Voor de volledigheid merkt de rechter op dat ook als de gewijzigde AV wél onderdeel zouden uitmaken van de overeenkomst, deze niet ter hand zijn gesteld en het beroep van X op de vernietigbaarheid ervan dus slaagt. Ook hier dus niets over onredelijke bezwarendheid van zo’n beding.

Kosten die worden gemaakt nadat de betaling is voltooid, vallen niet meer onder de reikwijdte van dit wetsartikel.

Dat lijkt mij ook zonder de wetsgeschiedenis uit te pluizen volstrekt duidelijk!!

Kosten van de bedrijfsvoering zullen toch echt in de kostprijs moeten worden doorberekend, of anders op basis van een afzonderlijk beding in rekening moeten worden gebracht. Een werknemer kan ook niet de kosten van zijn betaalrekening aan zijn baas doorberekenen (tenzij de arbeidsovereenkomst daar iets over zou bepalen).

Helaas is deze rechter de weg kwijt:

De kosten die een bank maakt (en aan de zakelijke begunstigde in rekening brengt) om de per acceptgirokaart of per internetbankieren binnengekomen betalingsopdracht te verwerken, vallen dan ook onder de kosten van betaling.

Aha? Dus als je in een winkel met een pinpas betaalt, ben je de kosten van het pinnen verschuldigd? En idem als je met creditcard betaalt? Ook als de winkelier je niet voorafgaand aan de betaling op de extra kosten wijst? Onzin. Deze kosten vallen wellicht onder art. 6:47 lid 1 BW, maar de gewoonte gaat hier duidelijk voor op de wet.

3.15 Naar het oordeel van de kantonrechter vallen de bankkosten voor het uitvoeren van de betalingsopdracht via internetbankieren onder kosten van betaling. Partijen zijn het eens dat in het zakelijke betalingsverkeer voor een girale bijschrijving (via internetbankieren) door banken een tarief van€ 0,14 wordt gehanteerd.

Zeg rechter, heb je ook uitgezocht hoeveel een bank in rekening brengt voor het uitvoeren van een automatische incasso? Antwoord: € 0,082.

KPN kan volgens deze rechter blijkbaar per direct alle automatische incasso’s met € 0,082 verhogen (en alle klanten een aanmaning sturen om het te weinig betaalde over de afgelopen 5 jaar bij te storten).

Het is een volstrekt idioot idee dat een consument (of bedrijf) verplicht zou zijn om bij iedere girale overboeking naar een bedrijf 14 cent bij het verschuldigde bedrag op te tellen. Die conclusie is flagrant in strijd met de verkeersopvatting. Hoe kan het dat de rechter dit niet beseft?

De rechter volgt dan wel niet de belachelijke interpretatie van KPN, maar heeft toch oogkleppen op bij het uitleggen van art. 6:47 lid 1 BW. Kosten die de bank een rekeninghouder in rekening brengt lijken mij hier gewoon niet onder te vallen.

Volgens mij klopt de titel van de blogpost niet. Volgens de kantonrechter bevatten de algemene voorwaarden geen beding op grond waarvan acceptgirokosten in rekening kunnen worden gebracht, dus de rechter hoefde zich niet uit te laten over de vraag of zo’n beding onredelijk bezwarend zou zijn geweest.

Goed gezien! Ik dacht vanwege de kop dat de rechter dit inderdaad had aangeven.

Het is een volstrekt idioot idee dat een consument (of bedrijf) verplicht zou zijn om bij iedere girale overboeking naar een bedrijf 14 cent bij het verschuldigde bedrag op te tellen.

Niet alleen dat maar het is of kan ook nog eens afhankelijk (zijn) van de keuze van de ondernemer met welke bank hij zaken doet. Hoewel ik het overigens met je eens bent, komt het me toch als juist over. Volgens Sanden wordt met dit lid gedoeld op de kosten van het betalingsverkeer.

Door de acceptatie van het bij wijze van betaling aangeboden papier ontstaat naast de oorspronkelijke verbintenis een verbintenis uit het papier. Het gevolg is dat de schuldeiser voorlopig geen nakoming meer kan vorderen van de oorspronkelijke verbintenis. Hij moet eerst proberen door middel van het papier datgene te verkrijgen waarop hij recht heeft. Zodra het papier is verzilverd en de goede afloop dus vaststaat, is de betaling voltooid en de schuldenaar bevrijd.

(Groene Serie, art. 6:46 BW.)

In geen enkele toelichting op art. 6:114 BW kan ik iets vinden over art. 6:47 BW.

Ik geef toe dat je de wet zo kunt uitleggen dat degene die een rekening door een girale overboeking betaalt in plaats van in persoon langs te komen om contant te betalen, hierdoor 14 cent bij de schuldeiser in het krijt komt te staan, maar zoiets sluit totaal niet aan bij de maatschappelijke realiteit.

@BertBert: Wanneer Telefort aan haar klanten geld schuldig is dan mag ze dus geen 1,25 euro rekenen voor een acceptgiro. Dergelijke kosten komen nu juist voor de schuldenaar.

Ik onderschrijf volledig de stelling van Piet.
Immers het kiezen van een bepaald betalingssysteem is ook een ondernemersrisico waarop je je niet kan beroepen op art. 6:47 wanneer de klant zijn keuze heeft gemaakt voor een legitiem een wettig betaalmiddel. Immers, de ondernemer kan ook wel wensen dat hij in Deense Kronen wordt uitbetaald. De transitie en om wisselkosten komen dan echter voor de ondernemer zijn eigen rekening omdat de Euro nu eenmaal een wettig betaalmiddel is. En dat geldt uiteraard ook voor de acceptgirokaart, internetbankieren of welk wettig betaalsysteem dan ook.

Alle kosten die er daarna nog volgen zijn voor rekening van de ontvanger. Wie weet heeft ontvanger wel een hele dure bank, of misschien wil die zijn geld nog inwisselen voor een andere valuta, als afnemer / betaler heb je daar geen invloed op, zelfs geen inzicht in.

Dat een “bank bijschrijving” geld kost, klopt wel, maar daartegenover staat dat een “bank - afschrijving” ook geld kost.
Het kost beide partijen geld om te betalen, dus laat ieder dan voor zijn eigen kosten opdraaien.

De analogie die ik nog steeds goed vind passen:
In de winkel koop je iets. Je betaalt kontant. Je betaling wordt gecontroleerd, eventueel wisselgeld uitgekeerd, en je krijgt een kassabon.

De winkel gaat ook niet nog eens een extra betaling vragen voor het ontvangen van de betaling, of voor het uitreiken van de kwitantie, of voor de afschrijving van de kassa, of zijn eigen personeelskosten..
Die bedragen horen onder “algemene bedrijfskosten” uiteraard.

Het bizarre van deze “acceptgiro” discussie is uiteindelijk dat de meeste mensen die NIET gebruiken. En TOCH wordt door Vitens / Eneco daarvoor kosten in rekening gebracht, en vinden sommige rechters dat die kosten betaald moeten worden.

Als analogie:
In de winkel betaal ik kontant, maar toch moet ik kosten voor PIN betaling betalen?

Het maken en verzenden van een factuur (met automatisch aangehechte acceptgiro), brengt eveneens kosten met zich mee, maar deze behoren niet tot de kosten van betaling. Aldus de uitspraak van de rechtbank in Breda tegen de KPN op 25 mei jl.

Overigens is er geen jurisprudentie waarbij de rechter een consument om acceptgirokaart kosten heeft veroordeeld. Sterker nog zowel de rechtbank in Haarlem als die in Breda hebben een consument in het gelijk gesteld v.w.b. het niet betalen van acceptgirokaart (of extra administratiekosten). Er was daarnaast nog een andere zaak waarin een communicatiebedrijf werd veroordeeld tot het betalen van administratiekosten naar de KPN.Maar zogezegd betreft dat een bedrijf tegen bedrijf wat iets heel anders is dan consument tegen bedrijf. In die zaak had het belbedrijf immers kunnen weten dat zij de administratiekosten van KPN in haar tarieven (die zij niet doorberekende aan haar klanten) had moeten doorberekenen.

Kosten voor administratie of andere algemene kosten behoren dus niet tot de kosten van betaling.PUNT.

Ik heb sinds de invoering van de ‘acceptgirokosten’{*} geweigerd deze te betalen, en dat ook elke escalatie (periode-afrekening) weer gewonnen/kwijtgescholden gekregen.
Edoch: een van mijn hoofdargumenten daarbij was (naast ‘ik betaal per telebank, niet per acceptgiro, dus dat vod onderaan de factuur mogen jullie houden, die betaal ik niet’), sinds de casus ‘Haarlem/Stadsverwarming-Purmerend’, dat er geen alternatieve betalingswijzen mogelijk waren.
En juist op dat punt is Vitens 1x heel dom ingegaan, namelijk ‘daar zijn wij wel mee bezig, maar dat kost onverwachts meer tijd’.
Edoch: dat is inmiddels 2 jaar/afrekeningen/escalaties geleden, en _nog steeds_ hebben die **** dat niet voor elkaar.
En daarmee wordt dat argument mijnerzijds dus alleen maar sterker.
(en nee, hun laatste oekaze, ‘digitale factuur’, is nog steeds geen andere betaalwijze! (maar slechts een ratterige poging om de discussie nog eens flink te vertroebelen)
(PS/daarbij: heeft *u* (als particulier) deze gewijzigde voorwaarden al toegestuurd gekregen?)

En nee, Vitens doet a) ook niet mee aan de digitale betaalwijze ‘FinBox’, b) *noch* aan het zeer recenter ‘AcceptEmail’….defacto doet Vitens dus ook nog eens verwoede pogingen om elk mogelijk alternatief te vermijden….ergo: een varken aan de staart trekken sorteert meer nuttig resultaat)

{*} heet sinds een tijdje ‘kosten betalingsverkeer’, althans tot op de laatste periode-afrekening, medio 2011

Concreet: *ik* heb in de afgelopen jaren meer dan eens van Vitens zwart op wit gekregen dat *omdat* men die alternatieve/digitale betaalwijze nog steeds niet voor elkaar heeft, ik de kosten ‘acceptgiro’ kwijtgescholden krijg.
En inmiddels ben ik dit cirkus van herhaalde escalaties zo zat, dat ik dit argument ook graag anderen in handen geef.
Wie het letterlijke citaat uit deze Vitens-brieven wil ontvangen kan mij een emailtje sturen.

PS: is het de Vitens-klanten alhier ook reeds opgevallen dat de termijn-’facturen’ nu a) *alleen* nog maar een acceptgiro bevatten, en b) dat de factuur (erboven) daar onmiskenbaar vanaf is gesneden? (de perforatie-rand (zoals ook vroeger) tussen factuur en acceptgirokaart is nog duidelijk aanwezig!)

Beziet eea ook in het licht van de huidige voorwaarden, waarin een bijna onontwarbare kluwen aan combinaties ‘automatisch betalen / factuur-papier / factuur-digitaal’.
(met nog een andere curieuze dreiging/aanzegging, ‘corrigeren (periode)factuur / 17,82′ (zie onder))

PS: voor de goede lezer behoeft het geen betoog dat ‘automatisch betalen’ niet hetzelfde is als ‘automatische incasso’!….;))
(ergo: en hup, daar ontstaat weer een geheel nieuw tegenargument)

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
4.11 Digitale (termijn)factuur bij niet-automatische betaling 0,50 0,53
4.12 (Termijn)factuur bij niet-automatische betaling 1,50 1,59
4.13 (Termijn)factuur bij automatische betaling gratis gratis
4.14 Corrigeren (termijn)factuur* 16,81 17,82

* Vanaf medio 2012.
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

NB, nog een bizar detail in de incasso-procedure/escalatie: alhier betreft het, op hetzelfde postadres, 2 Vitens aansluitingen, en momenteel ook 2 afzonderlijke escalaties. Dan zou je denken dat Vitens zo efficient is om 1 enkele ‘incassant’ met de 2 laatste aanmaningen op pad te sturen.
Maar nee, Vitens-voertuig #1 stond al een tijdje geparkeerd (merkte ik achteraf), #2 kwam aanrijden (die hoorde ik wel), en 2 personen kwamen elk 1 document overhandigen….pas na vertrek zag ik dat het ook 2 afzonderlijke voertuigen betrof.
Ergo, zelfs op het punt van incasso-kosten begeeft Vitens zich op stompzinnig glad ijs….volstrekt onnodige handelingen, louter om de kosten op te kunnen drijven, derhalve ook op dit punt onredelijk bezwarend.

Kortom: je zou er uiteindelijk maar mee voor de rechter moeten verschijnen, als Vitens zijnde, met zo’n puinhoop aan opeenvolgende AV’s, daadwerkelijke termijn-’facturen’ en toezeggingen aan de klant….alleen al vanwege de jurisprudentie zou men daar nachtmerries van moeten krijgen….:))

-edit Arnoud: ik snap je frustratie maar scheldwoorden heb ik liever niet hier.-