshandeling anders voortvloeit?

Het is gewoon onwil van de bedrijven. Vaak kunnen ze het gewoon verwerken maar vertikken dat gewoon.

Niet echt internetrecht, maar ik krijg hier héél veel vragen over: mag het Centraal Justitieel Incassobureau die zes euro administratiekosten in rekening brengen als je een boete opgelegd krijgt? Dit met de discussie over administratiekosten bij bedr…

Heel veel mensen hebben de indruk dat de extra kosten bij papieren acceptgiro voor iets anders worden gebruikt dan het werkelijke doel. Daarvan zijn voorbeelden genoeg van de te vinden, te lezen (en te bedenken).

Het zou mooi zijn als er vanuit EZ/Consuwijzer/de branche een aanwijzing komt over wanneer extra kosten bij een acceptgiro redelijk zijn. Iets met een staffel of zo.

Ondertussen gaan wij er mee aan de slag, nu dit een onderdeel is van een van de basisprincipes van het Keurmerk E-factureren.

Ik hou mij voorlopig gewoon even vast aan de rechtbank in Haarlem.:
“Volgens het bepaalde in artikel 6:114 lid 1 van het Burgerlijk Wetboek zijn [gedaagde] bevoegd om het aan Stadsverwarming Purmerend verschuldigde via internet over te maken. Die bevoegdheid is contractueel niet uitgesloten of beperkt. Gesteld noch gebleken is dat daaraan kosten, zoals bedoeld in artikel 6.47 van het Burgerlijk Wetboek, zijn verbonden. Zo bezien bestaat er geen enkele grond om van [gedaagde] bijkomende kosten van betaling te vorderen. Dat Stadsverwarming Purmerend voor het administreren van inkomende betalingen kosten moet maken ligt voor de hand. Dergelijke kosten behoren echter tot de algemene bedrijfskosten die zij via haar tarieven terug moet zien te verdienen.

Dat is alleen anders indien partijen daarover rechtsgeldig iets anders zouden hebben afgesproken. Daarvan is echter niets gebleken.

De door Stadsverwarming Purmerend gehanteerde algemene voorwaarden zwijgen daarover. Dat artikel 14 zou voorzien in de mogelijkheid dergelijke kosten in rekening te brengen kan de kantonrechter daarin niet lezen. Op zijn minst is deze bepaling op dat punt onvoldoende duidelijk en begrijpelijk geformuleerd, zodat zij op dit punt niet tegen [gedaagde] mag worden gebruikt (artikel 6.238 lid 2 van het Burgerlijk Wetboek).

Maar ook al zouden deze voorwaarden wel een grondslag bieden voor het in rekening brengen van dergelijke kosten, dan nog zou de kantonrechter deze als onredelijk bezwarend buiten toepassing laten. Het is immers onredelijk bezwarend te achten om consumenten op straffe van een kostenopslag feitelijk te dwingen tot het afgeven van een machtiging tot automatische afschrijving.”