De Duitse deelstaten pleiten voor een algeheel verbod van flitsmeldingenapps, zo meldde Der Spiegel onlangs. Momenteel is alleen gebruik in de auto verboden, maar dat is lastig te constateren door Der Politizei. Frankrijk heeft al zo’n verbod, maar Nederland laat dergelijke apps vrij. Hoe zit dat juridisch?
Duitsland heeft het zichzelf wat ingewikkeld gemaakt door niet het bezit van de apps te verbieden, maar enkel het gebruiken of “gebruiksklaar voorhanden hebben”. Zeg maar, de agent ziet dat Waze of Flitsmeister open staat op je telefoon bij de staandehouding. Dat is natuurlijk triviaal te vermijden.
In Frankrijk is het verbod strenger: de optie tot tonen van snelheidscamera’s of flitsers moet geheel uit staan, en de grote aanbieders zoals Google schakelen die informatie dan ook uit zodra je Franse data- of wifi-netwerken gebruikt. Dus ook als je snel wisselt naar een andere app, kan la police je beboeten.
Juridisch is de handhaafbaarheid van zo’n verbod nog onduidelijk. In de kern is het een inperking op de informatievrijheid: het mogen vertellen waar snelheidscontrole’s of flitspalen staan is immers gewoon een verspreiding van feiten aan het publiek.
De informatievrijheid inperken mag, mits voor een legitieme reden en “nationale veiligheid” en “voorkomen van strafbare feiten” zijn daar voorbeelden van. Ik zie wel hoe flitswaarschuwingen de effectiviteit van controles hinderen, want als je weet waar ze staan weet je ook waar ze niet staan en daar kun je dan gas op de plank geven.
Die inperking vereist wel een wettelijke regeling (zoals een strafrechtelijk verbod). Bovendien moet die wet noodzakelijk zijn voor het beoogde doel. Oftewel, kan het niet met minder of langs een andere route? Hier is volgens mij het laatste woord nog niet over gezegd.
Arnoud