Mijn kind heeft credits gekocht op Facebook, wat nu?
Een lezer vroeg me:
Mijn kinderen spelen op Facebook allerlei spelletjes, en gebruiken daarbij het account van mij of van mijn vrouw. Bij sommige spellen kun je via extra credits hogerop komen, maar die moet je dan kopen. Onze dochter van 9 ontdekte echter dat onze creditcardgegevens werden onthouden door Facebook, zodat ze snel voor 55 euro wat credits aanschafte. Hoger kon niet, want daarvoor hadden ze de pincode nodig. Kan ik deze ongewenste betaling ongedaan maken?
De wet (art. 1:234 BW) bepaalt dat minderjarigen niet zelfstandig overeenkomsten kunnen sluiten. Daarvoor is toestemming nodig van de ouders. Het is alleen niet handig als een kind voor elke reep chocola een briefje van zijn ouders nodig zou hebben. Daarom staat in de wet staat dat die toestemming wordt verondersteld te zijn gegeven als het een rechtshandeling is “waarvan in het maatschappelijk verkeer gebruikelijk is dat minderjarigen van zijn leeftijd deze zelfstandig verrichten.”
De vraag is dan, is het voor minderjarigen van 9 jaar gebruikelijk dat ze credits voor Facebookspelletjes kopen. Ik heb eerlijk gezegd geen flauw idee. Wie onderzoek heeft naar dit onderwerp, ik hoor het graag.
Een bijkomstig punt is hier wel dat het niet het kind is dat de aanschaf deed, maar de vader. Althans, zo zag het eruit voor Facebook. Er werd immers gewerkt vanaf diens account, en niet vanaf een account dat gekoppeld was aan de negenjarige dochter. Ik denk dan ook dat het in die situatie niet mogelijk is de aankoop te annuleren op grond van artikel 1:234 BW. Het zou wel érg makkelijk zijn voor volwassen om dan dingen te kopen en achteraf te zeggen dat het hun minderjarige kind was.
Een juridisch argument om dat te onderbouwen is dat wanneer je je kind jouw account laat gebruiken, je hem of haar in feite als jouw vertegenwoordiger aanstelt. Het kind koopt dan niets, maar jíj koopt die zaken en het kind handelt daarbij als uitvoerder in jouw naam. In die situatie is het onmogelijk om je op artikel 1:234 BW te beroepen want jij als ouder bent meerderjarig.
Het lijkt me dus handiger je kinderen een eigen account te geven, dat stevig af te sluiten tegen ongewenst gebruik en ze zelf te laten sparen voor eventuele credits.
Arnoud
AE 2537
Tags:
Michel | 16 mei 2011 @ 8:30
Je kunt pas een account aanmaken op Facebook als je 13 jaar of ouder bent. En ik denk dat liegen over de leeftijd niet al te slim is.
Richard | 16 mei 2011 @ 8:40
Kinderen onder de 13 hebben er ook niets te zoeken. Er zijn zat plekken waar ze spelletjes kunnen spelen. En als ouder hoor je op te letten en zeker niet dan een spel-aanbieder te laten opdraaien voor je “ongewenste” transactie.
Daarnaast heb je waarschnlijk de TOS van FB geschonden door je account te delen.
Bram Heerink | 16 mei 2011 @ 8:59
Volledig off topic -> Hey een Twitter knopje! Wanneer komt het Facebook - like - knopje?
Bart | 16 mei 2011 @ 9:00
Als je het op tijd opmerkt (binnen 8 dagen), kan de koop dan niet ongedaan gemaakt worden?
Lepelaar | 16 mei 2011 @ 9:06
Stel nu dat het zou gaan om een X-aantal credits waarvan FB zou kunnen vermoeden dat…
Dus stel de 9-jarige had voor 10.000 euro aan credits aangeschaft? (je kan nooit genoeg virtuele schoenen hebben)
Zou FB dan verplicht zijn om de transactie terug te draaien als hier om gevraagd wordt, minus administratiekosten, of zou dat enkel een klantvriendelijk aardigheidje van ze zijn?
Arnoud Engelfriet | 16 mei 2011 @ 9:32
@Bram: Die Twitterknop staat er al twee weken
Ik kan maar niet wennen aan het idee dat mensen met zulke knopjes willen werken. Waarom niet gewoon je eigen client om zulke dingen te doen?
Afijn, ik zal ‘m op het lijstje zetten. Eigenlijk heb ik gewoon een nieuwe layout/look nodig…
Arnoud Engelfriet | 16 mei 2011 @ 9:33
@Lepelaar Bij zo’n grote transactie wellicht. De vraag is wel of FB dat kán zien, want als dat via allemaal tussenpersonen gaat dan is het de vraag of iemand wel op dat niveau overzicht heeft.
@Bart: Nee, credits zijn in principe uitgesloten van de Wet koop op afstand. Je kunt ze namelijk meteen gebruiken. Plus, FB zit in Amerika en daar doen ze niet aan afkoelingsperiodes.
Richard | 16 mei 2011 @ 9:37
@Lepelaar de transactie is vanuit Facebook gezien niet verricht door een 9-jarige maar door haar vader.
Ingmar Steen | 16 mei 2011 @ 9:44
Of je kan het verlies nemen en je kind eens opvoeden…
Wim ten Brink | 16 mei 2011 @ 9:52
Eerst even beginnen met de AV van Facebook en dan vooral het deel over betalingen, punt 8.2:
Facebook kent geen leeftijdsgrens dus minderjarigen hebben er redelijk vrij spel, hoewel diverse delen wel geblokkeerd zijn of behoren te zijn voor minderjarigen. De Privacy Policy blokkeert echter -in principe- dat er informatie over minderjarigen jonger dan 13 op Facebook staat! Eerste punt:
Dit betekent dus dat Facebook de betreffende gebruiker uit hun systeem kan schoppen indien er informatie over het kind online staat. En als het kind zelf een account heeft, dan is dat al helemaal fout! De kinderen kunnen dus eigenlijk geen eigen account krijgen. En er is een speciale pagina om minderjarigen aan te geven…
Maar in dit geval wordt de account van de ouders gebruikt, is de vreditcard van de ouders gebruikt en weet Facebook niet beter dan dat de ouders spelletjes zijn wezen spelen. Dat de ouders het kind de account laten gebruiken is de verantwoording van de ouders. Facebook zelf geeft al aan dat ze het zeer ongewenst vinden dat minderjarigen op Facebook staan. Zeker kinderen beneden de 13!
Op het algemeen zie je vaak bij sociale netwerken dat eenieder jonger dan 13 meestal geen toegang krijgen en personen tussen de 13 en 18 alleen beperkte toegang hebben. Veel forums hebben een minimum-grens van 13 of 18, mede gebaseerd op de inhoud ervan. Als je als ouder je kinderen onder de 13 dus toegang geeft tot dit soort sites ben je eigenlijk al de AV van de betreffende site aan het schenden. Als je het kind dan ook nog eens onbeheerd met de site laat spelen… Tja, ik vind toch echt dat de verantwoordelijkheid bij de ouders ligt en dat Facebook dus niets hoeft terug te betalen. Ik denk zelfs dat Facebook het recht heeft om de betreffende account per direct te verwijderen en de ouders verder te blokkeren zodat ze geen nieuwe account kunnen aanmaken!
Maar goed, dat is wel behoorlijk streng en vanuit het oogpunt van “public Relations” zal Facebook mogelijk een stuk vriendelijker zijn. Met als risico natuurlijk dat anderen later ook vergelijkbare verhalen verzinnen om hun geld weer terug te krijgen!
Mark Berck | 16 mei 2011 @ 10:05
Even offtopic… Nieuwe layout, je hebt wordpress dus dat is zo geregeld. Wil je het in je eigen stijl, dan ken je vast wel een handige buurjongen
Wat betreft FaceBook, ik denk dat de vraagsteller gewoon pech heeft. FaceBook heeft er alles aan gedaan om je hiervoor te beschermen en zelfs een redelijke limiet ingesteld. Daarbij, is er blijkbaar vaker iets gedaan met de creditcard binnen de facebook-context, hoe kan anders facebook weten wat je creditcard gegevens zijn…
Martijn Grooten | 16 mei 2011 @ 10:10
Wist de gebruiker dat de creditcardgegevens door Facebook werden onthouden? En zo nee, helpt dat?
Wim ten Brink | 16 mei 2011 @ 10:26
@Martijn, onwetendheid is eigenlijk nooit een excuus maar een gebrek. Als de gebruiker dit had kunnen weten, pech gehad. Sowieso wordt er door websites en webbrowsers enorm veel informatie onthouden en moet je dus altijd voorzichtig zijn met dit soort gegevens. Bij voorkeur door een extra wachtwoord-bescherming.
In dit geval wist het kind gelukkig niet de pincode voor de creditcard anders had de totale schade wel enorm op kunnen lopen. In principe had het bedrag dusdanig hoog kunnen worden zodat Facebook het als een mogelijk valse transactie had kunnen beschouwen. Voor 55 Euro credits kopen, dat kan. Voor 5.000 Euro credits kopen? WTF???
Arnoud Engelfriet | 16 mei 2011 @ 10:32
@Mark Jaja dat weet ik maar ik wil er wel eentje die goed bij mij past. De standaardthemes hebben zelden of nooit aandacht voor reacties. Het lijkt wel of ze alleen mikken op spammers die snel een layoutje willen, of op bedrijven die toch geen reacties verwachten.
Handige buurjongens met Wordpress-ervaring mogen zich met offertes melden
Wim ten Brink | 16 mei 2011 @ 10:49
@Arnoud, jammer, heb net te weinig ervaring met WordPress.
WordPress is namelijk gebaseerd op PHP en MySQL. PHP is okay, maar ik gebruik eigenlijk alleen SQL Server. Maar Mark klinkt als een expert en woont volgens mij redelijk in jouw buurt. 
Dus Mark, heb je een uurtje? 
Julian | 16 mei 2011 @ 10:55
http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/england/lincolnshire/5379930.stm
Ook een leuk geval
nl-x | 16 mei 2011 @ 10:57
Vraag is ook in hoeverre Facebook onduidelijk is over dat de creditcard gegevens onthouden worden.
Je mag nog van geluk spreken dat het je eigen kind is die er mis/gebruik van heeft gemaakt.
Maar als je ergens vergeet uit te loggen, of het bestand van FB wordt gekraakt… Dan heb je de poppen aan het dansen. Ik zou niet willen dat mijn creditcard gegevens na gebruik nog worden opgeslagen.
Mark Berck | 16 mei 2011 @ 11:04
@Wim, nee. Ik weet er redelijk wat vanaf maar ontwikkelen ervoor is niet mijn ding. Mijn eigenblog maakt gebruik van het standaard theme 20-10, met wat kleine aanpassingen aan de stylesheet is die al gauw verpersoonlijkt.
Ik wil je best wel een middagje helpen Arnoud, maar dan onbetaald en zonder hooggespannen verwachtingen.
Wim ten Brink | 16 mei 2011 @ 11:40
@Arnoud, heb je ook alternatieve blog-software overwogen?
WordPress is niet het enige blog-medium hoor. Eventueel een .NET-gebaseerd blog dat je vervolgens binnen Microsoft Azure laat draaien om zo mee te doen aan de Cloud. 
Jeroen Hellingman | 16 mei 2011 @ 12:07
@Arnoud: het toevoegen van dit soort twitter/facebook/etc. knopjes heeft nogal wat privacy-implicaties. Op mijn eigen site doe ik het ook (het levert wat extra bezoekers op), maar biedt ik ook de optie om ze allemaal in een klap uit te zetten. Het zijn er nogal wat zolangzamerhand (facebook, google analytics, quantcast, etc.) Via http://www.addthis.com/ kun je via wat scriptjes in een klap honderden “social networks” tegelijk integreren, maar of je dat wilt…
Arnoud Engelfriet | 16 mei 2011 @ 12:24
Ik zou zelf echt niet weten waarom ik zulke knopjes zou willen hebben, maar als mijn lezers erom vragen dan doe ik dat. (Behalve als ze om Hyvesrespectknopjes vragen.)
@Wim, ik ben te zeer controlfreak om me aan de grillen van Microsoft over te willen geven. Bij WP themes kan ik zelf de code hakken tot het ongeveer doet wat ik wil.
Wim ten Brink | 16 mei 2011 @ 12:43
@Arnoud, geen HyvesRespectKnopjes? Geen kudos? Awww…
En ja, WP is geschreven in PHP en dus redelijk eenvoudig aan te passen. Draait ook perfect in iedere LAMP omgeving. Bovendien is het GNU-gelicenceert en past dus mooi bij dit blog. Ik blijf het alleen vervelend vinden dat WP eigenlijk alleen MySQL ondersteunt. Zeker nu MySQL door Oracle is overgenomen en Oracle kennelijk wat ongewenste plannen heeft bedacht om met MySQL te doen.
Goed, waar hadden we het ook al weer over? Oh, ja… Credits op Facebook! Hey, als jij een Facebook knopje toevoegt en iemand beneden de 13 leest dit blog, drukt op het knopje en komt zo op Facebook waar het iets ongepast tegenkomt of zelf iets ongepast doet (zoals b.v. een account aanmaken) in hoeverre is dan de site mede-verantwoordelijk? Immers, de site heeft de minderjarige ertoe aangezet om facebook te bezoeken…
Hoe zit dat eigenlijk met websites en minderjarigen? Moet je niet ergens eem melding hebben als “You must be this tall to enter”? Misschien iets voor een nieuwe post?
Ik vraag het maar want je site heeft nergens iets vermeld staan over de minimum leeftijd van bezoekers!
Martijn Grooten | 16 mei 2011 @ 12:53
@Wim:
Ik weet het niet. Ik weet dat veel websites creditcardgegevens opslaan maar moet je er vanuit gaan dat dat de standaard is?
Alex de Kruijff | 16 mei 2011 @ 12:54
Wat gebeurt er eigenlijk als je op dit knopje drukt? (Lees: wat komt er in het bericht te staan?)
Arnoud Engelfriet | 16 mei 2011 @ 13:05
Je krijgt dan een popup met een initiële tekst die bestaat uit de titel van de pagina plus een hyperlink naar de pagina. Je kunt deze bewerken naar eigen inzicht alvorens te tweeten.
Bram Heerink | 16 mei 2011 @ 13:21
En het knopje werkt niet op de frontpage want dan ga je niet naar het artikel maar naar de frontpage…
Wim ten Brink | 16 mei 2011 @ 13:44
@Martijn De vraag is of je had kunnen weten dat je creditcard-gegevens werden bewaard. Wat je al snel ziet bij sites is dat ze opties aanbieden om dergelijke informatie in je account op te slaan. Bol.com en daz3d.com, twee sites waar ik veel bestel, houden bijvoorbeeld informatie bij over mijn betaalwijze zodat ik deze niet iedere keer hoef in te vullen. Kan ik ook zien bij mijn account dus ik kan weten dat deze sites mijn gegevens bewaren. Ik neem aan dat Facebook ook zo’n systeem heeft.
Overigens gebruik ik of PayPal of Ideal zodat er altijd nog een wachtwoord nodig is voor het doen van betalingen.
Nog even nagekeken en ook Facebook biedt een mogelijkheid om je creditcard op te slaan in je account. Dat is handig als je zelf veel bestelt. Dat is onhandig als je kinderen toegang tot jouw account hebben, zoals maar weer blijkt. En omdat je bij Facebook vooral een account zult invoeren als je regelmatig credits koopt lijkt het mij dat de ouders in dit geval zelf ook regelmatig credits kochten. Dus dat er voor 55 Euro aan credits werd gekocht is voor Facebook dan niet verdacht…
MartijnV | 16 mei 2011 @ 14:56
@Wim
Ik betwijfel dat er MySQL kennis nodig is om een Wordpress theme te maken, met html, css en misschien een beetje javascript/php kom je waarschijnlijk een heel eind. De verbinding met MySQL wordt vermoedelijk geheel door Wordpress zelf geregeld.
Ik heb zelf nog geen WP themes gemaakt, maar wel bestaande themes voor bijvoorbeeld vBulletin, phpBB en Joomla aangepast (en voor TYPO3 een zelf gemaakt) en daar is vrijwel nooit MySQL kennis voor nodig. Het belangrijkste is de kennis hoe een theme voor de specifieke webapplicatie opgebouwd is. En dat verschilt veelal per applicatie. Plus natuurlijk de genoemde (x)html, css e.d.
Branko Collin | 16 mei 2011 @ 14:59
Als de wet Kopen op Afstand niet geldt omdat Facebook juridisch niet in Nederland zit, gelden Algemene Voorwaarden dan wel?
Arnoud Engelfriet | 16 mei 2011 @ 15:06
Het concept ‘Algemene voorwaarden’ bestaat ook in het Amerikaans recht. Alleen hebben ze niet zo’n consumentvriendelijke regeling van onredelijk-bezwarendheid. Zolang de voorwaarden maar bekend waren, is het al min of meer goed. Worden ze je opgedrongen, dan kun je ze soms van tafel krijgen als contract of adhesion. En er is vaak ook nog zoiets als bij ons artikel 6:248 BW: strijd met de redelijkheid en billijkheid in het algemeen, of de schending van de openbare orde/goede zeden/dwingend recht.
Wim ten Brink | 16 mei 2011 @ 15:06
@Branko Zolang ze niet in strijd zijn met de Nederlandse wetgeving dan is de AV gewoon rechtsgeldig. De wet “Koop op Afstand” is overigens ook niet van toepassing omdat de gekochte credits direct inzetbaar zijn en kennelijk ook direct zijn ingezet.
Jeroen Hellingman | 16 mei 2011 @ 15:28
Ondanks al het gezegde zou ik in een dergelijk geval bij de CC maatschappij de transactie aangeven als niet door mij gedaan en het verzoek die terug te draaien. Desnoods doe je aangifte van fraude. Het scenario is plausibel genoeg, en laat Facebook dan maar proberen het geld alsnog op te halen.
Elroy | 16 mei 2011 @ 15:31
Arnoud, hoe moet ik onderstaande link zien in verhouding to bovenstaande?
http://www.4lawschool.com/contracts101/unconscionability.htm
Onredelijk bezwarend lijkt als je even verder zoekt wel erg op Unconscionable.
En de verwijzing in dit document voor de US verwijst naar:
U.C.C. - ARTICLE 2 - SALES
..PART 3. GENERAL OBLIGATION AND CONSTRUCTION OF CONTRACT
——————————————————————————–
§ 2-302. Unconscionable contract or Clause.
(1) If the court as a matter of law finds the contract or any clause of the contract to have been unconscionable at the time it was made the court may refuse to enforce the contract, or it may enforce the remainder of the contract without the unconscionable clause, or it may so limit the application of any unconscionable clause as to avoid any unconscionable result.
(2) When it is claimed or appears to the court that the contract or any clause thereof may be unconscionable the parties shall be afforded a reasonable opportunity to present evidence as to its commercial setting, purpose and effect to aid the court in making the determination.
Arnoud Engelfriet | 16 mei 2011 @ 15:46
Ik heb altijd begrepen dat het bij unconsciable gaat om het opdringen, en niet het inhoudelijk onredelijk zijn. Als je door je machtspositie iemand dwingt een clausule te aanvaarden die volstrekt eenzijdig is, is deze unconsciable. Maar heb je niks opgedrongen en kiest iemand vrijwillig voor die clausule (ook zonder te onderhandelen) dan is niet voldaan aan die eis.
sjoerd | 16 mei 2011 @ 16:11
@Wim 31 : [quote]De wet “Koop op Afstand” is overigens ook niet van toepassing omdat de gekochte credits direct inzetbaar zijn en kennelijk ook direct zijn ingezet.[/quote]
Als je bijvoorbeeld een telefoon oid koopt via een website kun je deze toch ook gewoon tijdens de afkoelperiode gebruiken/uitproberen(=inzetbaar)? En dan terugsturen als je hem toch niet wilt? Dat meen ik te begrijpen uit eerdere blogjes hier over koop of afstand? Dus zou dat voor FB ook op kunnen gaan. Tevens mag Fb dan wel in de USA zitten, maar hebben dan toch nog steeds wel met de nederlandse wet te maken als ze handel (zo noem ik het dan maar) in Nederland bedrijven? De pirate bay werd toch ook met success in Nederland aangeklaagd omdat ze in Nederland bereikbaar waren voor dingen die niet mochten? etc etc?
OT : WP themes zijn er vollop, dus er zal toch wel eentje bijzitten die bij Arnoud past
Verstand van MySQL hoef je zeker niet te hebben. Beetje CSS en PHP kan geen kwaad om een beschikbaar theme naar je hand te zetten..
OT2 : Als je toch met extra knopjes begint….kan een linkedin knopje er ook nog wel bij
Elroy | 16 mei 2011 @ 16:21
@34 Ik kwam toen ik dit naar aanleiding van een Groklaw artikel bekeek ook suggesties tegen dat dit van toepassing zou zijn in het geval dat een voorwaarde dusdanig onbegrijpelijk voor de leek is geformuleerd dat hij niet besefte waar hij mee akkoord ging. Ik heb hier toen alleen geen voorbeeld uitspraken bij kunnen vinden.
Overigens het artikel waardoor ik überhaupt bekend ben met de term:
http://www.groklaw.net/articlebasic.php?story=20080831104451947
Wim ten Brink | 16 mei 2011 @ 16:25
@sjoerd, de telefoon wel ja. Maar het beltegoed dat je betaalt blijft weg. Het gaat hier om credits die je bij Facebook kunt kopen en weer verkopen. Als ze de 55 Euro aan credits nog in de account hadden staan had de transactie nog redelijk eenvoudig teruggedraaid kunnen worden. Maar als ik het goed begrijp heeft het kind vervolgens de credits gebruikt om spelletjes te spelen en daarmee dus de credits verloren.
Vergelijk het met een kind die uit je zak een briefje van 50 haalt en daarmee bij de locale Jamin voor 30 kilo aan snoepgoed koopt om uit te delen op school. Snoep weg, geld weg… Wil je dan het geld terugvragen bij de Jamin omdat je vindt dat je kind niet gerechtigd was om zoveel snoep te kopen?
Jeroen Hellingman | 16 mei 2011 @ 16:58
@Wim: ja, dat geld zou ik willen terughalen bij Jamin; 50 euro snoep is geen gewone transactie voor kinderen van 9, dat kon Jamin weten, dus hebben ze zelf het risico genomen, en is het dikke pech dat het op is.
Wim ten Brink | 16 mei 2011 @ 17:13
@Jeroen, je kunt het proberen maar als je kind een geldig smoesje had (ik ga een feestje geven op school) dan is het niet zo ongewoon. Overigens is snoep best duur, dus 50 Euro aan snoepgoed zit een beetje op het randje. Maar een kilo chocolade zeebanket, grote emmer lollies, dure bonbons en mogelijk zelfs een mocca-taart erbij en je zit snel op dat bedrag.
Maar goed, even een duidelijker maken… Kind gaat naar Jamin maar biedt eerst aan een zwerver op straat 5 Euro aan om met hem mee te gaan om het legitiemer te doen lijken. Dus Jamin weet niet beter dan dat ze met een volwassene te maken hebben. En dat geldt hier ook voor Facebook! Ze wisten niet beter dan dat ze met een volwassene te maken hadden. Immers, er waren creditcard gegevens ingevoerd en kennelijk is er eerder credits gekocht.
Je ziet of hoort soms wel dat jongeren onder de 18 soms aan oudere jongeren vragen om hen te helpen om drank of sigaretten voor hen te kopen. Ze hebben dan wel het geld, maar niet de leeftijd. Stel dat een jochie van 9 aan een jongere van 18 vraagt om twee flessen whiskey te kopen. Geld komt uit de zak van zijn ouders. De jongere gaat naar de winkel, identificeert zich als volwassene, koopt de twee flessen en geeft deze af aan het kind. Eigenlijk crimineel, maar bij Facebook is het Internet die jongere. Doet gewoon wat gevraagd wordt, zonder vragen, zonder spijt.
Oh, snoepgoed kun je ook via Internet kopen!
Ook dan weet de snoepwinkel niet dat ze niet met een volwassene te maken hebben. Dus kind steelt creditcard, bestelt 50 Euro aan snoepgoed, zorgt ervoor dat het dusdanig afgeleverd wordt dat de ouders het niet opmerken en vreet het snoepgoed vervolgens met de halve klas op. En dan?
Marcel | 16 mei 2011 @ 17:30
Ik heb Addthis ook geprobeerd maar liep een paar maal tegen dingen aan die ik niet wilde (o.a. de url shortener). De Twitter button is hier slechts een link en het plaatje staat op de eigen site. Dit kan bij Facebook en Hyves ook prima en dat is wat mij betreft de manier om het te doen. Gebruik dus bij voorkeur niet het Facebook script/Iframe dan weten ze ook niet dat je hier geweest bent.
Mark | 16 mei 2011 @ 18:14
@Arnoud: Ik ken wel een paar designers die in een uurtje (mogelijk een paar) een template helemaal op maat maken. Moet ik ze contact op laten nemen per email?
Mijn eerste gedachte is in dit geval pech gehad (als ouder zijnde). Als een kind (9) ergens inlogt onder de account van een ouder en voert vervolgens een gebruikelijke handeling voor iemand vergelijkbaar met die ouder uit wat kan een site er dan tegen doen? Binnen Facebook kan ik mij heel goed voorstellen dat het binnen bepaalde spellen gebruikelijk is credits te kopen met een waarde van 100 USD/euro verspreid over meerdere spelletjes of binnen 1 spel.
Bij zeer hoge bedragen (500? 1000? xxxx?) USD/euro in 1 maand kan ik mij voorstellen dat het ongebruikelijk is en er toch een extra controle wenselijk kan zijn.
Arnoud Engelfriet | 16 mei 2011 @ 20:21
@Mark: Dat zou fijn zijn, bedankt!
Jeroen Hellingman | 16 mei 2011 @ 23:00
@Wim: leuk dat je dat jochie van 9 die aan een jongere van 18 vraag een fles whiskey te kopen. Zag net vanmiddag bij de supermarkt een bordje hangen: “samen kopen is samen legitimeren.” Het probleem is dus bekend.
Het probleem van internet is natuurlijk dat je helemaal niet ziet wie er aan de andere kant van de lijn zit. Wie zou hier het risico voor moeten dragen. Volgens mij de winkelier, die desondanks de plicht heeft in de gaten te houden aan wie hij verkoopt.
Lepelaar | 17 mei 2011 @ 8:08
@43 In Engeland en U.S.A. hebben ze dat beleid al langer. Wat ‘leuke’ situaties oplevert.
Een vader die geen alcohol mag kopen omdat hij er met zijn 8-jarige dochtertje is. Iemand zonder ID die je toevallig tegenkomt en groet bij de kassa; weg is je drank. Ben er zelf ook al slachtoffer van geworden, omdat de 30-jarige waarmee ik samen was geen ID bij zich had :d
http://www.dailymail.co.uk/news/article-1314888/Supermarket-refuses-sell-father-bottle-wine-ID-daughter-8.html
http://www.planetfeedback.com/walmart/overall+experience/walmarts+so-called+alcohol+policy/326124
Wim ten Brink | 17 mei 2011 @ 9:10
@Jeroen Het Internet is vergelijkbaar met die jongen van 18. Of in dit geval de account van de ouders bij Facebook. Het ziet er legitiem uit en het is gewoon een betalende klant die iets wil wat binnen het verwachtingspatroon van klanten ligt. Een volwassene die whiskey wil kopen of een account van een volwassene die credits wil om een spelletje te spelen. Allemaal zeer legitiem.
En jij stelt nu dat het de verantwoording is van de winkelier om te controleren dat die jongen van 18 de drank niet geeft aan een kind van 9? Hoe moet hij dat weten?
Idem met deze facebook account die door een volwassene is opgezet en waar een volwassene zijn creditcard aan toe heeft gevoegd. Hoe moet Facebook dan weten dat die volwassene zijn kind met zijn account laat spelen?
Ik vind het dus een verantwoordelijkheid voor de ouders. En dit is een dure les van 55 Euro geweest: laat je 9-jarige kind niet onbeheerd met je computer spelen!!!
SadBunny | 27 juni 2011 @ 0:15
Ik merkte ook dat mijn credit card op FB achterbleef, dus ik heb even de voorwaarden erbij gezocht:
http://www.facebook.com/payments_terms/:
Dus op zich weet je het als het goed is al…
Maar ik had ook niet goed gelezen en werd verrast. Maar je kunt wel je credit card data weer van facebook verwijderen:
http://www.ehow.com/how_6682254_erase-credit-card-information-facebook.html:
barbra roggeman | 10 augustus 2011 @ 10:45
Gisteren heeft mijn zoontje, via de account van zijn oma, met mijn mastercard, voor 158,11 euro credits aangekocht…
Ik vind dit toch echt schandalig. Ik heb meer dan een jaar geleden eens credits gekocht voor een spelletje van mijn moeder en zonder dat ik het wist werden de gegevens van mijn mastercard opgeslagen.
Ze zouden toch minstens de 3 laatste controlenummers moeten vragen ter bevestiging op de achterzijde…
Ik ben meteen gaan opzoeken op onze accounts en mijn kaart stond idd opgeslagen bij mijn moeder. Ik heb ze dus ineens verwijderd. Ik vind het echt straf, FB heeft veel last van gehackte accounts en toch kan je zomaar bestellen in eender welk spel…
Dit is al een hoger bedrag dan 55 euro… ik ga hiermee toch verder hoor. Ok de volwassenen hebben een verantwoordelijkheid, maar fb ook…
SadBunny | 10 augustus 2011 @ 19:27
Ik ben het met je eens dat FB een verantwoordelijkheid heeft. Alleen al omdat (anders dan in sommige landen) bij ons nog altijd het “redelijkheidsbeginsel” geldt, oftewel ‘Algemeen beginsel van behoorlijk bestuur dat voorschrijft dat een bestuursorgaan bij het nemen van de beslissing alle belangen tegen elkaar af moet wegen’, maar dit lijkt me toch het enige waar je ze wat op kunt maken… Want vergeet niet dat een volwassene hier aan het kind de mogelijkheid heeft geboden om gebruik te maken van andermans account, waardoor FB in alle redelijkheid kan zeggen dat hier door u (en/of door de oma) op z’n minst artikel 4.5, 4.8 (als je zoontje jonger dan 13 is) en misschien zelfs 4.9 van de gebruikersvoorwaarden (zie https://www.facebook.com/terms.php) met voeten is getreden. Die voorwaarden staan er niet voor niets: als u zich daaraan had gehouden had deze situatie zich nooit kunnen voordoen. Dit zal ook het argument zijn dat FB zal aanvoeren, en daar is op zich weinig tegenin te brengen.
Let wel: niet dat ik u afval, ik vind het ook rijkelijk idioot dat de credit card data zo maar bewaard worden en bovendien met een paar drukjes op de knop een dermate grote charge kan plaatsvinden op die kaart. Ik zou het zeer schoon vinden van FB als ze inderdaad minstens de CVC code (de 3 cijfers) zouden vragen als bevestiging. Maar FB is natuurlijk wel gewoon een commerciële onderneming en die willen gewoon geld verdienen, ergo, maken het makkelijk voor hun klanten om geld uit te geven. De manier waarop is in dit geval minstens zeer twijfelachtig, en ik kan mij goed voorstellen dat er uiteindelijk bijvoorbeeld vanuit de EU een maximum komt aan de tijd dat FB credit card data moet bewaren. Al was het alleen maar omdat het zeer gevoelige data is als een keer een of andere hacker er toegang toe krijgt.
Dus, ik wil niet negatief doen, ik wil slechts bij voorbaat vast aangeven tegen wat voor argumentatie u zich minstens moet wapenen. En uw verhaal begint juridisch natuurlijk al niet heel stevig als inherent aan uw klacht is dat eerst gebruikersvoorwaarden moeten worden genegeerd voordat de klacht überhaupt kan optreden…
Hoe dan ook, wellicht kunt u eens contact opnemen met het CBP (zie http://www.cbpweb.nl, en kijk voor de gein ook eens op http://www.cbpweb.nl/pages/resultaten.aspx/results.aspx?k=facebook ). Zij kunnen wellicht kijken of hier al klachten over lopen of u vertellen hoe u eventueel verder actie kunt ondernemen?
Wim ten Brink | 11 augustus 2011 @ 15:33
@barbra roggeman, hoe oud is uw zoontje dat hij kennelijk onbewaakt op een computer het Internet op mag? En om welk spel gaat het eigenlijk? Wie hield er op dat moment toezicht op uw zoontje? Waarom keek deze persoon niet mee toen uw zoontje deze credits aankocht? Hoe wist uw zoontje hoe hij deze credits moest verkopen? Is het niet eigenlijk uw eigen schuld dat uw zoon in een onbewaakt moment zoveel geld overboord gooit?
—
Ja, dat zijn hele vervelende vragen en die hoeft U mij niet te beantwoorden. Maar als U het conflict aangaat met FB dan kunt U deze en nog meer vervelende vragen verwachten en ze zullen hun best doen om U zo neer te sabelen. Dit zal een behoorlijk harde strijd kunnen worden en de advocaten van FB zullen zeker hun best doen om een veroordeling te voorkomen. Uw eigen proceskosten kunnen hierbij ook behoorlijk oplopen en dat om een relatief klein bedrag. En ja, ik weet dat daar soms complete gezinnen een week of langer op moeten leven maar 160 Euro is relatief erg laag.
Vandaar dat het mij beter lijkt om het op een andere manier te proberen! Facebook heeft uw creditcard gegevens opgeslagen bij de account van uw moeder. Dat had niet gemogen omdat U niet accoord bent gegaan van de privacy-verklaring die uw moeder had afgesloten voor die account. Uw prive-gegevens (creditcard) had dan ook niet bij haar account opgeslagen mogen worden. Omdat de houder van de creditcard niet overeen komt met de maker van de account had Facebook moeten weten dat deze kaart aan een ander toebehoort, en dat die ander mogelijk geen toestemming heeft gegeven voor de betreffende transacties. (Want wat als iemand een gestolen creditcard gebruikt?) Facebook heeft dus eigenlijk uw privacy geschonden door uw creditcard gegevens op te slaan bij de account van iemand anders. Probeer ze op die manier terecht te wijzen.
Als U uw zoon in de discussie betrekt, prima. Maar bedenk wel dat Facebook daar een doelwit in zal zien om hun gelijk te krijgen. Dat uw zoon de credits kocht mag niets uitmaken. Uw moeder had het mogelijk ook kunnen doen. Of een buurmeisje dat toevallig de computer op ging. Of een hacker die de account heeft gekraakt. Wie de credits heeft gekocht is niet van belang. Wat van belang is, is dat Facebook uw creditcard gegevens heeft opgeslagen bij de account van iemand anders en dat deze kaart vervolgens is “misbruikt” om credits van te kopen zonder uw toestemming.
Oh, en geef uw zoon flink op zijn donder, want dit mag hij natuurlijk nooit meer doen.
Marcel | 11 augustus 2011 @ 16:35
tip voor Wim: http://www.onzetaal.nl/advies/u-hoofdletter.php
SadBunny | 11 augustus 2011 @ 17:39
@Wim ten Brink:
waar leest u dat een FB-gebruiker alleen met een creditcard die op zijn/haar eigen naam staat een aanschaf zou mogen doen? Barbra geeft duidelijk aan dat zij met haar eigen credit card een aanschaf heeft gedaan voor haar moeder, oftewel vanuit het account van haar moeder. Dit is dus met wederzijdse instemming gebeurd. Ik zou niet weten waarom Facebook dat niet zou mogen of moeten accepteren? Of heb ik toch nog ergens een voorwaarde over het hoofd gezien? Ik hoor het graag; ik vind dit een interessant onderwerp.
Wim ten Brink | 11 augustus 2011 @ 20:12
@SadBunny, Oh, je kunt ook betalen voor iemand anders, hoor. Maar het probleem is dan als FB deze gegevens vervolgens bewaart! Kijk, dat je voor iemand anders betaalt moet kunnen. Dat beseft iedereen wel. Als ik credits voor jou wil kopen, geen probleem.
Maar op het moment dat ik dat doe en Facebook koppelt vervolgens die gegevens aan jouw account dan is Facebook aan het rommelen met mijn gegevens en stelt Facebook jou in staat om mijn creditcard te misbruiken. En dat mag dus weer niet!
Facebook mag dus de betaling accepteren maar mag de creditcard gegevens (in dit geval) niet koppelen aan de account omdat de account niet toebehoort aan de eigenaar van de creditcard.
Zo duidelijker?
En @Marcel: Zinnen begin je met een hoofdletter… Taalpurist, prima, maar let dan ook op je eigen taalgebruik!
SadBunny | 11 augustus 2011 @ 20:41
@Wim: Laat zo’n taalzeurpiet toch
Anyway, back on topic: ik denk toch dat het net anders zit. Als u uw credit card gegevens aan mij geeft zodat ik een aanschaf voor mezelf kan doen, dan stelt ú mij in staat om misbruik te maken van uw credit card, niet FB. Trouwens, op het moment dat ik u de gelegenheid zou geven om de aanschaf te doen via mijn account, overtreed ik de gebruiksvoorwaarden van FB (te weten artikel 4.5). FB onthoudt de credit card, en kondigt dat ook aan via lid 2 van de payment terms (zie mijn eerste post in deze thread). Uiteraard onthoudt FB de kaart onder het account dat hem gebruikt… Waar zouden ze hem anders aan moeten koppelen?
Verder: stel, ik geef u het wachtwoord van mijn GMail account, zodat u één keer een belangrijk mailtje voor mij kunt versturen omdat ik even niet bij een computer kan, of zo. (In het geval van Barbra zal de oma waarschijnlijk geen credit card hebben gehad.) U logt in op mijn GMail, via Microsoft Internet Explorer, en klikt ‘wachtwoord onthouden’. Volgens uw redenering is dan dus Microsoft degene die u in staat stelt om misbruik te maken van mijn GMail account, omdat een Microsoft product het wachtwoord onthoudt zodat u het kunt herbruiken, vanuit de gebruiker waaronder u op dat moment werkt. Volgens mijn redenering ben ík dan degene die u daartoe in staat stelt door u de beschikking te geven over mijn wachtwoord.
Let op, nogmaals: je staat al niet stevig als je klacht alleen maar kan voorkomen nadat de gebruiksvoorwaarden zijn overtreden. Uiteraard geldt daar ook het redelijkheidsbeginsel, maar ik denk niet dat velen zullen zeggen dat ‘het is verboden om anderen de beschikking te geven over uw account’ (art 4.5) een onredelijke voorwaarde is, zeker in het geval van een product dat je in staat stelt om geld uit te geven.
barbra roggeman | 11 augustus 2011 @ 23:10
Bedankt iedereen voor de reacties.
Ik wil wel duidelijk maken dat we vooral boos zijn op onszelf dat dit is kunnen gebeuren, maar toch vind ik dat facebook in de fout is gegaan door mijn mastercardgegevens te onthouden.
Robbe was bij zijn oma op de computer aan het spelen en wou de punten ‘kopen’, hij besefte alleen niet dat het om een transactie voor echt geld ging.
Hij weet dat hij niks mag aankopen met het speciale geld zonder het aan ons te vragen. Oma was helaas bezig met de andere kinderen en opa beweert dat Robbe gezegd heeft dat hij aan het kopen was, maar ja, je hebt in elk spel geld waarmee je kan kopen… hoe het allemaal juist gebeurd is, dat valt moeilijk te achterhalen…. Wij waren in de gedachte dat hij toch niks kon kopen zonder een kredietkaart in te geven.
Toegegeven, hij is jonger dan 13 jaar, maar eerlijk gezegd, de kinderen leren pas engels in het 2de middelbaar, ze worden dus 14 jaar in dat schooljaar en ik denk niet dat alle kinderen zouden weten wat ze exact aan het doen zijn… wie van de kinderen kent er dan al genoeg van de taal.
Ik heb bij fb een klacht geopend omdat ik het straf vind dat als ik 1 keer voor iemand anders iets betaal, dat mijn gegevens onthouden worden en dat die persoon dan altijd kan blijven bestellen (in principe tot de kaart vervalt). Ik heb natuurlijk gezegd dat mijn moeder het per ongeluk heeft gedaan. Tevens argumenteer ik dat ik meer dan een jaar geleden haar speciale credits kado heb gedaan, eenmalig, en dat ze geen volmacht heeft op mijn rekening, dus dat ze niet kan bestellen vanuit mijn rekening. Ik geloof niet dat ze me gaan terugstorten, maar voor dat bedrag wil ik het wel proberen…
SadBunny | 11 augustus 2011 @ 23:51
Ach, je weet ‘t niet… Niet geschoten is altijd mis, en wellicht vindt FB het wel belangrijker om niet dit soort negatieve commentaren te krijgen, en storten ze gewoon uw geld terug (of wellicht voor de nog-niet-gebruikte credits). Niet geschoten is altijd mis! En het is toch best een hoop centen natuurlijk, voor dat geld koop je een halve computer of ga je met een flink gezin naar de efteling. Geen enkel spel en zéker niet een of ander stom FB spelletje zou zo veel waard moeten zijn, lijkt me. Ik hoop dat ze u netjes behandelen en niet de discussie aangaan maar gewoon uit klantvriendelijkheid (of wellicht alleen maar uit angst voor nare publiciteit) dit netjes afhandelen.
Als ze er daadwerkelijk een discussie over aan willen dan gaat u ‘m waarschijnlijk niet winnen want dan zijn er de beroemde gebruikersvoorwaarden, die u duidelijk niet had gelezen anders had u de kaartgegevens er al eerder vanaf getrokken
Maar tijd is geld, en goede publiciteit is goud. Dus wie weet!
Wel is het een goede les hoop ik: PAS OP MET UW PERSOONSGEGEVENS! Voor je het weet slingeren ze lukraak over het web. Zo makkelijk gaat dat dus…
Zelfs bij een partij waarvan je in eerste instantie denkt “nou, DIE zullen toch wel te vertrouwen zijn”. Is ook zo, in die zin dat ze waarschijnlijk geen spookincasso’s gaan doen of uw credit card data gaan verkopen of zo. Maar onthoud wel: FB wil ook gewoon zo veel mogelijk centjes maken natuurlijk.
Ook voor uw zoontje is dit hopelijk een belangrijk leermoment; denk na bij wat je doet, en als je het niet weet, vraag het dan gewoon aan iemand die het wel weet of die bijv. in dit geval voldoende Engels leest om e.e.a. even op te zoeken! Niet zo maar vanuit gaan dat ‘t wel goed zal zijn. Als er voorwaarden staan: LEZEN! Als de voorwaarden niet te vinden zijn of onduidelijk zijn (obfuscatie)? Dan weet je één ding zeker: dan zijn ze er zelf blijkbaar alvast niet al te trots op en is ‘t sowieso waarschijnlijk niet te vertrouwen. Bij FB zijn de voorwaarden prima te vinden en ook niet extreem juridisch of wollig opgeschreven, dus die hebben wat dat betreft alweer een streepje voor. Hopelijk maken ze dat waar door nette afhandeling.
Ik ben benieuwd naar de reactie van FB.
SadBunny | 11 augustus 2011 @ 23:59
O ja, en uiteraard: zorg ALTIJD dat je als ouder controle houdt over wat je kind op internet uitvreet. Helaas liggen ook daar allerlei nare gevaren op de loer. Je hoeft ze echt niet te bespioneren of zo (hoewel daar ook allerlei Parental Control software voor is, maar daarmee jaag je ook je kind alleen maar tegen je in het harnas), maar loop wel regelmatig onverwacht langs. Let op of ze dan niet opeens heel sneaky iets wegklikken of zo, en als ze dat wel doen: weg computer, eerst maar eens vertellen wat je wegklikte, dat wil je als ouder echt niet meemaken dat je kind de een of andere vergissing begaat terwijl jij er wat aan HAD KUNNEN doen als je beter had opgelet. Ik heb jaren voor een computer security bedrijf gewerkt, antivirus, antispam etc. en ja, ook die parental control, en je wilt niet weten wat een problemen qua virussen, oplichterij etc. etc. er door lieve naieve kindertjes kunnen worden tegengekomen. Hoewel ik ook maar wat vaak mannen heb gesproken die wel ZEIDEN dat het hun kinderen waren die “weer eens op rare websites hadden gezeten” maar waar bij nader onderzoek toch echt wat anders bleek… Goh, wat leer je op een antivirus helpdesk snel over de telefoon leugens van waarheid onderscheiden!
Anyway, Google eens op gevaren van het internet, valkuilen voor kinderen etc., en spreek ze daar eens luchtig over aan, tijdens het eten of zo. Geef een paar voorbeelden en vraag of ze ook wel eens tegen dat soort dingen aangelopen zijn. Let op hun reactie.
Goed, het Orakel uit Amsterdam heeft gesproken, en voor de zoveelste keer van een verhaal dat hij in tien woorden bedacht een epistel van vijftien kantjes gemaakt. Nou ja, je kijkt maar wat je ermee doet
Succes!
Wim ten Brink | 12 augustus 2011 @ 9:42
Even ter herhaling: Pas op met uw persoonsgegevens!
Het is zo eenvoudig om ergens een creditcard nummer in te voeren maar wat doet de betreffende site vervolgens met die gegevens? FB gaat hier de fout in doordat ze deze gegevens meteen bewaren bij de account, terwijl kaart en account niet bij elkaar horen. Daarmee handelen ze dus fout. Maar om een alternatief voor te stellen: neem een PayPal account! Ook geen perfecte oplossing maar bij PayPal moet je wel steeds een wachtwoord invoeren. Neem daarbij een lang wachtwoord van 15 letters en een speciaal teken en dan kun je op veel sites betalen via PayPal i.p.v. direct met je creditcard. En dus ook via PayPal je geld terugeisen. En iDeal is ook een goed alternatief.
In dit geval kun je natuurlijk ook via je creditcard maatschappij de betaling ongedaan maken. Gewoon contact opnemen met VISA of Mastercard en aangeven dat Facebook onterecht geld in rekening heeft gebracht. Immers, het kind was niet gemachtigd tot deze betaling. De oma ook niet. Duurt even maar het geld komt dan weer terug op de eigen rekening en Facebook zal wel redelijk kwaad worden. Maar ja, het is hun eigen fout.
Oh, ik zeg niet dat PayPal de beste betaal-oplossing is. En iDeal ook niet. Maar PayPal koppel je aan je creditcard en PayPal vereist voor iedere betaling een wachtwoord. Zoals iDeal voor iedere betaling een pincode verwacht. Voor ouders met jonge kinderen is dit dan ook een goede oplossing, zolang je je wachtwoord of pincode maar niet deelt met je kinderen.
Oh, voor jonge kinderen is de NeoPets site misschien interessant. Deze heeft ook een Nederlandse interface en biedt allerlei spelletjes plus de verantwoording om voor een virtueel huisdier te zorgen. Daarnaast kun je er ook een bepaalde financieel bewustzijn mee leren omdat je in dit spel met NeoPoint van alles kunt kopen of soms mee moet bij bepaalde spelletjes, maar op geen enkele manier kun je er NeoPoints kopen voor echt geld. (Wel weer NeoCash maar dat heeft weer een andere functie.) NeoPets kent geen minimum leeftijd en er is veel op te verkennen voor jonge kinderen. (Maar je hoeft geen kind te zijn voor deze site. Er zitten ook veel volwassenen op, simpelweg door de vele spellen die het bevat.)
@SadBunny, wat kunnen wij Amsterdammers toch flink kletsen, he?
SadBunny | 12 augustus 2011 @ 9:52
@Wim: ja, twitter is niets voor ons
Wim ten Brink | 12 augustus 2011 @ 11:08
Grappig genoeg heb ik wel een Twitter account. En een FourSquare account. En een Facebook account. En een LinkedIn account. En een NeoPets account. En een Hyves account. En een Google Apps account. En een PayPal account. En een SecondLife account. En een World of Warcraft account. En nog veel meer van dergelijke accounts. Best opvallend op hoeveel plekken ik al mijn prive-gegevens heb gedeeld via het Internet! Dit gaat tegenwoordig zo eenvoudig en het is voor veel mensen een enorme gewoonte om alles maar blindelings in te voeren zodat ik best begrijp hoe het kan gebeuren dat iemand Credits koopt voor haar moeder om vervolgens te ontdekken dat haar creditcard gegevens opeens opgeslagen blijken te worden en zonder extra beveiliging weer keer op keer hergebruikt kunnen worden!
Betalen met creditcards zou online eigenlijk geen optie mogen zijn…
Internetrecht door Arnoud Engelfriet | 23 september 2011 @ 8:09
Mogen kinderen betalen in sociale games?…
Via internetspellen als Farmville en Happy Harvest betalen kinderen soms tientallen euro’s voor zaken als het onderhouden van een digitaal tuintje, las ik bij Adformatie. Hoogleraar Jeugd en Media Patti Valkenburg wil paal en perk stellen aan deze pr…