Een lezer vroeg me:
Ik was op zoek naar een studentenkamer en kwam Kamers in Nederland tegen. Daar staat letterlijk: “KamersInNederland.nl is bewust een afgesloten platform. Alleen door in te loggen met je Facebook-account kun je kamers bekijken en plaatsen. Op deze manier houden we oplichters buiten de deur.” Maar is dat wel legaal? Mag je bezoekers verplichten zich via Facebook aan te melden?
Bij commerciële diensten heb ik het nog niet vaak gezien, maar bij steeds meer forums en blogs zie ik de eis om je aan te melden via Facebook, Twitter en dergelijke diensten van derden.
Op zich is dat legaal. Je mag je dienstverlening aanbieden zoals jij dat wil, en als je wil dat mensen lid zijn van Facebook dan mag je dat als voorwaarde stellen. Het doet gek aan, want in het normale leven heb je zoiets eigenlijk nooit. Maar ik kan er niet echt een regel tegen bedenken.
De enige regel die in de buurt komt, is dit artikel op de grijze lijst:
dat de wederpartij verplicht tot het sluiten van een overeenkomst met de gebruiker of met een derde, tenzij dit, mede gelet op het verband van die overeenkomst met de in dit artikel bedoelde overeenkomst, redelijkerwijze van de wederpartij kan worden gevergd;
Het is dus verdacht om te eisen dat je klanten ook met iemand anders een contract moeten sluiten. Maar de grijze lijst is niet dwingend; je mag tegenbewijs leveren waarom het wél redelijk is. En de hint staat er al: er moet een redelijk verband zijn tussen de twee overeenkomsten. Bij kamerverhuur speelt het probleem van oplichters en malafide huurders en verhuurders. Door te eisen dat je je identiteit onthult, schrik je die partijen af. En verder kost het je weinig, behalve je privacy dan maar die is juridisch gezien toch nul euro waard.
Het voelt wel gek om zo expliciet Facebook aan oplichting te koppelen. De indruk lijkt een beetje te zijn “heb je geen Facebook, dan ben je een oplichter”. En dit vond ik wel dubieus:
We controleren Facebook profielen automatisch én handmatig. Bovendien helpen onze gebruikers een handje mee.
Dit vereist – net als het googelen van sollicitanten – apart toestemming. Die zou dus op de loginpagina geëist moeten worden, verstoppen op een pagina waar men niet per se langs komt is juridisch niet genoeg.
Verder kon ik het als jurist niet nalaten de Privacy Policy te lezen. Alleen, dat bleek naar de algemene voorwaarden te gaan waar niks over privacy in staat. Maar waar wél in staat dat er € 9.50 per maand plus bemiddelingsloon verschuldigd is, terwijl de dienst volgens de site gratis is (“omdat het kan“). Gevalletje copypasten bij de concurrent?
Arnoud
Een lezer vroeg me:
Een man uit Noord Holland heeft vorige maand van de kortgedingrechter een socialemediaverbod van één jaar gekregen,