Mag ik mensen software verkopen waarmee ze onopvallend kunnen valsspelen?

| AE 12661 | Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid | 19 reacties

Een lezer vroeg me:

Als freelance programmeur krijg ik allerhande vragen, maar dit is toch wel de gekste: een man wil graag dat ik software maak om bij een niet nader te noemen spel onopvallend vals te spelen. Hij had gelezen dat ik bepaalde kennis heb waarmee dat inderdaad een heel eind moet kunnen, en hij is bereid daar goed voor te betalen. Maar, afgezien van het ethische aspect hieraan, mag dit überhaupt wel? De EULA van het spel vermeldt natuurlijk in koeienletters dat valsspelen verboden is. Ben ik strafbaar als ik hem help?
Je bent niet strafbaar in de zin dat de politie je komt arresteren en je een boete of celstraf kunt krijgen. Dat is een verschil met bijvoorbeeld iemand uitleggen hoe bommen te maken of scripts voor computervredebreuk aan te leveren. Dat is strafbaar, zodat jij als maker van precursors als medeplichtige (verschaffen van gelegenheid, middelen, inlichtingen etc) aangemerkt wordt. Valsspelen in een game is niet strafbaar, dus behulpzaam daarbij zijn ook niet.

Omdat jij de EULA niet hebt geaccepteerd, kan de spelaanbieder je ook geen boete opleggen die in de EULA staat, of je van het spel verbannen – je zit ook niet in het spel, dus de regels van het spel raken jou niet.

Mogelijk dat je in auteursrechtelijke problemen komt als voor het maken van jouw valsspelsoftware het nodig is om de bestaande software aan te passen. Je mag een protocol reverse engineeren en daar dan je eigen client of server voor schrijven, maar niet de client reverse engineeren en klonen in aangepaste vorm.

Mijn gevoel zou zijn hier niet op in te gaan. Niet zozeer vanwege de kans op claims, maar vooral vanwege dat ethische aspect. En de heisa die er omheen komt. Iemand die expliciet wil valsspelen, gaat die ook echt betalen? Is die eerlijk over jouw aandeel als er problemen komen? Ik zou zo’n klant niet willen hebben.

Arnoud

Deel dit artikel

  1. “ Valsspelen in een game is niet strafbaar, dus behulpzaam daarbij zijn ook niet.” klinkt volkomen logisch, maar waarom is dat bij fysieke sport anders? Justitie doet vaak onderzoek naar match fixing. Maar waarom is dat wel een strafrechtelijk probleem?

      • Huh, maar was een weddenschap niet het schoolvoorbeeld van een ‘natuurlijke verbintenis’? Dus een verbintenis waarvan de nakoming niet kan worden afgedwongen.

        Als de andere partij gewoon jouw winst niet mag uitbetalen en je daar niets aan kunt doen, en dat is juridisch helemaal correct, waarom zou het juridisch dan een probleem zijn als de andere partij valsspeelt? Gewoon keihard in volle openbaarheid valsspelen door niet te betalen, dat mag, maar subtieler valsspelen door matchfixing mag niet? Dat is niet logisch.

          • ‘Gokken’ op sportuitslagen is formeel een weddenschap.

            Gokken doe je op iets dat volledig willekeurig is, wedden doe op iets waar vaardigheden en omstandigheden een invloed hebben op de uiteindelijke uitkomst.

            Maar je hebt misschien wel gelijk mbt tot de oplichting, hoewel ik niet zeker ben.

            De studiepunten ‘recht’ zijn al zeer lang geleden behaald, maar ik meen me toch echt te herinneren dat als ik de huurmoordenaar heb betaald, en hij doet niets omdat moord verboden is, dat ik naar mijn geld kan fluiten.

            • Die overeenkomst is nietig wegens strijd met de openbare orde, art. 3:40 BW. Je kunt juridisch gezien je geld wél terugvorderen want je hebt dat geld zonder rechtsgrond gegeven aan die persoon. Ik denk dat dat wel ongerechtvaardigde verrijking is. Natuurlijk zal hij lastig te vinden laat staan aan te klagen zijn.

              Mijn punt is vooral dat de huurmoordenaar eigenlijk een oplichter is: hij spiegelde jou voor dat hij iets crimineels kon doen voor je, en pakte toen je geld zonder te doen wat hij zei. Jij bent dus slachtoffer van oplichting.

              (Een natuurlijke verbintenis is wél rechtsgeldig, maar niet afdwingbaar. Denk aan een verjaarde geldvordering. Als je die toch betaalt, dan kun je het geld niet terugeisen.)

  2. Er zijn heel veel dingen “niet strafbaar”, die je toch beter niet kunt doen. Je bent niet verplicht de leesbril van een oud vrouwtje voor haar op te rapen. Je krijgt ook geen boete als je een vastgelopen rolstoeler niet helpt. Je krijgt zelfs geen straf als je met een open biertje achter het stuur zit (mits het promilage in je bloed niet te hoog is) .

    Ethisch besef is wat er voor zorgt dat je het brilletje wel opraapt, de rolstoeler weer op weg helpt en niet met bier in de hand gaat autorijden. In dit geval lijkt het me evident dat je de valsspeler niet helpt. Ongeacht hoeveel geld die persoon ervoor biedt.

    Zonder die ethiek gaat de maatschappij echt heel erg vervelend worden. Uiteindelijk ook voor de mensen die het niet zo nauw nemen met die ethiek.

    • Ja, maar als de andere kant, de game-maker, ook een dubieus ethis besef heeft (lootboxes, betalen voor extra vooruitgang, volle prijs voor een update/upgrade), dan kun je best overwegen: ‘Het is jammer dat het ethisch besef in de game wereld ver te zoeken is, maar dat is niet mijn schuld, ik speel gewoon het spel mee.’

        • Ik ben helemaal voor hoge ethische standaarden. Maar ik ben ook realistisch genoeg om te weten dat zoiets cultureel (met diverse subs…) bepaald is, contextafhankelijk is, en uiteindelijk gewoon een persoonlijke grens is.

          Het is dus niet aan mij om ethische standaarden van een ander te beoordelen, en om te oordelen of iemands gedrag ‘ethisch’ is, of zelfbedrog.

          Ik gebruikte het trouwens niet als argument/verantwoording, maar als verklaring waarom in alle redelijkheid mensen zouden kunnen kiezen om, gegeven de omstandigheden, tijdelijk en in die context hun ethische standaarden te verlagen.

          Er is een verschil tussen begrijpen waarom iemand iets doet, en dat goedkeuren.

          • Er is een verschil tussen een mens (ver/be-) oordelen, en diens gedrag.

            Het is niet aan mij om andere mensen te veroordelen, maar ik mag wel een mening hebben over hun gedrag. Zonder een oordeel over hett gedrag van anderen wordt ethiek een loze letter, een boeiend conversatieonderwerp voor intellectuelen.

            Ethiek heeft pas betekenis als we er een oordeel aan verbinden, hetzij als maatschappij (strafrecht), hetzij als persoon (Deze opdracht neem ik niet aan/Jouw manier van handelen vind ik niet kies).

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS