Gevraagd: octrooi op filmplot

In de Verenigde Staten is alles octrooieerbaar, mits het maar een “concrete, useful and tangible result” oplevert en “made by Man” is. Dus niet alleen mechanische constructies, maar ook e-commerce technieken. Maar wat te denken van een filmplot? De goeie zijn honderden miljoenen waard, en dat is toch een concreet, nuttig en tastbaar resultaat. En het plot wordt verzonnen dus is door de mens gemaakt.

En nee dit is geen theoretische discussie, want ene Andrew Knight is het aan het proberen. Zijn plotuitvinding luidt als volgt:

A process of relaying a story having a timeline and a unique plot involving characters, comprising: <br/> indicating a character’s desire at a first time in said timeline for at least one of the following:<br/> a) to remain asleep or unconscious until a particular event occurs; and <br/> b) to forget or be substantially unable to recall substantially all events during the time period from said first time until a particular event occurs; <br/> indicating said character’s substantial inability at a time after said occurrence of said particular event to recall substantially all events during the time period from said first time to said occurrence of said particular event; and <br/> indicating that during said time period said character was an active participant in a plurality of events.

Knight verdedigt zijn juridische theorie op zijn site. De TechnoLama wees op zowel een prior art film als een kritiek in de Harvard Journal of Law and Technology. De conclusie daarvan spreekt voor zich:

[I]t is hard to see how storyline patents could be anything other than a dangerous and misguided addition to an arsenal of intellectual property protection that is supposed to protect the public’s best interests.

Ondertussen lag die aanvraag dus al sinds 2005 bij het US Patent Office. En nu is er dan de eerste reactie van de examiner. Die begint goed:

[S]torytelling is of immemorial antiquity. Throughout recorded history, man has told stories. No doubt storytelling antedates recorded history. One can easily imagine our Neolithic ancestors lounging about the case spinning yarns. … The point is that for tens of thousands of years , people have been telling stories. Each of these stories has a plot. literature.

Einde oefening, zou je zeggen. Verhalen zijn zo oud als de mensheid, dus een echt nieuw plot (in de zin van “nieuwe uitvinding”) zit er niet in. Maar nee, de octrooi-onderzoeker vraagt slechts om de relevante literatuur die de uitvinder heeft. Dat is op zich een legitieme vraag, en de uitvinder is verplicht om die literatuur te overhandigen als de onderzoeker daarom vraagt. Op die manier wordt voorkomen dat de uitvinder pijnlijke publicaties achterhoudt.

Het opvallende aan deze hele zaak is dat de Octrooiraad lijkt aan te nemen dat de filmplots in principe octrooieerbaar zijn en dat ze alleen moeten beoordelen of deze wel nieuw en inventief zijn. Voor de principe-vraag “zijn dit soort dingen octrooieerbaar” heb je tenslotte geen literatuur nodig. Iets is “useful, concrete and tangible” of niet.

Maar wie weet komt er in de volgende brief een meer gefundeerd bezwaar.

Ik maak me trouwens geen moment zorgen dat dit soort dingen in Europa geprobeerd gaan worden. Europese octrooien krijg je alleen op nieuwe en inventieve technologie, en alhoewel ook daar de precieze grenzen soms wat vaag zijn, durf ik met zekerheid te stellen dat een filmplot te ver gaat. De beruchte “business methods” worden nu al stuk voor stuk afgeschoten, en daar komt dan nog wel eens een stuk techniek aan te pas.

Arnoud

Andrew Keen’s The cult of the amateur – kopen!

Via the Inquirer werd ik verwezen naar een boekbespreking bij de Times Online van Andrew Keen’s The cult of the amateur, en daarop besloot ik meteen het boek te bestellen (en nee, Lawrence Lessig’s kritiek hield me er niet vanaf, die was vooral boos dat hij als anti-auteursrecht werd neergezet).

Het boek is een kritisch antwoord op boeken als We-think: The power of mass creativity van Charles Leadbeater. De centrale stelling is dat de “wijsheid van de massa” van Web 2.0 vooral heel veel troep produceert, en dat we ons niet moeten blindstaren op de zeldzame parels.

De wijsheid van de massa bevrijdt ons van de dictatuur van de experts, dat is waar. Maar is die massa wel zo wijs? Vermeende Web 2.0-parel Wikipedia krijgt er flink van langs: “Wikipedia is premised on a contrary theory of truth that would have seemed familiar to George Orwell: if the crowd says that two plus two equals five, then two plus two really does equal five.”

Bij de blogosfeer geldt iets vergelijkbaars, maar daar heb je ook nog eens het probleem dat mensen zelden blogs lezen waar ze het vooral mee oneens zijn. Op die manier ontwikkel je tunnelvisie in plaats van een kritische geest.

De vraag is dan natuurlijk wel, hoe moet het dan wel. Dat is een lastige. Citizendium probeert daar nu achter te komen. Maar meer algemeen, je hebt mensen nodig die door de troep waden en de parels op een rijtje zetten. En dan niet alleen “dit vond ik leuk” maar ook de tegenstellingen, de kritiek en de andere visies.

Veel van de kritiek focust op het stukje over auteursrecht, wat m.i. maar een zijdelings punt van het boek is. Ja, auteursrecht staat onder druk door internet. Maar is dat erg? Die wetten zijn te herzien voor de nieuwe business modellen die via Internet mogelijk worden. Het is jammer dat Keen daar te behoudend over denkt. Maar daar gaat het niet om in deze discussie. Wie eigenaar is van informatie, staat los van de vraag hoe je zorgt dat deze op een betrouwbare manier beschikbaar komt.

Een van de weinige inhoudelijke debatten over het boek vond ik bij Jewcy: een mailwisseling tussen Keen en Kevin Kelly, mede-oprichter van Wired magazine.

Arnoud

Marco Raaphorst piekert over muziek voor MKB’ers (1)

Marco Raaphorst piekert over muziek voor MKB’ers. Het bestaande systeem, “de natte-vinger-methode” van BUMA en SENA is niet meer van deze tijd, zo stelt hij. Het geld komt in 1 grote pot zonder dat iemand zich afvraagt wat die winkel nu specifiek voor muziek draait.

Willen MKB’ers nu alles gratis? Nee, dat nu ook weer niet. Betalen is prima, maar het moet wel eerlijk en transparant zijn:

Het is niet zo dat deze MKB’ers niets voor muziek willen uitgeven. Ze willen een transparant systeem: een systeem waarbij het geld rechtstreeks naar de juiste partijen gaat in plaats van dat het op een grote stapel bij de BUMA/SENA belandt. … De meest geschikte oplossing voor muziek in de horeca en winkels is muziek die niet onder een BUMA-contract valt. Dan kun je denken aan muziek die onder het Publieke Domein valt (geheel rechtenvrij) en muziek die wordt uitgebracht onder Creative Commons licenties.

CC muziek draaien mag zonder verdere vergoeding, mits je maar zorgt dat je geen “non-commercial” muziek draait. Maar hoe krijgen muzikanten dan nog een faire vergoeding? Hoe meet je om te beginnen wie welke muziek draait?

Arnoud

Individuele content creatie bedreigt creatieve industrie?

Filmpjes van zingende scholieren, visuals van Photoshop-amateurs en krakende audiofragmenten kunnen de grote filmstudio’s en televisiemakers overtreffen, en dat ervaart de content-industrie als een bedreiging, zo staat in Frankwatching:

Media en entertainment executives zien de groeiende mogelijkheden en interesse van individuen om hun eigen content te creëren als een van de grootste bedreigingen voor hun business. Dit is de belangrijkste uitkomst van een recent onderzoek van Accenture onder senior executives in de media en entertainment industrie.

En inderdaad, als je je klanten als “consument” ziet, die braaf moet gaan zitten en kijken of luisteren, dan is het een bedreiging als die klanten creatieve dingen gaan doen met jouw materiaal. Dat kun je met je auteursrecht proberen tegen te houden, maar het is veel slimmer om met de klant mee te denken. Maak je werk makkelijk verkrijgbaar en makkelijk toegankelijk, en bied de mogelijkheid voor mensen om er op voort te bouwen.

Arno

Op LEGO passende steentjes namaken mag

Ooit had LEGO een octrooi op haar bouwsteentjes, waarbij de uitvinding was dat de buisjes aan de onderkant precies pasten tussen de noppen aan de bovenkant. Als een octrooi verlopen is, mag iedereen de uitvinding namaken. Maar ook dan gelden er nog grenzen, meestal in de vorm van merkinbreuk of “slaafse nabootsing”. Dat laatste is een lastige. Je mag namaken maar daarbij moet je wel je best doen om een eigen, origineel product te maken. Niet alleen maar, eh, slaafs het origineel nabootsen.

Bij bouwsteentjes met noppen en buisjes is dat lastig. Je wilt tenslotte steentjes maken die passen op de LEGO steentjes. Dus heel veel creatieve ruimte heb je niet. Het Gerechtshof Den Bosch heeft nu besloten dat dat in principe mag:

Er is sprake van een door potentiële kopers gevoelde behoefte om bij verdere aankopen bouwsteentjes te verkrijgen die naar maatvoering en uiterlijk passen op/bij de steentjes die men al bezit. In de praktijk van het Nederlandse huisgezin is dat in veel gevallen: Lego en Duplo. Om aan die wens tegemoet te komen, zal een producent zijn producten aan maatvoering en uiterlijk van Lego en Duplo moeten aanpassen. Dat betekent nabootsen, maar in de bijzondere omstandigheden van dit geval is dat een nabootsing die zijn rechtvaardiging vindt in de reële behoefte bij klanten aan compatibiliteit. Daarbij is naar het oordeel van het hof voldoende komen vast te staan dat voor Mega Brands de nabootsing van zowel de afmetingen als de overige vormaspecten van de basiselementen van Lego en Duplo noodzakelijk is voor het tot stand brengen van de compatibiliteit en uitwisselbaarheid

De firma Mega Brands mag dus haar blokjes op de markt brengen. Persoonlijk hoop ik dat de Koreaanse firma Oxford Toys nu ook met haar bouwsystemen komt. Want LEGO is toch maar saai, zonder leger met tanks en kanonnen, Stealth bommenwerpers of SWAT-team met mitrailleurs.

Volledig bericht bij Boek 9.

Arnoud

Verplicht leesvoer: Newmusicstrategies.com (via Marco Raaphorst)

Tip van Marco Raaphorst: NewMusicstrategies.com, een blog met hele goede ideeën over strategieën voor muziek.

Het manifesto geeft de basisprincipes goed weer, en voor wie meer wil weten is er een e-boek met de twintig belangrijkste stappen voor een muziekstrategie.

Voor mij sprong deze er uit: Forget product – sell relationship. Een prachtig overzicht over de veranderingen in de muziekindustrie, waarbij elke keer het einde van muziek werd voorspeld.

Gewone mensen die muziek maken? Maar wie wil er dan nog naar de grote artiesten luisteren?

Bladmuziek? Maar dan kunnen mensen zelf muziek maken! Alle concertzalen zullen failliet gaan.

De radio? Maar wie komt er dan nog naar concerten?

Cassettes? Dan koopt niemand meer platen!

Internet? …

Arnoud

Burger kan politie helpen met ‘Mms-witness’-programma (via Tweakers)

Het Nederlandse bedrijf Waleli heeft een programma ontwikkeld waarmee burgers filmpjes en foto’s van misdaden naar de politie kunnen sturen, zo meldt Tweakers:

Als het aan Waleli ligt, gaat de burger middels het programma ‘Mms-witness’ gebruikmaken van de foto- en video-opties op zijn mobiele telefoon om zo misdaden bij de politie te melden. Zodra een mms-bericht bij de politie binnenkomt, wordt het doorgestuurd naar de agenten die het dichtst bij de misdaadlocatie aanwezig zijn. Het mms-bericht wordt dan gebruikt om de dader te identificeren en dient tevens als bewijs van de misdaad.

Natuurlijk kan een kwaadwillend iemand zo de politie overspoelen met onzinfoto’s of valse meldingen, maar dat kan nu in principe ook al. Bovendien kan de politie altijd achterhalen van welke telefoon (en, bij een abonnement, welke eigenaar) die berichten afkomstig zijn en ze blokkeren of andere maatregelen nemen. Net als bij 112.

Bovendien is het aan de rechter om te beoordelen welke waarde hij hecht aan de foto als bewijs. Een onduidelijke foto van 320×240 pixels waar alleen een vaag gezicht op te zien is van iemand die wegrent, zal niet zo overtuigend zijn als een scherpe actiefoto van 2048×1024 van het moment van de overval.

Oh ja, en het portretrecht speelt niet echt mee: de foto wordt niet gepubliceerd maar alleen opgestuurd naar de overheid. Artikel 22 lid 1 staat toe dat de politie die foto’s vervolgens publiceert “ter opsporing van strafbare feiten”.

Arnoud

Straatzicht via Google Maps

Google toont New York, San Francisco, Las Vegas, Denver en Miami op straatniveau, meldt o.a. Techzine:

Gebruikers kunnen nu op de kaart een straat aanklikken waardoor zij vervolgens de straat vanaf straatniveau fotorealistisch kunnen bekijken. Er is namelijk een nieuwe knop genaamd ‘street view’ toegevoegd aan de plattegronden. Naast het bekijken van de foto’s is het op deze manier ook mogelijk gemaakt om een soort van virtuele wandeling te maken door te straten en is het mogelijk om in te zoomen op de foto.
Dit levert natuurlijk vele leuke nieuw plaatjes op (Wired verzamelt de favorieten).

In tegenstelling tot de satellietfoto’s van Google Maps zijn nu ook mensen herkenbaar in beeld. En dat kan best eens inbreuk op hun portretrecht zijn. Want ook bij een foto van jezelf op de openbare weg kun je een redelijk belang hebben tegen publicatie van die foto.

Tweakers heeft iets meer informatie en maakt zich zorgen om de privacy van een gefotografeerde kat. In de comments vond ik nog een verwijzing naar Cyclomedia, dat heel Nederland al op de foto heeft. Christiaan Alberdingk Thijm constateert op Nu.nl dat het recht uit de pas loopt met onze opvattingen over privacy:

Terwijl het van de meeste burgers wel een onsje minder mag zijn met de bescherming van hun persoonlijke levenssfeer, worden rechters steeds strenger.

Arnoud

Vandaag op SYNC: Open innovatie vraagt om open source

Vandaag op SYNC: Open innovatie vraagt om open source.

Innovaties staan niet op zichzelf. Een innoverend product vereist een basis, een platform waarbinnen de innovatie kan opereren. Om dat onderliggende platform te kunnen maken is dus een grote hoeveelheid technologie nodig. En die technologie kun je middels open source gezamenlijk ontwikkelen en onderhouden.

Gebaseerd op Innoveren met open source en Economische motivatie om mee te doen aan open source van deze blog, en ook wel op Mixen van open en gesloten software van vorig jaar.

Arnoud

Japan heeft meest innovatieve economie; Nederland negende

Innovaties per inwonerJapan is het meest innovatieve land ter wereld, gevolgd door Zwitserland, de Verenigde Staten en Zweden, zo blijkt uit een studie van de Economist Intelligence Unit. Nederland is negende.

Deze score wordt voor een groot deel berekend door het aantal octrooien per inwoner te tellen. Het is bekend dat Japan relatief veel meer octrooien per inwoner genereert. Dat komt omdat in Japan het praktijk is om niet een nieuwe fiets als geheel te octrooieren, maar elk wieltje, moertje, ketting en zadel apart. In Europa is een octrooi veel duurder, dus daar probeer je juist alles in één octrooi te schuiven.

Arnoud