Mag je werkgever je verplichten een smartphone met chatapp te kopen?

| AE 11341 | Ondernemingsvrijheid | 36 reacties

Een lezer vroeg me:

Mijn werkgever wil dat ik mobiel bereikbaar ben, niet alleen om te bellen maar ook via een chat-app. Ik heb geen smartphone en wordt dus zo gedwongen die te kopen én een account bij Apple of Google te nemen. Kan een werkgever me dit werkelijk verplichten?

Anno 2019 is dit niet 100% duidelijk. In de kern moet de werkgever aan de werknemers de gereedschappen beschikbaar stellen voor het werk, maar als het in de branche gebruikelijk is dat die het zelf meeneemt, dan kan de werkgever zich daarop beroepen. Dit speelt bijvoorbeeld bij kappers en chefkoks die eigen scharen en messen meenemen zodat het het beste bij hun hand past. Een restaurant kan dan zeggen, bij ons krijg je geen eigen messen, die moet je zelf meenemen.

Het gaat voor mij echter te ver om te zeggen, koop als ‘gewone’ werknemer maar een smartphone van vele honderden euro’s en zet daar onze app op. Een dergelijke investering kun je niet verlangen van werknemers. En ja, ik weet dat messensets ook duur kunnen zijn maar dat zijn werknemers die ook navenant beloond worden en unieke skills hebben. Als je als werknemer in een met chefkoks vergelijkbare situatie bent én het normaal is dat iedereen met eigen smartphones rondloopt, dan wil ik dit standpunt nog wel herzien.

De meeste mensen hebben een eigen smartphone, en dan kun je dat ‘duur’ argument natuurlijk niet meer gebruiken. Dan gaat het in de praktijk vooral over het gedoe rondom die chat-app en wat er nog meer bij komt kijken. Het installeren van WhatsApp is praktisch gezien weinig gedoe en vergt niet veel van je telefoon, dus daar heb je alleen je privacy-argument nog over. Een custom chat-app inclusief MDM en remote wipe optie is op zich alweer een hele burden voor de werknemer.

Dat privacyargument is wel iets wezenlijk extra’s ten opzichte van die messen- of scharenset. Daar gaat die vergelijking dan ook scheef op, wat mij betreft. Je kunt denk ik best verlangen dat mensen eigen spullen meenemen die hen op het lijf zijn gesneden, zeker als iedereen dat al jaren doet, maar eisen dat ze ook bij jou hun privacy te grabbel gooien is volgens mij geen goed werkgeverschap.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Het gaat niet alleen om de gegevensbescherming (privacy) maar ook om het inherente risico dat digitale communicatie met zich brengt. Juist de verantwoordelijkheidsverdeling voor die risico’s blijft onderbelicht. Naast de vraag of de werkgever voor het apparaat moet zorgen gaat het dan ook om de vraag van wie het account is / wordt en of er ook ander dan zakelijk gebruik plaats kan en mag vinden en wat daarbij de gebruiksregels zijn.

  2. Als een werkgever wil dat ik zakelijk mobiel bereikbaar ben, zal hij een zakelijk toestel moeten faciliteren.

    De meeste mensen hebben een eigen smartphone, en dan kun je dat ‘duur’ argument natuurlijk niet meer gebruiken.

    Nou, ik hou mijn privé-nummer graag privé (en bepaal graag zelf wat ik wel en niet op mijn privé-telefoon installeer/toesta). En het feit dat ik privé een smartphone heb, wil niet zeggen dat ik dus ook een tweede, door mij zakelijke te gebruiken telefoon + nummer kan én wil aanschaffen. Het ‘duur’-argument is m.i. prima bruikbaar: ik heb er geen honderden euro’s voor over om een 2e telefoon aan te schaffen.

    • Het ‘duur’-argument is m.i. prima bruikbaar: ik heb er geen honderden euro’s voor over om een 2e telefoon aan te schaffen.

      Zoiets kan trouwens wel prima, maar dan moet de werkgever gewoon een budget beschikbaar stellen waarmee de werknemers een telefoon kunnen kopen.

      Dit klinkt weer als een werkgever die zich er graag goedkoop vanaf wil maken.

    • Mwoah, een smartphone is tegenwoordig zo gebruikelijk, dat je er van uit mag gaan als werkgever dat je werknemer er een heeft.

      Net zoals je er van uit mag gaan dat hij kleren heeft om aan te doen als hij naar het werk komt, en misschien ook nog wel een stropdas als hij naar een klant moet, en dat hij zich af en toe wast zodat de collega’s niet weggejaagd worden door zijn lichaamsgeur, en dat hij een adres heeft en een bankrekeningnummer en dat hij legaal in het land is, en geen levensgevaarlijke besmettelijke ziekten heeft.

      Ik ben het met Arnoud eens, het privacyargument is eigenlijk het enige argument. De rest is muggeziften.

        • OK, maar ook dat is te kwalificeren.

          WhatsApp gebruikt helemaal niet veel data, vergeleken met filmpjes bekijken, dus ook dat is een beetje een gezocht argument. Misschien heb je nu nog een punt, maar over twee of drie jaar? En het bellen… daar had ik eerder de indruk dat het de bedoeling was dat de persoon bereikbaar was, niet dat hij zelf veel zou bellen.

          Als het inderdaad om significante belminuten en Mbytes/GBytes gaat, dan wordt het een ander verhaal, dan moet de werkgever een abbonnement voorzien.

          • Wij hebben een VoIP app zodat we onze ‘vaste’ lijn op het werk ook op de mobiel op kunnen nemen. Dat is toch wel significante data. De werkgever vergoed alleen telefoon/abonnement voor de ‘buitendienst’, maar gebruik van de app is dan ook niet verplicht.

            Als hij het wel wil verplichten, mag hij ook mijn abonnement vergoeden en dat ondanks dat ik privé een onbeperkte bundel heb. Waar het mij omgaat is dat als de werkgever iets verplicht stelt hij daar ook de kosten voor draagt.

            Privacy is hier juist de app wel gebruiken, aangezien je dan je privé nummer nooit hoeft te geven aan iemand die je het niet wil geven.

        • Wat ik dan leuk vind is dat ik ‘nog’ een windows model heb en daar werkt die app niet op. En mijn privé telefoon word ook nog wel eens gebruikt in een hoerentent en door andere willekeurige gebruikers. Ik ben niet zo kinderachtig en voor de kosten hoef je het idd niet meer te laten Ook word hij nog wel eens door de buurman o.i.d. opgenomen. Dus als die werkgever dat allemaal prima vind en dan, en dan ben ik hier en daarnog wel wat vergeten, zoals dat ik hem nog wel een verlies of vergeet (bij een dame) Ok dan kom maar op. Maar dan ook niet zeuren als hij door een vreemde opeens helemaal verrot gescholden word, gebeurd mij ook wel eens…:-)

      • Mwoah, een smartphone is tegenwoordig zo gebruikelijk, dat je er van uit mag gaan als werkgever dat je werknemer er een heeft. Net zoals je er van uit mag gaan dat hij kleren heeft om aan te doen als hij naar het werk komt, en misschien…

        Er is een verschil tussen representatieve kleding (een telefoon) en dure merkkleding (een actuele smartphone) – om dezelfde analogie aan te houden.

  3. Misschien moeten we als IT-werknemers massaal niet meewerken aan dit soort praktijken. Blijkbaar is het zo dat als het ‘gebruikelijk’ is dat werknemers hun eigen telefoons voor werk gebruiken, dat een werkgever dat dan kan gaan eisen? Maar de werknemers zijn degenen die in de hand hebben of dit ‘gebruikelijk’ wordt of niet. Dus ik vind van niet.

  4. Wat vaak, zeker in de IT, ook meespeelt is dat je dan als werknemer ook nog eens 24/7/365 bereikbaar bent voor de werkgever. In mijn tijd als tech/flied engineer bleef de telefoon dan ook in de gereedschap tas / koffer na werktijd. Het is tenslotte toch gereedschap 🙂 Als hij vond dat ik hem bij mij moest houden dan was het meteen uren schrijven, wachttijd/ standbij-tijd, was niet veel maar dan is het wel duidelijk wat werk of vrije tijd is.

  5. Ik snap het probleem niet… Mensen hebben telefoons om mee te communiceren. Als de werkgever wil communiceren is dat ineens bezwaarlijk? Als de werkgever je wil verplichten met je príve-nummer naar klanten te bellen, dan is dat een ander ding. Maar als mijn werkgever mij wil bellen, waarom zou ik daar dan moeite mee hebben? Dat hij liever appt zie ik alleen maar als een voordeel. Hoef ik ook niet acuut op te nemen. Wel is het zo dat een werkgever zich wat op de hals haalt door dat soort eisen te stellen. Niet slim dus. Zo’n ding verstrekken kost toch geen drol meer…

    • Mensen hebben telefoons om mee te communiceren. Als de werkgever wil communiceren is dat ineens bezwaarlijk?

      Ik zie het anders: als privé-persoon heb ik een privé-telefoon om in privé mee te communiceren. Ik vind het inderdaad bezwaarlijk als ik in mijn privétijd zakelijk benaderd kan worden. Ik bepaal voor mijn privé-eigendom graag zelf wie en wat ik in welke mate toelaat. Mijn telefoon, mijn abonnement, mijn keuze. Eerst zijn het directe collega’s en alleen voor noodgevallen, straks ook collega’s van andere afdelingen, leveranciers of klanten – en de grens van noodgevallen schuift ongetwijfeld op. Nee, bedankt.

      Als de werkgever wil dat ik bereikbaar ben, dan verstrekt ‘ie maar een telefoon. En die staat aan zolang ik aan het werk ben.

      • Als mijn werkgever wil dat ik op een bepaalde manier bereikbaar ben, dan zorgt hij maar voor de middelen; ik vind het genoeg dat hij mij kan bellen op bij hem bekende nummers. (De huidige stand is dat ik vrijwel niet gebeld word.) Als ik een keer 24/7 bereikbaarheid moet draaien verwacht ik dat daar in overleg een regeling voor komt. Maar ik zit wat dat betreft op dit moment bij een goede werkgever.

      • Dat niet alleen, maar ook het omgekeerde geldt: ik wil de optie hebben om tijdens mijn werk alle privécommunicatie uit te zetten. Ik kan me dan beter concentreren. Bij een telefoon waarop zowel werkcommunicatie als privécommunicatie binnenkomt is dat lastig in te regelen. Ik heb een tijd om die reden met twee telefoons rondgelopen. Dat bleek nog lastiger voor mij, maar ik kan me voorstellen dat anderen dat willen.

    • Communiceren kan ook per mail of ouderwts met de post (snailmail) of zelfs nog per fax. ( ik heb er nog één 33.k6 Faxmodem intern) Je kan ook en koerier sturen.

      Dus ja mogelijkheden genoeg, dus waarom per smartphone?

      Maar de teneur is dat het werk word en geen privé meer gesprek met de werkgever. Iets met machtsverhouding, jij krijgt opdracht en moet dat uitvoeren.

      • Dat is totaal niet anders bij communicatie via andere kanalen. Ik zie dit echt als een non-argument. Bovendien zijn er middelen genoeg om een telefoon NIET op te nemen of een bericht NIET te lezen. Je bent geenszins verplicht, tenzij daar specifieke afspraken over gelden. Of je telefoon nu zakelijk is of niet, maakt naar mnijn idee geen moer uit. Vroeger gaf iedereen ook zijn thuis-telefoon aan de baas.

        Sommigen vinden het bezwaarlijk als de baas buiten werktijd berichten stuurt. Je kunt er gewoon voor kiezen om binnen werktijd te reageren. Vroeger kon je er ook voor kiezen om de telefoon niet op te nemen, of de post niet te openen. Dat communiceren via whatsapp blijkbaar “dwingender” is, komt alleen maar door de voortschrijdende 24-uurs economie, en de overschatte eigen-belangrijkheid. Het medium telefoon heeft daar geen enkel aandeel in.

        • IDD middelen genoeg om niet op te nemen, vooral de dag voor je evaluatie gesprek wat in de IT tegenwoordig 4x per jaar is, en als je in de detachering zit nog eens extra na elke klus. En voor al niet opnemen als er een nieuwe klus of klant zit aan te komen.

          En vroeger was alles beter, vroeger hadden we kuilen in de weg, nu drempels. Vooral lekker calvinisties niet klagen maar dragen en vooral niet de baas ergeren.

          BTW een HOND heeft een baas, voor e de rest heet het werkgever. “vroeger” En vroeger mocht de baas zijn personeel ook slaan, wil je zeker ook terug…?

  6. Ik ken werkgevers die niet eens de SIM-kaart, abonnement of gebruikskosten vergoeden. Dat betekent dat je op zijn minst je eigen belbundel en internetbundel moet aanspreken. Dat collega’s en derden JOUW nummer krijgen. En dat je bij einde dienstverband, ivm bedrijfscontinuiteit of bedingen, je je SIM-kaart moet afstaan.

  7. Twee zaken, die me storen aan dit werkgeversgedrag: Je spreekt een bepaald loon af, wat van jouzelf is (het nettoloon) en vervolgens moet je daar allerlei werkgerelateerde zaken van betalen, waar de werkgever te gierig voor is. Slim koppelt die deze zaken aan jouw persoon, ‘jouw smartphone’, ‘jouw lease-auto’ etc. en laat je zo voor de kosten opdraaien. Stel dat hij je liet betalen voor de printer of de stroom, dan was het huis te klein. Ten tweede kan niemand je dwingen om privé ergens klant te worden en omdat Whatsapp gemeente Facebook is en dat laatste bedrijf het met de regels niet zo nou neemt, kan ik me de bezwaren voorstellen.

  8. Ik heb een telefoon die geheel vol staat met mijn APPS en ook een noodoproepen moet doen als er wat is met mij. Kan een werkgever dan zeggen haal maar andere APPS eraf en installeer de APP van het bedrijf maar. Ik neem aan dat ik nog steeds uitmaak op mijn privé telefoon wat ik erop installeer.

  9. Oké, vele honderden euro’s is dikke BS als je alleen Whatsapp wilt gebruiken. Dat kan nog op een smartphone van 80 euro. Ja, hij zal traag zijn en de camera zal slecht zijn. Ook het LCD zal niet je van het zijn, maar als je noodgedwongen een smartphone koopt, kan ik me niet voorstellen, dat z’n goedkoope smartphone niet bruikbaar is.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS