Domeinnaam ongewenst opheffen = schadevergoeding betalen (maar geen idee hoe veel)

| AE 2461 | Intellectuele rechten | 9 reacties

Een domeinnaam kan flink wat waarde vertegenwoordigen voor een bedrijf. Als je domeinnaam dus per abuis wordt opgeheven door je provider terwijl je deze wilde verhuizen, dan kan dat een aardige schadepost zijn. Wat die schade precies bedraagt, is niet in het algemeen te zeggen maar dat die er is, is toch logisch. Dat oordeelde het Gerechtshof Den Haag in een recent arrest (via).

De domeinnaamhouder had een website voor een fitnessapparaat en wilde deze verhuizen. De hostingprovider was zijn bedrijf aan het verkopen, en had daarbij tegen zijn toeleverancier (TransIP) gemeld dat deze domeinnaam kon worden opgeheven. Naar het waarom blijft het gissen, maar gevolg was dat de domeinnaam vrij kwam en een handige Amerikaan deze snel registreerde en te koop zette voor $10.000. De houder spande een rechtszaak aan en kreeg gelijk, maar de provider ging in hoger beroep, waarbij deze in de tussentijd ook de domeinnaam (gratis) terug wist te krijgen van de handige Amerikaan.

Vervolgens ging het geschil in hoger beroep over de vraag of de domeinnaamhouder eigenlijk wel schade had geleden. Dat is op zich een terecht punt, want zonder bewijs van schade kom je nergens bij de rechter. Als blijkt dat het bepalen van die schade moeilijk is, kan de rechter vonnissen dat deze wordt opgemaakt bij staat. In de eigenlijke rechtszaak hoeft dus eigenlijk alleen te worden vastgesteld dat er schade is dankzij een onrechtmatige daad van de verliezende partij.

Hier speelde nog de complicerende factor dat de domeinnaamhouder nog meer domeinnamen had (www.fitpads.nl, .eu, .org en .biz en www.fit-pads.com en .nl) en die dus -volgens de hoster- had kunnen gebruiken ter vervanging van de kwijtgeraakte .com domeinnaam. En ja dat is een juridisch argument: wie schade heeft, moet wel zijn best doen de impact te beperken. Maar iedere SEM-specialist zal je vertellen dat een .nl niet echt equivalent is aan een .com, en dat ook het streepje aardig kan uitmaken in je zoekmachineresultaten (meelezende SEM/SEO-ers: voel je vrij hieronder uit te weiden hierover). Het argument “je had nog andere domeinnamen” is dus op zichzelf niet genoeg.

Het Gerechtshof Den Haag concludeert dan ook dat er best schade kan zijn, en dat partijen in die schadestaatprocedure mogen gaan uitvechten hoe veel en welke schade toerekenbaar is aan de hostingprovider. Wellicht dat daar ook nog gekeken kan worden naar de algemene voorwaarden van de provider, want die zullen ongetwijfeld een beperking van aansprakelijkheid bevatten.

Of die voorwaarden hier gaan helpen, vraag ik me af. Het is namelijk niet mogelijk om je aansprakelijkheid te beperken bij opzettelijk of “grof nalatig” handelen, en ik denk dat het kwijtmaken/opheffen van een domeinnaam van je klant al heel snel daar onder valt. Hoe raak je per ongeluk een domeinnaam kwijt?

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Bij het schade opmaken bij staat is dat de staat (door een geordend gezag geregeerde en bestuurde volksgemeenschap”) of de staat (“verzicht of lijst van iets; tabel, opgave, overzicht, inventaris”) van de schade?

    met dank aan vandale online 😉

  2. De schade zit voornamelijk in je e-mail verkeer en qua zoekmachines dat is vrij suggestief. Google heeft al meerdere malen aangegeven dat het toplevel-domain alleen werd gebruikt eerst voor regio detectie, maar dat is al jaren los gelaten. Zie hier oa de Google Webmaster Tools video’s voor op Youtube. Je inkomende links ontbreken en hier zit een schade, maar nog steeds iets wat ter discussie staat. En ik zie het graag als een telefoonnummer waarbij geen garanties zijn dat je die altijd zal blijven behouden.

    De schade in omzet is lastig uit te drukken. De schade om aanpassingen te maken is wel direct uit te drukken gezien je daar direct kosten voor maakt. Dus rekening voor visitekaartjes, briefpapier, website aanpassen, klanten informeren en natuurlijk wat uur om te zorgen dat backlinks weer op orde komen. Dat laatste is wel erg los interpreteerbaar.

    Maar om heel eerlijk te zijn. Ze hadden ook gewoon de domeinnaam terug kunnen verhuizen en via de juiste partij kan dat ook.

  3. De domeinnaam op zich (het terugkopen ervan) is niet zo boeiend, vanuit het oogpunt van schade.

    Maar de onbereikbaarheid direct (DNS) en indirect (zoekmachines) van je website en E-Mail adressen legt feitelijk je onderneming stil. Of dat dan geheel of gedeeltelijk is, is afhankelijk van de aard van het bedrijf.

    Dat lijkt me wel op de achterkant van een bierviltje wel te vertalen naar een gevolgschade. Bij de berekening wel even rekening houden met de lange termijn effecten. Als je een goede positie in Google eenmaal bent verloren duurt het wel even voor je die weer terug hebt.

  4. De meeste TLDs hanteren een periode waarin de domeinnaam technisch niet meer werkt maar nog wel in eigendom is van de houder (‘quarantaine’ of ‘redemption grace period’). Tijdens deze periode is de domeinnaam tegen lage kosten te herstellen en heb je wat betreft schade alleen nog maar te maken met de periode waarin de domeinnaam niet meer werkte.

    In hoeverre is de houder verantwoordelijk voor het constateren dat een bepaalde domeinnaam niet werkt? Valt het niet onder het ‘beperken van schade’ om dit binnen pakweg een maand te doen? Geldt er een wettelijke termijn voor het vaststellen dat een dienst niet (goed) wordt geleverd of moet dit in de overeenkomst zelf worden geregeld?

  5. Ik heb een jaar of tien geleden iets soortgelijks meegemaakt. Op een ochtend stond ik op om te merken dat mijn commerci?le domeinnaam was ingepikt door een anonieme firma in Shanghai, die iets onduidelijks aanbood. Ik begreep er niets van, mijn content stond nog gewoon ge?pload bij mijn US provider. Ik heb me laten vertellen dat er in China zoveel providers, routers, wat dies meer zij (“seinpalen”) staan dat zij alle verkeer in het Westen gewoon kunnen onderscheppen (zoiets als telegraaf met sterker signaal die alle zwakkere signalen ombuigt). Mooi is dat, om met Arnoud te spreken. Welnu, ik had mijn piepkleine domein kunstmatig opgewerkt tot ik in een lijst van 10.000 ? 50.000 best bezochte sites terechtkwam (handmatig 3 uur per dag werk). Van vervolging van een anonieme Chinese rover kwam natuurlijk niets. Maar stel, hier in het Westen gebeurt je zoiets? Ik claim aanzienlijke schade, want mijn domein is naar de naam (eh, maan) en mijn bedrijf failliet juist op het moment dat ik een product aan kan bieden dat mij aanzienlijke winst zal opleveren ALS mijn domeinnaam maar bekend genoeg is. Zo’n product had ik. De bekendheid had ik ook. Mijn domeinnaam vervangen van een .com naar een .nl verliest alle verkeer die ik gegenereerd had. Dan tel ik al vijf schadeposten: 1. Het verlies van verkeer en het feit dat je die helemaal opnieuw moet opbouwen. 2. De werkuren die ik heb besteed aan het opbouwen van die naam. 3. Het verlies van klanten die ik onder handbereik had, waardoor mijn bedrijfje failliet ging. 4. Het feit dat mijn goede naam – waaronder ik een betrouwbaar product kon promoten – is bedorven. 5. Het feit dat er een onrechtmatige daad is begaan jegens mij en mijn eenmansbedrijfje.

    Stel dat ik 20.000 euro per jaar omzet had kunnen halen voor een periode van vijf jaar, plus alle werkuren plus het feit van de onrechtmatige daad plus de reputatieschade, dan kom ik op een schadeclaim tussen de 500.000 en 1 miljoen. Brand maar los (maar uiteraard was die niet te verhalen).

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS