Internetrecht door Arnoud Engelfriet

Nederland moet haar Wet op de Kansspelen aanpassen om te zorgen dat buitenlandse aanbieders van sportweddenschappen effectieve toegang krijgen tot de Nederlandse markt. Ook als dat via internet gaat. Dit eiste de Europese Commissie afgelopen donderdag. Als Nederland binnen twee maanden geen bevredigende reactie geeft, kan de Commissie naar het Europese Hof van Justitie stappen om zo af te dwingen dat dit gebeurt (dat staat in art. 226 EG-Verdrag).

Het gaat dus niet om het legaliseren van internetgokken in het algemeen, zoals b.v. Tweakers of Planet schrijven. Emerce en Elsevier hebben het wel goed.

Volgens artikel 49 EG-Verdrag mogen lidstaten geen beperkingen opleggen aan grensoverschrijdende diensten. Wie in Spanje een loterij wil organiseren, mag niet door de Nederlandse of Spaanse overheid worden gehinderd bij het werven van Nederlandse deelnemers. De enige uitzondering hier is als een lidstaat op grond van de openbare orde, de openbare veiligheid en de volksgezondheid kan rechtvaardigen dat die beperking toch moet worden opgelegd. De beperking mag dan niet verder gaan dan noodzakelijk voor het doel en mag bovendien niet discrimineren.

In het Gambelli-arrest bepaalde het Europese Hof dat een verbod op online gokken mag wanneer dat noodzakelijk is om gokverslaving of het witwassen van zwart geld tegen te gaan. Maar zo’n verbod is niet ‘noodzakelijk’ wanneer de overheid zelf kansspelen aanbiedt. Letterlijk zegt het Hof:

Welnu, wanneer de autoriteiten van een lidstaat de consumenten aansporen en aanmoedigen om deel te nemen aan loterijen, kansspelen of weddenschappen opdat de schatkist er financieel beter van zou worden, kunnen de autoriteiten van deze staat zich niet op de met de beperking van de gelegenheden tot spelen gediende maatschappelijke orde beroepen ter rechtvaardiging van maatregelen als die in het hoofdgeding.

Het vergunningenstelsel uit de Wet op de Kansspelen was in overeenstemming met dit arrest, oordeelde de Hoge Raad in 2005 in een zaak aangespannen door het Engelse gokbedrijf Ladbrokes. Nederland mag zelf voor een groot deel bepalen hoe zij gokverslaving bestrijdt, en als zij een Staatsloterij of Holland Casino een nuttig onderdeel vindt van die bestrijding, dan mag dat. Door dat beperkte legale aanbod is er een uitlaatklep zodat gokkers niet de illegaliteit in hoeven met alle risico’s van dien.

De Europese Commissie denkt daar anders over. Zij is niet overtuigd dat er effectief beleid is om gokverslaving ook echt te bestrijden. Bovendien mag de Lotto sinds kort als enige sportweddenschappen via internet aanbieden. En daarmee discrimineert Nederland: waaarom de Lotto wel en Ladbrokes niet? Zoals Jan Kabel al schreef, als je zoiets gaat toelaten, loop je de kans op Europeesrechtelijk afgedwongen liberalisering van de interactieve kansspelenmarkt.

Wie komt met de flauwste grap a la “de uitkomst blijft een gokje” of “wedden dat er geen zaak van komt”?

Arnoud

Een ‘omgekeerde veiling’, waarbij het laagste unieke bod wint, is een kansspel en is daarmee zonder vergunning niet toegesstaan. De onlangs geopende site Bidster zou dus gelijk weer dicht kunnen, aldus het ministerie van Justitie in NU.nl. Iets wat ze eind 2006 ook zeiden over de verkoop van het sms-huis

Volgens de Wet op de Kansspelen is het verboden om “gelegenheid te geven om mede te dingen naar prijzen of premies” tenzij de deelnemers overwegende invloed kunnen uitoefenen op het resultaat. Een loterij mag dus niet (tenzij met vergunning), een kermisattractie waarbij de beste schutter een teddybeer van twee meter krijgt wel.

Hoe zit dat met een veiling? In principe kun je daarbij invloed uitoefenen op het resultaat. Als je genoeg geld meeneemt, win je elke veiling. Bij een omgekeerde veiling, een Dutch Auction, ligt dat iets subtieler. Daar begint de veilingmeester met een maximumprijs, en verlaagt deze met kleine stapjes. Dan moet je net op het goede moment “verkocht” roepen. Daar zit een stukje gokken in, maar wederom: met genoeg geld ga je met de tulpen naar huis.

Bidster claimt dan ook dat zij volstrekt legaal zijn omdat zij ook een omgekeerde veiling hanteren. Maar die van hun is iets subtieler: het laagste unieke bod wint. Dat heet eigenlijk geen omgekeerde veiling maar een unique bid auction. Bij dit systeem zit je niet met zijn allen in een zaal te kijken naar een veilingklok, maar moet je een bod insturen zonder dat je weet wat anderen gaan bieden. Je moet dus laag gaan zitten, en tegelijkertijd iets kiezen dat niemand anders kiest.

En dat maakt het meer een gokspel: raad een getal dat niemand anders weet te raden.

Arnoud