Verplicht leesvoer: Newmusicstrategies.com (via Marco Raaphorst)

Tip van Marco Raaphorst: NewMusicstrategies.com, een blog met hele goede ideeën over strategieën voor muziek.

Het manifesto geeft de basisprincipes goed weer, en voor wie meer wil weten is er een e-boek met de twintig belangrijkste stappen voor een muziekstrategie.

Voor mij sprong deze er uit: Forget product – sell relationship. Een prachtig overzicht over de veranderingen in de muziekindustrie, waarbij elke keer het einde van muziek werd voorspeld.

Gewone mensen die muziek maken? Maar wie wil er dan nog naar de grote artiesten luisteren?

Bladmuziek? Maar dan kunnen mensen zelf muziek maken! Alle concertzalen zullen failliet gaan.

De radio? Maar wie komt er dan nog naar concerten?

Cassettes? Dan koopt niemand meer platen!

Internet? …

Arnoud

Pleidooi voor nieuwe aanpak privacy-wetgeving

Op Opinieweblog pleit Victor Ruhlmann voor een nieuw wettelijk kader voor privacy-wetgeving, waarin twee principes centraal moeten staan:

1. Het recht op inzage en mogelijkheid tot correctie van (verkeerd) geregistreerde gegevens voor elke burger. Eventueel via een intermediair zoals het CBP.<br/> 2. In plaats van uitsluitend verbieden is het zinvol de registratie en uitwisseling van gegevens te definiëren vanuit de aantoonbare schade die kan ontstaan voor de betreffende burger en zijn persoonlijke levenssfeer.
De huidige privacy-wetgeving regelt wanneer iemand toestemming nodig heeft om persoonsgegevens te verwerken, en wat er dan allemaal mee mag gebeuren. Dat is nogal star, zeker wanneer nieuwe vormen van gebruik van persoonsgegevens ontstaan waar de wet niet in voorziet. Ruhlmann wil een flexibeler aanpak:
Deze nieuwe wet moet ruimte geven aan de burger om zijn persoonsgegevens te kunnen beschermen. Vanuit de ondersteuning die de wet hem geeft kan hij als ‘eigenaar’ van zijn gegevens wellicht effectiever communiceren met de overheid, bedrijven en instanties. De nieuwe wet zou er aan kunnen bijdragen dat de gebruikers, verantwoordelijken en toezichthouders zich meer bewust worden van de waarde en noodzaak van de ‘bescherming’ van de geregistreerde gegevens van elke burger. Ook zou het hen wellicht kunnen stimuleren een coalitie te gaan vormen om dit recht ook in de toekomst een bestaansrecht te geven. Het wachten is nu op de politici, beleidsmakers en beslissers die de urgentie gaan inzien en zich hiervoor willen gaan inzetten.

Het probleem is, zoals Gerrit-Jan Zwenne ook schrijft:

In werkelijkheid zijn de bepalingen van de wet in zó algemene termen gesteld, dat ze voor een normaal mens onbegrijpelijk zijn. De wetgever meende indertijd dat de vage en algemene normen concreter zouden worden gemaakt via binnen specifieke sectoren op te stellen gedragscodes en via rechterlijke uitspraken. Er is vandaag de dag echter slechts een handvol privacygedragscodes, en de rechter is maar in een beperkt aantal gevallen gevraagd aan te geven hoe de wet in concrete situaties moet worden toegepast.
Een probleem met nieuwe regels verzinnen is ook dat de huidige wet gebaseerd is op een dwingende Europese richtlijn. Dus wie het weet, mag het zeggen.

Arnoud

Vandaag op SYNC: 9 auteursrechtelijke mythes over MP3

Vandaag op SYNC mijn nieuwe artikel: 9 auteursrechtelijke mythes over MP3 – SYNC.nl.

Mythes en fabels gaan niet alleen over eenhoorns en heksen, maar tegenwoordig ook over auteursrecht. En dan met name als het gaat om auteursrecht bij muziek op Internet. Ik waag een poging deze mythes te ontkrachten.

Of nou ja, nieuw, het is een bewerking van mijn Auteursrechtelijke mythes omtrent MP3 uit 2005. Maar mythes zijn hardnekkig, dus herhaling kan geen kwaad.

Arnoud

Boek 9 blogt mij

Blogs leven bij de gratie van links naar elkaar, dus als het beroemdste IE-blog van Nederland Boek 9 een artikel aan jou wijdt, dan moet je daar natuurlijk zelf ook weer een berichtje aan wijden. Waarom elk bericht daar trouwens Volledig bericht heet, weet ik niet. 😉

En elke gelijkenis in de ondertitels is zuiver toeval (of hun site is goed in subliminale boodschappen).

Arnoud

Burger kan politie helpen met ‘Mms-witness’-programma (via Tweakers)

Het Nederlandse bedrijf Waleli heeft een programma ontwikkeld waarmee burgers filmpjes en foto’s van misdaden naar de politie kunnen sturen, zo meldt Tweakers:

Als het aan Waleli ligt, gaat de burger middels het programma ‘Mms-witness’ gebruikmaken van de foto- en video-opties op zijn mobiele telefoon om zo misdaden bij de politie te melden. Zodra een mms-bericht bij de politie binnenkomt, wordt het doorgestuurd naar de agenten die het dichtst bij de misdaadlocatie aanwezig zijn. Het mms-bericht wordt dan gebruikt om de dader te identificeren en dient tevens als bewijs van de misdaad.

Natuurlijk kan een kwaadwillend iemand zo de politie overspoelen met onzinfoto’s of valse meldingen, maar dat kan nu in principe ook al. Bovendien kan de politie altijd achterhalen van welke telefoon (en, bij een abonnement, welke eigenaar) die berichten afkomstig zijn en ze blokkeren of andere maatregelen nemen. Net als bij 112.

Bovendien is het aan de rechter om te beoordelen welke waarde hij hecht aan de foto als bewijs. Een onduidelijke foto van 320×240 pixels waar alleen een vaag gezicht op te zien is van iemand die wegrent, zal niet zo overtuigend zijn als een scherpe actiefoto van 2048×1024 van het moment van de overval.

Oh ja, en het portretrecht speelt niet echt mee: de foto wordt niet gepubliceerd maar alleen opgestuurd naar de overheid. Artikel 22 lid 1 staat toe dat de politie die foto’s vervolgens publiceert “ter opsporing van strafbare feiten”.

Arnoud

Flinke toename cybercrime in Nederland (via Emerce)

De online criminaliteit neemt flink toe in Nederland, meldt o.a. Emerce. Dit blijkt uit het Trendrapport Cybercrime 2007, uitgegeven door ICT-beveiligingsinstantie Govcert.NL (van o.a. de Waarschuwingsdienst.nl)

Het grootste probleem is de toename van botnets. Botnets vormen de infrastructuur voor cybercrime, zo meldt het rapport. Daarmee kunnen ongestraft virussen, spam mail en dergelijke worden verzonden. Ook worden ze gebruikt als springplank om in andere systemen in te breken. Nieuwsgierig hoe dat werkt? Neem een kijkje in de cockpit.

Malware, kwaadaardige software en phishing, het vissen naar persoonlijke informatie, worden ook een steeds groter probleem.

De makers van dergelijke software en botnets worden ook steeds slimmer. De vraag is dus hoe cybercrime aan te pakken.

Arnoud

Kort geding over publicatie verkiezingssoftware (3)

NU.nl meldt dat de stichting Wij Vertrouwen Stemcomputers Niet de verkiezingssoftware van Groenendaal van zijn website moet verwijderen, op straffe van een dwangsom van 5000 euro per dag. Het kort geding (dat 22 mei diende) ging over de vraag of je auteursrechten mag schenden in het belang van de informatievrijheid, en dan met name om te kunnen nagaan of verkiezingen eerlijk verlopen.

In het vonnis maakte de rechter korte metten met de verweren dat er geen auteursrecht op de software zou zitten of dat deze -net als wetten en vonnissen- publiek domein zou zijn omdat deze bij verkiezingen wordt gebruikt.

Interessant wordt het bij de belangenafweging tussen vrije meningsuiting en auteursrecht. Zoals ik al eerder schreef, als er een zwaarwegend belang is dat voor publicatie van een werk pleit, dan kan de rechter het auteursrecht daarvoor laten wijken. De vraag is of de beperking, het verbod op publicatie op grond van het auteursrecht dus, “noodzakelijk is in een democratische samenleving”.

De rechter oordeelt echter dat het niet proportioneel is om de gehele software te publiceren. Groenendaal verkoopt de software, en is bang voor concurrenten die nu ook stemmachines kunnen maken met zijn software. Bovendien, blijkens een uitvoerige serie geciteerde rapporten heeft de stichting ook zonder dit zware middel al genoeg aandacht voor de problemen met stemcomputers weten te vragen. Gezien deze aandacht behoort nu de overheid de volgende stap te nemen en de software te (laten) controleren. Het is niet meer nodig om die software nog wereldwijd aan te bieden zodat “de eerste de beste hacker” er in kan kijken.

En die laatste opmerking (uit het pleidooi van Groenendaal) vond ik nogal een -waarschijnlijk onbedoelde- schop richting stichtingsoprichter Rop Gonggrijp, bepaald niet “de eerste de beste” hacker van Nederland. Of nou ja, heel letterlijk gelezen misschien wel. In ieder geval één van de.

De software moet binnen 24 uur worden verwijderd.

UPDATE: (15 juni) via de comments bij Tweakers over dit vonnis vond ik nog een link naar een Youtube-filmpje waarin te zien is hoe je binnen 60 seconden een stemmachine hackt. Vereisten: schroevendraaier (kruiskop), nieuw chipje en 60 seconden in een afgesloten ruimte.

Arnoud

Straatzicht via Google Maps

Google toont New York, San Francisco, Las Vegas, Denver en Miami op straatniveau, meldt o.a. Techzine:

Gebruikers kunnen nu op de kaart een straat aanklikken waardoor zij vervolgens de straat vanaf straatniveau fotorealistisch kunnen bekijken. Er is namelijk een nieuwe knop genaamd ‘street view’ toegevoegd aan de plattegronden. Naast het bekijken van de foto’s is het op deze manier ook mogelijk gemaakt om een soort van virtuele wandeling te maken door te straten en is het mogelijk om in te zoomen op de foto.
Dit levert natuurlijk vele leuke nieuw plaatjes op (Wired verzamelt de favorieten).

In tegenstelling tot de satellietfoto’s van Google Maps zijn nu ook mensen herkenbaar in beeld. En dat kan best eens inbreuk op hun portretrecht zijn. Want ook bij een foto van jezelf op de openbare weg kun je een redelijk belang hebben tegen publicatie van die foto.

Tweakers heeft iets meer informatie en maakt zich zorgen om de privacy van een gefotografeerde kat. In de comments vond ik nog een verwijzing naar Cyclomedia, dat heel Nederland al op de foto heeft. Christiaan Alberdingk Thijm constateert op Nu.nl dat het recht uit de pas loopt met onze opvattingen over privacy:

Terwijl het van de meeste burgers wel een onsje minder mag zijn met de bescherming van hun persoonlijke levenssfeer, worden rechters steeds strenger.

Arnoud

Privacy-toeslag bij webwinkelen

Hoe groot is de zorg om privacy bij internetwinkelen? Zestig dollarcent per aankoop.

Een recente studie van Carnegie Mellon University gaf mensen een vast bedrag en de opdracht om een vibrator en batterijen te kopen bij een webwinkel naar keuzen. Het wisselgeld mochten ze houden, dus de verwachting was dat de mensen bij de goedkoopste webwinkel zouden bestellen. Maar gezien het soort aankoop lieten de mensen zich toch ook leiden door de privacy-aspecten. Liever een iets duurdere winkel dan de kans dat informatie over deze aankoop op straat komt te liggen. Of dat je platgespamd wordt met andere sekstoys.

De onderzoekers hebben eerder de Privacy Finder zoekmachine ontwikkeld. Je kunt als gebruiker opgeven wat voor privacy-regels een webwinkel moet hanteren, en de zoekmachine laat vervolgens alleen resultaten zien met die regels.

Gevonden via Slashdot.

Arnoud

Politie “googelt”, maar niet met Google

Intrigerende kop op NU.nl: Het Korps Landelijke Politiediensten en de andere 25 politiekorpsen kunnen binnenkort criminele informatie van andere korpsen ‘googelen’. Het blijkt echter te gaan om een intern informatiesysteem, BlueView geheten, waarmee het makkelijker wordt om gegevens bij elkaar te zoeken over criminelen.

De redacteur die besloten heeft om dit met “googelen” te koppen, kan een boze brief van Google verwachten. Want googelen mag alleen met Google.

Het is niet alleen NU.nl, maar ook vele anderen. De Pagerank van de resultaten suggereert dat het de Automatisering Gids is die het eerste met deze kop kwam.

Arnoud