Hela, onze vergadering wordt gelivestreamed!

| AE 5661 | Arbeidsrecht, Presenteren, Privacy | 4 reacties

skype-chat-meetingEen lezer vroeg me:

Tijdens een vergadering, waarbij ik een presentatie hield, werd tijdens de voordracht op initiatief van de voorzitter alles opgenomen. Dit omdat -zo hoorde ik achteraf- er ook mensen vanaf thuis wilden meekijken. Heb ik dat zomaar te slikken?

De wet eist dat het filmen van mensen in een besloten ruimte duidelijk wordt aangekondigd, en een vergaderruimte is een ‘besloten’ ruimte. Zou dit buiten of in een openbare ruimte spelen, dan geldt dit verbod niet. (Buiten geldt alleen een dergelijke eis bij het filmen met een “aangebrachte” camera.) Hetzelfde geldt voor het opnemen van gesprekken: dat mag niet heimelijk gebeuren. Aankondigen is dus eigenlijk sowieso verplicht.

Als je beelden van mensen vastlegt, dan verwerk je persoonsgegevens: beelden laten gegevens over die mensen zien: man/vrouw, jong/oud – én etnische afkomst, wat de gegevens meteen gevoelig maakt. Idem voor geluidsopnamen waar mensen herkenbaar op staan. Als hoofdregel geldt dat toestemming toestemming nodig van de gefilmde personen, tenzij de beelden een dringend eigen belang dienen dat zwaarder weegt dan de privacy én je zo veel mogelijk rekening houdt met de privacy van mensen die in beeld komen. Cameratoezicht ter beveiliging is zo’n dringend eigen belang. Maar het filmen van een presentatie voelt als een categorie minder dringend dan camerabewaking.

Een ander belang is de uitvoering van de overeenkomst. In dit geval is dat de arbeidsovereenkomst. De werkgever mag je persoonsgegevens verwerken zonder je toestemming als dat noodzakelijk is om de arbeid te laten verrichten. Hij moet bijvoorbeeld je bankrekeningnummer weten om je salaris uit te betalen, en hij is zelfs verplicht een kopie van je identiteitsbewijs te bewaren.

De vraag komt dus neer op, is het nódig voor het werk dat die collega’s je presentatie zien via de audio/videoverbinding? Dat is een afweging die eigenlijk niet in het algemeen te maken is. Hoe belangrijk is de presentatie, kan er niet een whitepaper of de Powerpoint zelf worden opgestuurd, en wat gebeurt er achteraf met de beelden? Alleen live streamen lijkt mij eerder te rechtvaardigen dan opslaan en via intranet nog jaren toegankelijk houden.

Wel lijkt het me dat hoe dan ook een goed werkgever vooraf zegt “we gaan je presentatie streamen naar de collega’s in Groningen/Limburg/Polen”. En iedere werkgever is wettelijk verplicht ‘goed’ te zijn, dus dáár kun je je altijd wel op beroepen als werknemer.

Arnoud

Eéndaagse cursus: Internetrecht, ook voor u

| AE 2136 | Internetrecht, Presenteren | 21 reacties

Internet is allang niet meer uitsluitend voor gespecialiseerde kantoren. Ook in de algemene rechtspraktijk komen internetgerelateerde casussen steeds vaker voor. Uw cliënt kan zijn besmaad op Hyves, te maken krijgen met oplichting bij een webwinkel of worstelen met een online auteursrechtschending.

De kennis opbouwen over dit rechtsgebied is voor veel niet-gespecialiseerde advocaten lastig. Gespecialiseerd adviesbureau ICTRecht biedt u daarom een ééndaagse cursus over de belangrijkste aspecten van het internetrecht. Haar ervaren juristen geven u zonder onnodig technisch jargon de praktische handvatten om het internetrecht te lijf te gaan.

Tijdens de cursus komen onder andere de volgende onderwerpen aan bod: onrechtmatige uitingen, auteursrecht, elektronische handel, webwinkels, getting things done, privacy, positie van tussenpersonen en het verzamelen van bewijs.

De cursus kost ” 499,- ex BTW. Een tweede en volgende persoon van uw kantoor betaalt slechts ” 399,- ex BTW. Dit bedrag is inclusief cursusmaterialen, koffie, thee en lunch. U ontvangt ook het boek De wet op internet van ICTRecht-partner Arnoud Engelfriet.

De cursus worden gehouden op donderdag 16 september en dinsdag 21 september in Seats2meet in Utrecht. Er zijn maximaal 30 deelnemers per cursus. Plaatsing geschiedt op volgorde van aanmelding.

Download de folder of neem contact op met ICTRecht voor meer informatie.

IViR symposium “Open content and academic publishing” met Lawrence Lessig

| AE 1930 | Internetrecht, Presenteren | 25 reacties

Ter gelegenheid van zijn eredoctoraat aan de UvA gaf professor Lawrence Lessig afgelopen zaterdag een lezing over zijn favoriete onderwerp: auteursrecht in de digitale omgeving. Ik was erbij en wil jullie graag laten delen in zijn keynote (slides + voice):

<embed src=”http://blip.tv/play/AYG8qUIC- type=”application/x-shockwave-flash” width=”480″ height=”300″ allowscriptaccess=”always” allowfullscreen=”true”>

Kort gezegd is auteursrecht het grote probleem waar niemand echt over wil discussiëren (de “elephant in the room”). En dat is een probleem, omdat in de digitale wereld de kopie centraal staat en daarmee bijna elke handeling rond een werk auteursrechtelijk relevant is. Lezen van een e-boek vereist bijvoorbeeld het maken van kopieën, al was het maar het zichtbaar maken van de tekens op basis van de PDF. Het verkopen van een boek valt in de analoge wereld onder uitputting, maar in de digitale wereld is dat piraterij.

De auteursrechtelijke situatie is daarmee uit balans en enkel en alleen omdat de technologie veranderd is, niet omdat de wetgever dat zo wilde. Deze balans moet terug. Auteursrecht moet niet worden afgeschaft – bepaalde handelingen moeten voorbehouden zijn, aldus Lessig, om de prikkel te bewaren om werken te maken. Via fair use wordt er een balans bewaard voor twijfelgevallen.

Hoe is deze onbalans ontstaan? Dit komt volgens Lessig door een te eenzijdige focus op wat hij de “paradigm cases” noemt: de schoolvoorbeelden van waar het huidige systeem voor ontworpen is. Dat zijn de professionals die auteursrecht gebruiken om hun dagelijks brood te verdienen, zeg maar Britney Spears in de muziekwereld en Steven Spielberg in de film. Het idee is dat als deze mensen niet genoeg meer verdienen, ze geen nieuwe werken meer zullen maken. Maar niet alle makers hebben dit businessmodel, en dat is iets wat de auteurswet negeert. Veel makers maken werken omdat ze dat leuk vinden, en niet meteen omdat ze er geld mee verdienen. Of ze hebben andere modellen dan afrekenen per kopie.

lessig-uva.pngDeze “amateurs” (niet in de betekenis van “amateuristisch”) bouwen voort op cultuur van anderen. Meer algemeen, culturele uitingen vinden plaats binnen een ecologie. En daar zit het probleem, want de schoolvoorbeelden negeren deze ecologie. En dat is een probleem, omdat alles dat de amateurs zou kunnen helpen ten nadele gaat van de positie van de professionals. Die zullen zich daar dus met hand en tand tegen verzetten (hoi Tim). Met name wanneer het gaat om hergebruik. Juridische obstakels bij het hergebruik van zelfs maar een klein stukje werk zijn zo groot dat zulk hergebruik nauwelijks te regelen is in de overgrote meerderheid van de gevallen. Mede daarom zullen veel werken niet voor de toekomst beschikbaar zijn.

De ecologie van creativiteit moet niet draaien om de incentives zoals de professionals die traditioneel claimden. De “exclusive rights” als uitgangspunt nemen is niet langer praktisch, sterker nog is zelfs schadelijk voor de ecologie. We moeten “stop believing” in het oude verhaal dat exclusieve rechten “gewoon nodig” zijn om creatieve werken te krijgen. Via een mooi certificaat hebben we nu toestemming gekregen van Lessig om officieel dit verhaal in twijfel te trekken.

Bij de vraag hoe het dan wel moet, focuste Lessig alleen op wetenschap omdat dit nu eenmaal het onderwerp van de lezing was. Wetenschap moet kunnen delen. Maar, hoe helpt dat paradigma van exclusieve rechten daarbij? Ze zadelen de wetenschap op met significante kosten maar onduidelijk is hoe ze de wetenschap stimuleren. We moeten altijd blijven kijken naar hoe we de noodzaak daarvoor kunnen beperken waar mogelijk.

Lessig’s voorbeeld hier is Google Book Search, een project waarbij het advertentiebedrijf 18 miljoen boeken inscande en daarbij merkte dat de overgrote meerderheid van de boeken onder auteursrecht valt (slechts 16% publiek domein) maar, afgezien van een kleine 9% van het totaal, de rechthebbenden niet te traceren zijn. Het is dus niet realistisch om hierbij steeds toestemming te vragen – maar om nu 75% van alle ingescande boeken onzichtbaar te maken, is vanuit wetenschappelijk of cultureel oogpunt zeer ongewenst. Na een rechtszaak van de Amerikaanse Authors Guild kwam schikking waarbij 20% van de inhoud van zulke boeken beschikbaar mag komen via Google. De gebruiker kan betalen om de rest van het boek via Google in te zien, bv. via een bibliotheek of bestelling bij een internetboekhandel.

Mooi, zou je denken. Maar dat is het alleen voor de korte termijn (wat Lessig de “static case” noemt). Op de lange termijn is dit zeer vervelend, want bibliotheken (en boekhandels) drijven op volledige toegang, en die is er nog steeds niet. Op de lange termijn moeten we af van die “obsessive permission culture”, die obsessie met permissie zal ik maar zeggen.

Maar hoe? De wet veranderen lijkt hopeloos, gezien alle verdragen en regels en gevestigde belangen waarin deze verankerd zit. We kunnen ons maar beter richten op het invoeren van nieuwe normen, zoals aangegeven in Creative Commons. Dit project dat Lessig ooit bedacht heeft, lijkt al aardig mainstream: de licentieconstructie wordt o.a. overgenomen door Al Jazeera, het Witte Huis en Wikipedia (eindelijk). Een gigantische groei, nu meer dan 350 miljoen objecten onder CC zijn. Een nieuw initiatief binnen CC is de science commons, dat aansluit bij de open access-beweging, waarbij wetenschappelijk werk onder CC gelicentieerd wordt én eenvoudig vindbaar beschikbaar komt.

Met een parallel naar de instorting van de Sovjet-Unie vraagt Lessig zich ter afsluiting af op welk moment (en hoe) we de juristen gaan vertellen dat het huidige auteursrechtenmodel aan het instorten is. Want die blijven hameren op de schoolvoorbeelden en “same rules apply on the Internet” (“wat offline geldt, moet ook online gelden” bij ons). De internetters zouden fout zitten door zomaar rechten te gaan schenden en niet netjes toestemming te vragen. Maar nee, het zijn juist de juristen die niet snappen hoe het zit. Zowel het ophouden van user-generated content als de afschaffing van het auteursrecht (de stroman van de pro-auteursrechtenlobby) is niet acceptabel.

Technologie is niet te stoppen. Hooguit kan deze worden gecriminaliseerd. Het enige effect is dan dat iedereen crimineel wordt en de technologie ondergronds gaat. Maar stoppen? Vergeet het maar.

Arnoud<br/> Foto: Christiaan Alberdingk Thijm.

Spreken op Hacking at Random: My BREIN hurts!

| AE 1709 | Presenteren | 7 reacties

Ondertussen is Hacking at Random al uitverkocht, maar ik meld het toch maar even: op zondag 16 augustus spreek ik op deze technology & security conference over de rechtszaak van FTD tegen stichting BREIN, plus meer algemeen over downloaden, auteursrecht en waar het heen zou moeten gaan. Under Dutch copyright law, downloading movies and songs… Lees verder

CSI Ede: lezing bij Black Hats Sessions 16 juni

| AE 1533 | Iusmentis, Presenteren | 6 reacties

Op 16 juni zal ik spreken op de zevende Black Hats Sessions, de bekende securityconferentie in Ede, georganiseerd door Madison Gurkha en Array Seminars. Het wordt CSI Ede op 16 juni. Walter Belgers van Madison Gurkha zal een presentatie geven over incident response “light”. Hoe kunt u eenvoudig incident response onderzoek doen met freeware tools?… Lees verder

Nieuwe wetten voor webwinkels – lezing op Webwinkel Vakdagen 2009

| AE 1388 | Presenteren, Webwinkels | 3 reacties

Let op: op 13 juni 2014 is de consumentenwetgeving ingrijpend veranderd. De onderstaande blog is daarom mogelijk verouderd. Voor actuele informatie zie Webwinkelrecht.nl. Was u van plan naar de Webwinkel Vakdagen te gaan in januari? Of aarzelt u nog? Misschien dat mijn presentatie u dan over de streep trekt: Voor webwinkels zijn er veel wetten… Lees verder

After-dinner dip: mijn lezing over GPLv3, 13 november

| AE 1290 | Iusmentis, Open source, Presenteren | Er zijn nog geen reacties

Op 13 november organiseert de Vereniging Informaticarecht Advocaten een studiemiddag/avond over open source software (meelezende advocaten: 5 PO punten!). Drie keer raden wie er over GPLv2 versus GPLv3 mag komen vertellen. De organisatie was zo vriendelijk mij na de borrel en het diner in te plannen, dus dat kan nog leuk worden. Arnoud

Auteursrecht, verleden en toekomst – presentatie bij Wikimedia 2008

| AE 1276 | Auteursrecht, Presenteren | 2 reacties

Op 1 november 2008 organiseert Wikimedia Nederland de vierde Wikimedia Conferentie Nederland, en ik ben uitgenodigd om te spreken over het auteursrecht onder de titel “Verleden en toekomst”. Ik vind dat ook een mooie titel. Nu nog een mooie presentatie erbij. Hebben jullie suggesties? Waar moet het naartoe met het auteursrecht? Arnoud

Delen 2.0: balanceren in het tijdperk van informatie en conversatie

| AE 1268 | Iusmentis, Presenteren | Er zijn nog geen reacties

Mijn boek mocht een prominente rol spelen in de presentatie Delen 2.0 van Liesbeth en Marina, gemaakt voor de OCN 2008 conferentie. Bekijk de slides en maak uw volgende Powerpoint presentatie ook zo! delen 2.0View SlideShare presentation or Upload your own. (tags: copyright auteursrecht) Marina en Liesbeth leggen uit: Het is een verhaal over de… Lees verder