Ik ga je uitlachen als je het probeert, maar uitlachen is niet hetzelfde als verbieden.

Sinds wanneer zijn namen uniek? Wat als iemand alleen een voor- of achternaam gebruikt? Wat als iemand een erg generieke naam heeft?

Wat als je je eigen echte naam verandert? Moet je dan oppassen dat je niet de naam van iemand anders aanneemt?

En als het aannemen van iemand anders naam verboden is, is dan ook het geven van een naam verboden, als een ander die naam ook heeft?

“Beste Opa, graag vernoem ik mijn kind naar u. Wilt u hier, hier, hier én hier tekenen en daarmee mij vrijwaren van enig verhaal?”

Iets voor op het verlanglijstje voor de nieuwe blog? Het eenvoudig claimen van je reageernaam hier zodat een andere Martijn of Corné iets anders moet verzinnen?

-edit Arnoud: Hallo meneer met de hoofdletter I waar zijn kleine letter l hoort te zitten.-

Tja, meestal wordt dat gedaan door gebruikers de mogelijkheid te geven zich te registeren. Wordpress biedt die mogelijkheid meen ik ook, maar het is de vraag of je dat wilt. Ik vind het niet zo heel belangrijk. Er zijn meer Martijns hier, ik zet er op zettelijk de V achter om onderscheid te maken. Maar zou me misschien hier wel registeren als je die optie bood zonder teveel verplichte velden. Op de meeste andere sites zou ik dat niet doen, ook niet als het noodzakelijk is om een reactie te kunnen plaatsen. Uitzonderingen (zoals Tweakers) daargelaten.

-edit Arnoud: Ha kijk, Wordpress is écht dom want dat werkt inderdaad-

De ‘l’ vervangen voor hoofdletter ‘i’
edit: Dat valt wel redelijk op.

Het valt me op dat het verbieden van online activiteiten langzaamaan steeds meer de trent lijkt te worden. Waar gaat dit heen?

Allicht. Het internet begon met zeer weinig verboden en naarmate het maatschappelijk belang toeneemt en er steeds meer misbruik van het medium gemaakt wordt, volgt een inhaalslag.

Met een beetje mazzel gaat het richting de fysieke wereld: je moet internetles nemen en een theorie-examen afleggen, mag alleen met een internetbewijs het net op, moet met een geregistreerd kenteken surfen, je computer jaarlijks laten keuren en een verplichte verzekering hebben voor schade die je anderen online kunt berokkenen. Op websites komen dataverkeersborden met diverse waarschuwingen, geboden en verboden.

(En dit is dus de reden dat je bij internationale domainnamen geen twee scripten door elkaar mag gebruiken. appleπ.nl mag dus niet)

Dat is een heel mooie analogie, als je je bedenkt dat, toen de eerste automobielen er kwamen, er de meest belachelijke wetten zijn aangenomen, zoals dat er iemand altijd met een rode vlag voor moest uitlopen om mensen te waarschuwen, en dat de maximumsnelheid op 3km/h werd gezet. Die wetten zijn geschreven door mensen die de auto niet begrepen, en er bang voor waren.

Hetzelfde is nu bezig met het internet, ook door mensen die het niet begrijpen. De geschiedenis herhaalt zich weer eens.

Lijkt me dat iedereen op dit moment het satire argument doorslaggevend zou vinden. Wat nou het verschil is tussen een duidelijke satire account en deze persiflages? Ik zie het niet.

Misschien niet voor iedereen, maar zeker noemenswaardig omdat de fake twitter populairder is dan de oorspronkelijke Peter Molydeux (een game developer): http://twitter.com/petermolydeux

Misschien wel een grappige mode-uitdrukking, maar taalkundig monstrueus: ‘politiek’ is vrouwelijk, dus ‘des’ kan er nooit bij staan. ‘Der politiek’, zou het dan moeten zijn.

Ik zou de uitdrukking liefst zien verdwijnen. Aan de andere kant: juist politici gebruikten haar een jaar of wat geleden graag, dus als we het hier als persiflage zien, is het toch weer geslaagd …

Los van de (on)haalbaarheid of wenselijkheid van zo’n verbod.

Ik ben me bewust van het feit dat het zo werkt, maar het voelt raar in dit verband.

Maar, je voordoen als iemand anders zonder dat het duidelijk is voor anderen, vind ik fout. Dat mag toch ook niet in het dagelijks leven?

-edit Arnoud: maar wie een beetje oplet, snapt de grap wel.-

Overigens is het natuurlijk het makkelijkste om aparte twitter accounts vast te laten leggen als de gebruiker zich eerst identificeerd. Dit kon jaren geleden al met Hyves (meen ik) en is voor twitter ook een interessante manier van geld verdienen terwijl het voor de zakelijke gebruiker een stuk professioneler overkomt.

Maar op twitter ontbreekt de context. Alles wat je daar ziet is een naam en een uitspraak. Een tweet die van een PVV-er lijkt te komen en waarin wordt beloofd alle moslims gedwongen te bekeren of een tweet die van een SP-er lijkt te komen waarin het voornemen een 90% belastingtarief in te stellen wordt genoemd zijn niet geheel ongeloofwaardig. Maar zeker als dit tijdens verkiezingstijd gedaan zou worden kunnen de gevolgen desastreus zijn.