Ik ben eigenlijk wel benieuwd na hoeveel jaar de ontwerpen rechtenvrij zijn zoals bij muziek ook het geval is.

Heb welleens zo’n printer in actie gezien. Actie als in “na 2 uur had hij een poppetje van 5cm hoog geprint”.
Stond er toen niet bij stil dat het met betere technologiën weleens auteursrechten zou kunnen gaan schenden.

Voor gemakkelijk te printen dingen is het het waarschijnlijk niet waard om ze te printen, omdat ze goedkoop in de winkel liggen. Voor moeilijk te printen dingen is het wellicht wel waard, maar heb je wel zo’n CAD-design nodig. De auteur moet die aanbieden voor de winkelprijs minus transport, materiaal en personeelskosten. Dan alleen nog zorgen dat mensen die CAD-designs niet overal op internet kunnen zetten, en wellicht ervoor zorgen dat je met elk gedownload CAD-design maar drie maal mag printen. En een versie waarbij je maar één keer printen op eigen risico voor als je printer vast loopt.

Goedkoop en gebruiksvriendelijk genoeg maken en genoeg mensen kiezen voor de legale weg.

Ik The Diamond Age van Neal Stephenson staat ook een aardig concept van iets dergelijks, met nano technologie. Daar moest alleen betaald worden voor de materiestroom die nodig was om de materialen te produceren.

@Lepelaar, waarom zouden we DRM ook in CAD/CAM pakketten moeten stoppen? Wie is er trouwens aansprakelijk als de DRM “bescherming” een legitiem ontwerp van iemand anders sloopt?

@6 Dat hoeft natuurlijk niet per se in CAD/CAM, maar je hebt toch op zijn minst een design nodig. Dat bedoelde ik.

Ook als comic op Android/iPhone:
http://www.robotcomics.net/tag/after-the-siege/

Echter is 3D printing “slechts” een tussenstap in wat ons te wachten staat! Als het moment daar is dat men op nanoschaal materialen kan manipuleren is met nanobots letterlijk alles reproduceerbaar, in elke vorm, kleur en materiaal. Je geeft simpelweg de opdracht aan de nanobots dat zij een bepaald object moeten vormen en en binnen korte tijd staat dat voorwerp ook daadwerkelijk voor je.

Ik voorzie dat er bedrijven zullen zijn die zich gaan richten op 3D CAD modellen en deze digitaal (met DRM?) gaan verkopen. Een soort iTunes voor 3D printers. Net als met muziek kan je immers ook zelf gaan ontwerpen, maar is het handiger om kant-en-klare tekeningen te downloaden en te gebruiken.
Nu maar hopen dat de prijzen acceptabel blijven…..

Je hebt wel portretrecht, maar niet het auteursrecht? Of benoem ik dat verkeerd?
De fotograaf MRI-scanner mag niks met de fotos scan vanwege jouw portretrecht. Jij mag niks met de fotos scan vanwege het auteursrecht van de fotograaf MRI-scanner (tenzij je bijbetaalt).

Portretrecht heb je ook op onbeschermde foto’s. Je moet wel herkenbaar zijn. Je gezicht hoeft niet in beeld te zijn, maar mensen moeten je wel kunnen herkennen aan bv. je lichaamshouding of -bouw. Charlie Chaplin herken je aan zijn O-benen en hoedje, bijvoorbeeld. Hoe doe ik dat bij een skelet?

Het is normaal dat er een “proefserie” gemaakt wordt die zwaar getest wordt, maar als de productierun door een andere versie van de software of software met een “nieuwe” DRM module gemaakt wordt, kunnen er kleine verschillen in het uiteindelijke object sluipen die in een test niet makkelijk te vinden zijn. Dergelijke foutjes kunnen leiden tot voortijdig falen van een component met alle aansprakelijkheidsvragen mbt vervolgschade (en wie moet opdraaien voor kosten van recall…)

En hoe creatief is het? Ongeveer net zo creatief als een pasfoto, denk ik. Daar is moeilijk auteursrecht aan toe te kennen, maar pasfoto’s vallen nog wel onder het portretrecht! Toch?

Wat weer wel creatief kan zijn is de afdruk van het skelet. Want je poseert misschien wel als een stijve hark, met de juiste CGI software kun je het skelet vervolgens in willekeurige poses afbeelden in 3D. Klein stoeltje bij afdrukken, met bureau, PC, monitor, muis, snoeren en het skelet zittend achter het bureau en je hebt al een creatieve afdruk. En die afdruk valt dan weer onder het auteursrecht!

Overigens is er al een model die haar portret naar 3D heeft laten vertalen en die nu door duizenden hobbyisten gebruikt kan worden om haar in de meest rare standjes af te beelden. Het gaat om Reby Sky (redelijk SFW) die o.a. voor Playboy heeft geposeerd en vooral erg populair is als cheerleader bij het American Football en zo. Het resultaat is dus dat er nu duizenden hobby-CGI-amateurs allerlei afbeeldingen van haar kunnen maken die kunnen varieren van Reby als heldhaftige cheerleader, mooie princes of een ranzige [BEEP]. Gelukkig is de gelijkenis nog niet al te groot, mede omdat de CGI software nog niet goed genoeg is om echt levensecht over te komen maar hoe lang kan dat nog duren?
Ikzelf heb in ieder geval al voor nog geen $30 het recht gekocht om haar CGI portret te gebruiken in mijn plaatjes. En da’s best leuk, zelfs al hou ik het zelf nog redelijk beschaafd…

Ik ben eigenlijk wel benieuwd na hoeveel jaar de ontwerpen rechtenvrij zijn zoals bij muziek ook het geval is.

Auteursrecht op 3d modellen werkt in dit opzichte niet anders dan auteursrecht op muziek, dus (min of meer) na 70 jaar vanaf de dood van de maker.

Naast het auteursrecht is er het modellenrecht. De duur van een modelrecht is maximaal 25 jaar.

Mocht er een octrooi in het spel zijn, dan is de termijn 20 jaar.

Hmmm, bij een muziekopname is er naast het auteursrecht van de componist natuurlijk ook het naburige recht van de uitvoerende artiest (op het moment tot min of meer 50 jaar na publicatie).

Volgens mij zijn we getuige van een splitsing tussen de ‘echte’ wereld, waarin informatie zich snel en onbeheersbaar verspreidt tussen mensen, en waarin mensen steeds beter in staat zijn om die informatie zonder hulp van anderen toe te passen. Aan de andere kant is er een ‘fantasie-wereld’, waarin informatie-stromen ingedamd kunnen worden om bepaalde doelstellingen te bereiken (bijv. het belonen van de oorspronkelijke auteur).

Deze werelden zijn met elkaar in conflict. Aan de ene kant zorgen technologische ontwikkelingen voor steeds vrijere verspreiding van informatie en steeds onafhankelijkere burgers, en aan de andere kant slagen de belanghebbenden van IP-wetgeving er soms in om de regels strenger te maken. Soms slagen ze er zelfs in om terrein te winnen dat vanouds het territorium was van ‘vrij gebruik’. Een voorbeeld van dat laatste was die koolzaad-boer die zijn zelf-gekweekte ras moest vernietigen omdat er via de wind gepatenteerde genen van een Zwitsers genetica-concern in terecht waren gekomen.

Ik denk dat deze ‘fantasie-wereld’ van het ‘intellectuele eigendom’ een achterhoedegevecht aan het houden is, en vroeg of laat zal moeten verliezen. Het is niet duidelijk hoe we na die overgang dingen gaan regelen zoals het belonen van auteurs, maar wat ik zelf een interessantere vraag vind is of deze overgang gepaard gaat met buigen of met breken.

Vergelijk het met de democratisering van Europa: in sommige landen probeerde de overheid het oude systeem koste wat kost in stand te houden. Naarmate de situatie minder houdbaar werd, werd er steeds strenger opgetreden. Dit ging zo door tot de spanning zo groot werd dat het grote publiek het niet meer pikte, en zo werd de Franse revolutie een feit. In andere landen, bijv. Nederland en in Scandinavië, accepteerden koningshuizen een vermindering van hun invloed, en zo werd een vreedzame overgang mogelijk, waarbij oude systeem in naam behouden bleef, terwijl het nieuwe systeem de macht over nam.

Als jullie kijken naar de ontwikkelingen in Nederland, gaat het oude systeem buigen of gaat het breken? Of heb ik het nou helemaal mis, en zijn digitale technieken zoals bijv. het internet en 3D-printen helemaal niet zo revolutionair als bijv. de boekdrukkunst?

en vroeg of laat zal moeten verliezen

Ik denk dat je dat te optimistisch ziet. Als je encryptie op hardware-niveau hebt (DRM en de hele meuk) dan wordt ‘t prima mogelijk voor een OS (of een monitor..) om te weigeren om interlectueel beschermde werkjes af te drukken. Hoef je alleen maar door een bedrijf als intel een chip voor te laten ontwikkelen met ingebakken DRM (default uit) die je na verloop van tijd, als de verspreiding groot genoeg is met een patch aanzet. Als je dat ook nog eens zodanig doet dat je niet meer terug kunt (’blowing a fuse’, maar dan in silicium), dan heb je effectief 90% van de markt te pakken.

Voor de 0.1% slimme jongens die in staat zijn om hardware te maken die zoiets tegengaat begin je een vervolgingsbeleid.

Namaak bestaat nu al. Voor commercieel interessante namaak lijken 3D-printers mij in het algemeen verre van geschikt (er zal vast een uitzondering te verzinnen zijn). Met digitale kopiëen van tekst, muziek en film is dit heel anders, omdat die qua kwaliteit volstrekt gelijkwaardig zijn aan het origineel.

Een punt dat ik aan mijn klanten (de klanten van het bedrijf waarvoor ik werk) benadruk: Als je investeert in DRM voor jouw produkt, dan investeer je in functionaliteit waarvan je gebruikers graag hadden gezien dat het er niet in zat.

De oplossing is te gaan denken in de volgende stappen. Als je schoenen ontwerpt, dan maak je die voortaan op maat. Op die manier zit je niet meer met IC, maar gewoon met betere producten die je enkel nog digitaal levert. Maar omdat jij niet exact dezelfde voeten hebt als mij heb jij niets aan mijn digitale schoenontwerp.

Dat het hele principe van IC op zijn kop gaat is mij al heel lang duidelijk. Vergeet niet dat China er ook niet in gelooft (en voor iedereen die nu roept: wacht maar tot ze zelf IC opbouwen, die heeft geen verstand van cultuur) en het dus wereldwijd zal afschaffen als ze echt de grootmacht zijn. Net zoals wij Nederlanders de multinational en handel hebben uitgevonden en aan de wereld gegeven hebben, zoals Amerika de Democratie heeft verspreid, zo zal China de open innovatie verspreiden. Dan is deze discussie daarna volkomen overbodig. Het duurt alleen nog 5 tot 10 jaar.

Verder is dit natuurlijk een ontwikkeling die over 10 jaar pas echt impact zal hebben. Op dat moment moet de wet ervoor klaar zijn.

Vergelijk digitale muziek: in 1995 kon je met veel moeite een WAV-bestand over je 14k4 modem transporteren, een paar jaar later gingen complete digitale albums in MP3 in enkele seconden over de lijn. Als 3D printen net zo’n traject ingaat, dan hebben we de problemen voordat we het weten.

In die wereld wordt het design tijdelijk een waardevol item, en vooral als het een nieuw, uniek of specifiek toegepast design is, met een tail van populaire brands (wat dan meer marketing is dan iets anders). Voor de bulk is het meer een soort databank-waarde: de waarde van het design makkelijk kunnen verkrijgen, niet van het design zelf.

Met die blik lijkt de kleding industrie nu een voorbeeld al, waar haute cultuur vooral de waarde lijkt te krijgen uit dat het anders is dan het vorige, speciale ontwerpen erg bijzonder en waardevol zijn, en waar maatpakken nog steeds als waardevoller gezien worden dan lijnwerk. Voor de rest is inderdaad merk-uitstraling of gewoon functioneel.

Een interessante manier om te kijken naar de toegevoegde waarde buiten de productie stappen zelf. Wetgeving zou iets kunnen beschermen hier, ik denk zelf dat sneller/toegepaster/slimmer designen van producten die je zelf kunt reproduceren het echt gaat worden, en vooral productie technieken gebruiken waar niet met die home-made technieken mee te concurreren valt (ik denk aan o.a. Lego met hun zeer hoge precisie spuitgieten).

Overigens zijn er al heel mooie ideeën over design libraries voor het goede, bijv iemand die bezig is met open designs voor een hele boerderij.

Volgens mij is er geen houden meer aan namelijk. Ik denk dat de impact sneller dan in 10 jaar gaat komen. Over een jaar of 5 hebben we de eerste machines die de ‘geeks met geld over’ zoals Arnoud en ik in huis hebben. Dan gaat het heel hard verwacht ik.

De voordelen zie ik trouwens ook. Wist je dat de 16 grootste vrachtschepen in de wereld meer vervuilen dan de hele luchtvaart bij elkaar? Problem solved

@Wouter, hele goeie suggesties, dank je wel! Neem ik graag mee. Mijn idee is om eerst per IE-recht te bespreken hoe het werkt en wat de impact voor 3D kan zijn. Daarna wil ik vragen als de jouwe gaan behandelen, één blog per vraag.

Bij drukwerk zie je dat ook, in de meeste gevallen is printer goedkoper of net zo duur geworden. Het gaat bij sommige zaken om de kwaliteit en de grote (ik denk dat b.v. de omvang van je 3D printers limieten zal hebben). Die kleurenfolders voor de autorai zijn vooral kwalitatief ver boven wat een normale printer hoeft te kunnen. En de mankracht is een issue, maar we hebben het hier niet over bedrijven, maar over individuën, daar tellen andere economische facetten.

Overigens, bedrijven die grote mailings afdrukken op hun eigen printer hebben daar vaak overlast van. Want terwijl de printer bezig is om 500 folders van 8 pagina’s dubbelzijdig af te drukken kan geen enkele andere medewerker die printer gebruiken. En als die printer 20 pagina’s per minuut afdrukt dan moet je toch nog 200 minuten wachten tot alles klaar is. En natuurlijk tussendoor het papier aanvullen want uiteindelijk poept die printer 4000 pagina’s uit en heeft de tray meestal tussen de 1000 en 2000 pagina’s klaar. Dat is veel tijd die een medewerker dus eigenlijk moet wachten, hoewel er ander werk bij gedaan kan worden…
En dan nog 500 foldertjes in enveloppen doen, van een adres voorzien en opsturen. Geen dagelijks werk voor veel kleine bedrijven. Een drukker kan dat veel beter en mooier ge-automatiseerd en zo de kosten flink drukken…

Hoewel ik me afvraag of je met je printertje thuis echt veel goedkoper zal zijn dan het geautomatiseerde proces in fabrieken, het bulktransport van materiälen, de lagelonen in verweggistan. Tenzij je printer de auto in één stuk kan printen, zul je zelf ook nog flink wat manuren erin moeten steken, terwijl je download van een film vaak wel in één stuk aankomt.

Nu al een nuttige toepassing is het maken van moeilijk te verkrijgen reserve-onderdelen, hiervoor al genoemd. Maar als de kosten van dit soort technologieën dalen kan lokaal produceren goedkoper worden dan massaproductie, omdat je minder transportkosten hebt. Alleen “IP” kan dan nog roet in het eten gooien, net zoals nu al de “Beschermde Oorsprongsaanduidingen” van de EU leidden tot onzinnige energieverspilling en dierenmishandeling omdat onnodig kalveren door half Europa worden versleept om er Parma-ham van te maken, die daarna weer teruggetransporteerd wordt. (Om die redenen vermijdt ik dus producten die zo’n label hebben: voor mij is het anti-reclame.)

Voor 3D printers zijn in het algemeen geen zeldzame elementen nodig. Misschien voor de electronica in de printer, omdat het rekenen met 3D modellen veel rekenkracht vereist, maar voor de inkt-grondstoffen zijn eenvoudige materialen al voldoende. Sowieso zijn er diverse technieken die gebruikt kunnen worden om 3D modellen te maken! Je zou zelfs een speciale frees-machine kunnen gebruiken om een 3D vorm uit een blok materiaal te snijden, maar dan hou je veel afval over. Met kunsthars dat je in een bepaalde vorm laat uitharden onder invloed van licht schijnt ook goed te werken. Of gewoon een speciaal poeder in laagjes aanbrengen op een bodemlaag.

Tja, de reductie in transportkosten kan de eindprijs van producten omlaag brengen maar bij massa-productie zijn transportkosten niet het duurste deel. Personeelskosten zijn vaak het duurst dus fabrieken zullen zich nog steeds in lage-lonen landen willen vestigen. Zeker met kleine voorwerpen zijn transportkosten best behoorlijk laag. Of je nou een medewerker in Nederland EUR 6 per uur betaalt om locaal 3D objecten af te drukken of een Chinees in China voor EUR 6 per maand… Groot verschil. Als de transportkosten wereldwijd EUR 20 per kilo zijn en ieder object 25 gram weegt, is de keuze snel gemaakt… Dan blijft massa-productie nog steeds goedkoper.
En dat geldt ook voor reserve-onderdelen. Het afdrukken van een 3D model kost uren tot dagen de tijd. Stel dat een onderdeel 3 uur nodig heeft per afdruk. Je kunt dan 8 onderdelen per dag maken. Dus maximaal 8 reparaties per dag… Dat schiet niet op, toch?
Nee, om het rendabel te maken moet het print-proces fors versneld worden. De tijdfactor is namelijk het meest kostbare. Transport is tegenwoordig gewoon extreem laag als je in bulk gaat versturen…

Vergelijk digitale muziek: in 1995 kon je met veel moeite een WAV-bestand over je 14k4 modem transporteren, een paar jaar later gingen complete digitale albums in MP3 in enkele seconden over de lijn. Als 3D printen net zo’n traject ingaat, dan hebben we de problemen voordat we het weten.

Als we realistisch blijven: heel misschien krijgen we dan dat soort problemen op enkele heel specifieke kleine gebiedjes die nauwelijks impact hebben op de maatschappij. Niet te vergelijken met de kopieerproblematiek op het gebied van de digitale media.

Ik snap niet goed waarom iedereen zich zo eenvoudig door wat fantasten laat meeslepen. Nike schoenen uitprinten? Kom nou.

Op industriële schaal dingen namaken kan natuurlijk al heel lang, en is op sommige gebieden ook echt een probleem. Maar het intellectuele eigendomsrecht is er natuurlijk ook niet voor niets.

Transport in bulk is goedkoop, nou ja, afhankelijk wat je kosten noemt. Wist je dat de 16 grootste vrachtschepen in de wereld net zoveel vervuilen als de hele luchtvaart industrie bij elkaar? Het is maar wat je goedkoop noemt. En als je het over tijd hebt, weet je hoe lang dat verschepen duurt? veel, veel langer dan het printen.

De grondstoffen, daar zal een enorme vlucht in genomen moeten worden. Dit is ook niet van vandaag op morgen, maar in 10 jaar zijn we een heel eind.

@piet: een gebrek aan visie kan je niet ontzegt worden. Het heeft niets met fantaseren te maken, maar met de wetenschap dat één ding zeker is. De toekomst is hoe dan ook een trendbreuk met het verleden.

De uiteindelijke basis voor “kosten” zijn inspanningen die mensen moeten leveren, en “waarde” wordt bepaald door het levensgenot dat mensen aan iets kunnen ontlenen. Daarnaast hebben we de beschikking over beperkte natuurlijke hulpbronnen, die we kunnen inzetten. Verdelen we de laatste enigszins eerlijk, en zorgen we dat de eerste twee (inspanning en levensgenot) samenvallen, dan zijn we al aardig op weg…

De huidige enorme ongelijkheid in welvaart, waarbij een persoon in China of Afrika een honderdste van een persoon in Noord America of West Europa “verdient” is een transiënt iets dat op termijn goedschiks of kwaadschiks zal veranderen. Of het dan nog “voordeel” heeft om spullen de halve wereld rond te zeulen betwijfel ik in veel gevallen.

Maar goed, de tijdsfactor dan weer… Minder dan een dag tegen bijna twee weken. Een groot verschil. Maar even kijken naar personeelskosten… Boot: 12 man keer 14 dagen deleeld door 10.000 ton. Vliegtuig: 4 man keer 1 dag gedeeld door 200 ton. Dan is de boot duidelijk al vele malen goedkoper. Je moet alleen veel meer geduld hebben!
Daarnaast, tijd is alleen kostbaar indien in die tijd gewerkt moet worden! Als je twee weken moet wachten dan kun je die tijd prima vullen met werken aan andere dingen. Of even op vakantie gaan, boodschappen doen, de kinderen uitlaten of de hond naar school sturen. (Huh?) Okay, als het gaat om de reparatie van een apparaat dat je hard nodig hebt, dan is het lokaal kunnen printen van 1 reserve-onderdeel lonend. Maar als je een voorraad reserve-onderdelen inslaat kun je een aardig eind vooruit tot de volgende voorraad binnenkomt…

Misschien is er een markt te bedenken die in de toekomst door de komst van 3D-printers geen bestaansrecht meer zal hebben (de markt voor steunzolen?). Zo’n ontwikkeling is in het geheel niet schokkend; er zijn zoveel beroepen en bedrijfstakken uitgestorven door technologische ontwikkelingen. Een heel gezonde zaak.

Er is pas een probleem als technologische ontwikkelingen ervoor zorgen dat bepaalde activiteiten niet meer voldoende rendabel zijn, terwijl er wel maatschappelijke vraag naar blijft. Bijvoorbeeld als Nike geen geld meer kan verdienen aan nieuwe schoenmodellen doordat iedereen thuis zo’n model kan downloaden en uitprinten met als gevolg dat Nike geen schoenen meer verkoopt en uiteindelijk ophoudt met het ontwerpen van nieuwe modellen, terwijl er wel vraag blijft naar nieuwe modellen.

Je kunt je afvragen of dit wel zo’n groot probleem zou zijn dat intellectuele eigendomsrechten Nike hier te hulp zouden moeten schieten in een toekomstige strijd met 3D-printende consumenten, maar belangrijker lijkt me dat realistisch gezien dit probleem zich nooit zal voordoen. Uitprinten van bruikbare sportschoenen met consumentenprinters zal wel nooit mogelijk zijn, en in ieder geval niet voor een prijs die kan concurreren met de schoenen van Nike. Aangenomen dat de markt voor sportschoenen voldoende goed werkt, kan Nike niet al te ver boven de kostprijs zitten (want anders concurreert een andere fabrikant Nike er eenvoudig op prijs uit). In het ergste geval wordt Nike gedwongen om de prijs wat te laten zakken; hoe dan ook zal een fabricageproces op industriële schaal zeer veel goedkoper blijven dan uitprinten.

Zie het als een Starcraft.
Blizzard verkoopt het spel met een editor. Vervolgens zijn er genoeg mensen die hun creatieve creaties voor niks willen delen, en genoeg mensen die vervolgens sites opzetten om de gemaakte creaties een platform te bieden (en eventueel winst uit te slepen).

Heb je heel Nike e.d. niet meer nodig, enkel iemand met verstand van voeten die de parameters van het programma schrijft en er verschijnt vast ook wel een onafhankelijke instelling met verstand van voeten die zijn goedkeurings-label geeft aan deze parameters. En als je programma niet goed voor de voeten is, zal de marktwerking dat probleem wel oplossen.

@piet: een gebrek aan visie kan je niet ontzegt worden. Het heeft niets met fantaseren te maken, maar met de wetenschap dat één ding zeker is. De toekomst is hoe dan ook een trendbreuk met het verleden.

Aha? En uit dat ene ding volgt vervolgens dat alle technische sprookjes gaan uitkomen? Waar blijft mijn koude kernfusie?

Special purpose 3D-printers die bepaalde categorieën van modellen kunnen uitprinten zullen vast en zeker een mooie rol gaan spelen om op bepaalde terreinen fabricage op maat commercieel interessant te maken, maar sportschoenen die uit je printertje thuis gaan rollen, dream on.

“Nuclear powered vacuum cleaners will probably be a reality within 10 years.” — Alex Lewyt, quoted in the New York Times, 1955

@Piet: het feit dat bepaalde voorspellingen uit het verleden niet zijn uitgekomen maken alle toekomst visies overbodig? Interessant, helaas hebben altijd een beperkt aantal mensen wel de toekomst goed voorspeld. Niet alle technische sprookjes komen uit, maar dit is geen sprookje, dit apparaat is er. Nog verre van optimaal, maar het is er. De vraag is hoe het zich gaat ontwikkelen.

Zeggen dat dit er niet komt, tja, we hadden ook mensen die 10 jaar geleden zeiden dat de mobiele telefoon een modegril was. Er zijn ook nog mensen met een vaste lijn, er waren mensen die stelde dat die nooit zou verdwijnen, steeds minder mensen hebben die. Maar zoals ik al zei: visie heeft niet iedereen, het enige wat we met zekerheid weten is dat we het niet weten. Of eigenlijk weten we nog één ding met zekerheid, de toekomst is nooit lineair, altijd of exponentieel of met een enorme trendbreuk.

Punt is alleen dat het zover niet zal komen met schoenen. Ja met crocs of zo.

Veel wordt nu al gekopieerd omdat de prijzen in winkels of op internet domweg te hoog zijn voor wat je ervoor krijgt. Of het is gewoon eenvoudiger: zoeken, vinden en binnenhalen. Komt geen betalingsrisico bij kijken.

Maar wellicht dat er ook aandacht kan zijn voor de omtwikkelingen op zich: toch een knap stukje werk! En de mogelijkheden die ze biedt om, bijvoorbeeld, zelf iets te maken?

Waarom zou je sommige onderdelen of producten niet zelf mogen maken? Mag ik een stoel/kast/etc. dan ook niet zelf herstellen door uit een stuk hout een nieuw onderdeel te maken?

En wat te denken van mijn ruim 20 jarige auto? Sommige onderdelen zijn niet meer te koop…
Ook gelijk maar aanpakken dat zelf maar een beetje herstellen, onderhouden en hergebruiken!

Ik heb zo’n vermoeden dat als de bedenkers c.q. ontwerpers zelf hun producten die in 3D nagemaakt kunnen(!) worden ook als ‘bouwplaat’ te koop aanbieden, het nog wel los zal lopen.

Dat zouden overigens artiesten ook moeten doen: weg met de hele tussenhandel, weg met vervuilende verpakkingen, transporten en wat dies meer zij.

Blijft natuurlijk nog het Rijk als hindernis: die zien handel ontstaan waar zij weinig grip op hebben en waardoor ze belastincentjes kunnen mislopen…
Oplossing: De ‘Bijzonder Hoge Toegevoegde Importwaarde’ voor het geval je wat in het buitenland besteld!

En hij had gelijk, want in 1965 was de commerciële energieopwekking met kernenergie al aardig op weg… (Dat schaalverkleining niet echt lukt is natuurlijk een ander verhaal; kernfusie zal, als het ooit goed lukt tot nog grotere centrales leiden dan nu al voor kernsplitsing nodig zijn.)

Tijd is kosten, want de tijd die de printer bezig is met jouw voorwerp is tijd waarin deze niet voor iets anders ingezet kan worden. Ik merk het zelf op mijn werkplek omdat ik af en toe een technisch ontwerp of ander document wil afdrukken zodat ik deze op mijn gemak elders kan doorlezen. Als op dat moment het secretariaat bezig is om een mailing van 10.000 pagina’s af te drukken dan kan mijn documentje er niet tussendoor en kan ik dus niet het ontwerp lezen terwijl ik in de bus zit of elders ver van mijn computer even niets te doen heb. Daar zit het gevaar namelijk: wachttijd!
Stel, je hebt een restaurant met 1 koekenpan en 20 klanten willen pannekoeken. Baktijd 2 minuten, dus de eerste klant krijgt al snel te eten. De laatste klant moet bijna 40 minuten wachten en loopt zeer waarschijnlijk voor die tijd je tent al uit! Weg geld!

Om die wachttijd te verkorten moet je dus zorgen dat je je voorraad op tijd kunt opbouwen. Dit betekent dat je gewoon een voorraad kunt inkopen die in China in elkaar is gezet en daarna is verscheept naar jouw voorraadruimte, of je koopt genoeg printers om te voorkomen dat je lang moet wachten. (Meerdere koekenpannen voor je restaurant.) Maar gezien de prijs van 3D printers en de verwachte levensduur van die printers is het voor hele lange tijd nog steeds voordeliger om je onderdelen gewoon in grote hoeveelheden te bestellen en een voorraad in te slaan.

Ik moet er niet aan denken dat bol.com voor ieder boek dat er bestelt wordt aan de drukker opdracht moet geven om een nieuw exemplaar te drukken! Kan wel, maar is het efficient?

Als je die goed poetst en inloopt waren die trouwens in 1978 al heel comfortabel, weet ik uit eigen ervaring.

Wat te denken van bijvoorbeeld de medische inzetbaarheid, vrij van monopolisten en absurde licenties?

Er is overigens nog een belangrijk nadeel voor de consument aan “Print on demand”. Normaal bestel je iets en komt het uit voorraad. Nu bestel je iets en wordt het op maat gemaakt. Maar bij maatwerk gelden andere regels volgens de wet “Koop op afstand”. Maatwerk kent immers geen bedenktijd gedurende welke je het product kunt terugsturen. Heel vervelend dus voor de consument! En mogelijk een reden voor consumenten om geen “print on demand” producten aan te schaffen.

Overigens, bol.com levert uitverkochte titels van uitgeverij “Het Spectrum” als “print on demand” boeken. Het gaat hierbij om ruim 70 titels. Als je echt denkt dat bol.com het meeste van hun boeken “on demand” genereert, vind dan maar een manier om dat aan te tonen, want bol.com heeft het er zelf niet over.

Verbazingwekkend dat in deze verlichte tijden veel nieuwe technieken vooral weer als bedreigend worden ervaren.

Waar heb je het nu over? Verwijst Arnoud in zijn blogpost naar personen die 3D printing als bedreigend ervaren? Of is er een commenter die 3D printing als bedreigend ervaart?

Het enige dat ik vinden is dat Arnoud verwacht dat rechthebbenden in de toekomst 3D printen als bedreigend zullen ervaren. Zover is het nu zeker nog niet, en of het zover ooit zal komen valt naar mijn mening nog te bezien.

@Piet: “Nuclear powered vacuum cleaners will probably be a reality within 10 years.” — Alex Lewyt, quoted in the New York Times, 1955

En hij had gelijk, want in 1965 was de commerciële energieopwekking met kernenergie al aardig op weg…

Ja, en wie had ooit gedacht dat anno 2011 alle auto’s op zonne-energie zouden rijden (en dat sinds de uitvinding van de auto al hebben gedaan).

(Dat schaalverkleining niet echt lukt is natuurlijk een ander verhaal; kernfusie zal, als het ooit goed lukt tot nog grotere centrales leiden dan nu al voor kernsplitsing nodig zijn.)

Pas toch op met zulke woorden

Het enige dat ik vinden is dat Arnoud verwacht dat rechthebbenden in de toekomst 3D printen als bedreigend zullen ervaren. Zover is het nu zeker nog niet, en of het zover ooit zal komen valt naar mijn mening nog te bezien.

De geschiedenis laat zien dat bij elke nieuwe ontwikkeling rond verveelvoudiging of openbaarmaking de industrie roept dat dit verboden moet worden omdat het de dood van de bedrijfstak is. Zie ook mijn eerste bijdrage aan de blogdialoog van vorig jaar:

Elke nieuwe innovatie op distributiegebied, van de pianola tot de grammofoonplaat, de bioscoop, de audio- en videocassette tot bittorrent, werd verketterd als mechanisme voor piraterij. Van de grammofoonplaat zouden we onze stembanden verliezen, de videorecorder was een sluipmoordenaar op het auteursrecht, betaaltelevisie een monster. Pas na héél veel geduw en getrek wilde daar nog wel eens verandering in komen. Maar eigenlijk altijd was daar wel een wetswijziging voor nodig, die bv. verplichte licenties instelde of een toeslag op lege opslagmedia invoerde.

Met zo’n track record ben ik niet optimistisch over de houding van de reproductie-industrie jegens 3D printen.

Even concreet: als iedereen nauwelijks van echt te onderscheiden LEGO-poppetjes kan printen, denk je dan dat LEGO dat over zijn kant laat gaan? Waarom zouden ze niet optreden tegen sites met CAD-modellen van hun auteursrechtelijk of modelrechtelijk beschermde figuurtjes of onderdelen?

De geschiedenis laat zien dat bij elke nieuwe ontwikkeling rond verveelvoudiging of openbaarmaking de industrie roept dat dit verboden moet worden omdat het de dood van de bedrijfstak is.

Dan is daar dus weinig “verbazingwekkends” aan.

Over 3D printen zegt dit verder niets, want dat zal eerst daadwerkelijk moeten kunnen concurreren (en wel in de huiskamer, want als we het over fabriekshallen gaan hebben dan merk ik op dat het op industriële schaal kopiëren van andermans design altijd al mogelijk is geweest) en of het zover ooit komt…

Is er al een concrete lobby tegen 3D printers? Nee.

Is er al een concrete lobby tegen 3D printers? Nee.

Daarom is dit het moment om een lobby vóór 3D printen op te starten, zodat de discussie gaat over “waarom is 3D printen nuttig en hoe stimuleren we het” en niet “hoe verbieden we inbreuk op IE en slaan we daarmee alle innovatie rond 3D printen dood”. Zeg maar hoe nu de discussie over filesharing gaat. Dat moeten we niet nog een keer hebben.

“Is er al een concrete lobby tegen 3D printers? Nee.”

Daarom is dit het moment om een lobby vóór 3D printen op te starten

Sure, maar jij reageerde op mijn reactie op owiknowi’s comment “Verbazingwekkend dat in deze verlichte tijden veel nieuwe technieken vooral weer als bedreigend worden ervaren.” Je bent het dus eens met mijn reactie op zijn comment dat er nog helemaal geen sprake is van zulk verzet tegen 3D printers. Mooi, kunnen we dit punt afsluiten.

Arnoud schrijft een interessant stuk over nieuwe mogelijkheden en de reacties daarop, die van mij incluis, gaan veelal niet over de mogelijkheden die deze kan gaan bieden maar over de risico’s. En die laatste beperkt zich dan ook nog tot wat er allemaal weer gefraudeerd zal gaan worden.

Zelf ben ik een groot voorstander van een meer open gebruik van bijvoorbeeld -of juist- IT middelen.
Zie wat de closed source wereld ons gebracht heeft of de heksenjacht op het downloaden.
Maar ook dit is een persoonlijke mening en voegt verder niets toe aan het oorspronkelijke boeiende onderwerp van Arnoud.

Dit wel hoop ik (qoute van 12:57):

Was de ontwikkeling van de 3D kopieermachine niet een open source project?
Dat zou mogelijk een boeiende(r) discussie kunnen opleveren over o.a. licenties en het gebruik voor algemeen nut (niet commercieel).

Wat te denken van bijvoorbeeld de medische inzetbaarheid, vrij van monopolisten en absurde licenties?

Hmmm… Hoeveel 3D print patenten zijn er nu eigenlijk?

Bedankt voor je heldere reactie.
Om geen reclame te maken: op televisie was laatst rond 19:40 uur een IT student te gast in x-programma die een 3D-apparaat demonstreerde.
Uit de een of andere polymeer, zo vermoed ik, wist hij inderdaad een dingetje te maken. Prachtig!

De ontwikkeling van dat (specifieke?) apparaat was geheel open source zowel de soft- als de hardware.

Ongetwijfeld zijn er -helaas- al lang patenten in omloop die de potentiële mogelijkheden nodeloos zullen beperken of bemoeilijken.
Mag dan iemand niets aan een uitvinding verdienen? Jawel, maar is de uitvinding wel écht van diegene of is die gewoon net iets sneller om het vast te leggen?
En eenmaal in handen van monopolisten worden niet zelden vooruitgang en toepassingsmogelijkheden verhinderd of nodeloos kostbaar gemaakt.

Waar ken ik dat toch nog meer van?
Hmm, het was iets met computers op basis van de von Neumann architectuur (http://nl.wikipedia.org/wiki/Von_Neumann-architectuur).
En ook iets met verbrandingsmotoren die al heel lang gebruik maken van verteerde dino’s en planten…

Arnoud schrijft een interessant stuk over nieuwe mogelijkheden en de reacties daarop, die van mij incluis, gaan veelal niet over de mogelijkheden die deze kan gaan bieden maar over de risico’s. En die laatste beperkt zich dan ook nog tot wat er allemaal weer gefraudeerd zal gaan worden.

Vreemd, zulke reacties heb ik in deze draad helemaal niet kunnen vinden.

Er zijn nu 75 reacties. Kun je er één aanwijzen die waarschuwt voor de (toekomstige) risico’s van 3D printing?

Misschien #10? Die reactie is duidelijk grappig bedoeld en niet als waarschuwing.

Welke reactie(s) denk je aan?