Website aansprakelijk voor Google-samenvatting!

| AE 1621 | Ondernemingsvrijheid | 69 reacties

zwartepoorte-failliet.pngWie als website-eigenaar zijn site niet aanpast als Google die ongelukkig samenvat, handelt onzorgvuldig en is daarmee aansprakelijk voor schade als gevolg van die samenvatting. Dat is de redenering op grond waarvan Miljoenhuizen aansprakelijk werd gesteld voor de Google-samenvatting van één van haar pagina’s waarop te lezen zou zijn dat “Zwartepoorte… failliet” zou zijn.

De motivatie (PDF) is nu eindelijk binnen. De rechter erkent dat de samenvatting door Google is gemaakt en dat Miljoenhuizen daar niets aan kan doen. Maar:

Nu [Miljoenhuizen] gebruik maakt van de diensten van Google, hij daarvan ook voordeel heeft, althans kan hebben, en hij zijn website zo heeft ingericht dat deze “hoog” scoort bij Google, heeft [Miljoenhuizen] in deze ook een eigen verantwoordelijkheid.

De rol van Google daarbij dient “binnen een bredere discussie” aan de orde te worden gesteld, aldus de rechter. Hij zit hier om een oplossing te vinden voor de klacht van Zwartepoorte, dat niet failliet is maar wel met een hoop geroddel van klanten te maken kreeg. En als er geen tijd is voor een breed debat, dan maar een quick fix: pas die pagina aan en laat Google hem opnieuw indexeren.

Miljoenhuizen erkende dat dat theoretisch mogelijk zou zijn, maar dat zij daardoor in haar vrije meningsuiting beperkt zou worden. Maar daar had de rechter geen oren naar: als je met zo’n ingreep ernstige schade bij een ander kunt beperken, dan moet je dat gewoon doen.

Wel merkt de rechter (mogelijk geschrokken na alle negatieve commentaren op internet?) op dat dit geen algemene zorgplicht inhoudt:

Het voorgaande betekent niet dat een websitehouder [] bij de inrichting van [zijn site] voortdurend moet controleren of er mogelijk schadelijke zoekresultaten ontstaan. Het betekent slechts dat, wanneer door de inrichting van de website bij zoekresultaten voor degene die op die website wordt genoemd schade ontstaat en de benadeelde de websitehouder verzoekt die schade op te heffen, zal moeten worden bezien wat het zwaarste weegt, de vrijheid van meningsuiting van de websitehouder of de schade van de benadeelde. Deze toets behoeft niet altijd in het voordeel van de benadeelde uit te vallen.

Bij deze toets spelen (u voelt ‘m aankomen) alle omstandigheden van het geval een rol. Zo is belangrijk hoe makkelijk het is om de schadelijke resultaten ongedaan te maken. Maar, en dat is opmerkelijk, als je je site SEO’t om er geld mee te verdienen, dan moet je sneller je site aanpassen als er klachten komen.

Moet ik me nu zorgen maken? Mijn SEO is best goed en ik verdien indirect ook nog eens geld met deze blogs. Ik zal maar niet zeggen dat Zwartepoorte failliet is dus.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. @Freeaqingme: zeker, maar om wereldwijd een “tenzij $[lijst met bedrijfsnamen]” mee te programmeren is bijzonder lastig te realiseren omdat het een erg “duur” algoritme zou worden. Het gaat niet zozeer om de automatisering als wel dat de automatisering noodzakelijk is vanwege de schaal waarop gewerkt wordt.

  2. Ik blijf er moeite mee hebben dat ik mijn site zou moeten aanpassen omdat een of andere zoekmachine rare samenvattingen maakt. Als de bibliotheek mijn boeken raar samenvat in hun catalogus, moet ik dan duidelijker gaan schrijven?

    Nee. Het gaat er hier niet om of Schoonderwoerd iets verkeerds heeft gedaan bij het maken van zijn site. Dat heeft hij niet. En ook Google mag m.i. gewoon doorgaan met het combineren van passages. Onder normale omstandigheden zou dit specifieke zoekresultaat ook niet schadelijk zijn geweest, maar het toeval wil dat het een vals gerucht is gaan voeden waardoor het aannemelijk is dat Zwartepoorte hier schade van ondervindt.

    In tegenstelling tot wat Arjan Dasselaar schrijft, gaat het hier naar mijn mening wel degelijk om een ge?soleerd incident. Zijn biefstuk/koalabeertje-voorbeeld doet geen schade ontstaan, tenzij het dierenbevrijdingsfront daadwerkelijk aanstalten maakt een haatcampagne op te starten (en in dat geval zal hij, als de verschillende dierenactivisten niet voor rede vatbaar blijken, in zijn eigen belang vermoedelijk zijn site wel aanpassen of bij Google klagen). Verder maakt de rechter duidelijk dat hij Schoonderwoerd niet aansprakelijk stelt voor de gekke resultaten van Google, maar voor zijn nalaten om daar iets aan te doen (terwijl hij dat wel eenvoudig had gekund). Het is jammer dat Dasselaar het niet nodig vindt om die nuance over te nemen (of die nuance volledig heeft gemist).

  3. Ja nou ja, aansprakelijk zijn voor het niet aanpassen van gekke resultaten komt op mij hetzelfde over als aansprakelijk zijn voor de gekke resultaten. In beide gevallen ben ik gehouden ze aan te passen (alleen de kassa van de schadevergoeding gaat later rinkelen.)

    Ik denk dat Dasselaar net als ik vindt dat als je niets onrechtmatigs doet, je ook niet gehouden bent om andermans schade door dat handelen te beperken. Dit terwijl dit vonnis daar wel op neerkomt. Hoe simpel het ook is, als ik geen rare dingen doe heb ik niets te maken met schade van anderen. Bot? Ja. Onfatsoenlijk? Zeker. Onrechtmatig? Nee.

    Het valse gerucht is het probleem van Zwartepoorte en zijn klanten, en wordt veroorzaakt noch versterkt door Miljoenhuizen. Het is onjuist om Miljoenhuizen welke plicht dan ook op te leggen om daar een einde aan te maken, hoe triviaal die plicht ook moge zijn.

  4. @Piet,

    Je geeft een aantal goede argumenten. Ik kan een eind met je meegaan in je betoog over een plicht te hulp te schieten op een verzoek van iemand die schade lijdt. Ik ben het ook met je eens dat het gaat om een afweging tussen het belang en de argumenten voor en tegen het voldoen aan dit verzoek. En daarbij speelt de toerekening een rol. De argumenten tegen hadden in dit geval echter zwaarder moeten wegen.

    Ten eerste stelt de vrijheid van meningsuiting een principiele grens aan verplichtingen tot het verwijderen of aanpassen van rechtmatige informatie. De rechter hoort zich in beginsel niet te bemoeien met de redactie van rechtmatige informatie.

    Ten tweede is niet alleen de aanvankelijke verwarring maar ook het voortduren van de schade door het niet voldoen aan het verzoek niet aan Schoonderwoerd toe te rekenen. Was het wel redelijk Schoonderwoerd aan te spreken voor het bestaan van het gerucht en het afgaan van enkele mensen op een enkel zoekresultaat? (Zoals hierboven is opgemerkt heeft het waarschijnlijk niet geholpen dat S. zelf heeft toegegeven dat hij vrij makkelijk de boel even kon aanpassen.) Het was toch niet zo dat Zwartepoorte hem (of Google) als enige optie had om iets tegen het probleem te doen? Het uitsturen van een eigen persbericht was volgens mij het meest voor de hand liggende middel geweest om iets tegen de geruchten te doen. Dat kost vrijwel niks en je kan er in een keer de gezonde staat van je bedrijf mee benadrukken. Ik blijf er ook bij dat het wel ter zake doet dat het onredelijk is om het betreffende zoekresultaat zo te interpreteren als schijnbaar gebeurd is. De vraag of dit redelijk is maakt wel degelijk uit voor de toerekening. Het slaat in dit geval namelijk werkelijk nergens op. Wat dat betreft heeft Arjan Dasselaar een punt.

    Overigens zijn veel van de voorbeelden die genoemd worden volgens mij geen goed vergelijkingsmateriaal omdat de vrijheid van meningsuiting niet speelt en er een veel sterkere link is tussen de schade en het nalaten.

  5. @Arnoud:

    Ja nou ja, aansprakelijk zijn voor het niet aanpassen van gekke resultaten komt op mij hetzelfde over als aansprakelijk zijn voor de gekke resultaten. In beide gevallen ben ik gehouden ze aan te passen (alleen de kassa van de schadevergoeding gaat later rinkelen.)
    Dat komt helemaal niet op hetzelfde neer. Als je aansprakelijk zou zijn voor de gekke resultaten, zou je als webmaster steeds verplicht zijn om rekening te houden met eventuele rare kronkels van Google. Zo ver gaat deze uitspraak bij lange na niet.

    We hebben het hier misschien over een subtiliteit, maar wel een die het verschil maakt tussen een uitspraak die internet half lam legt en een uitspraak die slechts zeer beperkte gevolgen heeft.

    Hoe simpel het ook is, als ik geen rare dingen doe heb ik niets te maken met schade van anderen. Bot? Ja. Onfatsoenlijk? Zeker. Onrechtmatig? Nee.

    Je hebt het hier in ieder geval niet over het Nederlandse recht anno 2009! In art. 6:162 BW wordt strijd “met hetgeen volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt” gewoon genoemd. Je verlangt kennelijk terug naar de tijd waarin de elite een beroep op de gewoonte en volksovertuiging zag als “kunstwijn uit socialistische kringen, uiterst talentvol vervaardigd en in consumptie gebragt, met de bestemming om, door middel van een flinken knauw aan het vertrouwen des volks op zijne regterlijke magt, onze bourgeoismaatschappij te ontwrichten”, zoals de toenmalige president van de Hoge Raad Eyssell het verwoordde (link).

    De regel is dat je niets te maken hebt met schade van anderen, maar op die regel bestaan uitzonderingen. In dit geval zou zo’n uitzondering zich kunnen voordoen.

    @Joris: De onrechtmatige gedraging is het nalaten. Dat nalaten is zonder meer toe te rekenen aan Schoonderwoerd. Dat nalaten is onrechtmatig zodra er op S. een (ongeschreven) rechtsplicht rust om te handelen.

    Voor het bestaan van die ongeschreven rechtsplicht is het niet nodig dat het ontstaan van de ongelukkige situatie aan Schoonderwoerd is toe te rekenen. Net zo min is het nodig dat het springen van de waterleiding is toe te rekenen aan de persoon die in staat is de hoofdkraan dicht te draaien, om die persoon te kunnen verplichten die hoofdkraan dicht te draaien.

    Schoonderwoerd wordt niet aangesproken op het gerucht. Hij wordt slechts aangesproken op zijn rechtsplicht om een helpende hand toe te steken. Althans, Zwartepoorte is van mening dat die rechtsplicht bestaat, en de rechter was het met Zwartepoorte eens.

    Het lijkt me goed om de parallel met Zutphense Waterleiding in de gaten te houden en er daarbij vanuit te gaan dat anno 2009 de juffrouw ongelijk zou krijgen, waar redelijkerwijs geen enkele twijfel over kan bestaan nu het Zutphense Waterleidingarrest het schoolvoorbeeld is van hoe rechters het sinds 1919 niet meer doen. De schade in die zaak werd veroorzaakt door de gesprongen waterleiding. Het springen van die waterleiding was op geen enkele manier aan de juffrouw toe te rekenen. Toch kon zij worden aangesproken op haar rechtsplicht om de hoofdkraan dicht te draaien. Door dit na te laten, wat uiteraard wel aan haar was toe te rekenen, handelde zij onrechtmatig. De rechtsplicht zou anno 2009 bestaan, omdat zij in de min of meer unieke positie verkeerde om de schade te beperken door een relatief onbezwaarlijke handeling te verrichten (ook al werd haar nachtrust hierdoor verstoord).

    Trek je de parallel met Zwartepoorte/Schoonderwoerd, dan is de redenering niet anders. Toerekening van het ontstaan van de schade aan Schoonderwoerd speelt geen rol. Ik zeg niet dat het gesneden koek is dat Zwartepoorte in hoger beroep opnieuw gelijk krijgt, want S. kan nog op allerlei manieren proberen aan te tonen dat die rechtsplicht niet bestond. Bijvoorbeeld: – de geruchten hebben geen echte schade veroorzaakt; – de geruchten stonden los van het zoekresultaat; – Z. had het gerucht zelf onschadelijk kunnen maken, bijv. via een persbericht; – Z. had Google kunnen aanspreken, waaruit blijkt dat S. geen bijzondere positie innam als enige persoon die kon helpen; – S. had niet op eenvoudige wijze invloed kunnen uitoefenen op het zoekresultaat; – het aanpassen van de pagina is in strijd met het recht op vrije meningsuiting van S. Dit zijn slechts argumenten; ik zeg niet dat ze wel of niet gaan werken. Ik som ze slechts op om aan te geven dat ik erken dat de feitelijke situatie heel anders is dan in Zutphense Waterleiding. Maar de structuur is wel dezelfde. De redenering van de rechter is niet onzinnig. Wel kun je het op punten oneens zijn met zijn waardering van de feiten.

    Ik blijf er ook bij dat het wel ter zake doet dat het onredelijk is om het betreffende zoekresultaat zo te interpreteren als schijnbaar gebeurd is. De vraag of dit redelijk is maakt wel degelijk uit voor de toerekening. Het slaat in dit geval namelijk werkelijk nergens op. Wat dat betreft heeft Arjan Dasselaar een punt.

    Maar de enige toerekening die hier een rol speelt is het kunnen toerekenen van het onrechtmatige nalaten aan Schoonderwoerd. Dat nalaten is zonder meer toerekenbaar.

    Voor de vraag of Zwartepoorte schade lijdt, doet het er ook niet toe dat dit door een onredelijke interpretatie van een zoekresultaat komt. Het gaat erom d?t die schade er is, en dat het aannemelijk is dat die schade kan worden beperkt door iets aan het zoekresultaat te doen. Zwartepoorte is er blijkbaar in geslaagd om dit te bewijzen. Vergelijk het met een waterleiding die om een totaal onzinnige reden is gesprongen. Het doet er niet toe waarom die waterleiding is gesprongen; het gaat erom dat die gesprongen waterleiding schade veroorzaakt en dat hier op eenvoudige wijze iets aan kan worden gedaan.

    Het is dus niet zo dat de rechter het redelijk vindt om het zoekresultaat te interpreteren zoals dat wordt gedaan! De rechter constateert slechts dat zoveel mensen het resultaat op die manier interpreteren dat Zwartepoorte er schade van ondervindt. De rechter begrijpt naar alle waarschijnlijkheid net zo goed als jij en ik dat het totaal onzinnig is om af te gaan op het fragment, maar hij ziet wel de realiteit onder ogen en die realiteit is blijkbaar dat veel mensen door het fragment op het verkeerde been worden gezet.

    Dasselaar verwijt de rechter een gebrek aan technische kennis. Dasselaar toont echter een gebrek aan juridisch inzicht. Het is het algemeen publiek dat een gebrek heeft aan technische kennis. De rechter kan het algemeen publiek niet verplichten om zijn technische kennis bij te spijkeren, en het is in dit geval niet nodig om Zwartepoorte af te wimpelen met “u heeft pech, maar het volk is nu eenmaal dom”.

  6. @ Piet,

    Zoals ook blijkt uit mijn reactie ben ik het met je eens dat het niet gaat om de toerekening van de aanvankelijks schade maar om de toerekening van de schade die ‘voortkomt’ uit het nalaten, dat wil zeggen het voortduren van de schade nadat deze bij S. bekend was.

    Maar de enige toerekening die hier een rol speelt is het kunnen toerekenen van het onrechtmatige nalaten aan Schoonderwoerd. Dat nalaten is zonder meer toerekenbaar.

    Het gaat niet om de toerekening van het onrechtmatig nalaten, maar om de toerekening van (het voortduren van) de schade.

    Er is overigens nog een (standaard) argument tegen het concluderen tot een ongeschreven rechtsplicht zoals aangenomen door de Vzr en dat is de rechtszekerheid.

  7. @Joris:

    Het gaat niet om de toerekening van het onrechtmatig nalaten, maar om de toerekening van (het voortduren van) de schade.
    Ok, ik ben het met je eens dat het nog niet zal meevallen om het bedrag van de schade vast te stellen die toerekenbaar is aan het (door de rechter vastgestelde) onrechtmatige nalaten.

    Voor het bestaan van de rechtsplicht lijkt mij het echter niet nodig dat dit verband kwantificeerbaar is. Zolang het maar voldoende aannemelijk is dat Zwartepoorte (extra) schade lijdt als aan het zoekresultaat niets wordt veranderd.

    “Aannemelijk is echter dat de ongelukkige samenvoeging door Google van deze twee op zichzelf staande teksten, bij een groot aantal mensen de indruk kan wekken dat Zwartepoorte failliet zou zijn verklaard.” Zwartepoorte heeft blijkens rov. 2.8 verklaringen overlegd die aangeven dat dit inderdaad het geval is. Verder stelt Zwartepoorte: “Elke suggestie dat van een faillissement sprake zou zijn brengt schade toe aan de reputatie van Zwartepoorte en vergroot de kans dat klanten wegblijven.” Dat lijkt mij geen gekke redenering.

    Schoonderwoerd lijkt hier niets tegenover te hebben gesteld. Dat zou hij in hoger beroep natuurlijk wel kunnen proberen.

  8. Tenzij ik er overheen lees, is de vraag nog niet beantwoord. Zie hier.

    Zo leer je steeds weer bij. Overigens vraag ik me wel af wat dat met je zoekresultaten doet. Resultaten zonder snippet zie je niet veel. Maar dat kan natuurlijk ook komen omdat maar zo weinigen die meta tag gebruiken.

  9. @Hans: de uitspraak gaat niet verder dan dat de beheerder van een website (soms) zou moeten ingrijpen in de uitzonderlijke situatie dat in voldoende mate kan worden aangetoond dat zo’n snippet echte schade toebrengt, en het gevraagde ingrijpen die schade kan beperken.

    Wat voor ingrijpen redelijkerwijs van de beheerder kan worden gevraagd is niet duidelijk, want het stond verder niet ter discussie dat het probleem door Schoonderwoerd op een simpele manier kon worden verholpen. Schoonderwoerd lijkt het bijna volledig op de principi?le toer van de vrijheid van meningsuiting te hebben gegooid. (Niet helemaal, want hij lijkt ook te hebben aangevoerd dat de zaak niet spoedeisend was en zich daarom niet leende voor een kort geding.)

    Het hek staat mijns inziens nog heel stevig op de dam. Eigenlijk is alleen Schoonderwoerd’s vrijheid van meningsuiting in deze specifieke situatie lichter bevonden dan het belang van Zwartepoorte. Maar hoe ernstig is de inbreuk op Schoonderwoerd’s vrijheid van meningsuiting nou echt? Uit het vonnis blijkt niet of en hoe hij dat heeft toegelicht. Nu we weten dat het toevoegen van een metatag al voldoende is, is er m.i. al helemaal geen noemenswaardige inbreuk op zijn vrijheid van meningsuiting meer (al was dat tijdens de rechtszaak vermoedelijk niet bekend).

  10. Alhoewel het toevoegen van een metatag een lichte actie lijkt vind ik het eigenlijk toch wel heftig. Je laat daarmee de zoekmachines weten dat het verboden gebied is.

    Dat is vergelijkbaar met het uitdoen van het licht in een gedeelte van je winkel. De actie is makkelijk, namelijk het opnemen van een regeltje tekst. Het gevolg vind ik wel ingrijpend. Om bij die winkel te blijven, er zullen een stuk minder mensen dat gedeelte van je winkel bezoeken aangezien het licht niet brand.

    Wat nu als er waardevolle informatie over zwartepoorte op die pagina staat en er een flinke hoeveelheid bezoekers uit Google komen? MIsschien heeft het minder te maken met de vrijheid van meningsuiting, er kunnen wel flinke kosten/inkomstenderving aan verbonden zijn.

  11. @Piet: Ik heb met veel plezier jouw reacties gelezen en ik ben het in grote lijnen eens met jouw redenering. Om het (voor mij) nog wat helderder te krijgen, heb ik een vraag: Gaat de vergelijking met de waterleiding nog steeds op als kunt bewijzen dat de waterleiding was gesprongen door een menselijke fout, zoals het foutief gebruik van een kraan (of het fout interpeteren van een google-snippet). Ik neem aan dat als het bewijsbaar was dat door het toedoen van een dere persoon de waterleiding was gesprongen, die persoon ‘aansprakelijk’ was of indien het om een heel grote groep personen zou gaan, de waterleidingmaatschappij aansprakelijk was, omdat zij het nagelaten hebben om een systeem te ontwerpen/bouwen dat geschikt is voor het gebruik door het grote publiek. In hoeverre mag je terug gaan in het vinden van een schuldige? Als ik het tot in het absurde doorvoer, dan kan ik de schuld leggn bij het Pentagon, omdat zij aan de basis van het internet stonden. Wat ik hiermee wil zeggen: Elke keer als je een zondebok hebt gevonden, kun je je weer afvragen waarom heeft hij/zij dan dat gedaan heeft, en daarmee een nieuwe zondebok vinden. Mag je dus Google of S. hierbij betrekken, afhankelijk van wie je het eerste aanklaagd? @iedereen: In de samenvatting van de rechtzaak wordt een aantal keren de woorden ‘unieke situatie’ gebruik. Dat zie ik in deze hele discussie bijna niet terug komen. Bijna alle reacties gaat over het algemene recht, de algemene plicht. Persoonlijk heb de samenvatting vertaald als: – Je bouwt je website zoals je wilt; je verandert niets aan je huidige website. – Pas als iemand (schriftelijk en meerdere keren) klaagt over jouw website, of afgeleide informatie van je website, dan bekijk je in DAT specifieke geval of je het kunt en wilt aanpassen. Als je dan zegt dat het gemakkelijk kan, en klager heeft aantoonbare schade die significant groter is kan de schade die jij oploopt door een wijziging door te voeren, dan moet je dat doen. Op dat moment hoef je niet te kijken enig ander probleem op jouw of een andere website, het gaat alleen om dat specific geval, waar iemand anders je om hulp heeft gevraagd. Ik heb het gevoel dat de uniekheid van deze specifieke wijziging onderbelicht is in deze discussie, of heeft het woord ???uniek??? weinig/geen waarde in de rechtsgang? (een beetje off-topic) In de samenvatting van de rechtbank staat in 5.2 dat S. iets moet doen en in 5.3 staat: ‘bepaalt dat S voor iedere dag dat hij in strijdt handelt met het onder 5.3 bepaalde…’ Maar in 5.3 wordt niet bepaald, het wordt in 5.2 bepaald. Heeft dit nog enige betekenis voor het vonnis?

  12. @Maurice: je hebt gelijk dat de rechter het uniek noemt, maar ik vind die betiteling onterecht. Ik zie namelijk niets dat echt uniek is in deze situatie. Dit kan net zo goed bij elke andere site gebeuren. Ook bij deze blog bijvoorbeeld, nu ik een blokje heb toegevoegd met de laatste vijf commentaren.

    En met zo’n kennelijk verschrijving kun je weinig tot niets. Je ziet meteen wat er wel bedoeld moet zijn. Alleen als de verwijzing zou zorgen voor een echt onbegrijpelijk vonnis, kun je er in hoger beroep iets mee. Bv. omdat de dwangsom aan het verkeerde stuk oordeel is gekoppeld en je dus niet meer weet wat je nu moet doen om die dwangsom te ontlopen.

    @hvm: ook Zwartepoorte is 1 persoon, die ‘slecht slaapt’ (klanten mist).

  13. Ik kwam een tag tegen die je kan gebruiken om Google te laten weten dat bepaalde tekst niet in de snippet mag worden opgenomen. Dit kan natuurlijk erg handig zijn in het licht van zaken zoals bovenstaande.

    <!–googleoff: snippet–>ongerelateerde reacties<!–googleon: snippet–>

    Tot zover ik kan nagaan blijft de tekst wel gewoon vindbaar in de index maar wordt deze niet meer gebruikt voor de snippet. Als je op een pagina ongerelateerde reacties toont zoals Klup dan is dit wellicht een hele nette oplossing.

    Niet alleen ivm rechtszaken maar ook omdat misschien andere mensen naar de pagina komen op basis van een verwarrende beschrijving en niet vinden waarnaar ze zochten.

    Meer info in mijn artikel “Ongewenste tekst voor de google spider verbergen

  14. @Erik(#63): het is dan ook een uitzonderlijke situatie die je niet vaak zult tegenkomen. De ingreep lijkt me niet echt vergelijkbaar met het uitdoen van het licht, maar hoe dan ook, het stond in die zaak niet ter discussie dat slechts een simpele ingreep vereist was. Mocht het jou ooit overkomen, dan kun je natuurlijk onderbouwd aanvoeren dat de ingreep voor jou te veel nadelen heeft.

    @Arnoud(#64): dat kun je in ieder geval proberen. Het is aan de rechter om dit te beoordelen. Overigens geldt ’s nachts volgens mij art. 431 Sr en niet de APV. Mocht je overdag willen slapen omdat je bijv. nachtdienst hebt, dan zul je een concert natuurlijk niet kunnen tegenhouden.

    @Maurice(#65): Ik denk niet dat het veel uitmaakt als een derde aansprakelijk is voor het springen van de waterleiding. Het is natuurlijk wel een omstandigheid die net als alle andere omstandigheden van het geval in aanmerking moet worden genomen bij de beoordeling van de hele situatie, en zeker als die derde zelf ook iets kan doen tegen de schade door de gesprongen waterleiding.

    De aansprakelijke derde zal jegens de persoon die schade lijdt aansprakelijk zijn voor de volledige schade. De persoon die onrechtmatig nalaat om de hoofdkraan dicht te draaien (dus in het geval dat dat onrechtmatig is) zal jegens de persoon die schade lijdt slechts aansprakelijk zijn voor de schade die het gevolg is van dat nalaten. Voor een deel van de schade zijn beiden dus aansprakelijk jegens de persoon die schade lijdt. Die aansprakelijkheid is hoofdelijk: de persoon die schade lijdt kan zelf bepalen wie hij aanspreekt voor het volledige bedrag van dat deel van de schade (art. 6:102 lid 1 BW). Vervolgens kunnen de aansprakelijke derde en de nalatige persoon het in de onderlinge verhouding uitvechten hoe dat deel van de schade over beide personen moet worden verdeeld (zie daarvoor art. 6:102 lid 1 BW, 2e volzin). Ik kan me voorstellen dat onder omstandigheden de nalatige persoon in die onderlinge verhouding zelfs volledig aansprakelijk is voor dat deel van de schade, bijv. als de aansprakelijke derde niet in staat was om ook maar iets uit te richten, en die derde er bij de nalatige persoon tevergeefs op heeft aangedrongen om de hoofdkraan dicht te draaien (en bijv. de aansprakelijke derde slechts onvoorzichtig was en niet met opzet de kraan heeft doen springen).

    Voor alle duidelijkheid: in het algemeen valt dus niet te zeggen hoe zoiets uitpakt, je zult steeds moeten kijken naar wat er precies aan de hand is.

  15. @Maurice (vervolg): Het is inderdaad denkbaar dat de waterleidingmaatschappij aansprakelijk is, en ook kan de eigenaar van het huis aansprakelijk zijn op grond van opstalaansprakelijkheid. Opnieuw geldt dan art. 6:102 BW.

    Je hoeft echter niet terug te gaan tot Eva en de appel. In ieder geval zijn alleen die personen aansprakelijk die onrechtmatig hebben gehandeld of op grond van wanprestatie, of opstalaansprakelijkheid of een andere risicoaansprakelijkheid aansprakelijk zijn (misschien vergeet ik nog een mogelijkheid). Die personen zijn ook alleen aansprakelijk voor schade die “redelijkerwijs toerekenbaar” is aan de gebeurtenis waarvoor zij aansprakelijk zijn (art. 6:98 BW). (Daarnaast moeten de personen die onrechtmatig hebben gehandeld een norm hebben geschonden die strekt tot bescherming tegen de schade zoals de benadeelde die heeft geleden, art. 6:163 BW.)

    Maar goed, laat ik nu niet het gehele aansprakelijkheidsrecht bespreken 😉

    Ik zou denken dat Zwartepoorte in ieder geval ook Google in de zaak kan betrekken. Als op Schoonderwoerd een rechtsplicht rust om Zwartepoorte in dit geval te helpen, dan rust zo’n rechtsplicht m.i. al helemaal op Google. Ik denk echter niet dat Google aansprakelijk is voor het ontstaan van de schade, want het afgebeelde zoekresultaat zelf lijkt mij niet onrechtmatig (de kans dat zo’n wat ongelukkige combinatie tot echte schade leidt lijkt me gewoon te klein daarvoor, al is het hier dus wel gebeurd). Alleen het niet op verzoek verwijderen ervan zodra Google weet heeft gekregen van de ongelukkige samenloop van omstandigheden zou m.i. dus onrechtmatig zijn.

    “Ik heb het gevoel dat de uniekheid van deze specifieke wijziging onderbelicht is in deze discussie, of heeft het woord ???uniek??? weinig/geen waarde in de rechtsgang?” Mocht ik dat nog niet voldoende hebben benadrukt, dan benadruk ik bij deze nogmaals dat de situatie ook naar mijn mening erg uitzonderlijk is.

    Het uitzonderlijke zit hem m.i. niet zo zeer in het onhandige zoekresultaat dat Google afbeeldt, maar in het feit dat dat onhandige zoekresultaat aantoonbaar tot schade heeft geleid (of je het daar nu mee eens bent of niet, de rechter achtte dit bewezen). Hoe vaak gebeurt het dat zoveel domheid op domheid wordt gestapeld als hier is gebeurd? (Door de personen die afgingen op wat Google toonde zonder ook maar door te klikken, waardoor er zowaar een min of meer hardnekkig gerucht de ronde ging doen.)

    Hiermee heb ik gelijk op Arnoud(#67) gereageerd. Inderdaad, het kan vrijwel iedere website overkomen. Maar het unieke zit niet in de pagina of de website van Schoonderwoerd, maar in de hele keten die tot de schade heeft geleid en met name de schakel tussen het zoekresultaat en het lopende gerucht. Als de situatie niet uniek is, dan toch wel uitzonderlijk.

    Het dictum (dat wat onder “beslissing” staat) bevat inderdaad een fout! Het lijkt mij om een kennelijke verschrijving te gaan. Ik denk niet dat het de rechtskracht aantast (weet ik niet 100% zeker), maar Zwartepoorte kan om een herstelvonnis vragen (art. 31 Rv).

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS