Regelmatig krijg ik vragen als de volgende:
Ik heb een leuke domeinnaam geregistreerd waar ik producten/diensten/informatie/affiliatelinks aanbied. Nu ben ik onlangs aangesproken door een ander bedrijf dat zegt dat die domeinnaam inbreuk op zijn handelsnaam maakt. Kan dat kloppen? Moet ik nu de domeinnaam afgeven of zijn er nog mogelijkheden?
De naam van een bedrijf is beschermd als handelsnaam. Concurrenten mogen dan niet dezelfde naam gebruiken, of een naam die verwarringwekkend veel lijkt op de handelsnaam. Zo mag je geen boekhandel onder de naam “Bol.nl” gebruiken, omdat dat te veel lijkt op de bekende internetboekhandel Bol.com. Ook Wereldbol en Boekenbol mogen niet; Het Boekenbolletje vind ik een twijfelgeval.
Een domeinnaam is echter niet per se een handelsnaam. Het kan wel – wederom Bol.com – maar het hoeft niet. Zo is de handelsnaam van deze blog “Internetrecht door Arnoud Engelfriet” want dat is de titel die je overal terugvindt. De domeinnaam blog.iusmentis.com gebruik ik zelf eigenlijk niet als naam van de blog, alleen als adres. En het adres van een bedrijf is niet zijn handelsnaam.
Zo was het gebruik van “amsterdam-thuisbezorgd.nl” door concurrent Just-Eat géén handelsnaaminbreuk, omdat er geen zakelijke dienstverlening plaatsvond op die site. Men werd slechts doorgestuurd naar Just-Eat.nl na 10 seconden lang een reclameboodschap getoond te krijgen.
Zou je een site hebben die in niets lijkt op de concurrent én die onder een eigen naam opereert, dan zouden er geen handelsnaamrechtelijke problemen moeten kunnen ontstaan. En daar gaat het toch vaak fout, want mensen bouwen zulke sites vanaf sjablonen, en die nemen de domeinnaam als sitenaam (“Welkom bij domeinnaam.nl“). En dát maakt de domeinnaam tot handelsnaam.
Een merkwaardige kronkel bij domeinnamen is wel dat er soms tóch gesproken wordt van “inbreuk”, omdat de domeinnaamhouder aanhaakt bij de bekendheid van de domeinnaam en zo verwarring zaait en profiteert van die domeinnaam. Volgens mij is dat juridisch volstrekt onjuist: die termen komen uit het merkenrecht en een handelsnaam is geen merk. Maar rechters passen die regels gewoon toe, ik vermoed omdat “inbreuk op domeinnaam” heel ernstig klinkt.
Arnoud
Pingback: .EU domeinnaam oplichterij | | Remco TolsmaRemco Tolsma
Dus daarom maakt versiobv.nl die linkt naar de concurrent geen handelsnaaminbreuk. Dat begreep ik namelijk niet omdat ik dacht dat versio een beschermde merknaam was.
een partij in dezelfde branche,die eerst ook distribiteur was van mij, gebruikt nu een domeinnaam die slechts 2 letters afwijkt van mijn domeinnaam.
het lijkt me dat dat een inbreuk is.
Kan je wel aanspraak maken op een domeinnaam indien je de bedrijfsnaam niet als merkrecht hebt geregistreerd, maar de bedrijfsnaam wel door iemand anders als domeinnaam wordt gebruikt? Of een afgeleide daarvan?
Is er sprake van verwarring als de domeinnaam – als je hem uitspreekt – lijkt op de handelsnaam? Dus soort van auditieve verwarring
Auditieve gelijkenis kan zeker een bron van verwarring zijn. Wel lijkt het me relevant of het publiek gewoonlijk de naam uitspreekt, wat bij een internetbedrijf niet per se zo hoeft te zijn. Als normaliter mensen de naam alleen schrijven en bij de geschreven uiting op de site er géén verwarring kan zijn, dan lijkt het me niet dat “jamaar bij uitspreken lijkt het wél” een voldoende tegenargument is.
Wat als iemand van plan is een bedrijf te starten met een naam waarvan het domein al in gebruik is? Hierbij wordt het domein alleen gebruikt als verwijzing naar een website die verder geen relatie heeft met de betreffende domeinnaam. Is het mogelijk vanuit opzicht van het startende bedrijf een verzoek te doen tot overname van de domeinnaam op basis van juridische gronden?
Beste,
Ik heb een NL domein geregistreerd voor mijn organisatie (bijv organisatieX.nl). Nu heeft een concurrent organisatieX.com geregistreerd en naar zijn website “geforward” (bij het klikken ga ik direct naar zijn website.
Mag dit?
Alvast enorm bedankt voor uw reactie
Ja, dat mag. Dat is vergelijkbaar met wat Arnoud in zijn post zegt:
Het gaat erom dat er verwarring wordt gecreeerd. Maar omdat de bezoeker wordt omgeleid naar een andere site met een andere domeinnaam in de URL is die verwarring er eigenlijk niet. Ja, als die andere site ook nog eens vermeldt dat ze OrganisatieX zijn dan is er wel een probleem, maar dan niet met de domeinnaam maar met de site zelf.
Je kunt desondanks wel proberen om een klacht in te dienen bij de SIDN of door juridische stappen te ondernemen, maar ik denk niet dat je veel kans hebt.
Oke, dat is vervelend. Ik zal hem eens mailen of ik wellicht het domein kan overnemen. Bedankt voor je reactie in ieder geval!
Ik heb mijn domeinnaam hippebandjes.com, waarvan ik ook de handelsnaam bij de KvK heb geregistreerd, nu is er een site die heeft hippe-bandjes.nl en verkoopt de zelfde artikelen als dat ik doe. Maken zij hiermee inbreuk op mijn handelsnaamrecht of niet?
Of jij maakt inbreuk op hun handelsnaamrecht
Als jij kunt aantonen dat jij eerder was met het gebruik van jouw handelsnaam, dan maak je een goede kans om je concurrent te verbieden onder “hippe-bandjes” zaken te doen.
Ik doe het al vanaf 2010 en zij zijn in 2011 begonnen en hebben de domeinnaam sinds 2012? Ik sta hiermee ook bij de KVK ingeschreven en zij niet.
De vraag is vooral ook of jullie beiden vergelijkbare producten verkopen en of er sterke overeenkomsten tussen beide sites zitten. Dus ik ben maar even gaan vergelijken…
Eerst en vooral even de algemene voorwaarden. Ik gebruik Google Chrome en krijg deze bij jouw site niet zichtbaar, ook al klik ik erop. Bij die ander zie ik ze wel netjes verschijnen. Ik denk wel dat die ander een aantal voorwaarden heeft opgenomen die op de grijze lijst staan. Zo is het risico bij het verzenden van een bestelling voor risico voor de koper, wat natuurlijk onjuist is. Dat risico ligt juist bij de verkoper. Ook dat je alleen artikelen met fabrikage-fouten kunt retourneren is onjuist, want je moet alles gewoon kunnen retourneren binnen 14 dagen, tenzij het maatwerk betreft.
Maar als ik http://hippebandjes.com/ bekijk heb ik het idee dat die site gewoon niet werkt of dat er andere problemen mee zijn. Ook Internet Explorer heeft moeite met jouw site zodat ik mij afvraag of jouw site eigenlijk wel af is. Maar goed, toch even verder gekeken. Jullie lijken wel concurrenten.
Bij de SIDN kun je de eigenaar van die andere website opvragen. Bij RobTex kan dat ook voor domeinen buiten .NL om. Die combinatie vertelt mij dat jouw domeinnaam inderdaad eerder is geregistreerd dan je concurrent. Maar veel meer over je concurrent wordt niet verteld zodat je bij NitroServe moet gaan aankloppen met je klacht. Een Nederlandse host dus je hebt een goede kans dat een klacht bij hen al tot afsluiting van je concurrent leidt, mits je maar met duidelijke argumenten komt. Je hoeft dus niet meteen een dure advocaat in dienst te nemen.
Overigens kun je via hun Facebook account weer bij hun blog komen, waar Wilfred en Kyra aangeven dat zij de nieuwe eigenaren zijn van die site. Nieuwe eigenaren? Okay, misschien weten ze niet eens dat ze inbreuk aan het plegen zijn, maar het lijkt er wel sterk op. Het lijkt sterk op een hobbyisten-website waarbij de hobbyisten zich een beetje zakelijk ontplooien. Je zou eens contact met hen kunnen opnemen om ideeeen uit te wisselen. Gewoon even de kwestie vriendelijk bespreken en mogelijk zelfs met hen samenwerken. Als klanten bij hen bestellen dan zou jij die producten dus kunnen aanleveren en een deel van de winst aan hen overdragen. (Deel van de winst, niet deel van de prijs!) Jij handelt dan de zakelijke kant af terwijl zij meer enthousiaste klanten zoeken.
-
In ieder geval mijn conclusie, maar ik ben geen jurist: Hobbyist of niet, jouw domeinnaam is ouder en jullie handelen in hetzelfde product. De naam is vrijwel identiek dus is er inderdaad sprake van merk-inbreuk. Ik twijfel alleen of het doelbewust is gedaan, mede omdat “Hippe bandjes” niet echt een unieke handelsnaam is. Dan ga je toch weer richting de varianten op thuisbezorgd.nl die Arnoud al noemde. Juridisch kan het nog lastig zijn, maar die provider overtuigen dat er sprake is van inbreuk zou wel moeten kunnen.
Hallo Wim,
Ik heb mijn site opnieuw moeten maken, had een verouderd script en kon niet upgraden. Na een crash van mijn pc ben ik alle fotos kwijt ben moet deze weer opnieuw maken, daar ben ik druk mee bezig.
De voorwaarden stonden er al in maar waren niet naar mijn zin dus even verwijderd om aanpassingen te doen, de komen er deze week weer op te staan.
Ik heb telefonish contact gehad met de nieuwe eigenaren en deze waren bereid om de naam van hun site te veranderen, maar nu bijna een maand later weer gemaild dat ik het fijn zou vinden als ze dat voor eind mei geregeld zouden hebben. Het lijkt erop dat ze dit niet van plan zijn. Want zij vinden niet dat ze inbreuk maken op mijn handelsnaam.
Als ik zelf een naam bedenk kijk ik eerst of deze naam gebruikt word en zo ja wat voor artikelen ze verkopen lijkt het op wat ik wil dan zoek ik een andere naam. Ik vind dat iedereen dat zou moeten doen om dit soort problemen te voorkomen.
Bedankt voor de tip wat betreft het aanschrijven van de provider van de andere hippe bandjes.
Mvg Janny
Het lijkt me erg sterk dat de provider de site gaat afsluiten zonder een gerechtelijke uitspraak. En mocht die dat wel doen dan zit je concurrent binnen 5 minuten bij een andere hoster die hem niet afsluit. Als ie eenmaal bij een host zit die hem niet afsluit sta jij weer een stukje zwakker.
Je kan het beter rechtstreeks met hun regelen. Zoek een aantal vergelijkbare zaken waarbij de uitspraak in jouw voordeel gedaan is en meldt die bij hun. Zoek dan vooral die zaken waarbij de kosten van de rechtszaak op hun verhaald kan worden. Ik denk dat beide partijen (hoge) juridische kosten willen vermijden.
Je zou verwachten dat een provider eerst een gerechtelijk bevel zou afwachten maar helaas geeft Arnoud in dit artikel al aan dat die opmerking mooi niet opgaat. Als de provider de site niet weghaalt na een terechte klacht over domeinnaam-inbreuk dan zijn ze mede-verantwoordelijk voor de geleden schade. Nu zal het in deze zaak lastg zijn om die geleden schade te bepalen, maar de provider zal in principe de site eerst moeten sluiten om de reactie van hun klant op die sluiting af te wachten. Als de klager duidelijke argumenten heeft, heeft de provider geen geldige reden om niet aan het verzoek te voldoen en zo verdere schade te voorkomen. Een verwijzing naar de Lycos/Pessers kwestie kan daarbij extra druk op de provider leggen.
-
Een brief plus email richting de provider met daarin de naam en bedrijfsnaam van de klager, inclusief KvK nummer kan dus goed werken. Beschrijf daarbij duidelijk het probleem (merknaam-inbreuk en kapen domeinnaam) en een verwijzing naar het artikel van Arnoud waar ik net naar verwees en/of het Lycos/Pessers arrest om je woorden kracht bij te zetten. Die site zou dan binnen 7 werkdagen offline kunnen raken.
-
Aan de andere kant, de site eigenaar lijkt mij een hobbyist. Even contact opnemen, de kwestie bespreken en kijken of je een afspraak kunt maken met die hobbyist om te zien of je die domeinnaam voor een laag prijsje kunt overnemen. (Zeg, 25 euro.)
Het probleem hierbij is dat het voor de provider lastig is om te bepalen óf er wel inbreuk gemaakt wordt op de handelsnaam van de klager. Je stelt de provider nu voor de keuze dat hij moet kiezen tussen een schadeclaim van de klager als hij de site (onterecht) niet afsluit en een schadeclaim van de webmaster als hij de site (onterecht) wel afsluit. Volgens mij kan je niet van de provider verlangen dat hij deze keuze maakt als er niet overduidelijk inbreuk gemaakt wordt. En in die geval zou ik niet met 100% zekerheid kunnen zeggen dat de rechter mee gaat met de klager.
Maar dat is helemaal geen taak van de provider! De klager komt met een klacht waarin een duidelijk probleem wordt aangegeven en stelt de provider mede-verantwoordelijk voor de schade indien ze niet direct de site offline halen. De provider is dan onrechtmatig aan het handelen indien ze geen gehoor aan de klacht geven. En geen enkele provider wil dat, tenzij ze uit onwetendheid denken dat er eerst een gerechtelijk bevel nodig is.
Vandaar de verwijzing naar die post van Arnoud, die hen duidelijk kan maken dat een dergelijk bevel niet noodzakelijk is.
-
En duidelijk maken dat er sprake is van inbreuk? Tja, de vermelding van het KvK nummer geeft aan dat het bedrijf ouder is dan de inbreukmakende website. Aangezien het bedrijf ook een domeinnaam met bedrijfsnaam hanteert en de inbreukmaker een domeinnaam gebruikt dat er sterk op lijkt en ook nog eens vergelijkbare producten verkoopt lijkt deze kwestie al zeer sterk op inbreuk.
Het zou anders zijn indien de hobby-site gekleurde fietsbanden en autobanden zou verkopen. Dat kunnen ook hippe bandjes zijn, maar daar kan het bedrijf niet over klagen. Immers, hij verkoopt geen fietsbanden.
Verder is er nog hippebandjes.nl zonder streepje waar hippe halsbanden voor honden worden verkocht. Nogmaals, ook hier is er dus geen sprake van inbreuk.
Maar twee sites die vrijwel dezelfde producten verkopen met vrijwel dezelfde domeinnaam? Ja, grote kans dat daar dus inbreuk wordt gepleegd en voor een provider dus een reden om toch maar in actie te komen, ook al is de naam zelf vrij algemeen.
Er is echt een verschil tussen het geven van Naw-gegevens en het afsluiten van een site. Bij het afsluiten van een site veroorzaak je al direct schade waar de provider verantwoordelijk voor gehouden kan worden. Bij het verstrekken van naw-gegevens veroorzaak je nog geen schade.
Ook jij geeft geen 100% garantie dat er inbreuk gepleegd wordt. Hoe moet een provider dan die afweging maken? Er zijn 1001 redenen te bedenken waardoor de vermeende inbreuk opeens niet plaats vindt. Ik denk dat er geen provider in mee gaat en dat er geen rechter is die dit van de provider verlangt.
Maar bij het niet afsluiten van een site veroorzaak je ook schade waar de provider voor verantwoordelijk gehouden kan worden. Dus dan moet je je belangen goed afwegen.
Als het afsluiten achteraf onterecht was kun je de schade vervolgens verhalen op de klager. Daarbij moet wel worden bepaald hoeveel schade de site heeft veroorzaakt doordat deze offline was. (Dus niet meteen naar dev/null maar gewoon uitschakelen tot de site eigenaar reageert.) Dit betreft hooguit enkele dagen schade, waar mogelijk ook nog het een en ander over is vastgelegd in het hosting-contract.
Maar de schade van de klager kan hoog oplopen, omdat de site al maanden bestaat en dus maandenlang schade heeft veroorzaakt. Dat is een stuk pittiger…
Overigens is het zinvol om ook de AV van Nitroserve (PDF) erop na te lezen, als zijnde de betreffende provider. Artikel 6.3 geeft Nitroserve al het recht om de site per direct te sluiten indien de klant niet aan zijn verplichtingen voldoet. Artikel 8 bevat een overmacht-clausule en een dergelijke klacht valt ook zeker onder overmacht, omdat de wet nu eenmaal verlangt dat Nitroserve zo snel mogelijk verdere schade bij de klager gaat voorkomen. Het geeft hen sowieso het recht om de verbintenis op te schorten.
Artikel 10.4 geeft aan dat Nitroserve niet de NAW gegevens aan derden zal overhandigen tenzij dat wettelijk verplicht is. Arnouds artikel maakte al duidelijk dat ze daartoe zonder gerechtelijk beval al toe gedwongen kunnen worden. Maar goed, bij afsluiten van de site hoeven ze NAW niet eens te overhandigen…
Artikel 15.2 sluit overigens veel vormen van schade door een dergelijke storing uit. Dus dat de site omzet mist omdat Nitroserve de site na een klacht heeft afgesloten is gewoon jammer voor de klant. (En het betreft een zakelijke klant, want het is een webwinkel. Consumentenrecht is dan eigenlijk niet van toepassing.)
Overigens zijn de algemene voorwaarden van Nitroserve niet van toepassing op de klager, want de klager heeft geen zakelijke band met de host. De host faciliteert alleen bij een inbreuk en moet daar dus per direct mee stoppen nu ze van de inbreuk weten.
Ik denk wel dat Nitroserve zich aardig weet in te dekken tegen eventuele schade die hun klant kan beweren te hebben. Ze kunnen dat niet betreffende de schade die de klager beweert te hebben. Als ze slim zijn voldoen ze dan ook meteen aan het verzoek tot afsluiten van deze site, inclusief het blokkeren van de betreffende domeinnaam. Klant en klager mogen het daarna onderling zelf verder uitvechten.
Overigens geef ook ik geen 100% garantie dat een rechter daadwerkelijk zal verklaren dat er sprake is van inbreuk. Ik kan niet voorspellen wat een rechter ervan zal denken. Maar kijkende naar de domeinnaam en inhoud van beide websites denk ik dat de inbreuk makkelijk te bewijzen is. Daarnaast is de inbreukmaker met zijn webwinkel fout bezig, als bedrijf zijnde. Geen inschrijving bij de KvK, geen cookie-popup, allerlei foute voorwaarden en vast nog wel enkele andere punten waarop die site gewoon fout zit. Daarmee hebben ze volgens mij al een behoorlijk zwakke positie.
Waar het om gaat is dat er zo snel mogelijk een einde komt aan de schade die door deze inbreuk ontstaat. De provider kan de site uit de lucht halen, waarop de inbreukplegers maar even moeten nadenken of ze bereid zijn om hun domeinnaam terug te krijgen of dat ze gewoon onder een andere naam verder gaan. In ieder geval lost het wel snel de problemen van de klager op.
De stap naar de rechter kan altijd nog, indien de inbreukplegers proberen hun site te behouden. En dan pas kan met zekerheid bepaald worden of er echt sprake is van inbreuk.
Dit is natuurlijk onzin. Als de provider de site niet afsluit, zou deze alleen voor de dagen dat hij het niet afgesloten heeft aansprakelijk gesteld kunnen worden. De periode hiervoor heeft hij al helemaal niets mee te maken.
Het probleem is dat jij van de webhoster een beslissing verwacht of de site wel of geen inbreuk maakt op de rechten van de klager en daarbij direct een vonnis uitvoert. De webhoster kan in dit geval daar geen duidelijke beslissing over nemen en zou dat ook niet hoeven (m.i.).
Dat lijkt mij niet. De provider is mede-verantwoordelijk vanaf het moment dat de inbreukmakende site wordt opgericht en begint met schade te veroorzaken. De provider is alleen onwetend van dat feit, wat hem niet vrij pleit. Door de site niet af te sluiten accepteert de provider de verantwoordelijkheid voor alle schade, ook die van voor de klacht, omdat ze de site laten bestaan.
Onwetendheid is geen excuus om geen schade te hoeven vergoeden.
Het verschil is alleen dat de provider met zijn acties dus meteen verdere schade voorkomt en dus meewerkt met de klager, in de hoop dat de klager hierdoor geen schade op de provider zal verhalen. Een beetje vergelijkbaar als ik mijn auto aan jou uitleen, en jij rijdt ermee tegen een geparkeerde auto. Mijn auto, dus ik ben aansprakelijk voor de schade. Maar ik stuur de rekening wel naar jou door!
Zo ook hier, want de provider is mede-verantwoordelijk voor alle geleden schade, ook die uit het verleden. Wat de provider dan ook niet hoeft te beslissen is of hij de inbreuk stopt maar of hij wil doorgaan met het faciliteren van de inbreukmakende middelen en daardoor dus langer aansprakelijk te worden. Door de klacht weet de provider namelijk dat het verder hosten van de betreffende site ervoor kan zorgen dat hij, de provider, dus meer schade moet gaan vergoeden.
Graag zie ik enige onderbouwing van het feit dat de hoster vanaf dag 1 verantwoordelijk zou zijn. Ik denk dat er geen webhoster is die nog nieuwe klanten aan kan nemen.
En nogmaals, waarom moet een webhoster op de plaats van de rechter gaan zitten en hier een oordeel over moeten kunnen vellen?
Ik heb al enige malen dit artikel van Arnoud genoemd. Daarin staat de volgende regel:
De provider handelt onrechtmatig door een website te faciliteren die inbreuk pleegt op de handelsnaam van de klager. Daardoor is de provider dus verantwoordelijk voor de inbreuk.
Een beetje verstandige provider heeft dan ook clausules in hun contract staan dat schade die volgens deze regels bij hen in rekening worden gebracht gewoon doorberekend worden aan de klant. Nitroserve, de provider in dit geval, heeft in hun algemene voorwaarden de volgende clausule staan:
Kortom, als een klant inbreuk maakt en Nitroserve dus de schade moet vergoeden, dan zal Nitroserve deze schade op hun beurt weer op de klant verhalen.
Dat maakt de gehele kwestie ook zo interessant, want als Nitroserve de site na de klacht niet per direct afsluit kan de klager altijd nog Nitroserve verantwoordelijk houden voor de schade, in plaats van de site eigenaar. We kennen in Europa maar beperkte “Safe harbor” principe en ik wil hierbij refereren aan een ander artikel van Arnoud waarin wordt gevraagd of een provider aansprakelijk is voor malafide webshops op hun host. Antwoord:
De provider moet dus direct reageren op de klacht of anders de aansprakelijkheid accepteren.
En die aansprakelijkheid accepteren is een financieel risico voor providers en daar zijn ze nooit blij mee. In deze kwestie lijkt het er zeer sterk op dat er een inbreuk wordt gepleegd op een handelsnaam en voldoet de webwinkel op de inbreukmakende site niet eens aan de wettelijke regels voor webwinkels. (Immers, geen KvK en BTW nummers op de website.) Als er geen inbreuk is, dan is het nog steeds een economisch delict.
Wil je nog meer onderbouwing?
En op de vraag of een provider op de stoel van de rechter moet gaan zitten… Nee, natuurlijk niet! Een provider moet alleen beslissen of ze aansprakelijk gesteld willen worden voor de schade die is ontstaan. Als ze dat niet willen moeten ze direct reageren en dus b.v. de website sluiten. Anders gaan ze akkoord met deze aansprakelijkheid en kan de schade op de provider worden verhaald indien de Rechter uiteindelijk beslist dat er daadwerkelijk sprake is van inbreuk en de inbreukplegers b.v. (even uit duim zuigen) 25.000 euro aan schadevergoeding moeten betalen. Die schadeclaim kan dan ingediend worden bij de provider en bij de eigenaar van de website en ze moeten onderling maar bepalen wie welk deel betaalt. De schade kan immers op alle betrokkenen worden verhaald, dus als de een het geld niet heeft mag de ander alles ophoesten.
—
Dit is ook interessant bij websites die auteursrechtelijke foto’s bevatten. Ook daar kun je een klacht indienen bij de provider en indien de provider niet reageert op de klacht of vraagt om een gerechtelijk bevel dan kan de klager gewoon naar de rechter stappen en de schadevergoeding van de provider opeisen. Het verbaast mij dat Getty daar niet aan heeft gedacht en hun advocaten dus de providers aanschrijven met hun klachten.
Aan de andere kant, Getty krijgt wel in de meeste gevallen de NAW gegevens van de eigenaars van inbreukmakende websites dus mogelijk dat providers sowieso met hen meewerken door deze gegevens te overhandigen. En omdat een provider eigenlijk de site direct op zwart kan zetten om onder de aansprakelijkheid uit te komen is het voor Getty mogelijk interessanter dat de providers de inbreukmakende sites online houden zodat er meer bewijs verzameld kan worden en mogelijk zelfs meer schade geclaimd kan worden. (Want de inbreuk duurt langer.)
Wim: Voordat de hoster kan handelen moet eerst bepaald worden of er wel inbreuk gemaakt wordt. In dit geval is dat volgens mij niet `onmiskenbaar` het geval. En kan je dus niet van de provider verlangen dat ze een actie ondernemen.
De inbreuk kan lastig worden bepaald omdat de klager bijvoorbeeld moet bewijzen dat zijn handelsnaam al langer bestaat dan de handelsnaam van de concurrent. En de concurrent mag het tegendeel gaan bewijzen. De datum van inschrijving van KvK vergelijken met de datum in de whois is echt niet voldoende. Misschien is de concurrent al jaren bezig onder die naam op braderieën en markten. Ook kan ik geen geschiedenis vinden van de site van de klager waardoor het dus kan zijn dat deze pas ná de registratie van de concurrent is begonnen en daarvoor een slapende inschrijving bij de KvK had.
Ook zouden het ex-partners kunnen zijn die afgesproken hebben op deze manier verder te gaan en nu er een op die afspraak terug wil komen of gewoon wil treiteren.
Zonder al het bewijs van beide partijen af te wegen kan je niet oordelen of er inbreuk gemaakt wordt. En dat is nu juist een taak voor de rechter en niet voor de hoster.
De vraag ging in dit geval over eventuele inbreuk op een handelsnaam. De missende adres- en KvK gegevens zijn weer een ander verhaal maar ook daarvan zegt Arnoud in jouw link dat het disproportioneel is om daarom de site offline te halen. Ook zegt hij in de comments ‘En het vonnis is dan voor de hoster genoeg bewijs om de shop offline te halen.’ Kortom, toch eerst even een uitspraak van de rechter.
Ik had graag onderbouwing gezien voor de stelling dat de hoster met terugwerkende kracht aansprakelijk kan worden gesteld (liefst met een vergelijkbare uitspraak).
Ook deze stelling zie ik graag onderbouwd want ook dat is volgens mij complete onzin. (Mits de hoster na de uitspraak actie onderneemt)
NP: Ik heb bewijs wat zij op hun Facebook hebben gezet hoelang ze bestaan, dat is sinds april 2011, ik in dit geval ben augustus 2010 met hippebandjes.com begonnen. Dat er verwarring ontstaat is duidelijk, een klant mij vroeg of ik ging stoppen met mijn webwinkel omdat ik alle bandjes had voor 0,98 euro cent. Nee niet van plan zijn zelf voor uitbreiding met bijzondere stoffen aan hebt kijken hebben contact met de groothandel gehad hiervoor. Dus nee. Toen ging er een lampje bij mij branden ik had ineens minder bestellingen kon aan de crisis liggen maar na de mail van mijn klant ben ik op onderzoek gegaan en vond toen de site die mijn klant bedoelde. En ja zelfde naam, zelfde product. Ik heb ze hierover aangesproken en ze wilde de naam wel veranderen inmiddels een maand verder heb ik ze een mail gestuurd dat ik het fijn zou vinden als ze dit voor eind mei geregeld hebben…kreeg de indruk dat ze het net eens van plan zijn. Ze kwam met de opmerking dat ze geen inbreuk maaken omdat mijn handelsnaam bb-creations is, dan hebben ze niet verder gekeken bij de KvK dan hadden ze ook gezien dat onder mijn hoofd activiteit meerdere andere activiteiten staan ingeschreven.
Ik dacht dat ik nog redelijk was met het veranderen van hun domeinnaam en het verder niet heb gehad over de inkomsten de ik door hun ben misgelopen.
Janny, dat je bij de rechter een goede kans hebt, kan ik me voorstellen maar dit is geen zaak waar de webhoster een oordeel over zou moeten vellen. Stuur je concurrent een aangetekende brief waarin je ze sommeert de inbreuk te stoppen binnen een bepaalde periode en dat er anders juridische stappen ondernomen zullen worden (rechtsbijstand??) of neem direct juridische stappen en eis een schadevergoeding.
De juiste stappen zijn in dit geval toch echt om er met de andere partij uit te komen en niet via de webhoster.
NP, waar het om gaat is of de provider uiteindelijk de aansprakelijkheid wil accepteren na ontvangst van een klacht. En inderdaad moet het daarbij onmiskenbaar om een vorm van inbreuk gaan. Maar hoe onmiskenbaar het is moet de provider zelf maar bepalen op basis van de gegevens van de klager. Immers, bij een onterechte klacht loopt een provider weer risico’s op schadeclaims van de klant die ze net uit de lucht hebben gehaald. Dit plaatst providers tussen twee vuren en dan is het te hopen dat hun algemene voorwaarden hen voor de schadeclaims van hun klanten indekken. (Zeker handig als het om zakelijke klanten gaat, zoals webwinkels.)
-
De inschrijving bij de KvK toont aan dat de klager al drie jaar een bedrijf runt. In dit geval heeft de klant geen KvK nummer zichtbaar op hun commerciele website, terwijl dat wel zou moeten. Dan is het dus ook geen bedrijf en betalen ze mogelijk geeneens belasting over hun inkomsten uit deze verkopen. Een inschrijving bij de KvK is gewoon verplicht en moet ook op de website duidelijk zichtbaar zijn. Die klant heeft dus een bedrijf dat niet bestaat! Dat zou gezien kunnen worden als fraude en een extra reden op kunnen leveren om die klant offline te schoppen.
-
Als de hoster direct na de klacht reageert door de klager behulpzaam te zijn kan de provider onder de schadeclaim uit komen. Ze zijn dan niet aansprakelijk. Dat is anders indien de provider niet toegeeft aan de wensen van de klager, waardoor de provider mede-aansprakelijk wordt. Volgens de Nederlandse wet kan schade verhaald worden op iedereen die aansprakelijk is voor die schade. Dus als b.v. 5 tieners een auto slopen kan de eigenaar van die auto de schade claimen bij de tiener met de rijkste ouders en hoeft hij niet bij iedere tiener 1/5e deel van de schade te eisen. Het verdelen van die schade moeten ze maar onderling bespreken…
Tenzij duidelijk aanwijsbaar is wie welk onderdeel heeft beschadigd zodat iedere tiener alleen dat onderdeel hoeft te vergoeden. Maar in deze zaak gaat het om verlies van inkomsten en kunnen zowel klant als provider aansprakelijk gesteld worden. Als de klant niet betaalt en de provider weigerde de site offline te halen nadat de klager daarom vroeg, dan kan de provider straks het gehele schadebedrag gaan ophoesten.
Om die reden denk ik dat veel providers al best snel overtuigd worden indien een klacht duidelijk maakt wat het probleem is, zoals merknaam-inbreuk, domeinnaam-kaping en enkele wettelijke overtredingen van de klant in deze kwestie.
Nee, waar het om gaat is of de hoster kan beoordelen of de klacht terecht is. In dit geval is het niet onmiskenbaar dat de klager gelijk heeft en zal de hoster nooit veroordeeld worden in het betalen van een schadevergoeding. Je moet wel echt nalatig zijn en echt bijdragen aan de schade wil hier sprake van zijn.
In jouw redenering kan ook PostNL, de bank, de verhuurder van het bedrijfspand, KPN telecom, Apple (iPhone) etc aangeklaagd worden omdat dit allemaal gebruikt wordt om de bestellingen aan te nemen, te verwerken en te versturen. Er zijn echt heel veel meer stappen nodig wil een van deze providers mede schuldig worden.
De schade of overtreding moet echt klip en klaar zijn zonder discussie. Denk aan KP, blockbuster films, inbreuk op grote merken, etc. In dit geval kunnen jij en ik niet met zekerheid bepalen of de inbreuk ook daadwerkelijk plaats vindt en als het niet 100% duidelijk is, hoeft een hoster geen actie te ondernemen die onherstelbare schade kan veroorzaken.
Dat de hoster in kwestie contact gegevens zou moeten overleggen is een andere kwestie maar de site dicht gooien voor deze klacht is onzin en er zal geen rechter zijn die de hoster verantwoordelijk houdt voor de schade. Helemaal niet omdat er blijkbaar gesprekken gaande zijn tussen de partijen en de klager meer dan voldoende andere mogelijkheden heeft om haar doel te bereiken.
Waar het voor de provider om gaat is of ze de aansprakelijkheid willen accepteren nadat er een klacht is ontvangen. Indien ze deze accepteren door de site online te laten en de NAW gegevens niet door te geven zijn ze dus mede aansprakelijk voor de geleden schade. En nee, die schade wordt niet berekend vanaf het moment dat ze de klacht hebben ontvangen maar vanaf het moment dat de schade is ontstaan. In dit geval dus enkele maanden terug.
Dit is de keuze die de provider moet maken, waarbij de provider natuurlijk onmiskenbaar het gevoel moet hebben dat de klager terecht een klacht indient. Om even een ander voorbeeld te geven. Een huurder van een woning klaagt bij de verhuurder over de zoon van de buurman, die hem het woonplezier ontneemt en zich enorm misdraagt. Huurder wil dat de verhuurder actie onderneemt. De verhuurder weigert dit, vindt het niet hun taak of zo en denkt dat de politie het dan maar moet opknappen. Kortom, de verhuurder weigert de klacht te accepteren en is daardoor mede-aansprakelijk. Het vervolg is te lezen in LJN: BJ2739,Sector kanton Rechtbank Rotterdam , 915048…
-
De provider moet de site wel dichtgooien indien de klager hierom vraagt omdat de site schade blijft veroorzaken zolang deze online is. Als de klager vraagt om sluiting en de provider weigert dit, dan is de provider daarna dus mede aansprakelijk. En wel over de totale schade, niet de schade vanaf dat moment.
Duidelijk hier is dat de verhuurder niet wordt veroordeeld tot een schadevergoeding (deze is aangehouden) en zeker niet met terug werkende kracht van vóór de klachten. De klachten stammen al uit 2007 en huurder eist verlaging van de huurprijs vanaf mid 2008, dus ruim na de klachten. En zelfs dan heeft de rechter geen
schadevergoedinghuurverlaging toegewezen. De huurverlaging is namelijk geen schadevergoeding maar een vergoeding omdat de geleverde dienst/product (huur van de woning) niet aan de verwachtingen voldeed. De huurder heeft in deze zaak zelfs vaak geklaagd, aangifte gedaan bij de politie en deze aangiftes overlegd. Heel wat meer bewijs dan bij deze inbreuk zaak.Met al dit is het enige wat de rechter heeft bepaald dat de verhuurder stappen moet ondernemen om de overlast te stoppen. Geen schadevergoedingen, geen huurverlaging, geen mede verantwoordelijkheid. Allen de sommatie om nu actie te ondernemen. Kortom, dit bewijst eerder mijn zaak dan jouw zaak
De provider moet bepalen of de klacht overduidelijk terecht is. In dit geval is dat niet zo en hoeft de provider niets te doen. Het is natuurlijk onzin dat de provider moet kiezen tussen een schadevergoeding betalen aan de klager of een schadevergoeding betalen aan de klant.
Deze zaak is niet overduidelijk en dus hoeft een derde partij niet mee te werken.
Klopt, de schadevergoeding is aangehouden, dus nog niet van tafel. Of de verhuurder alsnog de schadevergoeding moet betalen hangt af van hoe de situatie zich verder ontwikkeld. Daarnaast is het in deze kwestie wel lastig om te bepalen hoeveel de geleden schade uiteindelijk is. Is lastig te berekenen.
-
En ik blijf erbij dat de provider moet bepalen of ze de mede-aansprakelijkheid accepteren of niet. Maar we zullen blijven verschillen van mening op dit punt. Jammer dat ik nog steeds geen uitspraken kan vinden die het een of het ander bevestigen.
Hier een zaak waarbij de provider en klant hoofdelijk aansprakelijk gesteld worden tot het betalen van een
schadevergoedingproceskosten:http://zoeken.rechtspraak.nl/detailpage.aspx?ljn=bx5303
Maar dit is een hele andere zaak. Zo gaat het hier om een misdrijf (namaak spullen). De klant is gevestigd in het buitenland en de klant reageert niet op brieven. De host geeft toe in een email dat het misdrijf begaan wordt op die sites. De helft van de klanten van deze host handelt in namaak artikelen waardoor deze host een financieel belang heeft bij het in stand houden van deze sites.
Dus als deze hoster voornamelijk inbreuk-domeinen host, toegeeft dat de klant inbreuk maakt op de rechten van de klager en de klant totaal niet reageert op brieven van de klager dan zou je een kans hebben.
edit: Verkeerd gelezen. Zelfs in deze zaak is de provider niet veroordeeld tot het betalen van een schadevergoeding maar alleen tot het betalen van de proceskosten. Dit is dus geen vergoeding van de schade door de inbreuk.
Je kunt ze per brief sommeren om te stoppen met het gebruik van “een verwarring scheppende” handelsnaam, maar als ze na de tweede aanmaning niet reageren wordt het tijd om juridische professionals in te schakelen. Met alle kosten van dien.
Lijkt mij handiger om de provider er gewoon op aan te spreken dat de betreffende domeinnaam een handelsnaam-inbreuk pleegt. Datum van inschrijving bij de KvK aanleveren en dan afwachten hoe de provider reageert. Zoals Arnoud al regelmatig aangeeft is een gerechtelijk bevel daarvoor helemaal niet nodig, mits je maar de provider weet te overtuigen. Daarna is het alleen even wachten of die domeinnaam bij een andere provider weer terugkomt of dat de eigenaar ervan zelf juridische acties gaat ondernemen. In de tussentijd is die site dan wel offline…
Interessant, het bovenstaande vraag- en antwoordspel.
Ik wil me erin mengen:
Hoeveel moet een handelsnaam afwijken van een bestaande handelsnaam? Bijvoorbeeld als ik een uitroepteken erachter zet, is dit voldoende afwijkend? De producten zijn te vergelijken, alleen verkoop ik louter online en het andere bedrijf fysiek. Het logo niet te vergelijken.
Het bedrijf in kwestie heeft een .nl adres en ik een .nu adres.
Het bedrijf in kwestie staat eerder ingeschreven in het handelsregister, maar ik heb de naam laten registreren bij het benelux merkenregister…
Wie maakt aanspraak op de naam..
Wat ik gehoord heb is dat Merk gaat voor handelsnaam, maar je kunt je in dit geval afvragen of jij niet eerder inbreuk hebt gemaakt op hun handelsnaam. Interessante vraag ben ook benieuwd naar verdere antwoorden.
Martin, interessante vraag; over het algemeen wordt het toevoegen van alleen een leesteken aan een naam als onvoldoende onderscheidend gezien.
Maar ik denk (ik been geen juridisch specialist, de rechter kan in een conflict anders beslissen) dat jij en de fysieke winkel wederzijds geen inbreuk maken op elkaars merken- of handelsnaamrecht, zolang jij alleen op het internet verkoopt en de concullega alleen in een fysieke winkel. Jullie werken in geografisch verschillende gebieden.
Als jij een winkel wil openen, mag je dat niet doen in een gebied waarin je verwarring schept met de reeds gevestigde winkel; aan de andere kant kun jij merkenrechtelijk bezwaar maken tegen het openen van een webshop door de fysieke winkel.
Zolang jullie beiden de status-quo willen handhaven is er geen conflict en kun je de zaken laten zoals ze zijn.
Waar het om gaat is of er verwarring kan ontstaan bij jullie klanten. Het feit dat de een alleen op internet en de andere alleen fysiek zaken doet zou voldoende onderscheidend kunnen zijn maar de kans is erg groot dat er toch verwarring kan ontstaan. Bijvoorbeeld klanten van de fysieke winkel die kopen bij jou omdat ze denken dat dat de originele winkel is. Jij opereert namelijk in het geografische gebied van de concurrent.
Je concurrent is al langer bezig en heeft dus een grotere aanspraak op de handelsnaam. Dat jij je daarna hebt ingeschreven bij het merkenbureau maakt volgens mij dan niet uit en geeft je niet opeens het recht om inbreuk te maken op hun handelsnaam.
Hoewel het altijd lastig is om een echt oordeel te vellen zonder alle details (en vaak zelfs ook met alle details), verschil ik van mening met MathFox en zou ik denken dat je een eventuele zaak verliest.
Er speelt zoveel mee met dit soort kwesties dat het eigenlijk lastig is om een duidelijk antwoord te kunnen geven. Stel dat X het domein banden.nl bezit inclusief handelsnaam “Banden Nederland” en daarbij fietsbanden verkoopt. En Y gaat later banden.nu registreren plus “Europese Banden” als merknaam deponeren voor de verkoop van autobanden. Dan levert dat best de nodige verwarring op, mede omdat de domeinnamen maar 1 letter verschillen. Maar de producten verschillen net genoeg om toch een goed onderscheid te kunnen leveren. Immers, wie een fietsband zoekt gaat niet bij autobanden kijken…
Lastiger wordt het indien Y later ook fietsbanden gaat verkopen. Dan ontstaat er wel enige verwarring maar dan is het de vraag in hoeverre de betrokken partijen hier problemen mee hebben. Immers, procederen om een domeinnaam kost geld en zijn zowel X als Y wel bereid om enkele duizenden euro’s aan kosten te maken om hun gelijk te krijgen? Voor veel partijen is dit niet de moeite waard, tenzij er duidelijk klanten door worden verloren of men de winstkansen zeer hoog inschat. Immers, als je verliest bestaat sowieso de kans dat je ook de kosten van de tegenpartij mag gaan vergoeden dus als je niet zeker bent van je zaak ben je aan het gokken met een redelijk hoge inleg.
Merknamen en handelsnamen zijn overigens wel verschillend en in beide gevallen geldt dat algemeen geldende woorden (zoals ‘banden’) niet echt als merknaam of handelsnaam gebruikt kunnen worden omdat mensen dan woorden uit de Nederlandse taal opeens gaan claimen. Denk hierbij aan de hoofdpijn die farmaceut Bayer alleen al aan merknaam “Aspirine” heeft overgehouden. (Een merknaam die dit Duitse bedrijf in diverse landen verloor na de eerste wereldoorlog, waarna het een algemeen woord is geworden!) Tegenwoordig geldt “aspirine” als een Nederlands woord, terwijl “Aspirine” in Duitsland nog steeds een geregistreerde handelsnaam is zodat andere fabrikanten wel “aspirine” kunnen vermelden maar weer niet “Aspirine”. En domeinnamen maken geen verschil tussen hoofd- en kleine letters dus hier is een merknaam waar enorm veel problemen omheen zitten.
En een kleiner verschil dan het gebruik van een hoofdletter…
Overigens was “Heroine” ook een merknaam voor een Bayer product…
Kortom, de betreffende naam kan al duidelijk maken in hoeverre er sprake is van inbreuk. “banden.nu” maakt geen inbreuk, “iusmentis.nu” mogelijk wel.
Beste medebloggers,
Ik heb voor een aantal jaren geleden een bedrijf gehad met een compagnon. Toen we destijds uit elkaar gingen en wij beide niet wisten wie het bedrijf voort zou zetten heb ik verschillende URL’s vast gelegd. De officiele site url was http://www.BEDRIJF-NAAM.nl.. Destijds heb ik zelf http://www.BEDRIJFNAAM.nl vast gelegd, maar op een of andere manier nooit door laten linken.
Na lang heen en weer gesteggel heb ik mij uit laten kopen en ben ik een nieuwe onderneming begonnen. Maar prive was ik nog in bezit van http://www.BEDRIJFNAAM.nl. Voor de nieuwe onderneming heb ik een stuk of wat namen van vastgelegd: http://www.NIEUWEONDERNEMING.nl, http://www.NIEUWE-ONDERNEMING.nl. Deze ook in .com, .org, .net enzovoorts.
Het bedrijf waar ik mijn nieuwe website liet maken, hebben ook mijn URL’s in “beheer”. Deze heb ik de opdracht gegeven al mijn links door te linken naar http://www.NIEUWEONDERNEMING.nl Doordat ik ook in het bezit was van de oude heeft dat bedrijf me BEDRIJFNAAM.nl ook door laten linken.
Nu kreeg ik vandaag een brief van de advocaat van mijn oud compagnon met schadeclaim, rente en verzoek tot gratis overdracht van de URL.
In hoeverre kan iemand een dergelijke claim eisen. Ik was mezelf nergens van bewust. De URL en handelsnaam verschillen overigens totaal van elkaar. Zelfde geld voor de huisstijl (qua kleuren, logo e.d). Alleen we zitten in dezelfde branche
Eisen kan altijd, maar of je oud compagnon van de rechter uiteindelijk gelijk krijgt is maar afwachten. Besef wel dat jij je hebt laten uitkopen en daarmee misschien ook deze domeinnamen had moeten overhandigen. Dat zul je in je papieren even moeten controleren.
Zoals Arnoud in de post al aangeeft, direct doorlinken naar een andere website met een totaal andere naam is geen inbreuk. Dit is gewoon toegestaan, en is wat jij nu uitvoert, toch?
Desondanks doe je er verstandig aan om zelf eerst met een jurist te gaan praten, waarbij ook gekeken zal moeten worden onder welke voorwaarden jij je hebt laten uitkopen en wat de tegenpartij nu precies wenst. Arnoud, weet jij toevallig een goede jurist op het gebied van Internet?