Jaaroverzicht: de reageerdersstatistieken!

| AE 10138 | Iusmentis | 4 reacties

Ook dit jaar natuurlijk weer een aantal jaaroverzichten over het belangrijkste van mijn blog: mijn reageerders.

Allereerst, de top vijf meeste reacties per persoon:

  1. 271 Corné
  2. <li>263 Heimen Stoffels</li>
    
    <li>230 Elroy</li>
    
    <li>206 MathFox</li>
    
    <li>186 Mark</li></ol>
    

    De meeste plusjes ontvingen:

    1. 168 Corné
    2. 163 Elroy
    3. 136 MathFox
    4. 124 Mark
    5. 95 cg

    De meeste plusjes op één bericht gingen naar deze comment van Winfried Tilanus:

    Het is van de zotte dat we hier een discussie zitten te voeren over hoe we ons met technische middelen moeten beschermen tegen onze eigen opsporingsdiensten. In een rechtstaat moeten we er op kunnen vertrouwen dat de opsporingsdiensten integer met hun machtspositie omgaan en blijkbaar is dat vertrouwen weg. En bij mij is dat vertrouwen ook weg. Ik heb tien jaar lang voor tien hulpverlenende organisaties een chatservice gedraaid en ik heb in die tijd 2 ernstige beveiligingsincidenten gehad. Beide incidenten hadden te maken met overijverige opsporingsambtenaren die op volstrekt illegale wijze druk aan het uitoefenen waren.

    Dat vertrouwen is niet terug te winnen met technische middelen, maar met veranderingen in onze overheid (en we waren er zelf bij toen we naar de stembus gingen). Deze discussie laat vooral zien dat we in het lijstje staan van landen waar de inwoners extreme maatregelen moeten nemen om niet in de problemen te komen met het machtsmisbruik van de eigen overheid.

    Arnoud

Deel dit artikel

    • In principe gaat het natuurlijk om gegevens die al openbaar waren, want iemand kan met een scriptje de andere blog-pagina’s downloaden, analyseren en punten bij elkaar optellen. Deze samenvatting maakt de gegevens alleen makkelijker vindbaar. De vraag is dan natuurlijk of “makkelijk vindbaar maken” een openbaarmaking aan een nieuw publiek is. Of gaat het bij privacy-wetgeving niet over “openbaarmaking aan een nieuw publiek”?

  1. Wel eens, zonder voorbehoud, met Wilfried’s eerste twee, mooie zinnen.

    Maar een paar ‘overijverige opsporongsambtenaren’ zijn geen bewijs dat het systeem niet werkt. Ook die opsporingsambtenaren kunnen en mogen fouten maken.

    Pas als hun supervisors, en de supervisors van hun supervisors ook vinden dat er niets aan de hand is, kun je spreken van een probleem met de opsporingsdiensten, waartegen je je met technische middelen moet beschermen.

    Als de overijverigheid structureel wordt, dan pas is er een probleem. Als de overijverigheid gecorrigeerd wordt is dat juist een bewijs dat het systeem wel werkt.

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS