Zeshonderdachtennegentig berichten in het eerste jaar van deze blog. Dat vraagt om een samenvatting. Wat is er allemaal gebeurd op het gebied van internetrecht?

In de pagina’s ter rechterzijde heb ik zojuist mijn Internetrecht » Kroniek 2007 toegevoegd. Veel leesplezier!

Arnoud

Deze blog is van ongeveer 10 bezoekers in mei gegroeid tot bijna 8000 deze maand, en daar ben ik natuurlijk heel erg blij mee. Volgend jaar ga ik dan ook gewoon vrolijk verder!

Artikelen, tips, suggesties en vragen zijn natuurlijk altijd meer dan welkom.

Maar nu even een terugblik. Wat zijn de top tien postings op deze blog:

1. De absolute topper was natuurlijk de agent van Geel saga.

2. Ook zeer hoog scoorde de thuiskopie in de Donald Duck, waar platenbons oom Dagobert aan de bedelstaf dreigde te raken door Donald’s roofkopieën van de CD van Jantje Goudsmit.

3. Een weekje na de rest mengde ik me in de discussie over de praktijken van auteursrechtbureau Cozzmoss dat webloggers “boetes” stuurde wegens overnemen van artikelen. De verontwaardiging in bloggend Nederland was groot (zie ook de Eerlijk en legaal bloggen NING hierover).
4. Brenno de Winter fotografeerde een Segway op station Utrecht en werd daarvoor aangehouden. Gelukkig kreeg hij later excuses aangeboden.
5. Minstens twee juristen en één leek hebben het bij een sinterklaassurprise gebruikt: mijn gedicht Auteursrecht, ‘t recht op een werk. En dat mag want het is Creative Commons.
6. De merkparodie uit verzekeraar Ditzo’s vergelijkende reclame bleek ook goed te scoren. Plaatjes zijn tenslotte leuker dan tekst!
7. De I AMbtenaar Hyves en haar merkenruzie met de gemeente Amsterdam.

8. Mijn antwoord op de vraag of foto’s van schilderijen auteursrechtelijk beschermd zijn, met relatief veel Wikipedianen die willen weten wie er nu eigenwijzer is dan ik.

9. Een opvallend hoge score voor Google dat wegkwam met seksadvertenties bij Urmia Jensen. Mogelijk veroorzaakt door de combinatie van “seks” en “Urmia Jensen”.
10. En als laatste: het regelmatig terugkerende onderwerp portretrecht voor de politie.

En een speciaal bedankje voor Dennis Wijnberg als nummer 1 actiefste reaguurder!

Arnoud

Op Flickr staan meer dan 55 miljoen foto’s onder een Creative Commons licentie. Die mag je dus allemaal gratis en voor niets gebruiken en verder verspreiden. Tenzij je dat commercieel wilt doen: bij bijna 80% van de foto’s heeft de fotograaf dat specifiek verboden. En dat is niet alleen zo bij Flickr. Ook op weblogs en andere sites met Creative Commons materiaal wordt vaak gekozen voor de optie om commercieel gebruik te verbieden. Waarom zou dat zijn?

Creative Commons is voor veel mensen nogal wennen. In plaats van de volledige controle te houden, sta je nu toe dat anderen je werk verspreiden en misschien zelfs bewerken. Goed, ze moeten je naam er bij laten staan, maar zullen ze die wel goed spellen? In mijn geval een zeer relevante vraag. En gaan ze niet knoeien in mijn prachtige tekst, of knippen in die foto? Maar heb je je eenmaal over die angst heen gezet, dan zie je wat een mooi resultaat Creative Commons kan opleveren. Je werk wordt door anderen zichtbaar gewaardeerd. Je vakantiefoto blijkt voor iemand waardevol genoeg om het logo van zijn site te worden. Je blogpost komt in een online cursus over bloggen terecht, of je muziek wordt onderdeel van een grappig filmpje.

Soms zal dat gebruik ‘commercieel’ zijn. Anderen verdienen dan geld met jouw werk. En dat is iets waar veel mensen moeite mee lijken te hebben. Stel je voor dat iemand jouw werk in een boek gaat uitgeven en daar geld mee verdient. Of je foto in een advertentie-campagne verwerkt en overal in bushokjes ophangt. Instinctief roept dat een verontwaardigd gevoel op. Hoe durven ze. Maar is dat gevoel nu “hoe durven ze geld te verdienen met mijn werk” of eigenlijk “hoe durven ze geld te verdienen met mijn werk zonder mij een deel te geven”? Volgens mij het laatste. En ik vraag me af of dat wel een goede reden is.

Een tijd geleden sprak ik daarover met een econoom. Die had een boekje geschreven, zag geen kans dat uitgegeven te krijgen en slingerde het toen maar als Creative Commons op internet. Maar wel onder een “non-commercial” licentie. Want stel iemand ging het toch uitgeven, dan liep hij inkomsten mis. Na een half uur filosoferen kwamen we echter tot de conclusie dat als je zelf geen kans ziet het werk te vercommercialiseren, er eigenlijk geen economische rechtvaardiging is waarom jij geld zou moeten krijgen als iemand anders dat wel lukt. Het geld verdienen is dan niet meer jouw prestatie, maar die van de slimmerik die het gat in de markt zag. Jij hebt jouw prestatie, het maken van het werk, al verricht zonder dat je dat geld verwachtte. Dus waarom zou je dat nu alsnog moeten krijgen? Vond ik wel een opmerkelijk inzicht.

Recht op geld zit hem in de schaarste. Als ik NU een bepaalde foto nodig heb, of een specifieke tekst, dan moet ik daar iemand voor betalen. Heb ik de tijd, dan ga ik wel op Flickr zoeken naar een geschikte foto. Of wachten tot iemand die maakt natuurlijk. Omgekeerd: je hebt recht op royalties omdat je iets doet wat op dat moment uniek en/of schaars is. Dingen schrijven en wachten tot mensen er voor gaan betalen, lijkt me niet helemaal de bedoeling.

(Een bijzonder geval is exclusiviteit. Wil jij als enige van mijn werk op een bepaald gebied profiteren, dan gaat je dat geld kosten. Gelukkig heeft mijn werkgever dat heel goed begrepen.)

Maar copyright dan, is dat geen rechtvaardiging? Want met copyright heb je tenslotte recht op geld voor elke kopie, elke vercommercialisering eigenlijk van je werk. Tsja. Zoals Marco Raaphorst het zegt: Veel mensen denken dat copyright een middel is om geld te verdienen. Dat als je geen copyright gebruikt je arm zult worden. Een kromme gedachte want copyright levert alleen juridische bescherming, maar het garandeert geen inkomen. Royalties zijn voor maar heel weinig mensen genoeg om van rond te komen. Je kunt onderhand beter bij McDonald’s hamburgers gaan bakken, berekende Steve Albini ooit. Nee, van copyright word je niet rijk.

Bovendien, heb ik er wel zin in om iedereen achter de vodden te zitten omdat ze een artikeltje van mijn site overnemen? Niet echt. Dan maak ik liever gebruik van die slimmerikken die geld weten te verdienen met mijn werk. Want, zoals Robert Scoble het mooi omschrijft:

I’ve found that the more I give away my content, the more magical stuff happens to me anyway and if that means my photos or writings or videos get used in some way that I don’t really like, well, that’s a risk I’m willing to take.

Daarom heb ik gekozen voor een Creative Commons licentie met toestemming voor commercieel hergebruik. Materiaal op mijn site mag iedereen hergebruiken. Ja, jij ook. Word jij daar rijk van, hartstikke mooi. Maar zet mijn naam er wel bij, zodat iedereen weet dat ik al die briljante (ahem) dingen heb gezegd. Dat is goede promotie voor mij - zolang je mijn naam maar goed spelt.

Arnoud
(de titel van deze post is geïnspireerd op Marco Raaphorst’s post van 26 april)

Een werk is in het publiek domein als het auteursrecht is verlopen, of wanneer de auteur zelf verklaart dat het werk publiek domein is. Een bewerking of reproductie van een publiek domein werk is niet automatisch ook publiek domein.

Het feit dat een werk gepubliceerd is, wil nog niet zeggen dat het publiek domein is. De term “publiek domein” betekent juridisch dat de auteursrechten op het werk verlopen zijn. Dat gebeurt in Nederland pas 70 jaar na de dood van de maker, of 70 jaar na publicatie als het werk door een bedrijf gemaakt is.

Een auteur kan verklaren dat zijn werk als publiek domein beschouwd kan worden. De auteur kan dan niet meer optreden tegen normaal hergebruik. Op grond van zijn morele rechten behoudt hij het recht om verminking van zijn werk te verbieden.

Een bewerking van een publiek domein werk is niet automatisch ook publiek domein. Als de bewerking creativiteit vergde, zal deze snel auteursrechtelijk beschermd zijn.

Lees verder in Het auteursrechtelijk publiek domein (in Auteursrecht @ iusmentis.com).

(En ik zie dat ze bij Wikipedia al net zo eigenwijs zijn als ikzelf. Alleen jammer dat zij het zonder bronvermelding doen, terwijl ik drie juridische bronnen aandraag voor mijn eigenwijze standpunt.)

Arnoud

Jaja, de tijd gaat snel. Ik kan me nog goed herinneren dat ik 1101 werd en mijn eerste modem kreeg.

Leuk kadootje: ik ben deze maand nummer 27 in de Marcom Top 100 van de 100 belangrijkste Nederlandstalige weblogs op het gebied van marketing en communicatie.

Arnoud

Reclame, netjes gezegd commerciële communicatie is voor veel bedrijven van levensbelang, zeker op internet. De markt voor online adverteren is de laatste jaren dan ook enorm gegroeid. Merken en merkbescherming zijn daarbij cruciaal.

Tegelijk roepen advertenties, en zeker agressieve vormen zoals spam, popups en knipperende banners, weerstand op bij consumenten. Een interessante vraag is dan ook of je advertenties mag filteren.

Lees verder in Reclame en commerciële communicatie (in Zakendoen @ iusmentis.com).

Arnoud

Mijn nieuwste artikel op Sync:

Een idee of concept beschermen is lastig. Octrooi- en auteurswetten eisen een behoorlijke mate van uitwerking of concretisering voordat een concept beschermd kan worden. Het idee opschrijven en ergens deponeren (’vastleggen’) biedt meestal maar zeer weinig bescherming.

Lees verder in Ideeën genoeg, maar hoe bescherm je ze? bij Sync.nl.

Het artikel is een licht bewerkte versie van mijn Beschermen van een idee - is vastleggen genoeg? dat onlangs op Ius mentis verscheen.

Arnoud

Ideeën zijn vrij, maar andermans uitwerking mag je niet zomaar gebruiken. Waar de grens tussen die twee ligt, is heel moeilijk te zeggen. Het hangt af van in hoeverre er sprake is van een eigen uitwerking van bestaande feiten, techniek en modes of stijlen.

Iedereen mag op zijn eigen manier invulling geven aan een idee, concept, thema of stijl. Wat niet mag is andermans concrete uitwerking daarvan overnemen. Deze uitwerking is beschermd door het auteursrecht, aangenomen dat er sprake is van een creatieve, persoonlijke uitwerking. Wat door technische of andere randvoorwaarden wordt voorgeschreven, is niet beschermd.

Auteursrecht beschermt de vorm, de uitwerking waarin een idee, plot of wat dan ook gegoten is. Je mag geen concrete elementen uit die vorm of uitwerking overnemen. Wel mag je het idee, plot of concept overnemen en op je eigen manier uitwerken. Ook zakelijke feiten uit het origineel, en zelfs de stijl van de maker van het origineel, mag je hergebruiken. Maar bijvoorbeeld een vervolg op een bestaand boek schrijven, mag niet.

Lees verder in Van abstract en vrij idee naar beschermde concrete uitwerking (in Innovatie @ iusmentis.com).

Arnoud

Wie een werk maakt, heeft daar automatisch het auteursrecht op. Aanvragen van auteursrecht is niet nodig. Zelfs een copyright-vermelding (het ©-teken) hoeft niet bij een werk te staan.

Wie een tekst, foto of ander werk maakt, heeft daar automatisch auteursrecht op. Er is geen aanvraagprocedure zoals bij een octrooi (patent) of een merk. Ook hoeft een auteursrecht niet bij een officiiële instantie aangemeld, geregistreerd of gedeponeerd te worden. Er is ook geen vereiste om een copyright vermelding te voeren. Het copyright-teken (©) of de zin “All rights reserved” is dus niet nodig.

Lees verder in Aanvragen van auteursrecht (in Auteursrecht @ iusmentis.com).

Arnoud

Eindelijk weer eens iets in het Engels:

Trade secret law protects information or know-how that is valuable because of its secrecy. The owner of a trade secret must take reasonable steps to keep it a secret. Misappropriation of trade secrets, including violation of a non-disclosure agreement (NDA) is a tort and sometimes even a criminal act.

Trade secret law or tort law protects valuable business information from misappropriation by others. The main requirement is that the information must be kept a secret by its owner. Any kind of information, ranging from manufacturing know-how, formulas or devices to marketing intelligence can be protected as a trade secret. A misappropriator can be convicted to pay damages or to cease using the trade secret information.

Trade secrets are a form of intellectual property, but trade secret protection does not offer rights comparable to those offered by copyright, patent or trademark laws. In most countries, trade secret misappropriation is regarded as a specific form of unfair competition. Some countries have specific laws on the protection of confidential business information. The TRIPS Agreement requires that countries implement adequate legal protection for “undisclosed information”.

Lees verder in Legal protection of trade secrets and know-how (in Innovation @ iusmentis.com).

Vertaling volgt te zijner tijd.

Arnoud