Is achterafbetalen een wettelijk beveiligingsgat?

| AE 10739 | Ondernemingsvrijheid | 53 reacties

Criminelen verkopen duizenden gehackte Nederlandse accounts voor webwinkels, las ik bij Tweakers. Onderzoek van RTL Nieuws had onthuld dat logins voor accounts bij webshops eenvoudig te krijgen zijn in het criminele circuit, zodat je eenvoudig een bestelling kunt plaatsen bij een nieuw adres en daar op achterafbetaling laat leveren. Tegen de tijd dat de accounthouder het doorheeft, ben jij allang weg met het pakket. Volgens de politie zijn er jaarlijks ‘honderden slachtoffers’ van deze vorm van fraude. Wat in de comments de vraag opriep: waarom bieden winkels dan nog achterafbetalen aan?

Nou ja, omdat dat moet van de wet natuurlijk. Artikel 7:26 lid 2 BW bepaalt dat een consumentkoper tot hooguit 50% vooruitbetaling kan worden gedwongen, en internetaankopen tellen nu eenmaal als vooruitbetaling omdat de levering altijd later gebeurt. Je kunt mensen niet zomaar afstand laten doen van dit recht, in ieder geval niet in je algemene voorwaarden of iets dergelijks generieks.

Het probleem is natuurlijk dat deze wijze van afrekenen specifiek in de internetcontext fraudegevoelig is. Stuur het pakket naar adres A, en de factuur later naar B. Tegen de tijd dat B aangesproken wordt op wanbetaling, is het pakket al lang weg bij A. En die heeft dan weer geen idee wie het heeft opgehaald.

Natuurlijk kun je als winkel je hiertegen proberen te wapenen, bijvoorbeeld door geen bestelling van nieuwe klanten te accepteren op achterafbetaling als er een ander afleveradres wordt opgegeven. Maar daarom zijn zulke accounts waardevol: die hebben een koopgeschiedenis en zijn daardoor vertrouwd, dus als daar een keer een ander adres komt, dan is dat prima. En dan gaat het dus mis.

Achteraf betalen is dus een wettelijk recht, maar specifiek bij accounts is er denk ik wel een truc: laat mensen in hun accountinstellingen bepalen dat zij afstand doen van deze optie. Dat mag van de wet (art. 7:6 BW, dit is geen algemene voorwaarde), en zo voorkom je dat je account wordt misbruikt met deze manier. Natuurlijk kan de dief de optie weer aanzetten, maar als je het combineert met “eerst een bestelling naar je huidige adres” dan is de impact te overzien.

Wie weet een betere?

Arnoud

Deel dit artikel

  1. Bij veranderen van email adres een mail sturen naar het nieuwe en oude adres als eerste beveiliging van het account je moet de link klikken om het te activeren. Als tweede bij selecteren van betaling achteraf een email sturen naar het email adres. Bij verzenden naar ander adres een link sturen via email dat een handeling vereist zodat de account houder weet wat er gebeurd. De regering kan ook handelen in deze webshops mogen in bepaalde gevallen vooruit betaling te vragen en betalingen aan webshops moeten ongedaan gemaakt kunnen worden.

    • Het lastige is echter dat soms ook toegang tot het e-mailaccount is verkregen. Een bekende van me ontdekte laatst nog op tijd dat iemand via haar Wehkamp account een iPhone X had besteld en liet bezorgen ergens in haar woonplaats. Hoewel ze direct contact heeft opgenomen met Wehkamp, was de iPhone X toch verzonden en opgehaald. Later probeerde iemand ook nog een Nintendo Switch via haar Marktplaats account te verkopen, maar omdat ze de Marktplaats app op haar telefoon had kreeg ze berichten daarop direct binnen.

      Ik heb vervolgens gekeken voor haar en het bleek dat iemand via IMAP (en een VPN) toegang had tot haar e-mail. Als je toegang hebt tot iemands account op zo’n manier, dan kan je zelfs filters instellen zodat dergelijke verificatie- en bevestigingsmails niet in de inbox terecht komen, zodat de slachtoffers geen melding krijgen. Het probleem is vooral dat met name e-mailaccounts vaak slecht worden beveiligd, doordat mensen overal hetzelfde wachtwoord voor gebruiken en vaak nog nooit van 2FA hebben gehoord.

  2. Korting bij two-factor authentication?

    laat mensen in hun accountinstellingen bepalen dat zij afstand doen van deze optie“: mag die optie standaard op ‘afstand doen’ staan? Anders heb je weer het probleem dat je mensen moet overtuigen dat ze die optie moeten inschakelen.

  3. Het lijkt mij onrechtmatig om vooruitbetalen af te dwingen. De ratio achter het verbod op algemene voorwaarden is om de consument te beschermen. De consument loopt namelijk risico’s bij vooruitbetalen. Als de winkel failliet gaat, dan is de consument zijn geld kwijt. Door aan consumenten vooruitbetaling af te dwingen ontneem hen hun vrije wil en de vrije wil is een vereisten voor iedere rechtshandeling.

  4. Of het klantvriendelijk is, is een tweede, maar zouden al die webshops niet aan hun wettelijke verplichting kunnen voldoen door alleen creditcard (met charge achteraf) aan te bieden als achterafbetaalmethode? Dat nmakt het voor frauders ook weer een stuk moeilijker, als ze dan ook nog met de extra verificaties voor een creditcardbetaling te maken krijgen (CVC code, 3DSecure ed)

  5. Bij betaling achteraf met verzending naar een ander dan een bekend adres een telefonische/SMS of email controle uitvoeren. Dat zou met minimale inspanning het probleem moeten opvangen, tenzij deze middelen ook gecomprimeerd zijn natuurlijk. Maar in dat laatste geval hebben we het toch over een probleem van een geheel andere orde.

    Overigens ken ik geen webshops die niet meerdere mails sturen over geplaatste bestellingen. Een bepaalde mate van onoplettendheid is dus wel vereist van de gebruiker. Dat staat natuurlijk los van de eventuele mogelijkheid om de contactgegevens van een account te wijzigen zonder dat er een bericht uitgaat naar het originele email adres, wat vanuit een algemeen beveiligingsbeleid gewoon onkunde is.

    • Het probleem is dat de criminelen doordeweeks om 23:55 de bestelling plaatsen bij een webshop die dan al de volgende dag levert. Jij ligt dan al lekker te slapen omdat je de volgende dag moet werken. Tegen de tijd dat je wakker word en de email ziet, is het pakketje al lang afgegeven aan postNL. Aangenomen dat jij niet dezelfde wachtwoorden gebruikt voor je email. Dan verwijderen ze hem gewoon uit je inbox en zie je hem nooit.

      • Jullie hebben ook gelijk, onder die omstandigheden is het moeilijk een dergelijke verzending te voorkomen. Maar als jij bij het ontbijt even je mailtjes aan het controleren bent en je ziet dat er gisteravond om 23:55 iets duurs is besteld op jouw naam dan bel je toch meteen? Aangekomen is dat pakje zeker nog niet en de politie ervan laten weten is ook zo gedaan.

        Natuurlijk zijn er veel van de oude garde die helemaal geen smartphone bij zich dragen om hun mail te checken, laat staan iets anders dan ‘bert1953’ als wachtwoord gebruiken, maar ik geloof dat de gemiddelde consument hier inmiddels toch echt wel bij is. Dat zie ik ook deels bevestigd in het feit dat het artikel spreekt van ‘honderden’ gedupeerden i.p.v. (vele) duizenden, wat suggereert dat het toch echt een beetje hagel schieten is op die oude garde die links of rechtsom gewoon zijn mail niet op tijd zal controleren. En dat is nou net weer een probleem van een hele andere orde.

        • Ik, als millennial, check mijn mail dagelijks, maar niet bij het ontbijt en heb bij bedrijven gewerkt waar de telefoon de hele dag in mijn kluisje moest liggen. Dat betekent dat ik alleen ’s avonds mijn mail checkte. Ik vind het veel te kort door de bocht om te stellen dat de gemiddelde mens het bij het ontbijt wel zal zien.

  6. Tegen de tijd dat B aangesproken wordt op wanbetaling, is het pakket al lang weg bij A. En die heeft dan weer geen idee wie het heeft opgehaald.

    Een normale partij A neemt ofwel een pakket voor een andere persoon niet aan of geeft het af maar alleen aan iemand die hij zij kent of zich identificeert.

    Is A in je voorbeeld dan dus een katvanger en is die niet aansprakelijk?

    • Vaak gaat het om katvangers. Maar een bekende truc die vaak werkt, is het laten bezorgen bij een buur in de straat met bijvoorbeeld nummer 32 en dan een typefout claimen (“ik ben de buurman van 23, sorry”). Veel mensen nemen zo’n pakket aan want hun adres staat erop, en die buurman van 23 ken jij niet van gezicht maar het is zijn naam en een typefout is zo gemaakt. Sociaal gezien voelt het ingewikkeld om de buurman een identificatie te laten zien.

      • Ik ken wel alle buren waarvoor ik pakketten accepteer. Als een pakje op mijn adres staat en ik de naam niet ken en ook niet heb besteld neem ik het pakket gewoon niet aan. Ik heb ondanks dat wel eens zo’n verkeerd geadresseerd pakje gehad omdat een buurvrouw het had aangenomen en ik een briefje in de bus kreeg maar toen wilden de verzender dat ik het ging terugsturen of zoiets en dat is alleen maar heel lastig. Dus als je weet dat de naam niet klopt en je ook geen pakje verwacht moet je een pakje ook niet aannemen.

  7. De meeste kleinere webshops bieden helemaal geen betaling achteraf aan, wet of geen wet. Het is als consument gewoon pikken of slikken, dus dit hele verhaal is achterhaald. Er is ook geen consument die naar de rechter stapt om zijn recht op 50% achteraf betalen op te eisen. De grotere bekende webshops bieden betaling achteraf aan om de klant binnen te halen. En ik moet zeggen, het werkt! Veel liever bestel ik bij een winkel die achteraf betaling aanbiedt. Het voelt veiliger. Failliet? Dan geef je er bij geen levering geen cent meer aan uit. Maar ook kun je in geval van kleding meerdere dingen bestellen en dan dat behouden wat echt goed past en terug sturen waarvan blijkt dat het toch veel mooier stond bij het model op de webpagina dan bij jezelf. Zonder dat je eerst een groot bedrag hebt overgemaakt. Met niet meer achteraf betalen zou de verkoper zichzelf in de voet schieten, bij bijv. Bol.com of Wehkamp weten ze dat heel goed. Ze begrijpen dat dat een binnenhaler is en dat de consument dan zelfs bereid is wat meer te betalen, dan in een of andere webshop te bestellen waar je in eerste instantie je geld kwijt bent en dan maar moet zien dat je je product in huis krijgt of waar je maar moet zien hoe je je geld terug krijgt bij retourneren. Voorbeelden te over!

  8. Volgens mij een redelijk simpele oplossing: Het pakket (bij achterafbetaling) altijd laten bezorgen bij een PostNL (of Kiala of UPS of whatever) afhaalpunt.

    Daar moet de afhaler zijn ID laten zien (en ze toetsen/scannen de code in) dus dan is altijd geregistreerd wie het pakket heeft afgehaald en eventuele fraude dus makkelijk te traceren.

    Volgens mij zijn er al zat webshops die dit hanteren.

      • Je krijgt het pakketje niet mee. Ik was laatst mijn portemonee vergeten en had dus geen ID, kon fijn terug naar huis lopen.

        Ze noteren het nummer van je ID, niet je BSN nummer en ik zie dus niet waarom dit volgens de AVG niet zou kunnen. Het zwaarwegend eigen belang lijkt mij vrij duidelijk.

        Als je anoniem wil, dan ga je maar met cash in een winkel kopen.

          • C heeft in dit geval een contract met B waarin staat dat deze er voor zorg draagt om het aan A af te geven. Om dit contract goed uit te kunnen voeren zal B de identiteit van A moeten vaststellen. Verder is het pakket pas eigendom van A als diegene het in ontvangst heeft genomen. Daarvoor is het nog steeds eigendom van B.

            De AVG heeft met het moeten tonen van een ID helemaal niks te maken. Pas als ze het gaan vastleggen, maar dat zit je heel simpel onder gerechtvaardigd belang. C moet aan B bewijzen dat het pakket aan de juiste persoon is gegeven, en daarvoor is het nodig. Dus wettelijk toegestaan. Simpel.

            • Nee WilleM, daar ben ik het niet mee eens: 1) B kan ook gewoon aan A een afhaalbewijs afgeven (bijv een email: Uw bestelling is op het ophaalpunt aangekomen. Op vertoon van deze email kunt U het ophalen). Dat vragen om een ID is gewoon gemakszucht en helemaal niet nodig. 2) Als ze het thuis komen leveren vragen ze ook geen ID. Het feit dat je aanwezig bent op dat adres (of zelfs als je voor het adres een biertje staat te drinken, of als je net doet of je net thuiskomt met een tas vol boodschappen) is voldoende. Dus ze meten met twee maten. B kan niet volhouden dat een ID nodig is voor ophalen bij een ophaalpunt, als B in een andere situatie blij is het pakket af te geven aan wie zich ook maar in de buurt van het afleveradres bevindt, zonder ID.

              • Bij 2 ben ik het met je oneens. Het feit dat jij in het pand aanwezig bent, rechtvaardigt de conclusie dat je door de bewoner/ontvanger gemachtigd bent het pakket aan te nemen. Het feit dat jij mijn naam en huisnummer weet en dat er een pakketje voor mij ligt, rechtvaardigt die conclusie niet. Al is het maar omdat vaak op de dozen in grote letters naam en huisnummer staat, voor het gemak van het personeel om snel de doos te kunnen vinden. Dus iedereen kan zonder enige moeite zien dat er voor Engelfriet van nummer 12 een pakket van Coolblue ligt. Hoe moet het personeel dan vaststellen dat het pakket meegaat met een gemachtigde van Engelfriet?

                • In het pand…. wellicht. Maar bij het pand? En je weet ook dat in de praktijk de bezorger het aan iedereen geeft, hij moet namelijk opschieten en is al blij dat hij ervan af is.

                  Maar terug naar de kern: Het lijkt me toch dat anoniem zijn (of onder een pseudoniem bekend staan) een soort basisrecht is. Niemand, muv de overheid, hoeft mijn naam te weten. Dat dat bepaalde relatief kleine risico’s inhoudt voor een webwinkel, als hij ervoor kiest om zelf geen basic beveiligingssysteem (zoals een afhaalemail) wil ik wel geloven. Maar moet ik mijn recht om als Christine Le Duc door het leven te gaan opgeven omdat de webwinkel voor de gemakkelijke weg kiest?

                  Een ID kaart is er om je naar de overheid toe te identificeren, niet om dat naar Jan en Alleman te doen.

                  Uiteindelijk, wat het webwinkelafhaalpunt ook accepteert als ID (bibiotheekkaart, bankpasje, volledig paspoort, AH bonuskaart), ze liften mee op het werk, de infrastructuur van een andere organisatie. Gratis, en onterecht als je het mij vraagt.

                  • Ik weet niet hoe jij aan je beeld van de bezorgers komt, maar als iemand die regelmatige prijzige zaken online besteld en thuis laat bezorgen kan ik je vertellen dat het heel gebruikelijk is dat de verzender van de bezorger eist dat deze het nummer van het identiteitsbewijs noteert voor het pakket wordt afgegeven en dat je het pakket ook aan de deur niet krijgt zonder legitimatie (paspoort, rijbewijs of europese ID kaart).

                    Bij goedkopere verzendingen kost deze administratie meer dan het verlies door af en toe een keer fraude en is alleen een nietszeggende krabbel nodig. Heb al meegemaakt dat het onder de brievenbus stond en de bezorger zelf getekend had met goedkope pakketjes.

                    En gezien het aanzienelijke risico bij duurdere verzendingen, zie ik niet hoe de identiteit bewijsbaar vaststellen geen gerechtvaardigd belang is? Ik heb nu twee keer gehad dat een (goedkoop) pakketje dat als bezorgt in de tracker stond niet bezorgd was. Beide keren geen enkel probleem, CD werd opnieuw verzonden. Dat wordt wat anders als het een large screen UHD TV is … dan stuur je niet zomaar even een andere.

                    • Het volgende is bij mij allemaal gebeurd, het afgelopen jaar bij zendingen bij mij thuis: Aangetekende post in de brievenbus gestopt Kleine pakjes in de brievenbus gestopt pakje aan de buren gegeven (zonder opdracht/machtiging) pakjes aan mijn (ruim minderjarige) kinderen gegeven en hen laten tekenen Pakje bij de achterdeur gezet En pakje aan degene gegeven die net voor de leveringsbus parkeerde (toevallig was ik dat, maar de bezorger was druk aan de telefoon, en zei alleen: woon jij hier? Ja!. Hier tekenen.) Circa 20 pakjes ontvangen het laatste jaar, NOOIT om een ID gevraagd.

                      Ophaalpunten, daarentegen: altijd ID kaart laten zien, zelfs voor pakjes met een waarde van 10 Euro, en zelfs problemen gehad omdat mijn roepnaam niet hetzelfde is als mijn voornaam volgens de burgerlijke stand.

                      • Ouch, een paar jaar terug hadden wij hier ook zo’n bezorger, in dit geval bij PostNL. Samen met een aantal buren klachten ingediend. Na twee maanden nooit meer gezien die man. Sindsdien nog steeds dezelfde nieuwe bezorger, welke zich keurig aan de regels houdt.

                        Klagen jullie met zijn allen wel genoeg over deze idiote situaties?

                        • Ik woon in een flat (voormalig bejaardentehuis, nu ingericht voor jongeren), die bestaat uit 3 delen. In het complex zitten daarom adressen aan 3 verschillende straten. Hierom is er een overlap tussen twee van de straten in huisnummers. Er zijn dan dus twee dezelfde huisnummers in verschillende delen van het complex omdat ze bij verschillende straten horen. Doordat bezorgers, volgens mij, per pakket betaald worden, lopen ze naar de hoofdingang, zien mijn huisnummer, en bellen ze dus aan bij die persoon, die ik niet ben want ik zit in het voormalige aanleun-deel die niet is aangesloten op de hoofdingang. Ik heb regelmatig een dag lang op een pakketje zitten wachten en vervolgens het bericht gekregen dat ik niet thuis was.

                          Ook hier zit inmiddels een andere bezorger (en de verhuurder heeft wat goedkope maatregelen genomen om de situatie wat te verduidelijken) en gaat het wel goed, maar de zzp situatie helpt niet echt.

                          Ik heb overigens wel geklaagd. Bij PostNL (“We zullen het doorgeven”, maar ik was geen klant dus moest ik betalen om het de volgende ochtend te mogen ophalen aan de andere kant van de stad, anders moest ik nog een hele dag wachten), bij de verhuurder (het duurde nog anderhalf jaar voordat er serieus iets werd ondernomen om de situatie duidelijker te maken) en zelfs de gemeente (omnummeren kan niet zo makkelijk. Ze konden kijken voor een bordje, maar niets meer van gehoord).

  9. @WilleM:

    Daar zijn er anders steeds minder van over. Binnen een stad is het misschien een optie, als ze bij het betreffende afhaalpunt hun zaakjes op orde hebben. Te vaak is dat niet het geval. Thuisbezorging is soms dus gewoon de enige mogelijkheid.

    Hoe anders is de ervaring trouwens in de .cz republiek: er zijn zat echte posten over, en heet het daar bewaren van stukken gewoon “poste restante”. Dat laatste werkt trouwens ook met wissels, binnen 2 uur op de post het dichtst bij de ontvanger, of naar keuze binnen 24 uur of 72 uur (goedkoper) het geld thuis (werkt ook met rembours).

    Wat is er mis met boter bij de vis? (dat rijmt trouwens =)

    • Wat er mis mee is, is dat het geld kost: “De kosten voor het versturen van een rembourspakket binnen Nederland hangen af van het formaat en het gewicht van de zending, maar variëren gemiddeld tussen de €15,11 en €19,45 (inclusief BTW). Het maximum gewicht van een rembours zending is 31,5 kg per pakket” (bron). Geen Nederlander die 15 euro gaat betalen voor een pakketzending enkel zodat hij aan de deur kan betalen.

    • Van de Kiala- en UPS-punten zijn er inderdaad weinig over, maar van de PostNL-punten zijn er nog zat over. Waar ik woon zijn er ook van eerstgenoemde voldoende, maar laten we even mijn ouders’ woonplaats als voorbeeld nemen. In hun stadsdeel is geen enkel Kiala- of UPS-punt meer (elders in de stad zijn er nog wel een paar – en dat is een stad met meer dan 200.000 inwoners!), maar van PostNL-punten zijn er geloof ik iets van 5 in hun stadsdeel. En ook nog een speciaal bol.com-punt. Dus voor PostNL zou afleveren bij een punt geen enkel probleem moeten zijn. Voor een klein dorp of gehucht wellicht iets lastiger, maar dan nog is er in 99% van de gevallen wel ergens een winkel waar afspraken mee gemaakt kunnen worden over het inrichten van een hoekje voor PostNL.

  10. OMG, ik ben al een tijdje niet in .nl geweest, zijn de prijzen zo hard gestegen? Dat jullie dat pikken, hier zou het postkantoor meteen volstromen met boze klanten (en als ontvanger ben je hier ook klant), bij (ook naar verhouding!) zulke belachelijke prijzen.

    • Rembours is altijd al duur geweest. Een pakket versturen via PostNL is momenteel zo’n €6,50 terwijl het een aantal jaar geleden volgens mij iets van €5,95 was. Veel webshops bieden echter gratis verzending (boven een bepaald bedrag, zoals €20 bij Bol.com) en gratis retourneren, waar veelvuldig gebruik van wordt gemaakt. Bol.com heeft tegenwoordig zelfs een abonnement van €10 per jaar waardoor je op bijna alles gratis verzending krijgt, inclusief bezorging op dezelfde dag of op zondag.

  11. Arnoud, ik doe steeds “Reageer op deze reactie”, maar toch wordt het als algemene reactie geplaatst. Het heeft ooit wel gewerkt, is er iets veranderd?

    O ja, en bij het iets bewerken van mijn eerdere post kreeg ik een 302 zonder ‘Location:’-header, wat natuurlijk onzin is. Maar mijn bewerking werd wel doorgevoerd, en dat is natuurlijk het belangrijkste 🙂

    • Bijna alles zei ik ook 😉

      Er zijn inmiddels best wel veel artikelen met het “SELECT”-logootje ernaast. Betreft wel alleen standaard PostNL verzending natuurlijk, want Bol.com biedt sowieso al achteraf betalen zonder meerprijs aan. De dienst is volgens mij ook voornamelijk bedoeld om met Amazon Prime te concurreren.

  12. @Heimen Stoffels:

    In de steden, ja. Maar al toen ik uit .nl vertrok al betekende “naar het postkantoor” op genoeg plekken “eerst >10km naar een tabaksmagazijntje in de stad”. Kan toch niet, {jongens,meiden,overigen}? Dan kun je op het platteland nooit meer iets bezorgd krijgen. En juist daar is er gebrek aan winkels, en is thuisbezorging (vroeger postorder, nu webwinkels) dus een grote uitkomst.

    Dat “hoekje” kan best werken, maar is grote kans dat PostNL dat dan zal moeten subsidieren. Dat gaan ze volgens mij niet doen.

  13. @Arnoud Engelfriet 30 juli 2018 @ 16:14:

    Dat ligt er natuurlijk aan of het een aangetekende zending betreft. In dat geval zal er een handtekening van een medewerker of gemachtigde moeten komen (is er geen speciaal formulier “Postmachtiging P*”?).

    Hier in de .cz republiek is er nog de situatie dat het niet overal gebruikelijk is om bij verzamelgebouwen (incl. flats) elke {inwoner, uitbater} een eigen huisnummer te geven. Daar telt dan het gebouwnummer in combinatie met… de eigennaam. Als Arnoud Engelfriet krijg je dan ook (normaal gezien) nooit post in handen die aan “Jan Janov” geaddresseerd is, ook al woon je in hetzelfde gebouw en doe jij open als men aanbelt. Misschien draagt zo’n naamcontrole bij aan het voorkomen van dit soort fraude.

  14. @cg 30 juli 2018 @ 1630:

    Voor de overheid hoeft je geen uitzondering te maken, daarvoor ben je toch al een serienummer. Namen zijn voor de overheid alleen maar lastig, geeft allerlei databeestconflicten en ander gerommel. Een serienummer is ten minste consistent, daar kunnen ze wat mee!

    Ik wou dat ik chargreerde…

  15. Is het niet heel simpel: alleen levering op het hoofdadres bij betaling achteraf? Levering op een ander adres hooguit nog onder rembours, maar anders niet.

    Probleem is dat met AfterPay en andere partijen die dit uit handen nemen, er voor de verkoper ook geen reden meer is dit te beperken. Volgens mij draait AfterPay op voor het fraude-risico.

  16. @SQB: Als klant zou ik niet met een derde partij als AfterPay in zee willen gaan. De laatste dat ik die optie onder m’n neus kreeg, moest ik namelijk de voorwaarden van AfterPay accepteren… ik heb geweigerd en voor boter bij de vis gekozen.

    Kan een zaak je wettelijk verplichten om voor achterafbetaling met AfterPay in zee te gaan?

Laat een reactie achter

Handige HTML: <a href=""> voor hyperlinks, <blockquote> om te citeren en <em> en <strong> voor italics en vet.

(verplicht)

Volg de reacties per RSS