Mag je mensen hacken als je van de televisie bent?

| AE 9367 | Regulering | 15 reacties

Voor het nieuwe programma What the #Hack?! gaat presentator en rapper Yes-R internetgebruikers confronteren met hun onvoorzichtige sociale mediagedrag. Dat meldde RTL gisteren. Het programma wil aantonen hoe onveilig mensen online zijn, onder meer door met social engineering en keyloggers (naar ik aanneem via Trojans verspreid) te gebruiken. Wat de vraag oproept: mag dat dan, mensen hacken omdat je een televisieprogramma gaat maken?

Een journalist heeft onder de wet geen andere positie dan andere burgers. Je moet je aan precies dezelfde regels houden als anderen, ook waar het gaat over strafrecht en ook als het nieuwsbelang in het gedrang zou komen. Inbreken of privécommunicatie aftappen is strafbaar, dus ook voor journalisten. Dus dan is het antwoord vrij snel duidelijk: nee, dat mag niet.

Het recht zou het recht niet zijn als “ja, toch wel” ook geen mogelijk antwoord was. Want soms heb je belangwekkende kwesties die gewoon aan de kaak gesteld móeten worden, en dat je dan als journalist de wet moet overtreden dat neem je dan voor lief. De rechter neemt de nieuwswaarde wel degelijk mee, en kan je zelfs vrijspreken als blijkt dat je daad puur ingegeven was door het brengen van zo’n algemeen belangwekkend nieuwsitem en dat je zo zorgvuldig mogelijk te werk bent gegaan. Met name is dan van belang dat je geen schade hebt aangericht en niet meer hebt gedaan dan nodig voor je item.

De AVROTROS ziet een dergelijk belang met hun programma:

We willen met het programma impact hebben op de kijkers van NPO 3 op een manier die hen aanspreekt. Het daadwerkelijk laten zien wat de gevaren zijn, is de de enige manier om awareness te creëren

Daar zit natuurlijk wat in. Een theoretisch verhaal heeft veel minder impact dan een daadwerkelijke hack bij echte mensen: kijk, zo makkelijk was het om Marieke haar Facebook over te nemen en met deze truc kregen we Ali zijn WhatsApp-berichtenlogs toegemaild. Maar is het dan ook nodig om dat te doen zonder toestemming te vragen? Had je niet kunnen zeggen, ben jij een echte internetfreak, meld je aan en we kijken hoe hackbaar jij bent? Dan heb je toestemming én echte mensen.

Weliswaar wordt er met een quitclaim gewerkt (hier tekenen dat wij mogen uitzenden) maar die wordt pas achteraf getekend. Wanneer iemand die weigert te tekenen, is er dus geen toestemming – ook niet voor het binnendringen op hun computer of het aftappen van hun datacommunicatie. En dat maakt het strafbaar.

Wat vinden jullie? Slimme manier van awareness creëren of gewoon strafbaar?

Arnoud

Mag je gekraakte wachtwoorden of hashes in je bezit hebben?

| AE 9278 | Regulering, Security | 16 reacties

Een lezer vroeg me:

Er zijn veel dumps van gehackte wachtwoorddatabases (b.v. LinkedIn) beschikbaar op internet. Is het strafbaar om (1) deze in je bezit te hebben (2) hashes in zo’n dump te kraken en (3) gekraakte wachtwoorden publiek te maken in b.v. presentaties of publicaties?

Het is op dit moment algemeen niet strafbaar om in het bezit te zijn van gegevens die door misdrijf zijn verkregen. Bezitten van dergelijke waar noemen we ‘heling’ maar dat geldt alleen bij fysieke goederen, niet bij informatie. Heb je bijvoorbeeld een foto of een PDF met jaarcijfers in je bezit die iemand anders heeft gedownload na een computervredebreuk, dan ben jij niet strafbaar.

Specifiek voor wachtwoorden is dat anders: het is strafbaar om een computerwachtwoord, toegangscode of daarmee vergelijkbaar gegeven waardoor toegang kan worden gekregen tot een geautomatiseerd werk of een deel daarvan te hebben (of te verkopen of te verspreiden, et cetera). Zie artikel 139d lid 2 Strafrecht. Dus hebben en publiceren daarvan is strafbaar.

Ik denk dat dit artikel ook gaat over hashes. Hoewel dat strikt gesproken geen wachtwoorden zijn (je kunt er niet mee inloggen) is het meestal wel mogelijk om die wachtwoorden terug te halen, en daarom zou ik ze “daarmee vergelijkbaar” noemen. Een hash die goed gesalt is en daarmee niet terug te rekenen is, zou een uitzondering zijn.

Er ligt een wetsvoorstel bij de Eerste Kamer om de strafwet te wijzigen

zodanig dat het strafbaar wordt om niet-openbare gegevens voorhanden te hebben als die door misdrijf verkregen zijn en jij dat wist of had moeten weten.

Daarmee zou dus ook het bezit van die PDF met jaarcijfers ineens strafbaar zijn (een jaar cel). Er is een uitzondering (lid 2) voor handelen in het algemeen belang, zoals bij journalisten die met gestolen bronmateriaal een grote misstand aan de kaak willen stellen.

Arnoud

Wanneer is een responsible disclosure beleid rechtsgeldig?

| AE 9240 | Security | 28 reacties

Een lezer vroeg me:

Sommige bedrijven hebben een responsible disclosure beleid en maken dit bekend op hun website. Ik zie alleen daarin steeds vaker iets over geheimhoudingsplicht voorkomen: je mag kwetsbaarheden wel zoeken en melden, maar zonder toestemming (of soms “zonder overleg”) niet publiceren. Maar het hele idee van responsible disclosure is toch juist dat je op zeker moment naar buiten treedt, natuurlijk wel op zorgvuldige wijze. Kunnen bedrijven dit zo stellen, is dit rechtsgeldig? Dan gaat toch het hele concept onderuit?

Een bedrijf dat responsible disclosure-beleid publiceert en daarin zegt dat er nimmer mag worden gepubliceerd zonder haar toestemming, is wat mij betreft misleidend bezig. Dat is niet wat de term responsible disclosure impliceert en het is zeer ergerlijk dat bedrijven op die manier doen alsof ze RP-beleid hebben.

Het hele idee achter responsible disclosure is dat kwetsbaarheden op zeker moment publiek móeten worden, omdat dan iedereen er rekening mee kan houden. Als de good guys hun mond moeten houden dan kunnen bedrijven kwetsbaarheden onder de pet houden. Wat slecht is voor de maatschappij, want de bad guys weten het toch wel. Natuurlijk is het ook weer niet de bedoeling dat kwetsbaarheden direct publiek worden, want dan kan er misbruik van worden gemaakt zonder dat het bedrijf het kon repareren.

De Leidraad over responsible disclosure uit 2013 van de overheid zoekt naar een middenweg. Het idee is dat melder en bedrijf in overleg treden over wanneer naar buiten te treden, met als vuistregel 60 dagen na de melding. Maar dát er naar buiten getreden wordt, staat daarbij voorop. En gezien het belang van security in ICT-systemen is dat ook niet meer dan logisch. Wie anno 2017 nog verdedigt dat security by obscurity beter is, kan beter wat anders gaan doen.

Of responsible disclosure beleid rechtsgeldig is, is een lastige vraag. Beleid is natuurlijk maar beleid, en dat kan zomaar veranderen. Belangrijkste is: wat dóet het, dat beleid. Zijn daar rechten of plichten aan te ontlenen? Plichten opleggen in beleid is erg moeilijk, want de wederpartij moet daar wel mee akkoord gaan. Je kunt dus niet op voorhand iemand aansprakelijk laten zijn voor alle schade die het gevolg is van een ontdekte kwetsbaarheid. Omgekeerd is het wél makkelijk mogelijk om het bedrijf te houden aan een toezegging. Met name dus de toezegging “wij zullen geen aangifte/schadeclaim doen als je je aan het beleid houdt”.

Arnoud

Een Spotify-account overnemen versus de Wet computercriminaliteit

| AE 8064 | Regulering | 15 reacties

Weer een interessante Tweakersdiscussie, ditmaal over een jongen die een Spotify premium account generator gebruikt had dat van een politie-stagiair bleek te zijn. Die wist de jongen te traceren en dreigde met aangifte wegens creditcardfraude. Hoe strafbaar is dat dan, een Spotify-account overnemen? De agent-in-opleiding noemt art. 232 Strafrecht als basis. Dat artikel stelt strafbaar… Lees verder

Mag je Metasploit-modules publiceren voor kwetsbaarheden in software?

| AE 7448 | Intellectuele rechten, Security | 17 reacties

Een lezer vroeg me: Vanuit een research-oogpunt zou ik graag Metasploit modules willen publiceren voor gedichte kwetsbaarheden in veelgebruikte software. Kan dit zomaar of ben je dan strafbaar bezig? Het is strafbaar om een kwetsbaarheid te exploiteren en zo binnen te dringen in een computersysteem. Dat is de computervredebreuk uit artikel 138ab Strafrecht. Aanvullend is… Lees verder

Mag een forum IP-adressen van een klager matchen tegen zijn gebruikers?

| AE 7117 | Security | 11 reacties

Via een lezer (dank) vond ik een interessante discussie bij Tweakers: een bedrijf werd besproken op het forum van de techsite, waarna het bedrijf bij het beheer ging klagen dat er hackpogingen werden ondernomen vanuit Tweakers. Waarop het beheer van Tweakers meldde dat personen die zoiets zouden doen, een ban zouden krijgen. Herrie in de… Lees verder

Mag een school een leerling schorsen wegens installeren van illegale iPadsoftware?

| AE 7058 | Security | 34 reacties

Een lezer vroeg me: De vwo-school van mijn zoon heeft iedereen een iPad in bruikleen gegeven. Handig als mijn zoon is, heeft hij er allerlei eigen software op gezet en daarbij kennelijk ‘gehackt’. Hij gebruikt een Chinese appstore en dat mag niet volgens de school. Hij moet nu de iPad binnen 24 uur in originele… Lees verder

De strafbaarheid van gestolen naaktfoto’s

| AE 6940 | Ondernemingsvrijheid, Privacy, Regulering | 43 reacties

Nooit gedacht dat ik ooit ‘fap’ in een juridische blog zou gebruiken, maar vooruit. De Amerikaanse FBI onderzoekt de diefstal van naaktfoto’s van tientallen actrices en artiesten in de Verenigde Staten, meldde Tweakers. De foto’s zouden zijn ontvreemd na inbraken op Apple’s iCloud en aangeboden op de beruchte site 4chan. Hetgeen aanleiding gaf voor allerlei… Lees verder

IKEAhackers mag geen IKEAhackers meer heten als er advertenties bij staan

| AE 6745 | Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid | 11 reacties

De in 2006 opgerichte site IKEAhackers kreeg onlangs een blafbrief van de Zweedse zelfbouwmeubelgigant: bij nader inzien pleegt u merkinbreuk, want er staan sinds kort advertenties op uw site. Dat meldde Ars Technica vorige week. De brief verraste de site-eigenaar nogal, omdat men al acht jaar bestond en nooit het idee had gekregen dat IKEA… Lees verder