Is het strafbaar met een drone in de weg van een traumaheli te vliegen?

| AE 10606 | Aansprakelijkheid | 44 reacties

De bestuurder van de drone die gisterochtend in het Zeeuwse Hulst de hulpdiensten ernstig hinderde, heeft zich gemeld bij de politie. Dat meldde RTL Nieuws onlangs. De drone verhinderde met name het landen van een traumahelikopter, bedoeld om een hoogzwangere vrouw met hartaanval naar het ziekenhuis te brengen. “Het ergste van alles was nog een persoon die het wel heel graag van dichtbij wilde zien en zijn/haar drone liet vliegen om alles van lekker dichtbij te kunnen filmen”, schreef de politie. “Daar kan ik als hulpverlener met mijn pet niet bij, wat respectloos.” Maar is het strafbaar?

Er is geen algemeen wetsartikel dat het hinderen van hulpdiensten strafbaar stelt. (Van de politie wel, art. 184 Strafrecht). Dat hoeft ook niet, want als je het bekijkt vanuit de gevolgen dan zijn er de nodige artikelen om van stal te halen. Ik ga er maar even vanuit dat deze persoon zeer zeker niet de bedoeling had die helikopter te hinderen, dan kom je immers in het terrein van doodslag.

Meest voor de hand liggend, maar wel gelijk zwaar, is dood door schuld (art. 307 Strafrecht). Dat kan als de patiënt overlijdt en die persoon zijn hinderlijk dronegedrag hieraan in belangrijke mate heeft bijgedragen. Dat is natuurlijk erg lastig te bewijzen, maar als dat rond te krijgen is (er is redelijke zekerheid dat de patiënt het anders gehaald had) dan kun je op dit misdrijf veroordeeld worden, de theoretische maximumstraf is vier jaar (als je roekeloos handelde).

Ook kun je kijken naar het opzettelijk hinderen van het luchtverkeer, art. 165 Strafrecht. Dit is ook strafbaar, de hoogte hangt af van de ernst en de gevolgen van die hinder maar kan oplopen tot negen jaar cel. Komt er iemand te overlijden door die hinder, dan kan dat in theorie tot levenslang leiden.

Raakt de traumahelikopter beschadigd of verongelukt deze, dan komt via art. 169 Strafrecht tot negen jaar cel in beeld als er levensgevaar voor iemand ontstaat. Dat zou hier dus de patiënt kunnen zijn maar natuurlijk ook de piloot of meevliegend trauma-arts.

In theorie dus mogelijkheden genoeg. Maar in de praktijk komt het zelden zo ver, zeker bij traumahelikopterinzet zijn er altijd alternatieve scenario’s om de patiënt te helpen en zit je juridisch gezien met grote bewijsproblemen – die persoon wilde gewoon vanuit nieuwsgierigheid dan wel journalistiek oogpunt een actuele gebeurtenis filmen en dacht niet na over een landende helikopter. Maar wat er dan tegen te doen is, dat weet ik niet. Toch maar die antidronezeearenden standby houden?

Arnoud

Ook in de VS mag je garantie niet laten vervallen bij het prutsen aan een apparaat

| AE 10529 | Aansprakelijkheid | 2 reacties

De Amerikaanse markttoezichthouder FTC heeft de “warranty void if seal is broken” stickers als ongeldig aangemerkt, las ik bij Ars Technica. Elektronica wordt vaak standaard met zo’n sticker verkocht, of met een beperking in de garantievoorwaarden dat je nergens aanspraak op kunt maken als je zelf aan het apparaat prutst of er mee naar een ongeautoriseerd herstelpunt gaat. Maar dat is in strijd met de Amerikaanse wet, aldus de FTC. Je mag als bedrijf deze uitzondering niet opnemen in je garantievoorwaarden, en je misleidt de consument door dan toch zulke afschrikkende taal te gebruiken. Daarmee zou de Amerikaanse praktijk opschuiven naar hoe het bij ons is.

In de VS geldt sinds 1975 specifieke consumentenwetgeving over garanties. Je bent niet verplicht een product met garantie (wat wij “conformiteit” zouden noemen) te verkopen, maar je moet er wel bij zetten wát voor garantie je levert. Dat mag dus gaan van “AS IS with all faults” tot “levenslang onbeperkt herstel of vervanging”, zolang je het maar uitlegt.

Er gelden een aantal beperkingen, en de beperking waar de FTC nu op inzoomt is deze:

No warrantor of a consumer product may condition his written or implied warranty of such product on the consumer’s using, in connection with such product, any article or service (other than article or service provided without charge under the terms of the warranty) which is identified by brand, trade, or corporate name.

In gewone taal: je mag niet zeggen dat de garantie alleen geldt wanneer je een bepaald specifiek product of specifieke dienstverlener daarvoor inzet. Het is dus niet legaal om te zeggen dat je alleen garantie hebt als je teruggaat naar de originele leverancier of een aangewezen servicepunt, of dat je garantie vervalt als er onderdelen van willekeurige derden als vervanging worden gebruikt. Ook die sticker “void if broken” is daarmee verboden: dat schrikt immers herstel door willekeurige derden af, en komt dus impliciet neer op een voorwaarde dat je naar de leverancier zelf terug moet.

In Europa kennen we niet zo’n expliciete bepaling maar effectief komt onze conformiteitswetgeving op hetzelfde neer. Een winkel die een product verkoopt, moet zorgen dat het product voldoet aan de redelijkerwijs gewekte verwachtingen. Haalt het product die niet, dan moet dat gratis worden hersteld of vervangen. Dat er elders in het product onderdelen van derden zijn gebruikt, of dat het product eerder is hersteld door een ander, mag daarbij geen probleem zijn.

De enige uitzondering is natuurlijk als het conformiteitsprobleem komt door dat onderdeel of door het (ondeskundig) herstel door die ander. Dan is het immers geen gebrek aan het apparaat zols het is verkocht. Dus als je telefoon niet meer belt, mag dat niet worden afgewezen omdat er een scherm is verwisseld door de GSM-boer op de hoek, maar wel als het probleem is dat het scherm niet goed aanraakgevoelig meer is. Idem voor custom roms en eigen software, zeg ik er gelijk even bij, hoewel het daar lastiger kan zijn om aan te wijzen wat waar dan nog door veroorzaakt wordt.

Helaas blijkt dat stickers en teksten als deze hardnekkig zijn. Ik denk dat dat komt omdat het in de VS een staande praktijk is, en de rest van de wereld immers altijd mee mag genieten van de Amerikaanse invulling van wetgeving. Daarom is het significant dat de FTC deze stap neemt, want Amerikaanse bedrijven zullen (hoop je) dan die sticker weghalen en daar profiteren wij dan ook van.

Arnoud

Is wifi op de camping standaard of een aparte dienst?

| AE 10511 | Aansprakelijkheid | 17 reacties

Hoort het aanbieden van wifi op de camping aan gasten bij de dienst van verblijf zelf, of is het een aparte dienst? Met die vraag zag de rechtbank Gelderland zich recent geconfronteerd in een belastingzaak. Ja, dit is relevant voor de belasting omdat er verschillende btw-tarieven gelden voor losse diensten bovenop logies en voor de logies zelf. Het maakt daarbij niet uit of je het apart verkoopt, als het immers eigenlijk bij de dienst inbegrepen zit dan moet hetzelfde btw tarief daarop gelden. TL;DR: wifi is een essentieel en niet van vakantieverblijf los te ziene dienst bij een vakantiepark.

De gedaagde in deze zaak exploiteert een vakantiepark met woningen en plekken voor tenten en stacaravans. Wie toegang tot het internet wilde, moest apart betalen en kreeg vervolgens een wificode. In de praktijk bleek zo’n 70 à 80% van de mensen deze code af te nemen, en de eigenaar deed dan ook aangifte btw tegen het lage tarief voor deze aparte dienst. De Belastingdienst zag dat anders, internet is gewoon deel van de dienst van het verblijven in het park en daarom had er gewoon 21% btw op moeten zitten.Update: Pardon, zoals in de comments gezegd: “De belastingdienst vond het een losse dienst en vond dat het daarom belast moest worden met 21% BTW en niet met 6% BTW die over de verhuur van de huisjes werd geheven.”

Niet verbazingwekkend zijn er stapels jurisprudentie over de vraag wanneer iets een los extraatje is en wanneer deel van het origineel. De stand van zaken is kortweg als volgt:

Er is onder meer sprake van één prestatie indien een of meer elementen moeten worden geacht de hoofdprestatie te vormen, terwijl een of meer andere elementen moeten worden beschouwd als een of meer bijkomende prestaties, die het fiscale lot van de hoofdprestatie delen. Een prestatie moet in het bijzonder als bijkomend bij een hoofdprestatie worden beschouwd, wanneer zij voor de klanten geen doel op zich is, maar een middel om optimaal gebruik te kunnen maken van de hoofdprestatie van de dienstverrichter.

Heel gechargeerd is de vraag dus, hoe belangrijk is internet op de camping. Ik vermoed dat een aantal lezers nu gelijk wil roepen dat “je naar de camping gaat voor je rust” of “je hebt toch een 4g dongel bij je”, maar er blijkt zowaar onderzoek te zijn op dit gebied (van de ANWB) waaruit:

blijkt dat 99% van de kampeerders online gaat en 82% zelfs dagelijks. Drie op de vier ondervraagden vinden internet op de camping net zo vanzelfsprekend als een goed elektriciteitsnet.

En dat gaat dan over mensen in tenten, caravans én huisjes. De rechtbank in deze zaak vindt het daarmee nog zwaarder wegen voor huisjeshuurders, omdat die immers meer luxe verwachten dan tentkampeerders.

Naar het oordeel van de rechtbank moet geconcludeerd worden dat wifi inmiddels zo gewoon en algemeen is geworden, en ook in de jaren 2014 en 2015 al was, dat niet gezegd kan worden dat de wifi voor de klant een doel op zich is, zo min als andere bijkomende diensten als stromend water, elektriciteit en een televisie dat zijn. Aannemelijk is dat het ontbreken van de mogelijkheid van wifi zal leiden tot minder boekingen en dat spiegelbeeldig de aanwezigheid van wifi eraan bijdraagt dat optimaal gebruik kan worden gemaakt van het verblijf in de vakantiewoning.

Vanuit die conclusie is het dan ook onvermijdelijk dat de kosten voor wifi onder hetzelfde tarief vallen als het vakantieverblijf zelf. Belastingtechnisch is wifi op vakantie dus essentieel. U mag nu gaan mopperen dat in uw tijd je al blij mocht zijn met stromend water en/of een gat in de grond als wc.

Arnoud

‘Overheid kan nepnieuws op digitale platformen aanpakken’

| AE 10074 | Aansprakelijkheid, Meningsuiting | 37 reacties

De overheid kan verschillende maatregelen nemen om te voorkomen dat digitale platforms als Facebook, Google en Amazon misleidende informatie doorgeven. Dat meldde Nu.nl op gezag van een CPB-rapport dat waarschuwt tegen de snelle groei en steeds kleiner wordende transparantie van deze platformaanbieders. Met name de aanbeveling voor een vergunningenstelsel springt in het oog. Digitale platforms… Lees verder

Kan ik wat claimen bij een telefoon met WPA2-kwetsbaarheid?

| AE 9752 | Aansprakelijkheid, Beveiliging | 23 reacties

Een lezer vroeg me: Recent werd de Krack-aanval gepubliceerd. Deze is met name zeer schadelijk voor tablets en smartphones die Android 6.0 draaien, wat 32% van alle Android apparaten zijn. Als ik nu zo’n apparaat heb, kan ik dan wat claimen bij de verkoper? De recente attack van Mathy Vanhoef van de KU Leuven en… Lees verder

Lenovo geeft drie maanden oude Moto E4-smartphones geen update naar Android 8

| AE 9683 | Aansprakelijkheid | 24 reacties

Smartphonemaker Lenovo zal zijn Moto E4-serie van toestellen die deze zomer verschenen geen update geven naar Android 8.0. Dat meldde Tweakers vorige week. De reden is me niet helemaal duidelijk, gezien andere toestellen (zoals de Z- en G5-modellen) wel een update naar Android 8 “Oreo” krijgen. Wat dan de vraag oproept, zijn ze niet verplicht… Lees verder

Ja, als ICT-dienstverlener moet je gewoon backups maken bij je klanten

| AE 9536 | Aansprakelijkheid | 21 reacties

Als ICT-dienstverlener heb je gewoon de plicht om backups te maken alvorens je dingen gaat doen waarbij dataverlies kan optreden. Dat maak ik op uit een recent vonnis over een huisartsenpraktijk waar een aardige database verloren ging door de afwezigheid van die backup. De ICT-dienstverlener krijgt dit voor de voeten geworpen. Wat precies de schade… Lees verder

Kun je Microsoft aansprakelijk stellen voor schade uit een ransomware-aanval?

| AE 9521 | Aansprakelijkheid, Software | 25 reacties

De computersystemen zijn nog steeds niet bruikbaar, zo liggen beide containerterminals van APM in de Rotterdamse Haven nog steeds stil. Dat las ik bij Bright. De ransomware Petya wist vele computers te gijzelen in de IT-omgeving van de Haven, en dat is niet eenvoudig op te lossen. De reden blijkt een bug in Windows, die… Lees verder

Hoe de Supreme Court 20 jaar geleden internet anders dan televisie verklaarde

| AE 9511 | Aansprakelijkheid | 11 reacties

Deze week twintig jaar geleden, op 26 juni 1997, verklaarde de Amerikaanse Hoge Raad het internet fundamenteel anders dan radio en televisie. Op die dag deed zij uitspraak in een zaak rond de Communications Decency Act, die internet moest reguleren. De Act verklaarde het illegaal om inhoud te versturen wanneer deze indecent zou zijn en… Lees verder