Via Reddit:
Twee weken terug kocht ik online bij een webshop over-ear headphones, deze kwam in verzegelde verpakking. Deze bevielen mij niet, ik heb na 3,5 uur het weer heel netjes ingepakt en een retour aangemeld en de volgende dag verzonden. Onderaan de productspecificaties op de website staat het volgende: ‘Dit is een verzegeld hygiëneproduct en kan alleen worden geretourneerd onder retourrecht indien de verzegeling nog intact is.’ Is dat rechtsgeldig?Er bestaat inderdaad geen retourrecht wanneer sprake is van “zaken die niet geschikt zijn om te worden teruggezonden om redenen van gezondheidsbescherming of hygiëne en waarvan de verzegeling na de levering is verbroken” (art. 6:230p lid 3 onder f BW). In de praktijk wordt dit vaak de hygiëne-uitzondering genoemd.
Het is echter niet zo dat alles dat vies of onsmakelijk voelt om nogmaals te verkopen, geweigerd kan worden met een beroep op deze uitzondering. Het wetsartikel stelt duidelijk: niet geschikt zijn om te worden teruggezonden. Het Hof van Justitie heeft dat in de Slewo-zaak (over een matras) uitgewerkt tot het criterium dat het product
definitief niet meer kan worden verkocht om redenen van gezondheidsbescherming of hygiëne, omdat de aard zelf van dit goed het voor de handelaar onmogelijk of uiterst moeilijk maakt om maatregelen te treffen waarmee hij het opnieuw kan aanbieden zonder af te doen aan een van beide eisen.Een matras is eenvoudig genoeg te reinigen en opnieuw in te pakken. Eerder bepaalde een Duitse rechter hetzelfde voor een wc-bril.
In Nederland is er geen jurisprudentie over deze grond, behalve een nog lopende zaak over een bikini. In het tussenvonnis ging het vooral over de vraag of de verzegeling überhaupt was verbroken, niet of zwemkleding onmogelijk te reinigen is.
Bij de geschillencommissie vond ik drie uitspraken:
- Een krultang is een hygiëneproduct, omdat “de ondernemer niet staat is om het product door reiniging of ontsmetting geschikt te maken voor een nieuwe verkoop.” De uitleg waarom dan ontbreekt: “evident”.
- Een scheerapparaat is een hygiëneproduct, ook dit is “evident” anders dan een matras.
- Een haartrimmer is een hygiëneproduct, omdat het gebruik daarvan door derden “gevolgen kan hebben voor hun gezondheid en dat een gebruikt product als onhygiënisch wordt ervaren”. Ook kan van de ondernemer niet worden verwacht dat deze maar liefst twaalf onderdelen reinigt na retour nemen.
Misschien dat het probleem bij zulke apparaten is dat er kleine haartjes achterblijven die je ook met grondig spoelen er niet uit krijgt. (Ik weet niet wat het met je gezondheid doet om andermans scheerhaartjes in je baard te krijgen, en nogmaals het gevoel van ieuw is juridisch niet relevant.)
Bij een in-ear koptelefoon zou ik nog net analoog kunnen denken: oorwax, misschien wel bloed of huidschilfers. Nou vooruit, dat steriliseren vereist apparatuur die een elektronicawinkel niet zou hoeven hebben. Maar bij een over-ear koptelefoon zoals in de vraag zie ik dat niet. Jullie wel?
Arnoud
Ik heb sowieso het idee dat de geschillencommissie enorm beperkt beoordeelt en motiveert. Zelfs in zaken waar de rechter ambtshalve rechtmatigheid van algemene voorwaarden zou moeten toetsen, heeft de geschillencommissie de neiging om te zeggen dat iets simpelweg in de AV staat en de consument daarom geen gelijk heeft.
Frustrerend omdat het het zoveelste voorbeeld is van waarom consumenten hun recht simpelweg niet kan halen. Wat is het nut van de uitgebreide wettelijke consumentenbescherming als je je er niet effectief op kan beroepen?
Precies. Dat heb ikzelf jaren geleden ervaren toen ik non-conformiteit wilde eisen bij een uit elkaar vallende telefoon door een opblazende accu; 2 keer binnen 3 jaar. “Maar een telefoon heeft slechts een (economische) [door onszelf vastgesteld] levensduur van 2 jaar. Zie deze en deze uitspraken.”
Ik volg je redenatie Arnoud, maar een probleem daarmee lijkt me dat eigenlijk alles te reinigen valt als je het grondig doet. Ondergoed en sokken kan je wassen, net als bikini’s en bh’s. Een scheerapparaat of haartrimmer kan je ook gewoon reinigen (ik zie het probleem daar zelf ook niet mee, de kapper gebruikt ook niet voor elke klant een nieuwe trimmer of krultang en er is niemand die daar een probleem van maakt). Alleen als je zo redeneert dan moet dat hele artikel vervallen. Als in de praktijk blijkt dat mensen gebruikte producten (Coolblue noemt die bijvoorbeeld “tweede kans” artikelen en geeft daar dan korting op) niet willen hebben en bij dit soort zaken echt alleen een nieuw product willen, maakt dat gegeven op zich het product dan niet ongeschikt voor retour? Ik moet ook bekennen dat ik een tweede kans haartrimmer nog wel zou kopen, maar een eerder gebruikt matras ook echt niet.
Dat van de kapper is wel een hele goeie, ik zou ook niet weten hoe die voorkomt dat er haartjes, bloed of schimmel van de vorige klant in jouw haren komen. Maar de kern is dat een matras met stoomreiniging echt grondig schoon wordt, terwijl een apparaat zoals een trimmer niet op dat niveau schoon te krijgen is tegen redelijke kosten. Bovendien: matrassen komen van matrassenwinkels, dus die kunnen een stoomapparaat kopen. Een trimmer komt van algemene elektronicawinkels, die moeten dan én trimreinigers, én krultangreinigers, én koptelefoonreinigers enzovoorts voor ieder merk kopen. Ik zie wel hoe dat niet redelijk is.
Ik vind het vreemd, zowel een over ear koptelefoon als een krultank kan je perfect hygienisch reinigen met een doek en isopropyl alcohol.
In ears hebben een klein geperforeerd membraan waar oorwas in kan zitten en snel beschadigt bij reinigen, dus daarvan snap ik dat je zegt het is niet te reinigen.
Is hier dan sprake van gemakzucht bij geschillen commissies en rechters, of hebben de klagers verzuimd om een goede zaak te maken dat het wel te reinigen is?
Dat is ook weer wat stellig, bloed krijg je niet weg met IPA en een doekje bijvoorbeeld. En je komt met een doekje alleen bij de direct bereikbare oppervlakken, niet in de gaatjes of scharnieren e.d.
Het probleem is vooral dat niemand echt motiveert of het kan. De consument zegt “dit kun je reinigen”, de winkel zegt “nietes” en de geschillencommissie doet zelf ook geen nader onderzoek. Wat ik snap gezien het geschil, want ga je een deskundige inhuren voor een tang van 28,99, maar zo kom je niet verder.
(In de Slewo-zaak concludeerde de rechter dat matrassen eenvoudig te reinigen zijn omdat er een actieve tweedehandsmarkt voor matrassen is. Dus kennelijk kan het goed schoon, anders had iemand er wel tegen opgetreden.)
De tweedehandsmarkt is een goede.
Dus als er een webshop een “tweede keus” aanbied is het opgelost of als ze regelmatig op “e-bay” staan.
Een andere bedenking: Is er geen enkele menselijke handeling bij de produceren? Zoja hoe “reinigen” ze dat dan voor het nieuw product? Lijkt me een leuke vraag aan de verkoper.
Of anders gezegd 100% reiniging is er ook niet voor nieuwe producten en is bijna altijd zeer duur. Een airco met pollenfilter of hepa filter is ook “iets” goedkoper dan een “cleanroom” installatie.
Retourdeal punt nl bied zowel scheerapparaten, krultangen en in-ear oortjes aan.
Is het feit dat er een (commerciele) verkoper is van retour gezonden produkten in een bepaalde categorie geen bewijs dat de hygiene-uitzondering niet van toepassing KAN zijn?
Ik zou dan wel willen weten of die ook producten opent, schoonmaakt en dán verkoopt. Als die club alleen oorspronkelijk verzegeld ingekochte producten verkoopt, is het natuurlijk geen argument. Kun je bij die retourdeal club je eigen krultang ter wederverkoop aanbieden?
Is dat relevant?
Het idee van de hygiene-uitzondering is toch dat die producten (om hygienische redenen) niet teruggenomen kunnen worden?
Het feit dat er een commerciele toko dat wel doet, is net als bij de matrassen dan toch genoeg? Hoe die matrassenboer of (retourdeal) dat doet is niet boeiend
Het argument is dat de retourclub daadwerkelijk producten terugneemt, reinigt en verkoopt. Dat bewijst dat reinigen een reële optie is en dat terugnemen dus niet commercieel onhaalbaar is.
Als de retourclub géén geopende producten terugneemt, dan zijn ze geen argument dat terugnemen en reinigen haalbaar is. Dat doen ze dan immers niet.
Wie heeft de bewijslast? Lijkt me de verkoper.
IPA en een beetje per-oxide werkt wel tegen bloed en huidcellen.
We hebben het nog steeds over het 14 dagen herroepingsrecht toch?
Ik begrijp niet goed hoe een artikel vuil in de scharnieren kan hebben of bebloed kan zijn zonder dat de consument struikelt over Boek 6 Artikel 230s lid 3:
Normaal gebruik zou geen problemen op moeten lever die je niet met een beetje IPA en een doekje op kan lossen.
Bloed en vuil in de scharnieren van een koptelefoon gebeurt niet als je niet verder gaat dan ‘noodzakelijk om de aard, de kenmerken en de werking daarvan vast te stellen’.
Met andere woorden als je meer dan een doekje met IPA nodig hebt dan reken je de reinigingskosten als waarde vermindering. En dat zal bij een kop telefoon al snel meer dan de waarde van het apparaat worden als je bloedsporen moet verwijderen, of als het niet te verwijderen is.
Het punt is dat je bij waardevermindering de retour wel moet accepteren, zij het niet met 100% terugbetaling. Als je kunt zeggen “no way Jose, hygiëne” dan hoef je de retour niet aan te nemen en nul terug te betalen.
Ja maar we zijn er hier niet om de winkelier te steunen, maar om de wet uit te leggen.
Een koptelefoon die normaal gebruikt/onderzocht is kan je met een doekje en IPA schoonmaken en weer verkopen. Ik zie dus geen enkele juridische reden waarom je die retour als winkelier zou mogen weigeren.
De excuses die er gemaakt worden waarom het niet hygienisch zou zijn, zijn allemaal artikel 230s lid 3 gevallen en dan kan je de waardevermindering tot 100% als onverkoopbaar in mindering brengen.
Ik snap dat de winkeliers het niet willen, maar hun hygiene argument snijdt gewoon geen hout. Ik vrees dat dit een geval is waarin het financieel gewoon niet loont om naar de rechter te gaan met ook nog eens de kosten van een deugdelijk onderzoek dat aantoont dat hygiene geen probleem is.
Dergelijk producten worden na retourneren direct afgeschreven. Schoonmaken is geen core business van internet verkoop bedrijven en het resultaat is effectief vaak toch een tweedehandsartikel met veel minder waarde.
Ik zou het ook wel willen benaderen vanuit het recht van de consument. Die wordt geacht bij koop op afstand het product uit te kunnen proberen, zoals die dat ook in een stenen winkel zou doen. Een koptelefoon kun je niet redelijkerwijs uitproberen en beoordelen zonder hem daadwerkelijk op te zetten. En volgens mij zou je in een bakstenen winkel ook zo’n product op kunnen zetten? Een beroep op hygiene perkt daarom volgens mij het recht van deze consument te ver in. Dat is dan inderdaad een risico van de verkoper, die bv de oorkussentjes moet reinigen of (alleen die) vervangen.
Maar dan zou je dus piercings ook even in moeten kunnen brengen om te kijken of ze lekker zitten in je neus? Ik weet het niet hoor.
Vaak wordt gezegd, het recht op testen is hetzelfde als wat je in de fysieke winkel mag. Koptelefoons zitten in dozen, je mag de doos bekijken en misschien opendoen. Maar ik denk dat je weerstand krijgt als je gaat uitpakken en opzetten.
Nou ja, dat betwijfel ik toch wel. In een serieuze winkel kan je een koptelefoon toch gewoon testen voor je hem koopt? Niet bij de Action misschien. Maar wel bij, ik noem maar wat, de Bang & Olufsen store? En dat is dus het verschil met piercings. Die kun je ook bij een serieuze winkel niet testen.
Daar is dus nooit onderzoek naar gedaan, is mijn gevoel. Iedereen gaat af op eigen ervaringen. Een bekende jurist zegt altijd “je mag geen koffie zetten met het espresso-apparaat in de winkel”. Ik kwam een keer bij de Jura-winkel in Utrecht en mocht met vijf apparaten espresso zetten om te kijken welke het fijnste was. Ik weet niet goed hoe dat een juridisch criterium te gieten.
Tja, wat is ‘de fysieke winkel’? Bij een MediaMarkt hebben ze vaak demo-modellen die je gewoon op kunt zetten, terwijl dat bij andere winkels not done is. Bij een Bijenkorf kun je ondergoed passen met het verzoek het over je eigen ondergoed te doen…
Nou lijken mij piercings een voorbeeld van een product dat juist prima te reinigen is. Grof schoonspoelen, desinfecteren, ultrasoon reinigen en klaar is kees. Als dat goed genoeg is voor medische instrumenten dan toch ook zeker voor een piercing.
Goed, maar als dat niet goed gaat dan kun je mensen serieus in de medische problemen brengen.
Wacht. Moet dát het criterium zijn: indien inadequate reiniging ernstige gevaren voor de gezondheid oplevert? Bij een matras zal dat wel meevallen, maar HIV krijgen van een piercing is ernstig.
Gek geval: een gietijzeren kookpan. Iemand kán daar rauwe kip in hebben gedaan. Dat niet goed schoonmaken heeft serieus risico op salmonella. Is de kookpan daarmee een hygiëneproduct?
Nou die zie ik niet. Ten eerste, iemand kán ook na het behandelen van rauwe kip zonder handen te wassen een overhemd passen of een boek inkijken, dat maakt dat geen hygieneproducten. Is het een redelijk gevaar dat een met salmonella besmette pan retour komt? Ik denk het niet. Salmonella heeft daarnaast volgens mij vocht nodig om in te blijven overleven, rauwe kip of niet, een pan die -droog- het process van retourneren en wederverkoop door is geeft geen reeel risico meer op salmonella-besmetting. (Naast dat er, in Nederland, bijna geen echt serieus risico is op een salmonella-besmetting. Ja het komt voor, maar ernstig gevaar levert het maar zeer zelden op).
Behalve dat een pan gebruikt wordt om voedsel in te bereiden, en dus veel meer risico oplevert als het ergens mee is besmet.
Salmonella is waarschijnlijk een slecht voorbeeld opm de tweede reden die je noemt, maar er zou allicht iets anders op de pan kunnen achterblijven wat schadelijk kan zijn voor de gezondheid als het in je voedsel terecht komt.
Rattengif bijvoorbeeld (er zitten niet voor niks allerlei soorten verzegelingen op voedselverpakkingen in de supermarkt).
Goed, maar rattengif kan in principe overal op zitten. Zijn schoenen dan een hygiëneproduct want daar kun je mee door rattengif gelopen zijn?
Hoe kan iets van je schoenen in je voedsel terecht komen? Een pan gebruik je om eten te bereiden, dat is nou net het punt.
Ik moet bekennen dat, afgezien van de discussie over je rechten als consument, ik van mening ben dat als je een nieuwe pan uit de verpakking direct gebruikt zonder die eerst zelf grondig schoon te maken, elk gevolg daarvan gewoon een nominatie voor een Darwin Award waard is.
Ligt er aan wat je met “grondig” bedoelt. De meeste consumenten zullen een nieuwe pan gewoon een rondje vaatwasser doen, of een rondje afwas. Is dat “grondig” ?
Ja, dat is grondig, en dat is ook meer dan voldoende voor alle redelijke vormen van besmetting. Naast natuurlijk dat een pan daarna bij gebruik ook nog verhit wordt tot een temperatuur waarop zaken als salmonella geen gevaar meer vormen.
Een krultang, een scheerapparaat, haartrimner, ondergoed en koptelefoon zijn geen hygiëneproducten. Bij de matras was een argument dat je deze in hotels aantreft. De kapper herbruikt een krultang, scheerapparaat en haartrimner gewoon. In de jaren 90 had je stands waar je naar muziek kon luisteren via een koptelefoon. Een ook oortjes zijn ook te reinigen. Als er eentje binnen garantie kapot gaat dan worden deze vaak gereinigd.
Goed, maar wat is het achterliggende criterium? Dat hergebruik maatschappelijk aanvaardbaar is? Dat reiniging daadwerkelijk gebeurt?
Waarom zijn injectienaalden een hygiëneproduct, genoeg mensen (verslaafden) die naalden met elkaar delen. Of wat is de maatman, de gemiddelde burger die niet verslaafd is?
Een product is vanuit de hygiëne bezien ongeschikt om te worden teruggezonden wanneer mensen en dieren ongezond kunnen worden doordat zij in aanraking kunnen komen met ziekteverwekkers en er geen of onvoldoende redelijke maatregelen kunnen worden genomen om dat te voorkomen. Over het algemeen is het herbruik een sterke aanwijzing dat de hygiëne geen belemmering vormt voor retournering. Dat injectienaalden door junkies herbruikt en gedeeld worden komt doordat zij de risico’s voor lief nemen.