Ik kan er een heel verhaal van maken, maar ik zal het kort houden: ik heb ontslag genomen bij Philips. Per 1 juli begin ik als partner bij juridisch adviesbureau ICTRecht.

Ik ben erg blij dat Steven Ras, de oprichter en directeur van ICTRecht me deze kans geeft. Ik ken Steven en ICTRecht als een zeer deskundig juridisch adviesbureau op het gebied van, inderdaad, ICT recht. Ik wil graag met mijn ervaring op het gebied van softwarelicenties, open source, octrooien en internetrecht bijdragen aan het succes van ICTRecht.

Voor mijn site en deze blog verandert er niets, behalve dat er misschien een knopje onder de artikelen komt waarmee je mij kunt inhuren. Maar wees gerust, ik blijf gewoon gratis artikelen publiceren.

Over leuke ideeën en projecten mag u natuurlijk altijd mailen!

(En mijn excuses voor de soms wat vage reacties die ik mensen gaf die vroegen wat ik nu precies deed.)

Arnoud

Voorwaarden Planet zijn vernietigbaar, kopt Nu.nl. Ze citeren Planet, die het uiteraard niet eens is met Steven Ras:

Volgens woordvoerster Eke Wolters van Planet zijn de juristen van het bedrijf het niet met Ras’ interpretatie eens. Klanten kunnen de voorwaarden bij aanmelding lezen, en elders op de site zijn ze wel te downloaden. “Er staan overigens geen rare dingen in die voorwaarden”, verzekert ze.

Misschien moeten die juristen de wet nog een keertje lezen.

De gebruiker (Planet dus) heeft aan de wederpartij (de klant) de algemene voorwaarden adequaat aangeboden] indien hij de algemene voorwaarden voor of bij het sluiten van de overeenkomst aan de wederpartij langs elektronische weg ter beschikking heeft gesteld op een zodanige wijze dat deze door hem kunnen worden opgeslagen en voor hem toegankelijk zijn ten behoeve van latere kennisneming (6:234 BW).

De voorwaarden moeten dus bij het sluiten van de overeenkomst beschikbaar gesteld worden op een zodanige manier dat je ze kunt opslaan. Er staat “dat ze kunnen worden opgeslagen EN later toegankelijk zijn”. Dat is toch echt wat anders dan “u kunt ze nu lezen en ergens anders staan ook nog voorwaarden die u kunt downloaden”. Je moet als klant de versie waar je mee akkoord gaat kunnen opslaan. Lijkt mij logisch. Die versie “elders op de site” kan best veranderen over drie maanden. Of over vijf minuten. Ik ga akkoord met wat ik gelezen en opgeslagen heb, niet met iets “elders”.

Trouwens, komt die kop u bekend voor? Mij ook. Mooi toeval. Leuk dat mensen je blog lezen, maar als ze de strekking overnemen in een eigen artikel, zou een linkje wel zo leuk zijn. Afijn.

Arnoud

Internetprovider Planet biedt haar algemene voorwaarden op de verkeerde manier aan, waardoor een klant deze bij de rechter ongeldig kan laten verklaren. Tot deze opmerkelijke conclusie komt Steven Ras van ICTRecht in zijn rubriek op ISPam.nl. De vraag van deze week was: Hoe stel je algemene voorwaarden langs elektronische weg ter beschikking?

Kort gezegd moet je algemene voorwaarden vooraf of bij het sluiten van de overeenkomst overhandigen. Ja, op papier. De uitzondering is bij elektronische overeenkomsten. Dan is het genoeg om ze elektronisch beschikbaar te stellen. Maar daarbij geldt dan wel de extra eis dat de wederpartij de algemene voorwaarden op kan slaan. En daar gaat Planet de fout in:

Planet Internet maakt de algemene voorwaarden toegankelijk middels een tekstveld. Daarmee is aan het eerste vereiste voldaan. De wederpartij krijgt bij Planet Internet niet de mogelijkheid om de algemene voorwaarden te downloaden. Natuurlijk is het wel mogelijk om de tekst te selecteren en vervolgens naar WORD te kopiëren en op te slaan. Naar mijn mening mogen dergelijke handelingen niet van een wederpartij worden verwacht. Planet Internet voldoet dan ook niet aan het tweede vereiste van artikel 6:234, lid 1 sub c BW. Het gevolg voor Planet Internet is dat de wederpartij een beroep kan doen op vernietiging van bepaalde bedingen uit de algemene voorwaarden.

Eerder signaleerde Ras dezelfde problematiek bij de OTTO-voorwaarden (u weet wel, de LCD-TV van 99 euro).

Arnoud

In de serie Vraag het Mr. Ras op ISPam.nl beantwoordt Steven Ras van ICTRecht vragen over internetrecht. En zolang hij mij linkt bij de antwoorden, verwijs ik er graag naar.

De nieuwste vraag gaat over de aansprakelijkheid van providers. Een hostingprovider is in principe niet aansprakelijk voor informatie die klanten via hun websites of blogs op de server van de provider aanbieden. De wet bepaalt dat providers wel moeten werken met een “notice and take down” regime: optreden bij klachten. Maar wat is nu gepast optreden?

Indien jullie een melding ontvangen met het verzoek bepaalde informatie te verwijderen of te blokkeren, dient deze melding door jullie te worden beoordeeld. Mijn advies bij de beoordeling:

• Niet aan de informatie komen bij twijfel over de onrechtmatigheid. Raadpleeg eventueel een jurist.
• Verwijder of blokkeer de informatie indien onomstotelijk vaststaat dat het onrechtmatige informatie betreft (bijvoorbeeld zoals de in de vraag genoemde speelfilm).

Bij twijfel zal uiteindelijk de rechter moeten beoordelen of de informatie daadwerkelijk onrechtmatig is. Ik ben namelijk van mening dat een webhoster niet op de stoel van de rechter moet gaan zitten.

En zo hoort het ook. Zorgelijk is de ontwikkeling dat de webhoster of provider juist gedwongen wordt zelf te beslissen of iets onrechtmatig is.

Arnoud

Digitale handtekeningen zijn rechtsgeldig, maar wanneer is iets een digitale handtekening? Steven Ras van ICTRecht pluist het uit voor de DigiD:

DigiD dient als middel voor authenticatie. DigiD als zodanig bestaat uit een gebruikersnaam en wachtwoord. Het verzorgt alleen niet zelf de vasthechting aan- of logische associatie met andere elektronische gegevens. Daarom is het niet aan te merken als een elektronische handtekening

Eerder vroeg Ras zich hetzelfde af voor OpenID. En de DigiD werd onlangs nog ingezet voor elektronische communicatie in Baarn.

Arnoud

ISPam.nl heeft een nieuwe rubriek: “Vraag het Mr. Ras”, waarin de bezoekers van ISPam.nl juridische vragen kunnen stellen aan mr. Steven Ras van ICTRecht. Goeie actie Steven!

De eerste vraag die hij behandelt, is of een elektronische handtekening rechtsgeldig is. Dat is een andere dan de digitale handtekening trouwens. Een digitale handtekening gebruikt encryptie, certificaten en andere technische toestanden (en is rechtsgeldig). Een elektronische handtekening is een handtekening die, eh, elektronisch geplaatst wordt.

Dat kan bijvoorbeeld door met je muis een tekening te maken die lijkt op je papieren handtekening. Zo doen sommige Internetproviders het, bijvoorbeeld bij de aanvraagformulieren voor domeinnamen van de SIDN. Maar dat levert een probleem op:

Waarschijnlijk worden de elektronische gegevens van de applet vastgehecht aan andere elektronische gegevens (gegevens van bijvoorbeeld een contract). Het is nog maar de vraag of deze gegevens kunnen worden gebruikt als middel voor authentificatie. Het is naar mijn mening bijna onmogelijk om dezelfde elektronische handtekening nogmaals te zetten of daar een unieke schrijfwijze uit af te leiden. Daarbij wordt er geen druk/snelheid gemeten. De gegevens van de applet maken het dan ook niet mogelijk de ondertekenaar te identificeren.

En daarom is zo’n applet-(hand)tekening geen elektronische handtekening in de zin van de wet. Zoals Steven vorig jaar ook al schreef trouwens.

Arnoud
(UPDATE: enkele typos in het citaat gefixed)