Een lezer vroeg me:
Ik werk bij een middelgroot ict-bedrijf als senior developer. Mijn manager wil dat ik een week naar de VS ga om een grote klant daar ter plaatse te helpen met een release-probleem. Ik heb daar moeite mee, omdat je bij de douane al je social media moet laten zien. Die van mij beschouw ik als privé, en bovendien staan er zaken waar het regime-Trump niet zo blij van zou worden. Kan ik weigeren deze dienstreis te maken?Hoofdregel van dienstreizen is dat je ze moet maken, wanneer dit redelijkerwijs tot je werk te rekenen is. Dit valt onder de instructiebevoegdheid van de werkgever. Het hoeft niet apart in je contract genoemd te zijn.
Een goed werkgever houdt wel rekening met de belangen van de werknemer. Zo mag deze je niet opdragen te reizen naar een land met een niet-reizen advies (code rood), en zal hij een hele goede reden moeten hebben voor code geel of oranje. En maatregelen moeten nemen om dit zo goed mogelijk te verzorgen.
Wanneer er geen reisadvies is (code groen) en het werkbelang duidelijk, blijven alleen nog persoonlijke omstandigheden over. Veel genoemde redenen zijn ziekte (of herstel daarvan), zwangerschap, zorg voor een jong kind en ook wel “onoverkomelijke gewetensbezwaren”. Hierover moet je in gesprek en daar moet je dan samen uitkomen.
Zeer recent maakte de VS bekend dat
Wie de Verenigde Staten binnen wil komen met een zogenoemde ESTA-registratie, wordt volgens een nieuw voorstel verplicht om vijf jaar aan socialemediageschiedenis met de Amerikanen te delen.Onduidelijk is wanneer die regel precies van kracht wordt en wat de scope precies gaat worden. De Customs and Border Protection (CBP) probeerde laatst duidelijkheid te geven:
“CBP has been explicit that social media accounts would not be reviewed for comments, posts or activity critical of President Trump or other political leaders. Under the proposal, CBP would collect usernames solely to check them against classified information the government already has,” the [Greater Miami and the Beaches Hotel Association] said in a post on its blog this month.Op dit moment is er dus nog géén wettelijke regel die dit eist. Het veel gelinkte document van de CBP dat die regel zou bevatten, is een consultatietekst waar tot 9 februari feedback op gegeven kon worden.
Zonder een harde wettelijke regel is het overleg met de werkgever wat lastig te voeren. Je houdt dan de eigen gewetensbezwaren over, je wilt écht niet omdat je social media privé zijn en dat moeten blijven. Dit kan een hele moeilijke discussie worden, zeker als je de inhoud van die sociale media ook niet kan of wil delen met de werkgever om duidelijk te maken waarom.
De discussie over hoe veilig de VS als zodanig is, is ook voor velen nog een wat ver-van-het-bed show. Statistieken zoals het afgenomen percentage toeristen kunnen daarbij helpen. Maar ik vrees dat een wat starre werkgever die wijst op de code groen voor de VS, zich daardoor niet laat overtuigen.
Hoe zouden jullie bij een werkgever betogen dat die dienstreis hem niet gaat worden?
Arnoud
Om de VS binnen te komen moet je een visa aanvraag doen. Het moet toch mogelijk zijn daar voor te falen?
Misrepresentation en/of previous refusals. Dat is dan iets waar je de rest van je leven last van hebt als je ooit weer die kant op wilt. Ook als de wereld weer wat zou normaliseren (zeg ik naïef). Niet doen.
Dat is precies mijn issue.
Mijn social media is dusdanig dat met het huidige regime ik het risico loop geweigerd te worden en daar de rest van mijn leven last van te hebben.
Ik zou nu dan ook pertinent weigeren naar de VS te gaan, met als reden dat mijn social media mij een weigering op zullen leveren. Als er een normalere regering daar komt wil ik het wel weer overwegen.
Waarom zou ik voor mijn huidige werkgever mijn toekomst op het spel zetten?
Als je uit bevriende landen (zoals uit de EU) komt is een ESTA verklaring voldoende, dan heb je geen visa nodig. Voor die ESTA kan je natuurlijk nog steeds “falen”, maar als er verder niets met je aan de hand is dan moet je dus bewust verkeerde informatie invullen op die aanvraag. Dat lijkt me een heel slecht plan; stel dat het hele klimaat en de werkwijze in de VS over 5 of 10 jaar is genormaliseerd en je zou er dan graag op vakantie gaan, dan kom je er wellicht niet meer in. Twee totaal verschillende ESTA’s invullen is wel een garantie op weigering, wie er daar ook aan de macht is.
Ik denk dat je werkgever niet van je kan eisen dat je je socials op openbaar zet of met hen deelt, of derden toegang geven tot je device. Dus ik zou bij de werkgever aangeven dat ik wel bereid ben om te gaan, maar niet om mijn socials te delen of devices mee te nemen, en dat het het risico voor de werkgever is als ik dan teruggestuurd word. Als de werkgever eist dat ik tijdens de reis bereikbaar ben dan zou ik ook de kosten voor een burner phone willen declareren.
Is er een zaak bekend van een europeaan die in amerika is aangehouden bij binnenkomst vanwege sociale media dingen ?
Ik meen gelezen te hebben dat je niet per se wordt aangehouden maar wel verhoord en/of teruggestuurd kunt worden. Zie ook hier: De VS willen inzage in je social media bij ESTA: dit mogen grensbeambten wél en niet met je telefoon
Er is het verhaal van een Noorse man die vanwege een kritische meme aangehouden werd bij de grenscontrole. Achteraf is gezegd dat de reden marijuana gebruik was, hij weerspreekt dat.
Dat is an sich al een redelijk argument, afhankelijk van wie je precies gelooft.
Maar dat opent ook een andere deur: Je zegt tegen je bedrijf dat je 1 keer een jointje gedaan hebt als student, en dat de VS (zoals bewezen) je dan niet binnen laat.
Absoluut!
https://www.theguardian.com/us-news/2025/mar/19/trump-musk-french-scientist-detained#:~:text=%E2%80%9CThis%20measure%20was%20apparently%20taken,policy%2C%E2%80%9D%20the%20minister%20added.
Franse onderzoeker die is aangehouden vanwege zijn kritiek commentaar op het huidige regime.
Dit zijn trouwens alleen de Europeanen die als toeristen komen. Er zijn ook nog genoeg voorbeelden van Europeanen die daar wonen en weken/maanden in detentie worden gehouden voordat ze worden uitgezet.
Makkelijk; “ik kan geen ESTA aanvragen”, ik ben namelijk in ‘foute’ landen geweest..
Dat ben ik ook, je kan daar een tweede paspoort voor aanvragen. Maar dan is wellicht de datum dat je zou moeten afreizen al voorbij en heb je toch een excuus.
De vraag is niet of je een stempel hebt maar of je er bent geweest.
Ook met tweede paspoort ga ik niet liegen in de ESTA/visa-aanvraag en ‘no’ invullen bij de vraag of ik op Cuba geweest bent als dat wel zo is?
Die reisgegevens heeft de VS gewoon van je, dus liegen op je ESTA lijkt me niet verstandig.
Liegen op je ESTA wanneer ze dat kunnen controleren of weten is inderdaad niet verstandig, en is op zich, hoe onschuldig het ook kan lijken, een reden om je te weigeren.
Sommige zaken kunnen ze alleen niet controleren natuurlijk. Als jij als student ooit een wietje gerookt hebt kunnen ze dat niet nagaan, en kan jij op de vragen daarover gewoon nee antwoorden. Als jij de dag voor aankomst nog drugs hebt gebruikt mogelijk wel en dan kan je beter eerlijk zijn.
Ik zie ook reacties over wat nu wel en niet “dom” zou zijn om op social media te posten. Ook dat is niet zo’n probleem als het misschien lijkt. Als je op twitter hebt gezet dat je denkt dat de extractie van Maduro tegen het internationaal recht is, en dat je denkt dat Groenland bij Denemarken hoort en moet blijven, dan mag je dat gewoon zeggen en hoeft dat geen enkel probleem te zijn (er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen, een agent kan je de toegang weigeren als hij of zij vind dat je aarzelde met je antwoord of omdat je vreemd keek).
Het verschil is dit:
“De extractie van Maduro was illegaal onder internationaal recht” -> geen probleem “De extractie van Maduro was illegaal en de VS zullen voor deze misdaad boeten met het bloed van hun kinderen en de straten zullen rivieren van bloed worden” -> Je komt het land niet binnen.
Dat is nu misschien nog een verschil maar je weet met de onvoorspelbaarheid van het Trump-regime niet of dat verschil er morgen nog steeds is.
Wat als je hebt gezegd: “de extractie van Maduro was illegaal, het doden van ca 100 mensen om dat voor elkaar te krijgen ook, en daarom moeten Trump en de andere verantwoordelijken zich verantwoorden bij het ICC” (waar Venezuela nu nog bij is aangesloten). Ik denk dat veel van de MAGA aanhangers dat veel erger vinden dan “rivieren van bloed door de straten” want daar is ICE zelf al hard naar op weg.
Tja dat weet ik niet. Ik ben geen CBP officer. Er is een “geen probleem” gebied, een “je komt er 100% zeker niet in” gebied, en dan is er een heel groot grijs gebied daar tussenin. Het zal afhangen van je andere antwoorden, van waar je de afgelopen jaren geweest bent, hoe je houding is op dat moment en dat soort dingen. Niet iedereen is een MAGA-aanhanger, de douane is niet ICE. Die “rivieren van bloed” zal echter sowieso erger zijn, dat is een uitspraak die bekend is van bepaalde groepen extremisten en is 100% zeker een no-go. De VS zijn trouwens niet aangesloten bij het ICC, dus daar trekken ze zich niet zoveel van aan, en dat Venezuela er bij is aangesloten dat zal ze ook weinig boeien.
Weet je dat wel zeker? Zelfs Frankrijk heeft geel.
(en Turkije, heel Zuid-Amerika, China, India.)
Als werkgevers daar al een goede reden voor moeten hebben om iemand daarheen te sturen, kunnen de KLM en Eurostar nu wel meteen stoppen, die houden het hoofd echt niet boven water met alleen toeristen in economy-class
Of je hebt niet iets doms op social media gezet, en dan heb je dus niets te vrezen. Het argument ‘privé’ telt nooit voor uitingen op social media, want de controle over die data heb je sowieso al verloren.
Of je hebt je wel onhandig geuit op social media en dan kan je aan je werkgever vragen hoe hij zijn zorgplicht voor een veilige werkomgeving in de VS kan waarborgen. Want de VS zijn dan mogelijk geen veilige werkomgeving meer voor jou en dat kan je laten zien.
Punt is natuurlijk wel dat je van te voren niet weet wat de grenspolitie in Amerika als “onhandige uiting” beschouwt. Als je je bijvoorbeeld steunend uitlaat over transgenders, vindt dat homo’s mogen trouwen, of zegt dat abortus legaal moet blijven, dan kan het al raak zijn, terwijl we daar in Nederland totaal niet van wakker liggen.
“Niets doms op social media gezet” is wel een heel vreemd criterium, en bovendien maakt het geen moer uit: als je in een ICE razzia terecht komt kan het zomaar heel fout met je aflopen. Het valt in de categorie “als je niets te verbergen hebt, heb je niets te vrezen”, wat net zo onzinnig is.
Bovendien, gewoon je mening uiten over de misdaden van Israël in Gaza en op de West-Bank, gewoon zeggen dat de acties van Trump richting Venezuela in strijd zijn met het international recht (wat je verder ook van Maduro mag vinden), en dat het gedoe rondom Groenland een directe militaire bedreiging van een EU lidstaat is, is niet dom, maar gewoon het gebruik van je vrijheid van meningsuiting.
dream on…
‘dom’ is extreem subjectief ‘niets te vrezen’ is extreem tijdelijk omdat dat van de grillen van 1 persoon afhangt.
Applicants for H-1B (and their H-4 dependents), F, M, or J nonimmigrant visas are instructed to adjust the privacy settings on all of their social media accounts to ‘public’ to facilitate vetting necessary to establish their identity and admissibility to the United States under U.S. law.
https://nl.usembassy.gov/visas/
Voor nu alleen voor visa. Bij ESTA staat deze eis er (NU NOG) niet bij…..
Ik wil nu persoonlijk sowieso niet naar de VS wil – ook als zou ik dolgraag een NFL of College Football wedstrijd willen bezoeken.
Maar ik zou vooral bespreken hoe we in die periode gaan communiceren. Want met een (burner) telefoon van het werk, zonder ‘security’ en communicatie apps en een andere laptop zonder koppeling met interne systemen (incl. chat). Dan blijft bellen en SMS (want geen social media apps of accounts) met een kleine set collega’s over? Anders breken we volgens mij met onze certificering.
Dat is ook nog eens een kwestie die erbij komt. Als je door de grenspolitie ineens verplicht wordt om bepaalde social-media accounts op openbaar te zetten, zoals je Teams waar misschien bedrijfsgevoelige informatie of persoonsgegevens in staan, dan is dat een datalek. Je komt dan in de situatie dat je de wet in 1 land moet overtreden om aan de wet in een ander land te voldoen.
Al helemaal leuk als er straks landen zijn die VPNs verbieden.
Veroorzaakt het verplicht aan moeten leveren van gegevens over jouw familie (wat ook in het voorstel staat) niet ook een datalek voor die familieleden?
NFL speelt dan gelukkig ook wedstrijden in Europa, ben in oktober nog in Londen naar de Broncos tegen de Jets geweest.
Net zoals hier heb ik me altijd anoniem of beter onder pseudoniem op het internet bewogen. Op m’n smartphone gebruik ik geen ‘sociale’ media. Vraag me af of de eencelligen bij de VS-grens daar genoegen mee nemen. Heb nog altijd een B22 die ‘levenslang’ geldig zou moeten blijven. De keren/maanden dat ik in de USA was, was dat zonder rijbewijs en zonder creditcard. Nu zou mijn baas de bomen in kunnen. Dat was destijds ook al het geval voor Ukraïne, waar ik het na 1 trip voor gezien hield.
Voor mij is het heel simpel. Alleen al het feit dat je je social media op openbaar moet zetten en door moet geven is voor mij reden genoeg om nee te zeggen tegen de werkgever. Die kan me namelijk niet vragen om m’n privacy op te geven voor een werkreis. Ja, je kan het later weer dichtzetten, maar dan is het allang gescraped door allerlei bots en via search engines terug te vinden.
Aan je lezer: mijn ervaring is dat het in de praktijk allemaal niet zo erg is als soms wordt voorgespiegeld. Als jouw social media vooral prive is dan kan je het gewoon niet invullen. Als je jezelf heel duidelijk uit op social media is dat een ander verhaal en kan je overwegen om het wel op te geven natuurlijk, ik weet niet wat je er op hebt gezet en hoe dat gezien wordt. Zoals al gezegd zijn die “je moet alle social media verplicht opgeven” op dit moment nog slechts wetsvoorstellen, het is nu nog optioneel. Als je je alleen inhoudelijk kritiek hebt uitgelaten over bijvoorbeeld Trump dan hoeft dat helemaal geen probleem te zijn. Als je met googlen op je naam een hele lijst posts terug krijgt vol extreem radicale of pro-terrorisme uitingen dan.. nou ja, dan snap ik dat de VS je liever niet binnen haar landsgrenzen heeft en dan moet je misschien niet die kant op gaan.
Het maakt ook wel uit via welk vliegveld je binnenkomt. Sommige, zoals Dulles bij Washington, ontvangen zoveel internationale reizigers dat je ervaring daar heel anders is dan bij een kleinere regionale luchthaven. De hele grote bekende aan de west- en oost-kust zijn gewend aan internationale reizigers. Kleed je verder normaal, wees vriendelijk en positief, en dan zal je weinig last ervaren. Je krijgt de standaardvraag of je komt voor zaken of prive, dan kan het helpen om te zeggen dat je doel primair zakelijk is, maar dat je heel erg hoopt de tijd te vinden om te bezoeken en hoe je daar naar uit kijkt. Verder adviseer ik om op papier een lijst te maken met belangrijke informatie (document nummers, hotelreserveringen, telefoonnummers en contactinformatie) en die op je persoon bij je te hebben. Zet daar ook de telefoonnummers van je werkgever en de Nederlandse ambassade en consulaat op. Er zijn consulaten in o.a. NYC, Chicago, LA, Atlanta en Miami. Als je dan verder normaal gedraagt dan heb je weinig te vrezen. Mensen uit Nederland worden niet zomaar met grof geweld in het gevang gegooid, het allerergste wat er kan gebeuren is dat je even moet zitten in een hokje en dan met het volgende vliegtuig retour moet.
Even kan vast wel een paar uurtjes zijn, zonder dat je weet wat er gaat gebeuren. Voor mij voldoende reden om te passen, ook voor een privé vakantie
Precies, ik ga privé nu niet naar de VS, omdat ik 1. uit principe dit regime/land dat zo stemt niet wil steunen met mijn geld en 2. omdat ik in de toekomst mogelijk voor werk daar heen moet als de situatie normaal is en ik op (besloten) social media veel kritiek heb op de huidige regering en contact met Amerikanen die zich tegen het huidige regime verzetten.
Dat social media besloten is zegt niets als jij er random aan de grens uitgetrokken wordt. Weigeren aan eisen te voldoen betekent ook weigering van toegang en voortaan geen ESTA meer. Dan kan je hopen dat je een Visa wel krijgt toegewezen, maar daar vragen ze je ook of je ooit de toegang bent geweigerd en dan wordt het moeilijk.
Nu gaan in een periode van hopelijk nog max 3 jaar onder een fascisten regime riskeert mijn mogelijkheid om daarna nog vele jaren de VS te bezoeken. Nee dank u!
De Amerikaanse douane kan nu al binnen 100km van de landsgrenzen (en elke internationale luchthaven geldt ook als grens) jou controleren en de telefoon doorzoeken. Niet meewerken = uitgezet worden. Privé en werk e-mail achter een wachtwoord? Wilt u deze even invoeren anders komt u er niet in/sturen we u weg.
Er zijn gedocumenteerde gevallen bekend van Amerikaanse burgers die vastgehouden werden omdat ze bij de grens weigerden inzicht in hun e-mail te geven (omdat dat van hun werkgever niet mocht wegens bedrijfsgeheimen).
Leuk dat dat jouw ervaring is, maar ik mocht vanaf de jaren 90 af al niet de VS in met devices die toegang hadden tot bedrijfsgegevens.
Waarom zou het dan wel acceptabel zijn dat het bedrijf ons verplicht onze privé gegevens te delen. Als het risico voor het bedrijf te groot is, dan is dat ook voor ons privé te groot.
Andere aanvliegroute Arnoud; Als medewerker heb ik recht op privacy, en mijn persoonsgegevens moeten ook nu zorgvuldig verwerkt worden binnen het Europese recht. Kan ik stellen dat een dienstreis naar een niet-EU land per definitie eigenlijk niet kan omdat ik dan persoonsgegevens buiten de EU moet ‘verspreiden’ en dat dit een onredelijke eis is van een werkgever.
Nog steeds vindt ik dit allemaal wat vergezocht. De VS is een modern, beschaafd land waar grondrechten goed verankerd liggen. Frankrijk scoort lager op de Civil Liberties index dan de VS…
Mijn gevoel zegt me dat de registratie bij de douane dat je een land in- of uitgereisd bent (met paspoortnummer, reden van bezoek, overnachtingsadres, etc.) door de gemiddelde rechter als niet-problematisch gezien zal worden. Maar waar het gaat over het verstrekken van verdergaande informatie bij een visumaanvraag (en ik reken ESTA daar even ook onder) zou een rechter wel eens vragen kunnen gaan stellen of een werkgever aan een werknemer kan verplichten deze informatie aan een vreemde mogendheid te verstrekken.
In eerste instantie zul je bezwaar moeten maken bij je werkgever en proberen er in onderling overleg uit te komen. Maar het verdere verloop hangt uiteindelijk sterk af van de individuele situatie van de werknemer.
De VS is een modern, beschaafd land waar grondrechten goed verankerd liggen.
Heb je recent het nieuws gevolgd. De Amerikaanse regering en politie/veiligheidsdiensten houden zich niet meer aan de eigen wet. Wat zegt een theoretische hoge positie op civil libertylijsten dan nog? (Ze staan ook te boek als flawed democracy en dat was al voor Trump zo)
Citation needed. Op alle indices die ik kan vinden scoort de USA lager dan Frankrijk.
Gewoon mededelen dat je geen inzicht geeft in je privegegevens. Een werkgever kan dat niet eisen. Simple as that. De Amerikaanse overheid kennelijk wel. So be it. Dan is het vervolgens aan de werkgever om het risico te nemen dat je de USA niet wordt ingelaten. Kortom: je weigert niet. Je vertelt alleen wat je wel en niet gaat toestaan. Emplyer’s risk vanaf dat moment.
Citation needed, waarom kan een werkgever dat niet eisen in de context van de discussie “maar waarom kun jij niet naar Amerika dan?” Het voelt als de discussie heel moeilijk maken als je dan zegt “dat is privé”. Ik zoek naar manieren die die discussie vlot trekken.
“Je moet bij een aanvraag je social media gegevens delen en je moet je social media accounts op public zetten. Dat ga ik niet doen, ten eerste omdat een land daar niets mee te maken heeft en ten tweede omdat in de periode dat mijn accounts op public staan, ze gescraped kunnen worden door allerlei zoekmachines.
De kans bestaat dat ik niet gecontroleerd word, maar dat risico ga ik niet lopen. Als ik namelijk wél gecontroleerd wordt is de kans aanwezig dat ik niet alleen teruggestuurd word, maar ook dat ik in de toekomst problemen krijg met toelating. Óók als er een ander regime komt en deze regels van tafel gaan kan mijn weigering nu een rol blijven spelen.”
Ik denk dat het voor de discussie nuttiger is om even een stap terug te doen en naar een meer algemene vraagstelling te kijken:
Ik heb wel eens met klanten gewerkt die ook een antecedentenonderzoek wilden van externe medewerkers op bepaalde projecten, kan jouw Nederlandse werkgever je dan verplichten om alle vragen van een buitenlands bureau te beantwoorden?Voor mij persoonlijk zal dat gewoon gewetensbezwaar worden. Of liever gezegd: vliegangst! Ik zal nooit van mijn leven vrijwillig in een vliegtuig stappen. Heb ik ook nog nooit gedaan. En per trein of auto is de VS nog niet te bereiken. Blijft over de boot, wat lastig is omdat die wel even een tijdje onderweg is. Ik wil daarbij niet te lang van huis wegblijven omdat ik mijn muien en vissen moet kunnen voeren en verzorgen. En omdat ik alleen woon kan niemand dat van mij overnemen… Ik heb dit dus nog nooit overwogen omdat ik er van uit ga dat ik eigenlijk nooit het land uit zal gaan. 🙂 Dat wil ik ook helemaal niet! Ook niet binnen de EU.
Vroeger werkte ik voor een Amerikaans concern, en ben ik een paar keer naar de VS gereisd voor werk, en al toen mocht ik, op advies van de bedrijfsjuristen, geen laptops of telefoons meenemen waarop vertrouwelijke informatie stond.
Nu is het niet aan de orde, maar ik zou nu eenvoudigweg weigeren om te gaan, een keer uitleggen waarom, en als de opdracht toch zou komen (zeer onwaarschijnlijk met mijn huidige werkgever), ontslag nemen. Ik ga niet naar een land met een fascistisch regime waar buitenlanders worden opgejaagd en mensen op klaarlichte dag standrechtelijk op straat worden geëxecuteerd.
Dus als jij anoniem actief bent op sociale media — bijvoorbeeld in een fetisjscene of andere niche die juridisch als “zeer gevoelige persoonsgegevens” kan worden aangemerkt — dan moet je dat risico maar nemen zodra je voor je werk naar de VS reist? Dat is nogal een redenering.
We doen nu alsof het puur een gewetenskwestie is, maar het raakt gewoon aan privacy en persoonlijke veiligheid. Zeker als er politieke uitingen tussen staan waar een bepaald regime weinig gevoel voor humor bij heeft.
Daarnaast: veel IT-werk kan prima remote. Natuurlijk, IT is breed. Soms gaat het om complexe hardware of een on-premise omgeving waar fysieke aanwezigheid nodig is. Maar in veel gevallen is een release-probleem gewoon op afstand op te lossen.
Persoonlijk zou ik op dit moment niet naar de VS reizen als daar het risico bestaat dat mijn privéaccounts onderwerp van controle worden. Als een werkgever me daartoe zou dwingen, zou ik serieus overwegen of dat nog de juiste werkgever is.
En laten we realistisch zijn: de gemiddelde techneut is politiek gezien eerder kritisch dan volgzaam. Als werkgever moet je dus goed nadenken of je hier een principiële strijd van wilt maken.
Ja goed, maar als je realistisch bent dan geef je dat alter-ego in die fetisjscene gewoon niet op, je laat het bij je open linked-in profiel en zo, en je kan gewoon het land in daar. Mijn ervaring is gewoon dat het in de praktijk allemaal niet zo erg is.
Tenminste, niet als je zakelijk reist vanuit West-Europa, met een “normaal” uiterlijk (wat normaal is laat ik in het midden), normale kleding en gepast gedrag. En ja, als je paspoort vol staat met stempels uit landen in het Midden-Oosten, en je komt uit het vliegtuig gekleed in een kandora met een vierkant geknipte baard dan zal je ervaring anders zijn. Vind ervan wat je vind, dat is de realiteit die denk ik ook in de meeste West-Europese landen niet anders is. Wij er wat subtieler in, maar ik heb er geen twijfel over dat ook bij ons er gekeken wordt naar uiterlijke kenmerken, kleding, en gedrag.
Leuk bedacht, maar wat je dus zegt te doen is bewust liegen op je aanvraag en het risico nemen dat ze daar achter komen en je vervolgens nooit meer zonder langdradige visum aanvraag bij consulaat of ambasade, met verhoogd risico op afwijzen, de VS in komt.
Of je moet voor de hele wereld je privé leven op het internet openbaren.
En dat alles omdat je baas wil dat je voor werk naar de VS gaat.
Nee dank je, dan ga ik niet naar de VS. En het enige wat ze op mijn verder anonieme social media accounts vinden wat ze daar niet leuk gaan vinden is kritiek op Trumps beleid en mijn ervaringen met openlijk racisme in hun ‘greatest country on earth’ en kritiek daarop.
Als je toch niet naar de VS wil, wat maakt het dan uit dat een visum aanvragen langdradig is?
(En zo langdradig is dat ook weer niet, er zijn een boel landen waarvoor je een visum nodig hebt en dat wordt niet als een groot probleem ervaren. De ESTA is een snellere en eenvoudige procedure, maar je hoeft die niet te gebruiken; je kan nog steeds gewoon een visum aanvragen.)
Wat ik eigenlijk teruglees in verschillende reacties komt neer op “Ik wil wel dat land in, maar niet voldoen aan de eisen die dat land stelt aan bezoekers uit het buitenland”. Dat kan je willen, maar dat is niet hoe het werkt, dat is geen optie. Er zijn twee opties: 1) je geeft je gevoelige social media niet op en neemt het risico dat ze daar achter komen, of 2) je geeft je gevoelige social media wel op.
Overigens, ik twijfel of accounts in een “fetisjscene” site telt als “social media”. De meeste social media zijn behoorlijk preuts en afkerig van alles wat ook maar iets te maken heeft met bloot, laat staan met fetisjes. Die website die alleen ventilatoren verkoopt telt niet als social media, en je account op filmpjesvoorvolwassenenhub ook niet.
Besloten blogs en websites waar je een account hebt hoef je niet op te geven, het gaat om publieke en semi-publieke uitingen, dat wil zeggen in je contactgroepen en zo. Dingen kortom die je op “public” kan zetten. Als jij een account hebt op een swingers-site of forum dan is dat geen social media.
Ik lees een heleboel aannames in zowel jouw antwoord als dat van anderen. De Amerikanen hebben daar een duidelijke mening over: to assume makes an ass out of you and me.
Natuurlijk is Trump onvoorspelbaar, negeert zijn eigen grondwet, etc. en dat is voer voor speculatie. Maar met speculatie en aannames komen we niet verder in deze discussie.
Laten we teruggaan naar een stabiel(er) uitgangspunt: Nederlands recht, goed werknemerschap en privacy. Dan komen we op: Wanneer mag een werknemer weigeren om zijn/haar persoonsgegevens in een visumaanvraag te delen met een vreemde mogendheid? Met name: Welke vragen in de aanvraag zouden een rechtvaardiging voor deze weigering vormen?
Zoals ik in een eerdere reactie al meldde zullen NAW gegevens en paspoortnummer niet snel een probleem opleveren. Maar religie en seksuele geaardheid zijn wel bijzondere persoonsgegevens, heeft een werknemer het recht te weigeren een visumaanvraag te doen als daarover vragen gesteld worden?
Waar haal je dat uit, dat het een publiek of semi-publiek kanaal moet hebben? En valt daaronder ook “een ieder met een account”, want bij veel socialemediadiensten kun je niet lezen zonder een account te hebben. Er zijn genoeg 18+ socialmediadiensten, de bekendste heet Fetlife maar ook op Instagram is genoeg “gewaagde” content te vinden. En OnlyFans telt volgens mij ook als sociale media.
En als het om sociale media gaat van alter ego’s in de fetisj-scene, daarvan laat het social network het niet eens toe om je profiel openbaar te zetten. Wat moet je dan doen? Liegen en zeggen dat je daar geen account hebt? En het risico lopen dat iemand gaat lopen spitten?
Voor vandaag, wanneer dat spitten nog door een mens wordt gedaan, zie ik daar niet veel problemen in, maar wel voor morgen waar dat ‘spitten’ gedaan wordt door een AI, gecombineerd met een immigratiedienst die nogal grijpgrage handjes heeft.
Als een werkgever nu nog vasthoudt aan “je moet want (juridisch)”, dan is het kwestie van tijd voordat de werkrelatie dusdanig klaar is dat de wegen scheiden. In deze sector zal iemand makkelijk kunnen wisselen. Dus als werkgever is niet verstandig om door te drukken, tenzij je iemand liever kwijt dan rijk bent.