Als je meedoet aan een Kickstarter, koop je het product dan?

| AE 9791 | Contracten, Webwinkels | 10 reacties

Een lezer vroeg me:

Ik heb via een crowdfundingactie op Kickstarter ingetekend op een product bij een Nederlands bedrijf. De actie was geslaagd en het product werd geproduceerd, alleen blijkt nu mijn pakketje kwijtgeraakt op transport van de fabrikant in het buitenland naar mij. Ik heb gereclameerd maar het bedrijf zegt dat ik geen poot heb om op te staan, omdat het product in feite een “cadeautje” is in ruil voor mijn investering. Daarom is de verzending mijn risico. Klopt dat?

Onder de normale regels zou dit natuurlijk geen discussie zijn. Als je als consument wat koopt bij een bedrijf, dan moet het bedrijf zorgen dat de bestelling veilig bij je aankomt en zij zijn aansprakelijk voor een goede levering. Het doet er daarbij niet toe of je direct bij het bedrijf koopt of via een bemiddelaar.

Hier kun je je afvragen of je wel te maken hebt met een gewone consumentenkoop. Bij Kickstarter is immers sprake van een bijzonder proces, je tekent in voor iets dat nog niet bestaat en dat pas gemaakt gaat worden áls er genoeg mensen intekenen en het product haalbaar blijkt.

Een kado voor investeerders lijkt me onzinnig. Uit de terms of use van Kickstarter:

When a creator posts a project on Kickstarter, they’re inviting other people to form a contract with them. Anyone who backs a project is accepting the creator’s offer, and forming that contract. … When a project is successfully funded, the creator must complete the project and fulfill each reward. Once a creator has done so, they’ve satisfied their obligation to their backers.

Oftewel, als je een project opzet dan doe je een juridisch bindend aanbod aan je backers om een ‘reward’ te verstrekken en je bent dan ook verplicht die ‘reward’ te verstrekken. Je moet een product geven als de ander je geld geeft. Dat is volgens mij de definitie van een koop.

Het enige waar ik over twijfel, is of dit te zien is als een koop door een consument. Want alleen dan geldt die strenge regel uit de wet dat het product op risico van de verkoper moet worden bezorgd. Het voelt niet als een typische consumentenhandeling dat je intekent om een bedrijf te funden. Tegelijkertijd krijg je met deze wijze van werken niets meer of minder dan wanneer je het product gewoon in de webshop zou kopen, dus het is ook weer niet een zakelijke investering waarbij je bijvoorbeeld aandelen krijgt.

Dus ja, uiteindelijk denk ik dat het toch gewoon een consumentenkoop is. Het bedrijf moet dus zorgen dat de Kickstarter reward aankomt, en wel op haar eigen risico.

Arnoud

Kun je op een inschrijfformulier verwijzen naar de website voor de voorwaarden?

| AE 9697 | Contracten | 13 reacties

Een lezer vroeg me:

Vorig jaar had ik me in het buurthuis opgegeven voor muzieklessen, gewoon met papieren formulier. Na een aantal lessen bleek het niets voor mij en ik heb het laten gaan. Nu krijg ik ineens een factuur voor de verlenging van mijn abonnement(?), dit op grond van de algemene voorwaarden. Ik heb het formulier erbij gepakt (ik fotografeer alle formulieren die ik teken) en daar staat inderdaad “Onze algemene voorwaarden zijn van toepassing, zie onze website voor de tekst”. Is dat werkelijk bindend?

Het is mogelijk, maar twijfelachtig, dat je een overeenkomst aangaat waarbij alleen in de algemene voorwaarden staat dat het stilzwijgend verlengd wordt. Op zich mag zo’n voorwaarde natuurlijk gesteld worden, maar het lijkt mij nogal essentieel of een dienst korte termijn is of lange termijn/met verlenging. En zulke essentiële informatie moet voor of bij het sluiten worden gemeld, dit op grond van de wet oneerlijke handelspraktijken. Doe je dat niet, dan is de overeenkomst vernietigbaar.

Verder mag men op een papieren formulier alleen verwijzen naar voorwaarden op de website indien de klant (of hier de cursist dus) daar expliciet mee akkoord gegaan is (art. 6:234 lid 3 BW). Zo’n zin op het formulier is geen uitdrukkelijke akkoordvraag, dus is dit niet rechtsgeldig.

Je zou daar tegenover kunnen stellen dat het hier gaat om dienstverlening, waardoor andere regels gelden voor de voorwaarden. Art. 6:230c BW bepaalt dat een dienstverlener ze “voor de afnemer gemakkelijk elektronisch toegankelijk [mag maken] op een door de dienstverrichter meegedeeld adres”. Uitdrukkelijke toestemming is dan niet nodig. Wel moet het adres dan specifiek zijn, enkel “zie onze website” of de URL van de homepage is daarvoor niet genoeg.

Ik zou dus reageren dat de voorwaarden niet rechtsgeldig zijn aangeboden omdat de verlenging niet expliciet is gemeld én de wet jouw toestemming voor de elektronische verstrekking eiste, en dat je ze op die grond vernietigt (=buiten toepassing verklaart). Daarmee is de grond voor de stilzwijgende verlenging vervallen en zit je dus nergens aan vast.

Je recht krijgen is bij zulke dingen wel altijd een veel moeilijkere dan je recht hebben.

Arnoud

Kun je via opt-out als verenigingslid betaald gaan zaalhockeyen?

| AE 9663 | Contracten | 7 reacties

Vandaag een uitstapje naar het verenigingsrecht, maar ze hebben een website en gebruiken internetterminologie dus het is stiekem toch internetrecht. Mag een vereniging mensen via opt-out aanmelden voor de (betaalde) zaalhockey? De Larensche Mixed Hockey Club denkt van wel, blijkens haar site: “Op 19 juni is in de ALV door de leden het besluit genomen om voor zaalhockey een opt-out regeling in te voeren. Dit betekent concreet dat als een jeugdlid (d.w.z. E6, E8, D, C, B en A) zich niet uiterlijk 10 september a.s. heeft afgemeld via de Laren website, ervan uit wordt gegaan dat het jeugdlid gaat zaalhockeyen. Er zal dan ook zaalcontributie verschuldigd zijn.” Eh, wacht, wat?

Het klinkt ergens logisch, dat de algemene ledenvergadering van een vereniging kan besluiten tot allerlei regelingen voor de leden. Je had immers bij de ALV aanwezig kunnen zijn en bezwaar maken, en als men dan toch voor is dan heb je je daar als lid bij neer te leggen. Of je zegt je lidmaatschap op. Want meedoen aan een vereniging is niet verplicht.

Toch werkt het niet zo. De wet (art. 2:34a BW) bepaalt expliciet dat alleen de statuten van een vereniging kunnen zorgen dat leden verplichtingen op zich gelegd krijgen. Bij of krachtens, staat er – maar in de basis moet het gewoon in de statuten staan, met alleen details eventueel in andere regelingen. Het bekendste voorbeeld is de contributie: in de statuten moet staan dat die moet worden betaald, maar er kan bij staan dat in het huishoudelijk reglement de wijze van betaling komt te staan en dat het bestuur jaarlijks mag besluiten deze te verhogen met bijvoorbeeld de inflatiecorrectie.

En nee, je kunt je niet beroepen op algemene statutaire bevoegdheden zoals “In overige gevallen beslist het bestuur” of “In het huishoudelijk reglement wordt de dagelijkse gang van zaken geregeld”. In dit arrest bepaalde het Hof Arnhem dat zo’n algemene “er kunnen ook dingen in een HR staan”-clausule niet genoeg is. Je moet uit de statuten kunnen achterhalen wat je rechten en plichten zijn.

De enige manier voor deze vereniging om dit werkend te krijgen, is dus een statutenwijziging. Dat zou niet heel moeilijk moeten zijn nu de ALV kennelijk in meerderheid achter het idee staat van mensen verplicht inschrijven op de zaalhockey. Het vereist een tripje naar de notaris, maar ook dat lijkt me overkomelijk.

En ja, het mag dan via opt-out oftewel “je doet mee tenzij je piept”. Sterker nog, je zou als vereniging in je statuten kunnen zeggen “je doet mee ongeacht of je piept” namelijk. Het is dan gewoon een statutaire verplichting voor leden om te zaalhockeyen, en de kosten daarvan zijn gewoon een extra stukje contributie.

Arnoud<br/> PS deze vraag blijft me ergens irriteren, zit je op hockey of bij hockey?

Is een internetdienst verplicht haar voorwaarden na te komen?

| AE 9604 | Contracten | 9 reacties

De discussie van vorige week over Trumps militaire tweet gaf aanleiding voor een interessante vraag: zijn sociale netwerken zoals Twitter verplicht hun eigen voorwaarden na te komen? Het lijkt er immers op dat Twitter wat eenzijdig met de TOS omgaat, als ze sommige mensen wel en andere mensen niet verbannen wanneer beiden dezelfde overtreding begaan…. Lees verder

Linkedin mag startup hiQ niet verbieden haar site te scrapen

| AE 9613 | Contracten | 18 reacties

Een federale rechter in de VS heeft LinkedIn bevolen om niet langer de toegang tot publiekelijk beschikbare profielgevens te beperken, meldde Tweakers eergisteren. Het bedrijf hiQ verkoopt statistische analyses van de werknemers van bedrijven, en scrapete daarvoor onder meer publieke informatie vanaf Linkedin. Die was daar niet van gediend, en eiste een verbod onder meer… Lees verder

Terugblik: Stilzwijgende verlenging aan banden gelegd?

| AE 9563 | Contracten | 5 reacties

Vanwege mijn vakantie deze week geen nieuwe blogs. In plaats daarvan een terugblik op de afgelopen tien jaar: ik heb vijf populaire blogs geselecteerd en kijk er anno 2017 graag nog eens naar met jullie. Vandaag: Stilzwijgende verlenging aan banden gelegd?, over de Abonnementenwet (ook wel de “Wet-Van Dam”) die in 2009 ingevoerd werd om… Lees verder

Mag een webshop je bij registratie akkoord laten gaan met de verkoopvoorwaarden?

| AE 9549 | Contracten, Webwinkels | 9 reacties

Een lezer vroeg me: Bij een webshop waar ik laatst bestelde, moest ik een account maken. Oké, maar daarbij moest ik ook akkoord gaan met de verkoopvoorwaarden. Daarin bleek te staan dat deze op ieder moment konden wijzigen en dat ik maar bij elke bestelling moest controleren of ik nog akkoord was. Een beetje slinkse… Lees verder

Duitse rechter ontzegt ouders toegang tot Facebook van overleden tiener

| AE 9465 | Contracten | 22 reacties

Een rechtbank in Duitsland besluit dat de ouders van een overleden tiener geen toegang krijgen tot haar Facebook-account. Dat las ik bij Nu.nl. Het vijftienjarige meisje van wie het account is, overleed in 2012 na aanrijding met een trein. De ouders proberen vast te stellen of het om zelfmoord ging, maar de rechtbank oordeelt nu… Lees verder