Wanneer is een aangetekende brief ontvangen?

| AE 2390 | Informatiemaatschappij | 58 reacties

aanbesteding-tender-hahaha.pngIk wilde toch nog even terugkomen op de discussie van vorige week over de vraag of een mail in de spambox ontvangen is, en wie welke bewijslast heeft. Een lezer wees me namelijk op een arrest van Gerechtshof Leeuwarden over aangetekende post. Vanaf welk moment zou het al dan niet ontvangen daarvan voor rekening van de ontvanger hebben moeten komen?

In die zaak ging het om de vraag of een brief waarin een verjaringstermijn werd gestuit nu wel of niet was ontvangen. De brief was via gewone én aangetekende post verzonden, maar nooit afgehaald door de ontvanger. Het Hof neemt terecht als uitgangspunt artikel 3:37 lid 3 BW, dat bepaalt dat het toch jouw verantwoordelijkheid wordt als het niet bereiken van de post het gevolg is van je eigen handeling, van handelingen van personen voor wie jij aansprakelijk bent of van “andere omstandigheden die jou betreffen en rechtvaardigen dat jij het nadeel draagt”.

De post was volgens de stempels van (toen nog) TPG Post op 27 december 2003 verzonden en op 30 december 2003 en 4 februari 2004 aangeboden, maar zonder gehoor bij de ontvanger. In de weken daarna is de brief ook nooit afgehaald op het postkantoor. De geadresseerde had gesteld nooit een briefje van TPG Post te hebben gehad dat er een aangetekende brief op het postkantoor lag. Dus wiens verantwoordelijkheid was het nu?

Voor de gewone brief is het Hof snel klaar. Hoofdregel uit de wet is dat je moet bewijzen dat de post aangekomen is (art. 3:37 lid 3 BW). En bij gewone post is dat vrijwel onmogelijk (tenzij de ontvanger op een of andere manier een bevestiging aan je geeft). Bij aangetekende post lijkt dit iets makkelijker: de postbode heeft immers genoteerd wanneer hij aan de deur was. Maar dat is niet genoeg:

[Er] blijkt uit de stickers op de envelop niet meer dan dat de postbode tot tweemaal toe “geen gehoor” kreeg toen hij de brief ten huize van [ontvanger] wilde aanbieden en dat de brief vervolgens niet door [ontvanger] van het postkantoor is afgehaald en aan [afzender] is geretourneerd. Anders dan [afzender] heeft gesteld, volgt uit die feiten nog niet (het vermoeden) dat de brief (tijdig) aan [ontvanger] is aangeboden op de wijze die daartoe ter plaatse van de bestemming is voorgeschreven (vergelijk HR, 8 september 1995, NJ 1996, 567 en HR 4 juni 2004, NJ 2004, 411). Daartoe is vereist dat aannemelijk is dat de postbode, nadat hij “geen gehoor” kreeg, een schriftelijk bericht van aankomst heeft achtergelaten.

En bij dat laatste gaat het dus fout: de afzender kon niet bewijzen dat dat ook werkelijk gebeurd. Hoewel het normaal is dat de postbode dat doet, is dat onvoldoende om te mogen concluderen dat het in deze zaak ook écht is gebeurd.

Update (1 juni 2012) het feit dat een aangetekende brief niet teruggekomen is, is geen bewijs dat hij bezorgd is.

De bewijslast ligt dus hoog, je mag niet vertrouwen op de normale gang van zaken maar je moet echt expliciet bewijs hebben dat het déze keer ook echt goed verlopen is. Daarom lijkt het me verstandig om bij e-mail gewoon een ontvangstbevestiging te vragen én na te bellen als je die niet krijgt binnen een redelijke termijn.

Mijn ervaring is dat posts als deze vaak reacties aantrekken van leveranciers van gegarandeerde-e-mailbezorgsystemen. Prima, maar dan wel graag met inhoudelijke uitleg waarom je systeem ook bewijst dat de ontvanger daadwerkelijk de mail heeft gehad zoals het Hof hierboven bedoelt. 😉

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Je vraagt je zo af wat dan nog het nut is van aangetekend verzenden als de ontvanger er mee weg komt te stellen dat hij het ‘u was niet thuis’ bericht niet heeft ontvangen.

    Verder een voor-de-hand-liggende uitspraak van de rechter over de vraag of een bezwaarbrief binnen de gestelde termijn van zes weken is aangekomen als deze v??r of op de uiterste dag door beslisser wordt ontvangen. Zie http://www.opta.nl/nl/actueel/alle-publicaties/publicatie/?id=3349

  2. Als verzender van de brief kan je verifieren of de brief is ontvangen of niet, en dat had de verzender in dit geval dus kunnen weten. Met track-en-trace is dat helemaal triviaal, maar “toenertijd” zal je de ontvangst ook wel hebben kunnen verifieren.

    In hoeverre ben je verplicht post die je toegestuurd wordt te accepteren, eigenlijk? En welke consequenties kunnen er aan verbonden worden als je dat niet doet?

  3. Aangetekend betekent eigenlijk alleen dat het postbedrijf vastlegt door wie en wanneer het poststuk aangenomen wordt. Niet de garantie dat het poststuk aankomt. (daar is ‘met handtekening retour’ voor)

    Als de geadresseerde niet aanwezig is, dan wordt het opgeslagen en een briefje verstuurd (in de brievenbus gegooid) dat er een poststuk ligt. Maar aangezien dat briefje niet aangetekend is, gaat je ‘beveiliging’ van het systeem terug naar het niveau van een gewoon poststuk.

    Gebruik het dus niet als garantie DAT het aankomt, maar als garantie dat je de datum kan achterhalen van WANNEER het aankomt (als het aankomt).

  4. @vldr: Je bent niet verplicht fysiek post aan te nemen. Maar ?ls er post wordt aangeboden en jij weigert die, dan wordt je geacht de inhoud voor lief te nemen. Het zou anders al te makkelijk zijn om onder je plichten uit te komen (bv. niet gedagvaard worden, aanmaningen nooit krijgen).

    In deze zaak was de brief kennelijk aangeboden maar had de postbesteller geen gehoor gekregen. Het lastige is dan of je dat mag zien als “voor lief nemen”. Als je weet dat er post ligt bij het postkantoor maar je haalt die niet op, dan zou ik zeggen van wel. Maar als je het niet weet, kan het je moeilijk verweten worden dat je de post niet ophaalt. En hoe bewijs je dit?

  5. Deze uitspraak kan, althans dat komt mij voor, enigszins genuanceerd worden. Hier werd immers explictiet ontkend werd dat de TNT een briefje door de bus heeft gedaan waarop stond dat tevergeefs is getracht de aangetekende brief te bezorgen, maar dat deze op het postkantoor alsnog afgehaald kon worden; althans dit kon niet bewezen worden. Wanneer TNT wel netjes zo’n dergelijk briefje heeft achtergelaten, en men dit kan bewijzen, lijkt het erop alsof het wel voor rekening en risico van de ‘ontvanger’ komt.

    Graag wijs ik op een arrest van 9 juli 2010:

    HR: LJN BM5704 “De stelling van [eiseres] bij memorie van antwoord dat uit het bewijs van aanbieding op zichzelf niet blijkt dat het poststuk daadwerkelijk aan haar is aangeboden, noch dat aan haar te kennen is gegeven dat het op het postkantoor kon worden opgehaald, verwerpt het hof. Uit het door [verweerster] alsnog in het geding gebrachte bewijs blijkt afdoende dat TNT-Post op 30 oktober 2003 tevergeefs een brief van [verweerster] op het adres van [eiseres] aan de [a-straat 1] te [plaats] heeft aangeboden en dat vervolgens die brief door de geadresseerde ([eiseres]) niet op het postkantoor is afgehaald en daarom aan de adressant ([verweerster]) retour is gezonden. Er bestaat geen aanleiding om aan de juistheid van de op het bewijs vermelde mededelingen te twijfelen. De omstandigheid dat [eiseres] de brief kennelijk niet van het postkantoor heeft afgehaald dient voor haar rekening en risico te komen”

  6. Ik vraag me af of faxen niet een betere oplossing is. De faxmachine krijgt bij het versturen van de fax een berichtje terug van de ontvangende faxmachine, die je aan zou kunnen dragen als ontvangstbewijs. Wat denken jullie daarvan?

    Helaas werkt dat natuurlijk niet bij mensen die geen fax hebben.

  7. Tja, zijn er dan nog zoveel fax machines in gebruik dan? Een ander probleem kan ontstaan indien je het naar een verkeerd fax nummer verstuurt. Kleine kans, natuurlijk maar stel dat je je in het nummer vergist? Je hebt een ontvangstbewijs, maar van de verkeerde ontvanger. Het is in het verleden overigens wel eens voorgekomen dat een fax bij de verkeerde persoon terecht komt!

  8. Tja, zijn er dan nog zoveel fax machines in gebruik dan? Een ander probleem kan ontstaan indien je het naar een verkeerd fax nummer verstuurt.

    Ik denk dat voornamelijk bedrijven nog faxen gebruiken. Je kunt dan bijvoorbeeld op de website of het visitekaartje van zo’n bedrijf het faxnummer controleren.

    Maar inderdaad, voor de meeste particulieren bestaat de optie helemaal niet.

  9. Dat is inderdaad het probleem. Heeft iedereen een fax? Dat terzijde latend, kan je wel rechten ontlenen aan die bevestiging. Ik heb geen ervaring met faxen, maar is het echt zo dat als je een ontvangstbevestiging krijgt, dat de fax er daadwerkelijk met 100% zekerheid uit is gekomen aan de andere kant? Anders kan je alsnog twisten over het ontvangst..

  10. Ik heb in het verleden gewerkt voor een klein bedrijfje dat software ontwikkelde voor telefooncentrales, en een onderdeel daarvan was een applicatie om faxen mee te verzenden en versturen. Daarbij werd de fax dus meteen als bestand op schijf geplaatst om vervolgens doorgestuurd te worden als b.v. een email. Best een mooi systeem voor grotere bedrijven.

    Alleen, er zijn ook bedrijven die als fax-host dienen en diverse klanten van een faxnummer voorzien. Je fax gaat dan niet direct naar je contactpersoon maar naar een tussenliggende “faxbezorger”. Als deze faxbezorger echter door problemen de fax niet verder bezorgd dan is dat eigenlijk hetzelfde als een postbode die een brief niet aflevert. Je bevestiging van de fax heeft dan nog weinig waarde omdat het probleem dan alsnog bij een tussenpersoon ligt.

    En dan is er natuurlijk het probleem van je eigen fax-software. Geeft deze wel op een duidelijke en onbetwistbare wijze het juiste ontvangstbewijs af? Weet je dan ook zeker dat het naar het juiste faxnummer is verstuurd? En is de fax op een leesbare manier verzonden? Want als je software een zwarte pagina verstuurt dan komt deze aan de andere kant gewoon in de vuilnisbak.

    Overigens is fax-functionaliteit tegenwoordig in veel grotere printers verwerkt, dus de fax is nog wel in gebruik maar de fax heeft zware concurrentie in de vorm van email.

  11. Mooi stukje Wim! Dat is inderdaad ook nog een optie: erkennen dat je de fax hebt ontvangen, maar je (later) op het standpunt stellen dat deze onleesbaar was en -inderdaad – in de prullenbak is beland.

    Je doet er dus altijd verstandig aan, zeker indien je geen reactie krijgt, de tegenpartij gewoon diverse malen brieven te sturen, te faxen en e-mailen. De geloofwaardigheid dat niets ontvangen is, is dan ver te zoeken denk ik.

  12. @14, mja ik zou zeggen dat dat dan onzorgvuldigheid is aan de kant van de ontvanger, die kiest er voor om faxen via die service te ontvangen.

    Ik vermoed dat wanneer ik een papier shredder in mijn brievenbus monteer dat toch echt wel mijn probleem is en niet het probleem van de bedrijven die mij brieven sturen.

    Maar ja, faxen. Ik heb er in ieder geval geen en ben ook niet van plan er ooit 1 aan te schaffen. Heb ?berhaupt geen vaste telefoon lijn meer.

  13. Wij werken hier inderdaad nog in het bedrijf met een fax. Sommige oude fax apparaten geven alleen een OK op hoeveel bladzijden er zijn verzonden. In theorie kan je dan blanco blaadjes versturen en een ontvangstbewijs hebben. Onze faxen geven daarom op de verzendbevestiging ook een afdruk van het verzonden document. Dit helpt wel enigszins.

    Ik heb overigens een keer meegemaakt dat een rechter de aanname deed, als alle andere e-mails wel zijn ontvangen dan zal deze ook wel ontvangen zijn. Dit terwijl mijn cli?nt ontkende een bepaalde e-mail ontvangen te hebben. Er was niet eens een ontvangstbevestiging gevraagd of overgelegd door de wederpartij. Op geen enkele manier kon bewezen worden dat de e-mail verzonden en aangekomen was, toch visten we achter het net. Weg was de ontvangst theorie, onterecht nog altijd in mijn ogen.

  14. @18. Dat is een grappige situatie. Daarom per aangetekende en gewone post verzenden. De geloofwaardigheid zal hem dan gaan zitten in het tijdig aan de bel trekken bij de afzender van de brief; laat je pas tijdens de zitting weten dat de envelop leeg was of deed je dit terstond?! Ik kan me niet voorstellen dat zo’n verweer in een laat stadium nog slaagt. Anders moeten we maar overgaan op brieven sturen zonder envelop; dubbelvouwen en dichtnieten;)

  15. @5 en @7: Als bewijs dat er een briefje is achtergelaten, zou de postbode gewoon die briefjes op een carbon-copy blocnote (dit bedoel ik) moeten schrijven. Dan heb je een kopie van elk niet-bezorgdbriefje en is bewezen dat er een is uitgeschreven. Dat het briefje vervolgens in de brievenbus is gedaan, is erg aannemelijk. Nog makkelijker is als de postbode zo’n mobiele bonnetjesprinter heeft, dan is elk uitgeprinte briefje direct digitaal beschikbaar.

      • Bij mij valt zo’n 20% van de post in mijn brievenbus die van diverse buren is. (6 woningen op hetzelfde nummer maar onderscheiden door letters). In de vakantieperiode soms wel de helft. In totaal 50 tot 100 poststukken per jaar die ik dan weer in de goede brievenbussen stop of soms retourneer naar de verzender. Als ik zelf op vakantie ben kan die post zo een maand genegeerd worden. Het lijkt mij dus echt wel realistisch dat veel mensen hun post niet of niet op tijd krijgen

  16. @M V, De aantekeninig van de postbode dat hij een niet-bezorgd briefje heeft achtergelaten zou toch voldoende moeten zijn? Want wat kan het probleem zijn geweest? De postbode kon wel eens bij het verkeerde adres hebben gestaan, en het briefje in de verkeerde brievenbus gegooid hebben. Ikzelf woon in een wijk waar iedere straatnaam met de letter ‘T’ begint. Dat kan soms tot verwarring leiden omdat lang niet iedereen verder leest dan de eerste letters. Het komt dan ook wel eens voor dat de postbode dus in de verkeerde straat bij het juiste huisnummer een pakje aanbiedt. Tja, als de bewoner er niet is dan krijgt hij een “niet-bezorgd” briefje. De bewoner zal daar mogelijk wel op reageren, maar als hij van geen pakketje weet kan hij het ook gewoon negeren. En wat als het nou toevallig een leegstaande woning betreft? Of een gekraakte woning? Dan zal er vast niemand op reageren en zal niemand dus opmerken dat het pakket op het verkeerde adres is bezorgd. Postbodes zijn ook maar mensen en er gaan soms dingen fout. Als iets aangetekend wordt verzonden dan weet je nog zeker dat iemand voor ontvangst heeft getekend en de verantwoording over het pakketje is overgedragen. Maar een postbode die een briefje in de brievenbus gooit heeft een dergelijke bevestiging dus niet, en dus ook geen zekerheid dat het pakketje op het juiste adres is bezorgd. Tja, als de postbode het pakketje op het verkeerde adres bezorgt maar de bewoner ervan gewoon voor ontvangst tekent dan wordt de kwestie nog interessanter. Dan is het maar de vraag of die bewoner het pakket naar het juiste adres brengt. Maar die situatie is niet van toepassing op de huidige zaak.

  17. @20. Dat zou een mooie (maar nog niet waterdichte) oplossing zijn. TNT is echter haar dienst ‘aangetekend met handtekening retour’ gestopt. Zulke handelingen zullen dus ook niet (gaan worden) verricht lijkt mij.

    Al twijfel ik of het de situatie veranderd. Indien de brief niet wordt afgehaald, krijg je hem van TNT retour na +/- 2 a 3 weken met de aantekening ‘niet afgehaald’. Wanneer je de brief dus niet retour krijgt van TNT, kan je concluderen dat hij wel in ontvangst is genomen(?). De handtekening retour gaf natuurlijk wel eerder duidelijkheid, maar in principe geven beide diensten duidelijkheid(?)

    @22 Wat betreft het pakket, de verzender zal nu niet kunnen aantonen dat je hem in ontvangst hebt genomen; jij hebt zelf immers niet getekend. De verzender moet zorg dragen voor een nieuw pakket. Alleen, wellicht dat je dat bedoelt, wat als de verzender zich op het standpunt stelt dat dit jouw handtekening is geweest die hij via TNT in bezit heeft gekregen? Dit wordt bij een elektronische handtekening een leuke discussie;-).

  18. Ik vat de conclusie van het hof als volgt samen: als de ontvanger niet weet dat jij hem een brief hebt verstuurd, dan draagt hij niet het risico. Het risico dat de e-mail van de verzender in de spambox van de ontvanger terecht komt (en de ontvanger het om die reden) niet ziet ligt hiermee bij de verzender.

    @Arnoud(7): Ik vermoed dat te goeden trouw wordt aangenomen dat de postbode de waarheid spreekt, tenzij er redenen zijn om anders te vermoeden.

  19. @23. Je bent niet verplicht een sms te lezen, althans ik zou niet weten wie je kan verplichten dit te doen;) Als de sms jou heeft bereikt, wordt wel verondersteld dat je kennis hebt genomen van inhoud. Je hebt die mogelijkeid namelijk wel gehad. Hetzelfde geldt voor de brief natuurlijk. Als je een brief ontvangt maar hem zonder te lezen weggooit, kan de verstuurder dit niet aangerekend worden.

    @24. Het risico van de e-mail in de spambox ligt niet zonder meer bij verzender hoor, lees ook het (recente) stukje op de site hieromtrent.

  20. @Diego, Waar ik op doel is dat de postbode dus het pakket bij het verkeerde adres probeert af te leveren. Dit kan wel of niet lukken. Als het niet lukt dan is het pakket dus niet ontvangen. De postbode zou dit vervolgens dus terug moetten rapporteren waarna je dus moet uitzoeken waarom het mis ging. (Bijvoorbeeld een spelfout in het adres?) Als de postbode het pakket wel met succes aflevert, maar bij het verkeerde adres dan heb je een ontvangstbevestiging. Alleen, succes met het vinden van de werkelijke ontvanger, want de persoon die het zou moeten ontvangen weet van niets. Als de werkelijke ontvanger eerlijk is dan kan hij alsnog ervoor zorgen dat het pakket op de juiste locatie komt. (Even een straatje om lopen tijdens het uitlaten van de hond, bijvoorbeeld.) Maar een oneerlijke of onzorgvuldige/luie ontvanger houdt het pakketje lekker zelf. Gooit het bijvoorbeeld weg of zo. De situatie die dan ontstaat is dan erg lastig voor de ontvanger maar ook de persoon die het eigenlijk had moeten ontvangen. Want de verkeerde ontvanger heeft getekend. Uiteindelijk gaat het om het woord van de verzender tegen het woord van de ontvanger. Diegene die het meest overtuigende verhaal kan leveren wint. En dat hoeft niet de waarheid te zijn. Het is ook een civiele kwestie waardoor de bewijslast ook eenvoudiger is. Als partij A een bewijsstuk aanlevert en partij B weerspreekt dit bewijs niet, dan is het gewoon geldig bewijs. Maar als A met een ontvangstbewijs komt dan kan B ontkennen dit ooit te hebben afgegeven en dat het ontvangstbewijs dus van iemand anders afkomstig moet zijn. En poef! Weg is dat bewijs, tenzij je hard kunt maken dat B wel degelijk dit ontvangstbewijs heeft afgegeven.

  21. @Wim, Inderdaad, ik begrijp je punt nu. Ik zat meer te denken aan een pakket die je zelf besteld had en waar je dus al op zat te wachten. Indien deze verkeerd is verstuurd of niet ontvangen, komt dit in beginsel voor rekening van de verstuurder en niet van de ontvanger.

    Maar inderdaad: het gaat niet altijd om de waarheid en wat je weet, maar wat je kan bewijzen.

  22. Er zit dan ook een groot verschil tussen bewijs in civiel-rechtelijke zaken en strafrechtelijke zaken. In het strafrecht gelden zwaardere eisen voor het bewijs. In het civielrecht gaat het vooral om wie de rechter het beste weet te overtuigen van zijn gelijk. Dat maakt civiele rechtzaken dan ook een stuk complexer omdat beide partijen elkaar tegen kunnen spreken en de rechter dus moet uitzoeken wie de meeste waarheden spreekt. En als het onduidelijk blijft, een salomons-oordeel uitspreken…

  23. @23. Dat een functie, ontvangstbevestiging, in een protocol, SMS, is opgenomen is geen garantie dat dat in elke SMS applicatie ook (correct) is ge?mplementeerd. (Of een rechter dat snapt is natuurlijk twee.) Standaarden en implementaties zijn nogal eens werelden die helemaal niets met elkaar te maken hebben.

    En ook een SMS kun je naar het verkeerde nummer sturen, of kan, net als het eerder genoemde fax voorbeeld, via bv een sms-to-mail dienst van een derde worden vervoerd en daar in bit-heaven verdwijnen. Sterker nog, net als dat TNT je brief aflevert, worden dingen als email en sms ook per definitie door derden afgeleverd, waar iets mis zou kunnen gaan.

    Al met al lijkt me dat je als verzender op geen enkele manier zekerheid kunt hebben… Een notaris de brief laten afleveren? En hem schriftelijk in triplo op de Koningin laten zweren dat hij dat gedaan heeft? Of zegt de rechter dan dat de notaris zich in het adres zou kunnen hebben vergist? 🙂

  24. @Diego #30, als de ontvanger het pakketje al niet van de postbode in ontvangst neemt, waarom denk je dan dat deze het wel van een deurwaarder wil ontvangen? Bovendien, ook de deurwaarder kan per ongeluk aan het verkeerde adres aankloppen. Hij kan bijvoorbeeld aankloppen bij Dorpsplein 15 terwijl hij bij de Dorpsstraat 15 moet zijn. Leuker wordt het indien de bewoner op Dorpsplein 15 verbaast naar de deurwaarder kijkt maar het pakket gewoon in ontvangst neemt. Hopelijk doer die deurwaarder wel zijn best om de identiteit van die bewoner eerst na te gaan! Sowieso zullen mensen zich minder snel druk maken om mensen aan de deur die iets afgeven dan mensen aan de deur die iets komen ophalen.

  25. @31 Je hebt wel gelijk. Het kan altijd fout gaat en zekerheid is er nooit 100%. Maar als die persoon het van de deurwaarder niet aanneemt, laat deze het gewoon in een gesloten envelop achter. De deurwaarder maakt daar melding en heeft daarvoor een speciale stempel. Dan kan je echt niet meer makkelijk zeggen dat je hem niet ontvangen hebt, zo bedoelde ik het meer.

    Uiteraard doet de deurwaarder zijn best. Die heeft natuurlijk ook veel meer bevoegdheden om de juiste gegevens te achterhalen.

  26. @Diego #32, als de persoon het niet aanneemt dan kan de deurwaarder het pakje wel achterlaten, maar heeft hij niet de bevestiging dat het op het juiste adres is afgeleverd. Je zegt dan gewoon dat er nooit een deurwaarder is langs geweest en ook al zegt de deurwaarder van wel, het verwijt dat hij dan vast bij het verkeerde adres is geweest is een argument om er toch weer onderuit te komen. Ook de verklaring van een deurwaarder hoeft niet 100% overtuigend te zijn. Ook deurwaarders maken fouten. Zo kan het gebeuren dat iemand net verhuist en er opeens een deurwaarder voor de deur staat bij het nieuwe adres die voor de vorige bewoner komt. In Belgie heeft een deurwaarder zelfs een het verkeerde huis leeg gehaald! Dat kwam omdat er er sprake was van twee huisnummers: nummer 38 en nummer 38A. (Extra A’tje…) Tja, de deurwaarder haalde gewoon beide huizen leeg. Op deze site staan wel meer vreemde deurwaarder-verhalen. 🙂

  27. Een deurwaarder zal ongetwijfeld fouten maken. Die van Belgi? is wel een heel pijnlijk voorbeeld, haha.

    Mijn punt is dat als een deurwaarder verslag heeft gemaakt dat het rechtsgeledig is uitgebracht op het adres waar de ontvanger ook echt woont dan wel verblijft, de ontvanger niet makkelijk kan stellen dat hij niks gehad heeft. Zeker niet als er geen feiten en omstandigheden zijn waaruit moet blijken dat er iets mis gegaan is of kan zijn (zoals verhuizing). Uiteraard is dit bij verhuizing wel te motiveren dat je niets gehad hebt of in bijvoorbeeld een flat met dezelfde nummers, maar andere letters. Je hebt dus gelijk, er zijn tal van situaties te bedenken dat je nog kan blijven ontkennen. Over het algemeen zal men de deurwaarder echter wel geloven bij een ‘simpel’ verweer als: “ik heb niets ontvangen”.

  28. @Diego, maar dat is het probleem. Als ik bij de rechter kom met 6 getuigen die allen zeggen dat ik het pakketje bij jou heb afgeleverd, dan heb jij ook een probleem. Zeker als dit een leugen is en die 6 getuigen allen meineed plegen om mij te plezieren. (Of voor een omkoopsom.) Een deurwaarder weegt niet zwaarder als getuige, al wordt hij sneller als betrouwbaar aangeduid. Maar goed, als die deurwaarder tevens jouw zwager is, en de tegenpartij dit weet, dan is die betrouwbaarheid ook weer eenvoudig onderuit te halen… Voor de rechter gaat het er uiteindelijk om wie er met het meest overtuigende verhaal komt. Helaas wordt op die manier soms toch onrecht gedaan omdat de leugenaars soms erg betrouwbaar overkomen. Als je dan in de beklaagdenbank staat tegenover zo’n leugenaar en je komt onduidelijk over, als je het een en ander vergeten bent of twijfels toont, dan is de kans groot dat je keihard het schip in gaat, ook al ben je onschuldig.

  29. @18 Ik heb me inderdaad altijd verbaasd over de bewijskracht van aangetekende post. De ontvanger tekent immers voor ontvangst van de envelop en niet voor de inhoud. De lege envelop is een extreem voorbeeld maar de kans dat niet alle stukken in de envelop zitten zonder dat de ontvanger dat kan weten is wel degelijk aanwezig. In dat opzicht is een mail met ontvangst- en leesbevestiging naar mijn mening veel sterker. Al biedt bijvoorbeeld Outlook wel weer de mogelijkheid om je eigen kopie na verzending nog te bewerken. Ook hen je hier weer de mogelijkheid dat een mail wel is ontvangen en gelezen maar dat beveiligingsprogramma’s eventuele bijlagen onderscheppen. Dit wordt echter niet gemeld in de bevestigingen. Persoonljk (laten) overhandigen en laten tekenen voor het stuk zelf zoals bijvoorbeeld een deurwaarder doet is het enige dat echte zekerheid biedt.

  30. @MadeGo, zo sterk is de bewijskracht van een aangetekend poststul ook weer niet. De verzender verklaart dat deze is verstuurd, de ontvanger verklaart dat hij een lege envelop heeft ontvangen en het bewijs is weer overboord. Toon dan maar aan dat je geen lege envelop hebt verstuurd… Bij rechtzaken gaat het altijd om de verklaringen van verzender en ontvanger. Verklaringen die je kunt versterken met bewijs. En hoewel je zou hopen dat gerechtigheid en de waarheid altijd wint is de realiteit dus een stuk harder. Natuurlijk is het wel zo dat de waarheid eenvoudiger is dan een leugen. Het is vrij lastig om leugens vol te blijven houden, zeker omdat er een moment komt dat je leugens elkaar gaan tegenspreken. Wil je liegen dan kun je het beste in je leugens alsnog zo dicht mogelijk bij de waarheid blijven. Maar vertel je de waarheid, dan kan het wel eens vervelend zijn indien die waarheid erg vreemd over komt. Of als je delen bent vergeten, dan kan de waarheid ook als onbetrouwbaar overkomen. Aan de andere kant, als je veel details na lange tijd nog weet dan zul je dat ook moeten kunnen verklaren. We willen dat gerechtigheid wint, maar de waarheid is dat de beste verhalen-verteller het gewoon wint. Waar of niet, de prijs gaat naar het beste verhaal en wie op de tweede plaats komt, verliest dik…

  31. Stel nou dat je een link in de e-mail plaatst naar een afbeelding, of een afbeelding integreert in de e-mail die extern wordt gehost.

    De mail wordt gelezen en de link aangeklikt/afbeelding geladen. Het logbestand van de webserver als bewijs waarin o.a. het IP adres van de ontvanger staat vermeld.

    Je hebt een ontvangst bevestiging aanstaan, maar die wordt genegeerd. Kan de e-mail dan als ontvangen worden beschouwd? Je hebt immers bewijs dat de mail is geopend, want de betreffende afbeelding is geladen door de ontvanger.

  32. Wat betreft ontvangstbevestiging vd fax nog even..voor mijn werk is het zeer belangrijk om een ontvangstbevestiging te ontvangen. We gebruiken online faxen (van axiatel.com) waarbij je precies kan zien naar welk nummer het verstuurd is, en of het gelukt of mislukt is, en if so, wat de reden daarvan is. Ook heb ik het zo ingegeven dat ik altijd een ontvangstbevestiging ontvang (bij succes en mislukking). Anders kan je inderdaad altijd nog twisten over de ontvangst..wat dat betreft vind ik fax dus nog wel handig. Met de email kan je ook een ontvangstbevestiging vragen maar de ontvanger kan dan kiezen voor geen ontvangstbevestiging versturen en je hebt geen zekerheid dat ze het ook lezen, dus dat schiet ook niet op. Wat betreft de post heb je altijd mensen die een verkeerd adres opgeven of verhuizen zonder hun adres te wijzigen dus helaas biedt de deurwaarder niet altijd uitkomst..

  33. Kan het niet hebben van een brievenbus, of van een niet werkende brievenbus, bij een bewoner van een huurhuis worden gebruikt tegen die bewoner, als die op die manier niet in staat is om een aangetekend stuk van een postbode of deurwaarder in ontvangst te nemen? En hoe zit het met een niet aanwezige of niet werkende deurbel van een huurhuis, of de niet aanwezige of niet werkende straatbel bij een dergelijke portiekflat. Dat is toch een mooi excuus om te voorkomen dat je een (al verwachte) brief of aanmaning in ontvangst moet nemen. Hij kan in het geval van een defecte of ontbrekende brievenbus zelfs niet worden achtergelaten. En dat terwijl dat niet kunnen aannemen of niet kunnen achterlaten jouw mooi niet kan worden verweten bij de rechter. Je bent slechts het “slachtoffer” van een sociale verhuurder met een slecht onderhouden gebouw. Toch?

  34. Indien er nog enige communicatie mogelijk is denk ik dat een email versturen van een “cloud” account (gmail,hotmail,yahoo) met de vraag een antwoord bevestiging te sturen met een kopie van de volledige inhoud de enige manier is om vast te stellen dat iets verstuurd/ontvangen is op een bepaalde datum met een bepaalde inhoud. Als informaticus lijkt het mij onmogelijk om de datum en/of inhoud van emails op de servers van entiteiten als Google of Microsoft ed. te veranderen zonder zeer hoog in de desbetreffende organisaties te werken en dan nog, volgens mij is het zelfs van binnen de organisatie niet mogelijk om dit te doen. Als er natuurlijk geen contact meer is en er word geen gevolg aan de verstuurde email dan moet er terug gevallen worden op de klassieke methoden.

  35. Ik gebruik naast aangetekende post, tegenwoordig mail MET ontvangstbevestiging. Niet via de gewone Outlook, maar via MSGTag. Die stuurt een simpel bericht op het moment dat de geadresseerde de email opent. Geen idee of dit stand houdt in de rechtbank, maar daar kom ik binnenkort waarschijnlijk zelf wel achter.

    Weet iemand of het normaal is dat ik, wanneer ik bij een instantie vraag naar wie ik een klacht per aangetekende brief wil sturen, het antwoord krijg: aan het secretariaat? Ik vind dat een beetje vreemd…

  36. Aangetekend Mailen biedt de oplossing. Deze nieuwe dienst is ontwikkeld door Aangetekend Bellen in 2011.

    Kort omschreven levert Aangetekend Mailen zekerheid over het verzenden en ontvangen van documenten per email en toont dit aan in 9 verschillende stappen, waarbij onder meer de inhoud wordt versleuteld, de mail over een beveiligde verbinding wordt verstuurd en er een ???vingerafdruk??? wordt gemaakt van de mail overigens zonder dat de inhoud wordt bewaard. Deze vingerafdruk wordt 7 jaar bewaard door Aangetekend Bellen die in deze als onafhankelijke derde de bewijslast bewaart.

    Belangrijke documenten maar ook facturen worden veelvuldig door organisaties verstuurd met Aangetekend Mailen. Zo heeft de verzender altijd zekerheid wie wanneer de email heeft opgehaald en gelezen!

  37. Aangetekend Mailen klinkt leuk maar is volgens mij gedoemd te falen. Zoniet, dan was het namelijk allang in gebruik genomen.

    Eerst en vooral heb je als verzender alleen maar de zekerheid dat je het mailtje hebt verzonden. Wie hem ontvangt is nog steeds een raadsel. De ontvanger is namelijk een computer en daar kan iedereen achter zitten. Als ik b.v. bij een Internet-cafe vergeet uit te loggen bestaat b.v. de kans dat de klant na mij toegang heeft tot mijn mailbox en dat hij hem ontvangt, niet ik. Of misschien dat een hacker deze ontvangt. Of dat deze gewoon naar de verkeerde persoon is verstuurd. Bijvoorbeeld dat je hem wilde sturen naar Wouter ten Brink en hij komt bij Wim ten Brink aan. Waarom? omdat w.brink@t-mobile.com mijn mailaccount is terwijl jij w.brink@t-mobile.nl als adres hebt.

    Een ander probleem is de vinger-afdruk maar ik heb jaren geleden een digitale handtekening gebruikt gedurende enkele jaren en merkte op dat diverse personen aangaven dat het emailtje dat ze van mij hadden ontvangen een verkeerde handtekening had. En ze wilden weten of ik daadwerkelijk het mailtje had verstuurd. (En het toeval wil dat indertijd iemand zich als mij probeerde voor te doen en er dus daadwerkelijk valse mailtjes werden verstuurd!) Maar wat bleek? Bepaalde mail-providers doen kleine aanpassingen aan binnenkomende emailtjes. Indertijd was het bij gratis mail-providers niet ongewoon dat onderin het mailtje een extra reclame-banner kwam. Maar ook andere aanpassingen werden wel eens door dergelijke providers veroorzaakt. Maar ook virusscanners waren er niet blij mee en verknalden soms het originele bericht. Zelfs Outlook Express ging er indertijd niet altijd goed mee om. Dus een digitale vingerafdruk blijft misschien niet meer geldig als het mailtje is verzonden. Je kunt niet garanderen dat de ontvanger het exacte mailtje ontvangt, zonder extra’s van mail providers en virusscanners.

    Maar het meest vervelende zal Spoofing zijn. Zolang dit soort services op kleine schaal gebeuren, werkt het. Als het eenmaal op grotere schaal gebeurt dan zal een hacker op een gegeven moment gewoon nepmailtjes versturen met links naar systemen met malware erop. De vele nepmailtjes maken de originele service daardoor onbetrouwbaar en weg zijn alle klanten die het gebruiken.

    Maar natuurlijk zijn er ook altijd mensen die zich ook nog om privacy zorgen maken. Zo zijn er een aantal mensen die absoluut niets van Google willen weten omdat Google zo extreem veel van ons weet. (En ze komen steeds meer van ons te weten.) Een bedrijf dat emailtjes verwerkt voor haar klanten heeft altijd de mogelijkheid om de inhoud van die mailtjes in te kijken, ook al zeggen ze dat ze dit niet doen.

    En de grote vraag: wat te doen indien de ontvanger het helemaal niet ontvangt?

  38. @wimtenbrink Een goed alternatief voor Aangetekende Post was vooralsnog niet voorhanden in een digitale variant. Er waren wel initiatieven maar die zijn niet succesvol al dan niet de door u genoemde redenen. Wij hebben hier nauwkeurig onderzoek naar gedaan en de dienst Aangetekend Mailen ontwikkeld.

    Aangetekend Mailen moet worden gezien als een gemakkelijkere en goedkopere digitale tegenhanger van aangetekende post. Gezien bovenstaande opmerking zou ook voor aangetekende post geen markt zijn. Want als je als verzender het verkeerde adres of huisnummer op de envelop schrijft, wordt de aangetekende brief bij de verkeerde persoon (met wellicht dezelfde achternaam) afgeleverd. En als het adres wel goed is weet de postbode ook niet of de juiste persoon de brief in ontvangst neemt of een toevallige andere, er wordt namelijk niet om identificatie gevraagd. Aangetekend Mailen biedt in tegenstelling tot de aangetekende brief wel een terugkoppeling over het aannemen van de brief.

    Met onze vingerafdruk kunnen wij juist wel de autenticiteit aantonen: ook hier geldt: een vingerafdruk op de envelop is niet interessant, maar een vingerafdruk op de brief (lees: bijlage aan de e-mail) des te meer. De ontvanger ontvangt gegarandeerd de exacte bijlage. Onze vingerafdruk is alleen van toepassing op de attachments aan de email en niet op de totale mail zoals bij een digitale handtekening. Hiervoor is gekozen juist vanwege de bekende neiging van veel systemen om de mail zelf te manipuleren.

    Spoofing is inderdaad een risico. De impact daarvan is echter lastig in te schatten. Ook de gemiddelde internetter wordt in toenemende mate “streetwise” en zal niet zo maar op links in een mail klikken. Aangetekend Mailen biedt de eindgebruiker daarom ook de mogelijkheid om zelf naar de site te gaan en zijn code in te voeren. De website is alleen door middel van https te bereiken. Hierdoor is de eindgebruiker er zeker van dat hij bij Aangetekend Mailen is uitgekomen en niet bij een andere site.

    Wat als ontvanger niet ontvangt?: Bij Aangetekend Mailen wordt de ontvanger erop geattendeerd dat er een aangetekende mail voor hem/haar klaarstaat, en moet deze de e-mail zelf ophalen. Wanneer de ontvanger geen actie onderneemt, wordt de verzender daarvan op de hoogte gebracht en kunnen vervolgacties worden ondernomen. Ook hier geldt: wat doet de postbode als hij voor de 2e keer voor een vaste deur staat? Dan gooit deze een briefje door de brievenbus met de opmerking dat de ontvanger de brief zelf kan ophalen op het erbij vermelde adres. De verzender van een Aangetekende Mail ontvangt altijd terugkoppeling over iedere stap uit het bezorgingstraject dat een email doorloopt. Afhankelijk van de plek waar de aflevering stokt kan worden afgeleid wat er aan de hand is: geadresseerde bestaat niet, geadresseerde mailserver bestaat niet e.d. Wanneer de Verzender dit krijgt terug gekoppeld kan er een andere actie worden ondernomen, bijvoorbeeld door de persoon Aangetekend te Bellen!

    Aangetekend Mailen een gegarandeerd succes?

  39. @Wouter, een belangrijk verschil tussen reguliere post en digitale post is dat er bij reguliere post meer ogen meekijken en kunnen controleren of een adres wel klopt. Daarnaast bevat een postadres vaak meer corrigerende informatie dan een email adres. Het verschil tussen wtenbrink@example.com en wvanderbrink@example.com is maar een paar letters die kunnen helpen om vast te stellen dat er sprake is van een verkeerde ontvanger. En helaas is een digitale postbode niet slim genoeg om door te hebben dat je A neer hebt gezet maar B bedoelde. Bij normale post heb je een achternaam plus voorletters, een straatnaam plus huisnummer en nog eens een postcode met plaatsnaam. In principe behoorlijk veel informatie maar het helpt wel om de postbode, met zijn menselijke inzichten, in te laten zien dat een pakketje voor iemand anders bedoeld is dan de persoon die als ontvanger wordt genoemd. Bijvoorbeeld omdat postcode en straatnaam niet overeen komen. Of omdat de achternaam op het adres onbekend is.

    En wie de persoon is die het pakket aanneemt? In de digitale versie kan iedereen mijn email account hacken en dus alles lezen wat ik ontvang. Dat betekent dat een hacker dus het bericht kan afvangen en namens mij kan ondertekenen. Maar inderdaad, dat kan ook met de reguliere post, alleen moet dan wel iemand fysiek in mijn huis zitten en zich als mij voordoen. Hoewel het voor zal komen dat mensen zich als iemand anders voordoen in de werkelijke wereld, online is dat vele malen erger.

    Spoofing is en blijft een risico en helaas hebben de kwaadwillenden het voordeel van de grote aantallen. Om die reden hebben 419 scams ook vandaag de dag nog steeds veel succes. En dat terwijl varianten ervan (b.v. de Spaanse gevangene) al sinds de 19e eeuw bekend zijn. Het enige effect van het Internet hierbij is dat de oplichters een veel groter jachtgebied hebben om slachtoffers in te vinden. Een mooi voorbeeld is dat van een 65-jarige Koreaan en zijn dochter die naar Zuid Africa waren gelokt met precies deze vorm van oplichting. En dat gebeurde rond 5 januari van dit jaar! Dus nee, “streetwise” zal niet echt helpen tegen deze vorm van oplichterij. Het Internet zit vol met domme mensen die hierin zullen blijven trappen.

    Maar ik denk nog even na over de waarde van aangetekend mailen. Je kunt immers ook de betreffende data op je eigen webserver zetten en de geaddresseerde een inlog-code toesturen waarmee hij het pakketje kan ophalen. Maar met Google Apps kun je ook een document uploaden en vervolgens delen met anderen zodat ook zij het kunnen inzien. En om eerlijk te zijn, ik vrees dat email steeds meer een verouderde techniek wordt. Het zal nog wel even duren voordat email verdwijnt maar er zullen wel allerlei alternatieve methodes komen waarop mensen met elkaar kunnen communiceren. Aangetekend mailen is daarin een enorm kleine niche, vrees ik.

  40. Als je in Amersfoort in de Leenaert Nicasiusstraat woont, is de kans groot dat de aangetekende brief die aan jou is geadresseerd in de verkeerde straat wordt aangeboden. Namelijk: in de Leenaert Nicasiusdwarsstraat. Je krijgt dan sowieso geen kennisgeving van PostNL. Die is immers in de verkeerde straat door de brievenbus gegooid. En zo zijn er meer adressen waar postNL er gewoon niet in slaagt aangetekende stukken correct te bezorgen.

    Omdat PostNL maximaal heeft ingezet op kostenbesparing, is dit probleem onoplosbaar. Het verloop onder personeel is zo groot, dat er niet wordt geleerd van fouten. Jaar op jaar gaat het mis. Zelfs klagen op het hoogste niveau (management PostNL in Den Haag) is geheel zinloos.

    Woon je dus in een dwarsstraat of heeft jouw straat een dwarsstraatversie, weet dan dat aangetekende post waarschijnlijk niet aan zal komen. En kennisgevingen ook niet.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS