Gelukkig helpt de techniek om het huidige auteursrecht te slopen. Volgens mij laat de geschiedenis zien dat wetten pas wezenlijk veranderd na forse druk. Als de ‘machthebbers’ voelen dat het echt niet anders kan. Die mensen bij Buma/Stemra, Brein en noem al die clubs maar op, die gaan écht hun baan en hun bonus niet opgeven hoor!

De Middeleeuwse adel heeft ook niet zonder slag of stoot rechten aan burgers gegeven. De DDR-bazen gingen pas over tot een ander ‘business model’ toen de burgers letterlijk aan de poorten rammelden. De democratie in Zuid-Afrika werd pas ingevoerd toen de blanke machthebbers geen andere keuze meer hadden.

Dus: een vrijwillige “verlichting” hoeven we niet te verwachten. Je kunt alleen maar hopen dat de bestaande sloop van het auteursrecht stevig wordt voortgezet. Ik ben de jongens van The Pirate Bay dankbaar voor hun goede werk op dat gebied. Ik wou dat het anders kon, legaal, via overleg en zo, maar dat blijk helaas niet te werken. Dan maar zó!

Ik vind het jammer dat je mij kennelijk in dat laatste kamp schuift, terwijl ik nu net zoek naar een oplossing waarbij het auteursrecht weer gaat doen wat het moet doen: cultuur stimuleren.

Hoewel je dan daarna weer “Dus mastodonten van de industrie: kappen met moeilijk doen over licentierechten, en verdien met weinig veel.” zegt wat precies mijn standpunt is. Dus als ik eenzijdig ben, ben jij het ook

(En jemig zeg, ‘vermanend toespreken’? Dat mag alleen Sinterklaas. Laten we wel inhoudelijk blijven.)

Dat een legitieme dienst is in 2010 is mooi, maar dat het de enige is, is eigenlijk om te huilen.

Hoewel ik Arnoud’s betoog grotendeels onderstreep, ben ik het niet eens met het idee dat een gelijke verdeling van de macht het uitgangspunt zou moeten zijn voor een moderne copyrightwetgeving.

Stap één is dat we af moeten van het idee dat copyright tot doel heeft om mensen rijk te maken, of zelfs maar geld te laten verdienen. Dit is een modern construct dat pas veel later na de opkomst van copyrightwetgeving erbij is gekomen. Het enige doel dat telt, het enige wat er toe doet als het gaat om copyrightwetgeving is dit: het promoten van kunst, cultuur, en wetenschap.

Ik heb mij wel vaker geërgerd aan de focus op films en muziek - laten we niet vergeten dat de huidige copyrightwetgeving een extreem destructieve uitwerking heeft op de wetenschap. Hele ladingen vol wetenschappelijke kennis ligt opgesloten achter de deuren van dure universiteiten - en alleen de allerrijksten kunnen zich toegang veroorloven tot deze kennis. Zelfs onze eigen universiteiten beschikken niet over de financiële middelen om toegang te kopen - laat staan universiteiten in minder rijk bedeelde landen! Dát is naar mijn idee een véél groter probleem dan het inkomen van een paar muzikanten, acteurs, en big content-bobo’s.

En dan heb ik het nog niet eens gehad over hoe copyrightwetgeving conservering van werken van onschatbare waarde onmogelijk maakt - m.a.w., hoe copyrightwetgeving onze cultuur vernietigt.

Toen de eerste copyrightwetgeving werd opgesteld - Statute of Anne in Engeland, 300 jaar geleden - had het maar één uitgangspunt: de bevordering van de kunst en wetenschap. Dat zou ook bij ons het enige doel moeten zijn. De portomonnees van artiesten, klanten, of bobo’s moeten hierin geen enkele rol spelen.

Een up- of downloader vermindert in sommige gevallen de verdiencapaciteit van de bedenker/schepper. Ik zeg: in sommige gevallen, omdat in andere gevallen die verdiencapaciteit juist wordt vergroot - de content is dan gratis reclame.

Maar up- en downloaders verminderen niet de beschikbaarheid van de content zelf. Integendeel, die vergroten ze. En dat is een essentieel verschil met firma’s als Elsevier, die de beschikbaarheid van (publieke) content wel verminderen.

Ik zal me onthouden van termen als piraten of diefstal, maar als ik moest kiezen op welke groep dat van toepassing was, dan wist ik het wel.

Democratie is niet een magisch middel dat alle maatschappelijke problemen m.b.t. macht oplost, maar ik had tot voor kort het idee dat het in ieder geval gewelddadige revoluties zou moeten voorkomen, doordat democratie revolutionairen een middel biedt om hun doelstellingen op vreedzame wijze te bereiken. Dat regelmatige verkiezingen er voor zorgen dat het gedrag van de overheid in overeenstemming blijft met de wensen van de bevolking.

Ik heb nu de indruk dat bepaalde zaken niet op democratische wijze te bereiken zijn. Onderwerpen die geen hoofdthema’s zijn bij de verkiezingen, staan nauwelijks bloot aan democratische selectiedruk. Internationale verdragen bieden een excuus voor politici dat ze iets wel ‘moeten’ doen. En hoewel ik in mijn hart een socialist ben, zie ik het als een serieus probleem dat het zelfs rechtse regeringen niet lukt om belastingen te verlagen. Een systeem dat zijn eigen fouten niet kan corrigeren, zal vroeg of laat een keer vervangen moeten worden.

Dat is jammer. Voor zover ik weet is democratie nog steeds het beste systeem dat we hebben, dus het systeem dat na een eventuele revolutie wordt ingesteld is gedoemd om op de zelfde manier fouten te maken. Maar pessimisme heeft hier volgens mij geen zin. Bij de gemiddelde Nederlander is het kookpunt nog niet bereikt. We kunnen beter, nu het nog kan, alles uit de kast halen om de noodzakelijke veranderingen binnen het bestaande systeem in te voeren. Dat kan een hoop ellende voorkomen.

(Teruglezend: misschien is het niet helemaal duidelijk, maar dit is o.a. van toepassing op de internetrevolutie in relatie tot het auteursrecht.)

Fundamenteel en definitief zal deze vraag wel nooit beslist kunnen worden, daarom is het vooral van belang dat er vooral een praktische regeling komt. Zelf denk ik dat het huidige Nederlandse auteursrecht al ruimte genoeg biedt, met name via het citaatrecht. Probleem is naar mijn idee vooral dat daar nog te weinig jurisprudentie over is, zodat we er nog te weinig houvast aan hebben.
Dat komt mede ook doordat veel auteursrechthebbenden middels de bekende intimidatieclaims een gang naar de rechter verhinderen (de gebruiker schikt dan liever), of aldaar de ondeskundige gebruiker juridisch wegvagen (bij zulke kantongerechtszaken is geen advocaat verplicht).

Eigenlijk zou het al mooi zijn als er een stichting zou komen met voldoende middelen om particuliere gebruikers van (gratis of verhoudingsgewijs goedkope) deskundige rechtsbijstand te voorzien en op die manier te zorgen voor meer jurisprudentie op dit gebied.