Apple mag defecte iPhones niet vervangen door refurbished toestellen

| AE 8790 | Ondernemingsvrijheid | 27 reacties

apple-iphone-6Als je als consument een iPhone koopt en die blijft defect, hoef je geen genoegen te nemen met een refurbished toestel. Dat maak ik op uit een recent vonnis van de rechtbank Amsterdam. De winkel (in dit geval toevallig Apple zelf) moet een nieuw toestel leveren. Dit volgt uit het consumentenrecht. Apple zal haar beleid hierin dus moeten gaan aanpassen.

Een vrouw had een iPhone 6 gekocht die na een maand of acht niet meer wilde opstarten. Apple constateerde dat het toestel niet meer te repareren was, en bood ter vervanging een refurbished toestel aan: zo goed als nieuw maar niet 100% écht nieuw natuurlijk. De vrouw weigerde dit en stapte naar de rechter.

In Nederland hebben we een simpele regel als het gaat om defecte producten. Gedurende de gehele levensduur moet dat product voldoen aan de gewekte verwachtingen. Er is géén wettelijke termijn van zes maanden garantie (wel zes maanden omgedraaide bewijslast) en er is géén tweejaarstermijn (die staat in de Richtlijn waar onze wet uit komt, maar als minimum dus Nederland mag meer verlangen). En wat fabrikanten als garantie verzinnen is leuk en aardig maar verandert niets aan wat de winkel moet doen bij een defect.

De winkel ja, want als consument heb je alleen daarmee te maken. De winkel moet (art. 7:21 BW) het product herstellen of vervangen, en wel kosteloos. Nu waren partijen het erover eens dat herstel niet haalbaar was en dat er dus vervangen moest worden. Prima, maar waarmee? Je hebt twee opties: je pakt een nieuwe van de plank (wat de eiseres wilde) of je zoekt een zo-goed-als-nieuw ouder toestel van acht maanden oud (wat Apple aanbood).

Voor beiden valt wat te zeggen. Immers, als je toestel na acht maanden stuk gaat, heb je er al acht maanden van kunnen genieten. Krijg je dan een 100% nieuwe, dan krijg je dus eigenlijk meer dan je had gekocht. Dus eentje met zeg maar acht maanden op de teller is dan eigenlijk precies wat je had gehad. Na een reparatie had je eigen toestel er ook zo uitgezien.

De rechter kiest echter partij voor de vrouw, en wel op basis van het Quelle-arrest uit 2008 waar we al vaker felle discussies over hebben gehad.

Dit arrest bepaalde onder meer dat je geen reparatie- of herstelkosten mag rekenen onder welke noemer dan ook, maar er staat nog iets belangrijks in:

41 Ingeval de verkoper een niet-conform goed levert, voert hij de verbintenis die hij bij de verkoopovereenkomst is aangegaan, niet correct uit en moet hij dus opkomen voor de gevolgen van de slechte uitvoering van die verbintenis. Dat de consument, die de verkoopprijs heeft betaald en zijn contractuele verbintenis dus correct heeft uitgevoerd, een nieuw goed ontvangt ter vervanging van het niet-conforme goed, levert geen ongerechtvaardigde verrijking op. Hij ontvangt slechts met vertraging een goed dat in overeenstemming is met de bepalingen van de overeenkomst, een goed dat hij van meet af aan had moeten ontvangen.

Oftewel: Apple zat vanaf dag één fout met haar levering. De koper was een iPhone 6 beloofd die een aantal jaren probleemloos mee zou gaan, maar ze kreeg een iPhone die na acht maanden niet meer opstartte. Apple heeft daarmee dus niet geleverd wat was beloofd. Dat kan ze alleen maar goedmaken door nu dan toch eindelijk die iPhone te leveren met die aantal jaren probleemloos functioneren. Een nieuwe dus.

(In dit geval had de vrouw de overeenkomst al ontbonden, dus ze krijgt nu alleen haar geld terug. En bovendien moet ze de proceskosten van de vrouw (€377,98) vergoeden.)

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Het oordeel is volkomen logisch. Immers, het product moet bij aflevering beschikken over die eigenschappen die je als koper mocht verwachten. Een refurbished apparaat voldoet hier niet aan omdat het niet beschikt over de eigenschap “nieuw”. Vervanging met een refurbished apparaat is overigens niet precies het zelfde als wat je had gehad bij reparatie. Van het refurbished apparaat weet je tenslotte niet hoe er mee is omgesprongen.

    • Volgens mij moet dat niet uitmaken. Conformiteit gaat over functionaliteit. Als er ergens onderdelen in zitten die eerder gebruikt zijn, maar prima de economische levensduur kunnen uitdienen dan moet dat ook maar voldoende zijn. Het is inderdaad aan Apple om er onderdelen in te stoppen die niet al helemaal versleten zijn. En als ze toch weer stuk gaan moet het natuurlijk weer hersteld worden.

      Volgens dit vonnis is het leveren van een goed bruikbare telefoon niet toegestaan omdat je per se een andere goed bruikbare telefoon, namelijk een “nieuwe” moet krijgen. Mij klinkt dat niet juist in de oren: je hebt een product gekocht om de functionaliteit; doet de functionaliteit het dan is het daarmee klaar.

      Het is ook niet echt duurzaam trouwens.

      • Als ik bij een boekhandel een boek koop, verwacht ik een nieuw boek. Gisteren kreeg ik echter via een internetboekhandel een al gebruikt ding. Niet héél opvallend, de rug was wat soepel, er zaten paar minieme vouwtjes in hoeken en er zat een geel briefje op pagina 38. Maar desondanks voel ik me bekocht: dit is géén nieuw boek. Als ik jou zo lees, dan heb ik dit maar te tolereren? Functionaliteitis hetzelfde immers.

        • Ik denk inderdaad dat er hier een behoorlijk subjectief element in zit en dat is of de eigenschap “nieuw” op zichzelfstaand significante waarde heeft.

          Voor mij geldt dat duidelijk niet. Ik koop dingen om wat ik er mee kan. De eigenschap “nieuw” kan natuurlijk wel afgeleide eigenschappen impliceren, zoals dat ongebruikt in theorie ook betekent dat het langer meegaat of niet vies is. Daarom zou ik bijvoorbeeld bij voorkeur nieuw ondergoed kopen. Maar die afgeleide eigenschappen zijn ook op zich te beoordelen.

          Mijn interpretatie van de bedoeling van de wetgever is dan ook om te garanderen dat je een product krijgt waarmee je kunt doen wat je ook met het oorspronkelijke product kunt doen. Maar ik begrijp inmiddels dat er dus ook mensen zijn die “nieuw” sec een belangrijke eigenschap vinden, ongeacht de afgeleide eigenschappen.

      • Dat het eerder regel dan uitzondering is dat mobiele telefoons al binnen of net na de garantietermijn al kapot gaan, dat is pas niet duurzaam. Laat deze extra prikkel er maar in zitten, dat een defect soms een nieuw apparaat betekent.

        Daarnaast, vind ik het helemaal niet ok dat het aan een verkoper is om een defect apparaat te vervangen met een exemplaar dat ‘niet al helemaal versleten is’. Het kan zijn dat de vervanging dus eerder versleten is dan mijn oorspronkelijke apparaat zou zijn geweest als die niet defect was. En op een reparatie/vervanging wordt meestal zeer beperkt garantie gegeven.

        Als laatste vind ik dat als een winkelier wel mijn “vruchtgebruik” in mindering mag brengen, ik dan vind dat hij dan ook een schadevergoeding moet gaan betalen over de tijd dat het apparaat niet bruikbaar is en dat ik er aan kwijt was om deze ter reparatie aan te bieden en op te halen. Want daar hoor je ze anders nooit over. Ik heb zo vaak meegemaakt dat een apparaat een maand weg was voor reparatie, terwijl het ding in totaal maar 24 maanden mee ging (ruim 4% dus).

      • Onjuist, conformiteit wil zeggen dat een product in overeenstemming is met dat gene wat je mocht verwachten op basis van de koopovereenkomst. Op het moment dat ik een nieuw product koop dan mag ik op basis van die koopovereenkomst verwachten dat ik een nieuw product krijgt. Daarnaast mag ik verwachten dat product beschikt over de prestaties en kwaliteit als soortgelijke producten. Als na 8 maanden blijkt dat het product niet over deze prestaties en kwaliteit beschikte dan kan ik in beginsel herstel of vervanging eisen. Als ik vervanging eis dan moet een product krijgen dat weer beschikt over alle eigenschappen die ik op basis van de koopovereenkomst mocht verwachten. Die koopovereenkomst is nooit aangepast dus mag ik steeds verwachten dat ik een nieuw product krijg.

        Ik weet dat er op internet mensen zijn de mythe verkondigen dat conformiteit betekent dat je iets krijgt dat beantwoord aan het defecte product, zoals hier. Het is alleen onverstandig om te oordelen op basis van een onderbuik gevoel. Conformiteit is volgens de wet: het “aan de overeenkomst beantwoorden”. Volgens die zelfde wet beantwoord een product daar niet aan indien het “niet de eigenschappen bezit die de koper op grond van de overeenkomst mocht verwachten.”

        Het ontgaat mij wat hier niet duurzaam aan zou zijn. Apple kan de refurbished apparaten toch gewoon verkopen?

      • Volgens dit vonnis is het leveren van een goed bruikbare telefoon niet toegestaan omdat je per se een andere goed bruikbare telefoon, namelijk een “nieuwe” moet krijgen

        Nee, dat is niet waar. Een winkel mag ook de kapotte telefoon (laten) repareren. Als het ingeleverde goed niet repareerbaar is dan was deze blijkbaar wel heel niet-conform. Het verstrekken van een nieuw goed is dus alleen aan de orde als het origineel geleverde goed niet te herstellen valt door de opgetreden niet-conformiteit.

        • Onjuist, de koper kan kiezen uit de rechten die hem toekomen. Bij een consumentenkoop geldt dat herstel en vervanging de consument toekomen, tenzij de wet aangeeft dat dit niet zo is. De wet geeft daarbij wanneer het onredelijk is. Bij overige overeenkomsten werkt dit vergelijkbaar maar op details wel iets anders.

    • Bij een nieuw product weet je ook niet hoe ermee is omgesprongen.

      Het oordeel dat geen refurbished model mag worden geleverd is volkomen onlogisch als je het afzet tegen de mogelijkheid tot herstel. Bij herstel moet het product alsnog conform worden gemaakt. Dit impliceert dat nieuwstaat geen vereiste is voor conformiteit.

      Ruim 15 jaar geleden heb ik hetzelfde meegemaakt bij een DOA printer van HP. Deze werd aanvankelijk ingeruild voor een refurbished exemplaar. Na wat telefonische en schriftelijke correspondentie is uiteindelijk een nieuwe printer geleverd.

      • Wat je stelt is dat een verkoper, aan een koper die een nieuwe printer besteld, een week later een gebruikt product met drie jaar slijtage mag leveren. Immers, je stelt dat nieuwstaat geen vereiste is voor conformiteit. Dit resultaat veroordeeld zichzelf.

        Je conclusie klopt niet, omdat je redenatie niet deugt. Het conformiteitsbeginsel is vastgelegd in art. 7:17 BW. Wat er wel of geen vereiste is voor conformiteit wordt niet bepaald door een willekeurige vergelijking, maar door dit wetsartikel.

  2. Als ik het goed lees gaat deze vlieger alleen op als je een koopovereenkomst hebt met Apple. Als je een koopovereenkomst hebt met een andere leverancier (bv Vodafone) en je gaat naar Apple dan valt dit onder de beperkte fabrieksgarantie en kunnen ze je nog steeds een refurbished toestel geven. Je zou in dat geval bij Vodafone verhaal moeten halen.

  3. Ik meen me te herinneren dat als je een vervangend apparaat de enige oplossing was als reparatie. Dat de leverancier de economische slijtage mocht doorberekenen. Immers je krijgt extra levensduur er bij.

    dus na 50% van het economische leven, moet je 50% bijbetalen. voor een nieuw apparaat. Heb ik dit helemaal verkeerd? Of heeft dit wel een basis ergens?

    • Dat is al sinds 2008 niet meer zo: Reparatiekosten verboden bij een consumentenkoop:

      In Nederland hebben we op dit moment de regel dat je bij een reparatie of vervanging na 4 van de 10 jaar 4/10e van het reparatiebedrag betaalt. Je krijgt er daardoor immers 4 jaar “bij”. De juridische rechtvaardiging hiervoor is dat je door de reparatie meer “genot” van je product hebt dan je mocht verwachten. En als je meer krijgt, dan zul je moeten bijbetalen. Deze regel heeft het Hof dus nu een halt toegeroepen. Herstel of vervanging moet “kosteloos” zijn, zo staat in de Europese richtlijn (1999/44/EG) waar dit allemaal op gebaseerd is. En kosteloos betekent ook echt kosteloos. De winkelier mag dus op geen enkele manier geld vragen wanneer de consument zijn recht op herstel of vervanging komt uitoefenen.
    • Dat is inderdaad wat winkeliers op zeker moment zijn gaan roepen. Het argument is dan (dacht ik) dat het een ongerechtvaardigde verrijking zou zijn omdat je nu een nieuw toestel krijgt en dus acht maanden langer gebruiksgenot. Dat is immers meer dan je bij een correcte levering zou hebben gehad. Het Quelle-arrest is ook heir volgens mij duidelijk:

      40 Met betrekking tot de stelling van de Duitse regering dat de omstandigheid dat de consument in geval van vervanging van een niet-conform goed een nieuw goed ontvangt zonder een financiële vergoeding te moeten betalen, een ongerechtvaardigde verrijking oplevert, dient eraan te worden herinnerd dat volgens artikel 3, lid 1, van de richtlijn de verkoper jegens de consument aansprakelijk is voor elk gebrek aan overeenstemming dat bestaat bij de aflevering van het goed.

      Oftewel: dat is je eigen schuld, jij levert een defect toestel. Dan is het raar dat de consument jou moet betalen als jij na acht maanden eindelijk eens met iets werkends aan komt zetten.

      • Zo gek was die gedachte nog niet, echter:

        34 Deze op de verkoper rustende verplichting om het goed kosteloos in overeenstemming te brengen, hetzij in de vorm van herstel hetzij in de vorm van vervanging van het niet-conforme goed, beoogt de consument te beschermen tegen het risico van financiële lasten, dat, zoals de advocaat-generaal in punt 49 van haar conclusie heeft opgemerkt, hem zonder die bescherming ervan zou kunnen weerhouden zijn rechten geldend te maken. Op grond van deze door de gemeenschapswetgever gewilde kosteloosheid moet worden uitgesloten dat de verkoper financiële aanspraken geldend maakt in het kader van de nakoming van zijn verplichting om het goed waarop de overeenkomst betrekking heeft, in overeenstemming te brengen.
    • Jammer dat het alleen deze beperkte proceskosten zijn. Een keer een regel dat een vergoeding voor de tijd (indien meer dan bv 3 uur) die het de klant kost vergoed mag worden zou goed zijn. Het bedrag per uur mag verder beperkt zijn, wettelijk minimumloon keer twee of zo. Dat zal winkeliers mogelijk een reden geven zich te richten op betere service en producten. Een betere service kan dan bv bestaan uit kortere rijen. Ook een leenapparaat tijdens de reparatie periode waar de klant gratis gebruik van kan maken zou gunstig zijn. De kosten van een leenapparaat zouden naar redelijkheid met de tijd van de klant verrekend kunnen worden. Het zorgt dan hoogstens voor een beperking van de schade die de klant heeft, een leenapparaat zou refurbished kunnen zijn en bv enkel de basis functies hoeven te hebben of een ouder model kunnen zijn.

  4. Hoe gaat dit dan in zijn werk als het toestel niet meer in productie is en er dus geen vervangend “nieuw” toestel van hetzelfde type meer kan worden uitgeleverd?

    Voorbeeld, mijn iPhone 6 is 1 jaar en 11 maanden oud en geeft binnen de garantietermijn de geest. Volgens dit arrest kan ik dus nu bij de winkel een “nieuwe” iPhone 6 gaan eisen, maar Apple heeft inmiddels al de iPhone 7S geïntroduceerd en kan de iPhone 6 niet meer leveren. Waar heb ik dan recht op? Krijg ik dan een gloednieuwe iPhone 7S ervoor in de plaats?

    • De winkel is niet verplicht om je een iPhone 7S te geven in ruil voor een iPhone 6

      Als herstel en vervanging niet mogelijk zijn dan heb je recht op prijsvermindering of ontbinding. Ontbinding kan niet als het gaat om een klein gebrek. Bij ontbinding moeten partijen de geleverde prestaties ongedaan maken. De verkoper moet dan dus het product terug krijgen en de koper moet het aankoop bedrag terug krijgen.

    • Een optie is dat je de volledige aankoopprijs van het apparaat terug krijgt; vervanging door een vergelijkbaar apparaat (als verkoper en koper het eens zijn dat het een gepaste vervanging is) is ook een optie. Als algemeen principe geldt dat als verkoper en koper er samen uitkomen dat een goede oplossing van het probleem oplevert.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS