Hoe lang moet een telefoonverkoper Android ondersteunen?

| AE 7398 | Aansprakelijkheid, Software, Webwinkels | 32 reacties

google-browser-androidEen lezer vroeg me:

Ik las dat Google het dichten van lekken in browser van oude Android versies niet haalbaar acht. Maar kunnen ze dat zomaar beslissen? Ik heb toch recht op een product conform de verwachtingen, en ik mag toch verwachten dat een telefoon een paar jaar goed functioneert?

Dat klopt, een telefoon moet voldoen aan de redelijke verwachtingen die bij jou als koper gewekt zijn. Dat het product perfect veilig is, is geen redelijke verwachting, maar dat (ernstige) fouten worden hersteld mag je vandaag de dag wel verwachten.

De vraag is dan hoe lang je die verwachting mag hebben. Bij een browser uit 1996 lijkt me dat niet redelijk meer, maar Android 4.3 (waar het over gaat) is uit juli 2013, dat is nog geen twee jaar geleden dus. En dat een telefoon inclusief browser zo’n twee jaar gewoon moet werken, dat lijkt

Nu kun je natuurlijk zeggen, ja maar dit is software, dat krijg je toch altijd zonder garantie? Nou, niet helemaal. In 2012 bepaalde de Hoge Raad dat software onder de kooptitel valt, met als motivatie kort gezegd dat dat handig is omdat dan de regels over conformiteit en zo daarop van toepassing zijn. En op producten die je koopt zit “wettelijke garantie”, dat is die eis van redelijke verwachtingen.

Er wordt gewerkt aan een wetsvoorstel om dit te formaliseren. Er komt dan expliciet in de definitie van consumentenkoop uit art. 7:5 BW te staan dat de koopregels ook gelden voor

digitale inhoud die niet op een materiële drager is geleverd, ongeacht of de digitale inhoud individualiseerbaar is en of er feitelijke macht over kan worden uitgeoefend.

Daarmee zijn dus kopersrechten in te roepen ook wanneer het gaat om software (of spellen of video’s).

Maar inderdaad, Google lacht je keihard in je gezicht uit als je dit tegen ze gaat zeggen. Juridisch hebben ze daar nog een grond voor ook, want zij zijn geen partij bij die koopovereenkomst. Die telefoon koop je bij je mobieletelefonieprovider, niet bij Google. Tenzij het gaat om software die je wél rechtstreeks van Google krijgt, zoals de door Google zelf gemaakte en verspreide browser. Alleen krijg je die gratis, dus of je dan van een ‘koop’ kunt spreken is nog maar de vraag. (Op schenkingen, art. 7:175 BW gelden niet de regels van koop, een cadeau krijg je zonder garantie.)

Daar staat tegenover dat ie deel is van een product, en geen duidelijk losse download is. Dus ik denk dat je wel mag zeggen dat de browser deel is van de gekochte telefoon.

Alleen, nu twijfel ik. Want ís het wel redelijk dat je nog twee jaar security updates kunt verlangen op een browser?

Arnoud

Hoezo, Facebook krijgt de auteursrechten op wat je uploadt?!

| AE 7393 | Auteursrecht | 9 reacties

reclaim-facebook-logoDe Nederlandse ReClaim, die op Facebook geplaatste foto’s van een watermerk voorziet om zo commercieel hergebruik te saboteren, is zonder reden verwijderd. Dat meldde Webwereld. Heel vervelend voor Reclaim en haar gebruikers, maar ik struikelde juridisch even over de frase “akkoord met het feit dat van alle geplaatste content de rechten worden overgedragen aan het sociale netwerk” want dat is gewoon niet wáár en ik word er een beetje moe van dat iedereen dat blijft zeggen.

De app Reclaim is ontwikkeld naar aanleiding van de nieuwe voorwaarden van Facebook, waarin staat dat Facebook alle geüploade content mag exploiteren voor commerciële doeleinden. Door een watermark op je foto te zetten, maak je dit minder aantrekkelijk. Een stuk slimmer dan een disclaimerpaste op je wall.

Natuurlijk kun je ook handmatig een watermerk of tekst in je foto’s knallen, maar het bijzondere aan Reclaim is dat het watermerk vrijwel onzichtbaar is tenzij je goed in de achtergrond kijkt. Plus, de originele foto’s blijven bewaard en zijn te downloaden. Creatief en nuttig dus.

Afijn. Dat Facebook die app niet leuk vindt (want het verstiert de gebruikservaring, of zoiets, vul de PR-reutel maar in), dat begrijp ik ergens nog wel. Dat ze dan de macht hebben om het ding uit te zetten, daar kunnen we een boom over opzetten of dat nou hoort of niet.

Maar eigenlijk wilde ik vooral even NÉÉ zeggen tegen deze passage van Webwereld:

Facebook-gebruikers gaan immers – in tegenstelling tot wat veel mensen denken- al lange tijd akkoord met het feit dat van alle geplaatste content de rechten worden overgedragen aan het sociale netwerk.

Dat is niet waar en wel zo niet waar dat het niet leuk meer is. Auteursrechten kún je niet overdragen aan een ander, behalve als je een stuk papier ondertekent waarop staat dat je auteursrechten overdraagt (en welke). Nu mag dat stuk papier ook elektronisch, maar dan moet er natuurlijk wel een elektronische handtekening bij staan. En die staat er niet in de Facebook voorwaarden.

Natuurlijk heeft Facebook wel een uitgebreid recht van gebruik van je foto’s en dergelijke, maar dat staat los van je eigendom. Misschien is dat een te subtiele juridische nuance, maar hee, dit is een juridische blog.

Arnoud

Ubisoft trekt betaalde speltoegangkeys in wegens parallelle import, mag dat?

| AE 7389 | Contracten | 19 reacties

ubisoft-key-spelUbisoft heeft keys ingetrokken die spelers bij niet-officiële retailers hebben gekocht, las ik bij Tweakers. Hiermee zijn deze spelers hun geld kwijt en kunnen ze het spel niet meer spelen. Ubisoft verwijst mensen naar de verkoper, kennelijk met het idee dat je daar maar je geld moet gaan terugvragen. Eh, mag dat, een sleutel even ongeldig verklaren?

Waarom Ubisoft bezwaar heeft tegen niet-officiële retailers, is me niet helemaal duidelijk. Het Tweakersartikel suggereert dat het gaat om activatiesleutels die van buiten de EU komen, waar de prijzen lager zijn. Ik kan me voorstellen dat Ubisoft dat niet leuk vindt, maar dit is wel een érg zwaar machtsmiddel om daartegen te ageren.

Maar is het legaal? Daar ben ik nog niet uit. Er is gewoon niets geregeld voor digitale sleutels of wachtwoorden die toegang geven tot een dienst.

Bij fysieke parallelle import is het vrij duidelijk: je mag zonder toestemming van de merkhouder geen merkproducten importeren van buiten de EU naar een EU-land. Is het eenmaal legaal in de EU op de markt gekomen, dan mag je het opkopen en doorverkopen binnen de EU, ongeacht wat de merkhouder daarvan vindt. Die partij dure parfum bij de Kruidvat ligt daar dus legaal maar er zit die dag een héle boze meneer bij het hoofdkantoor van dat merk. Hetzelfde geldt voor auteursrechten overigens.

In de VS is dat nog liberaler: uitputting geldt wereldwijd, oftewel als het ergens ter wereld geautoriseerd op de markt is gekomen, mag het geïmporteerd naar de VS en daar verhandeld zonder toestemming van de auteursrechthebbende. Voor merken zijn ze dan weer iets strenger, mits het product voor de internationale markt er anders uitziet dan voor de thuismarkt.

Voor diensten is dit eigenlijk nooit aan de orde geweest. Een dienst parallel importeren kán ook eigenlijk niet. Natuurlijk kan een dienstverlener leveren aan een klant in een ander land, maar daar is hij zelf bij dus dat is dan automatisch geautoriseerd.

Specifiek bij softwarediensten als deze kan het echter wél spelen, zoals de Ubisoft-zaak laat zien. En daar zit dus een lacune in de wet, want die zeggen niet of dit mag of niet. Ik ben geneigd te zeggen dat je dan wél sleutels overal mag kopen en inzetten. Wat niet verboden is, dat mag in het recht.

Natuurlijk, daar kun je van afwijken en dat gebeurt in de algemene voorwaarden dan ook vaak. Echter de Terms of Service van Ubisoft benoemen dit niet, hoewel ze wel een gezellige “alles is morgen anders”-clausule hebben:

We behouden ons het recht voor om deze Voorwaarden te wijzigen of een gedeelte of het gehele Puntensysteem te allen tijden te verwijderen, een en ander geheel naar eigen goeddunken, krachtens de voorwaarden die gespecificeerd zijn in artikel 17 hieronder.

Maar ook dan: die regels moeten er wel even zijn voordat je op die basis een sleutel ongeldig mag verklaren.

Dus nee: het mag niet, maar zoals altijd in het consumentenrecht, wat doe je eraan nu ze het toch doen?

Arnoud

Mag je per e-mail stemmen op de algemene ledenvergadering?

| AE 7329 | E-mail | 13 reacties

Een lezer vroeg me: Bij onze vereniging hebben we altijd een erg lage opkomst bij de algemene ledenvergadering, waardoor we niet altijd kunnen stemmen over belangrijke zaken. Nu stelt een aantal leden voor dat ze hun stem per mail opsturen. Maar mag dat eigenlijk van het verenigingsrecht? Hoofdregel bij algemene ledenvergaderingen is dat je om… Lees verder

Mag mijn werkgever Google Analytics op het intranet zetten?

| AE 7370 | Arbeidsrecht, Privacy | 9 reacties

Een lezer vroeg me: Onlangs viel me op dat ons intranet cookies van Google Analytics zet. Mijn manager zei dat dat gewoon mag omdat het om werkgerelateerde gegevens gaat en niet om privégerelateerde gegevens. Maar klopt dat wel? Nou nee, niet helemaal. Met Google Analytics verzamel je gegevens over bezoekers van je website of intranet…. Lees verder

Ontwikkelaar adviseert speler om ‘verboden’ game illegaal te downloaden

| AE 7373 | Arbeidsrecht, Auteursrecht | 17 reacties

De game Hotline Miami 2 mag in Australië vooralsnog niet worden uitgebracht omdat hij wegens strijdigheid met de fatsoensnormen geen leeftijdskeuring krijgt. Een ontwikkelaar van het spel Hotline Miami 2 heeft iemand geadviseerd om het “illegaal te downloaden”, las ik bij Tweakers. Het spel heeft in Australië geen leeftijdskeuring gekregen wegens seksueel geweld. Een redditor… Lees verder

Tom Kabinet in hoger beroep alsnog verboden

| AE 7381 | Auteursrecht | 25 reacties

De tweedehandsebooksite TomKabinet moet uit de lucht, omdat ze te weinig doet om handel in illegaal verkregen e-books tegen te gaan. Dat besliste het Gerechtshof Amsterdam gisteren in het hoger beroep van het vonnis uit juli waarin de site nog juist legaal werd verklaard met een beroep op het Usedsoft-arrest. Dat beroep erkent het Hof,… Lees verder

Vanaf nu te koop: mokken met foto’s van andermans kinderen (en misschien wel die van jou)

| AE 7377 | Privacy | 20 reacties

Ouders zetten vaak achteloos de meest intieme foto’s van hun kinderen online, zonder te beseffen dat bedrijven daar van alles mee mogen doen. Dat las ik bij De Correspondent, in het kader van een creatief experiment waarbij je mokken kunt bestellen met zo’n foto erop. Het juridisch argument: dat mag, want mensen zetten dit zelf… Lees verder